.x

facilius vincunt ꝙͣ diuites oblatos honores aut ꝑatus delicias ſiue alia queqꝫ incentius vicioꝝ etiam ſinihil alid̓ pati hrēnt. Quia ſic̄ ph̓s dicit et qͦtidianaexperientia docet. Nō ſine magna v̓tute crridēs for-tuna tollerari p̄t Adu̓ſa āt ꝓpter aſſefactōnē tāꝙͣ cōnaturalis huic vite pene a cūctis hominibꝰ maximedeū timētibus ſano corpore ac mēte ſenſcitā eqͣnimit̉ſufferibilis ē. Hinc int̓ timoratos viros tanꝙͣ veriſſimū exiuit ꝓu̓biū ꝙ nedū in corporalibꝰ ſiue ſecularibꝰ ſꝫ etiā ſpūalibꝰ exercitijs plures ceciderūt ꝓſperis elati ꝙͣ adu̓ſis fracti. Quid eī tā inimicū ē ꝓbismoribꝰ ſic̄ ociū ī delicijs ⁊ vētoſai huiꝰ mūdi ſublimi-tus? Et qͥd tā ſecuꝝ ac bone vite ꝯẜuatū ſicut iuſtꝰlabor cū frugalitate ⁊ cōtēptū mūdanarū vanitatū?Hec merito qͦſlibet ſimplices ⁊ ꝑauꝑes ruſticos cō-ſolari dēnt. dū ītelligūt ſe eo ā̄pliꝰ a deo dilectos qͦ ſobriꝰ eis hec tꝑalia largit̉ q̄ ml̓tis fuerūt cā dāpnationis et̓ne. Sꝫ heu ꝓchdolor cōtīgit nōnullꝰ qd̓ olimſublimis qͥdā orcitor hanibali īproperauit dicēs Dice̓ ſcis hanibal vti victoria neſcis Ita ⁊ nos de qͥbuſdā ruſtitis huiꝰ tꝑis dice̓ poſſumꝰ Vince̓ ſcit ruſticꝰvti victoriā neſcit. Qd̓ ꝙͣqͣm ſit ꝑſpicuū. ex ꝑte iā dictū ē. cū velint nolint huiꝰ mūdi careāt ꝓſperitate ⁊tn̄ miſerabili quadā negligētici a vicijs n̄ abſtineātnec ad v̓tutes ꝑueniūt qd̓ p̄ cetei̓s oībꝰ facciliꝰ pn̄thoc dn̄s ꝑ ꝓphetā īcrepat dicēs ꝑcuſſi vos ⁊ n̄ rediſtis ad me ⁊cͣ. Sꝫ hos dimittamꝰ quos nullꝰ diuinꝰ