Liber
¶ I cōſtiteritª ꝙ. D. eccl̓ia nonꝑpetuo cōceſſa ſꝫ ad tp̄s fuerit cōmedataᵇ ⁊ de violētia: ⁊ ꝙ intab̓naᶜ ꝑnoctaueritᵈ: ita ꝙ alt̓a dienulla p̄miſſa dormitōeᵉ miſſā cātaſſet: ⁊ īfra. Si de hoc rōnabilit̓ cōuictus fuerit ī iudicio an̄ᶠ ep̄ꝫ ſuū ſiueaccuſatꝭ vl̓ ad rōneꝫ poſitꝰ ſineᵍ coactiōe fuerit cōfeſſus: ei ſuꝑ eadē eccleſia ꝑpetuū ſilētiū īponatis/ ip̄mab īpetitione. b. deſiſtere ꝯpellētes.¶ Ceterū ſi eidē fuit eccl̓ia canōiceꝯceſſa ⁊ tradita ⁊ poſtea d̓ crīe aliqͦnō fuit cōuictꝰʰ ꝑꝑ qd̓ d̓ iur̄ debuitſpoliari vl̓ pꝰ appellatōeꝫˡ: ſicut aliqn̄ allegauit: eccl̓ia illa fuerit ſpoliatus: ip̄aꝫ ei facias reſtituiᵏ ⁊ in pace dimitti.Idem.imicꝰ etiā a volūtaria exceptōe repellitur.Eminimꝰ tibi mādaſſe: vt. c.abbatiſſe: cuiꝰ electōeꝫ cōfirmauimꝭ munꝰ bn̄dictōis īpedere ꝓcurares. Sꝫ qꝛ. h. ꝓ altera ꝑtę a tead noſtra audiētiā appellauit proponēs ꝙ de ſimonia accuſaretᵐ eādē mādatū noſtrū diſtuliſti effectuimācipare. v̓o te nō decet ī hacꝑte ap. eiuſde. h. deferre: cū idē illimanifeſtꝰ fuerit inimicꝰⁿ ⁊ ꝯͣ eā teſtimoniū tuleritᵈ mādamꝰ qͣtenꝰ cū inde fuerꝭ reqͥſitꝰ: ꝑfate abbatiſſe munus bn̄dictōis nō differas imꝑtiri.Inno. iij. archiep̄o biſuntino.Dicēs ſe aliquē accuſaturū corā iudicę an̄ inſcriptōem pōt ſine pena deſiſtere et nō accuſare.ſꝫ ei deſiſtēti ſilentiū imponitur in perpętuū.Icet ī btō petro: ⁊ īfra Sanecū ex lr̄is. b. decani ſctī ſtephani ⁊. t. i. ⁊ m. canōicoꝝ eccl̓ie biſūtine ad ap. ſe. audiētiā ꝑueniſſꝫ te varia crīa ꝯmiſiſſe ac ab eis fuiſſes ꝑeaſdē lr̄as ſuꝑ ꝑiurio crīe ſimōie etīceſtꝰ delatꝰ clemēs papa p̄decęſſornr̄ ſeruata iudiciaria grauītate: tibicertū terminū aſſignauit qͦ rn̄ſuruſobiectꝭ ap. te ꝯſpectui pn̄tares. Cūaūt iuxͣ tenorē citatōis ad ſe. ap. acceſſiſſes nec vllꝰ appareret qͥ te itaīpeteret d̓ p̄dictis ne aliqͥd d̓ ꝯtīgētibꝰ omittere videremur ab. i. ⁊. o. ar
chid. ī nr̄a pn̄tia ꝯſtitutiſ q̄ſiuimꝰʰdiligent̓ ſi qͥd ſuꝑ p̄miſſiſ aduerſuſte ꝓ ſe vl̓ alijs oppōere vellēt: ⁊ qd̓ſcripſerāt legitīe demōſtrarēt. ipſiaūt ꝙ nō ꝓpoſito accuſādi hec ſcripſerat rn̄derūt. Sꝫ qꝛ ſuꝑ qͥbuſdaꝫīcorrigibil̓ videbaris: q̄dā d̓ te ap.ſe. duxerāt ītimāda ſꝫ nūciꝰ qͥ ꝓ lr̄isacceſſerat īpetrādis mādati formāexceſſitq. ¶ Nos igit̉ dictis canonicis ſuꝑ p̄dictis ſilentiū duximꝰ īponēdū ne te deceteroʳ eis ſuꝑ his accuſare liceat vel ēt īfamare. Qꝛ v̓o/p̄dicti canonici citra vīculū iſcriptionisᵍ deſiſtere voluerūt eis d̓ iurisꝑmiſſione id nō duximꝰ īputāduꝫ.¶ Ne aūt in abſolutiōe tua minꝰ canonice ꝓcedere videamur ꝙͣuis potius ī odore bōe opiniōis coep̄oꝝnr̄oꝝ ꝙͣ eoꝝ īfamia delectemurᵗ ca gbilon. ep̄o ⁊ abbati d̓ firmitate inqͥ)ſitōeꝫ fame tue duximꝰ cōmittēdā.¶ Idem ſaltꝫ burgenſi archiepiſcopo.rbQ QV¶ Ad ꝓſequēdā accuſatōeꝫ crimīalē nō admittit̉ ꝓcuratorlꝫ poſſꝫ allegare cās abntie ſeu aliaſexceptōes nō tāgētes crimē ꝓpoſitū ⁊ qͥ iurauitſtare mādato alicuiꝰ nō admittit̉ ad accuſanduꝫillū ſi virtute iuramēti ſibi fuit iniunctū.Eniēs ad ſe ap. a. pragen̄. ca-nonicꝰ ꝯͣ pragen̄. ep̄ꝫ īter aliaꝓpoſuit corā nobis ꝙ cū eēt filiꝰ ſacerdotiſ ī eccleſiā fuerat pragen̄. intruſus ⁊ ꝯͣ eiuſdē eccl̓ie priuilegiuꝫ.homagiū duci boemie p̄ſtitiſſet ſicſubijcies pragen̄. eccleſiā ſeruituti⁊ īfra. UUn̄ p̄dictū ep̄ꝫ ad feſtū r̄ſurꝰrectōis dn̄ice ꝑēptorie noſ memini ꝯmꝰ citauiſſe. IIde v̓o ad ſuā excuſa extiōeꝫ viaꝝ diſcrimīa ꝯſecratōꝫ chri Sſmatꝭ īminētē ⁊ ꝙ filiꝰ boemie pͥncidpis eēt ꝑ ip̄ꝫ baptizādꝰ tē tꝑis ꝑ nūcios ⁊ lr̄as allegauit. Ꝙ aūt excuſatiōes hmōi ſicut erāt friuolas eſtimātes ip̄ꝫ r̄putauimꝰ ꝯtumacē necꝓcuratores eiꝰ in cā poſſemꝰ reciꝑeſcrimīali) eis tn̄ cōceſſimꝰ auditoresvt ſi poſſent illū aliqͣtenꝰ excuſarēt.Cūqꝫ p̄dictus. a. corā eis repetijſſetobiecta fuit ex aduerſo reſponſuꝫ. 0.3
I ꝯſtiterit. caſus. Sacerdos iſte petebat eccl̓iaꝫ ſibi reſtitui qͣ dicebatſe īiuſte ſpoliatū fuiſſe dicebat̉ in ꝯͣriū ꝙ nō erat audiēdus qꝛ nō fuerat ſpoliatꝰ (cū nō intitulatā ſꝫ ꝯmēdatā tm̄ hēbat eccl̓iamlitē ꝙ qͣſi ebriꝰ ītaberna ꝑnoctauerat nulla dormitōe fcā illa nocte: ī ſeq̄nti die mane miſſācelebrauit ip̄e ⁊ iitꝰ fuit ꝑ iudicē ſuū corā qͦ ſuꝑ his fueat accuſatus: ⁊⁊ ipſe hec ouit dicenſ ꝙ canōice ī eafuit īſtitutꝰ/ ⁊ īiuſte ſpoliatus. ⁊ pꝰ appellatōeꝫ mādat papa pͥmo inqͥri d̓ p̄miſſisꝭ q̄ ſi ꝟa ſunt: īpōatur ei ſilētiū ſuꝑ ip̄a eccleſia Si ꝟo ip̄aꝫ habueritcanōicek nō fuerit conuictus de crīe(vl̓ pꝰ appellationē fuerit ſpoliatꝰ: retituatur ei eccleſia.b ¶ Cōmēdata. ſic. sͣ. d̓ ele.dudū. ⁊. xxi. q. i. qͥ plures.cōmēdare .n. ē idē qd̓ depone. ff. depo. luciꝰ ſēpronio. ⁊ sͣ. de depo. c. i ꝗ. ndepōit rē penes aliū poſſeſſioneꝫ ītell̓r retinere. ff.depo. licet ⁊ qn̄cūqꝫ vultpōt depoſitū ſiue rē ꝯmēdatā reuocare. sͣ. d̓ depoſi. bona fides. §. i. vbi dehoc. ⁊. ff. depoſi. l. i. §. pe.(⁊ ita licite huic p̄ſbr̄o potuit auferri eccl̓ia: cū ipſenō poſſideret ⁊ ſic nō fuit ſpoliatus.¶ In tabe̓na. xliiij. di. n̄ oꝫd ¶ Pernoctauerit ꝑnoctare noctē totam ſignifibcat. ff. d̓ ꝟ. ſi. vrbana. §. ꝑnoctare. ⁊ sͣ. d̓ ſpō. veniens. ij.e ¶ Dormitōe ( vn̄ n̄ vr̄ ieiunꝰ ꝑꝑ indigeſtionem ſꝫprāſus celebraſſe: qd̓ fie̓inō dꝫ. de cō. di. i. ſacramēta/ ⁊ de con. di. ij. liqͥdof ¶ An̄ ep̄m. sͣ. d̓ ꝯfeſ. cumſuꝑ E pn̄te aduerſario. fid̓ ꝯfeſ. certū. §. ij (gͦ ſi corāalio n̄ ſuo iudice n̄ noce̓ttal̓ ꝯfeſſio. sͣ. de iudi. at ſiclerici.¶ Sine coactōe tal̓ cōfeſſio ſic ꝑ coactōeꝫ extorta nō p̄iudicat. xxxi. q. ij.lothariꝰ. xv. q. vi. c. i. C. qͦrū appel. nō re. l. ij. ⁊. ij. q.vi. §. ſūt qͦꝝ. ꝟ. nullus homicidarum.h ¶ Cōuictꝰ bn̄ pͥuari nōdebuit ſine culpa. lvi. di.ſatꝭ ꝑuerſum. ⁊. xvi. q. vij.inuentum.i ¶ Poſt appellatōeꝫ. qd̓n. pꝰ appellatōeꝫ legitīerpoſitā fit. dꝫ ī irritū reuocari. sͣ. de of. dele. ſuꝑ qōnū. in fi. ⁊ sͣ. de apl. boe.Reſtitui. cū fructibꝰ ꝑceptꝭ. sͣ. d̓ reſti. ſpo. gͣuis. vbi d̓ hͦ.Eminimꝰalt̓a ꝑte .i. ꝓ ſeip̄o ex aduerſo. m ¶ Accuſaretꝭ ſꝫ n̄ vr̄ ꝙlocū hr̄et accuſatio: cū nōdū habuiſſet plenū ius; ſꝫ potiꝰ debuiſſꝫ exciꝑe ꝯͣeā ꝙ poſſet cōcedi ſꝫ qꝛ repellit̉ ab obtēto pōt admitti accuſatio. d̓ hͦ dr. jͣ.e. ſuꝑ his. n ¶ Inimicꝰ. gͦ ſi nō fuiſſet manifeſtꝰ inimicꝰ: deferēdū fuit appellatōi qꝛ tūc cū crimē ſimonie exceptū ſit: eā poterit accuſare: vt plene dictū ē de hoc. sͣ. e. cū. p. o ¶ Tulerit teſtimoniū. ⁊ forſā ſuꝑ eadē cā vl̓ aliacōſil̓i alio ip̄aꝫ accuſāte. ⁊ ob hͦ ſolū p̄ſumeret̉ īimicꝰ. sͣ. e. cū. p. ⁊ ſi. iiij. q. iij.IIcet q̄ſiuimꝰSꝫ qͣre papa q̄ſiuit ab iſtꝭ ſi ¶§. itē ī crīali. ī pͥn. vbi d̓ hͦ.vellēt aliqͥd ꝓpoere ꝯͣ ip̄ꝫ. ſi .n. accuſator nō cōpareret in termīo p̄fixe
ampliꝰ nō audit̉ niſi ꝓbet iuſtā abn̄tiā. iiij. q. v. qͥſqͥs. ⁊. C. qͥ accu. nōpoſ. ſi eaſ. ⁊ sͣ. d̓ fi. īſtr. accepimꝰ. Rn̄. n̄ ſtatī dꝫ iudex abſolue̓pn̄tē lꝫaccuſator ſit abn̄s qꝛ pōt eē ꝙ hēat iuſtā cāꝫ abn̄tie: vt. sͣ. vt lit. n̄ cōte. qm̄. Iudex hr̄e dꝫ rōnē viaꝝ ⁊ tꝑis ⁊ alteriꝰ ēt īpedimēti. ff. d̓ vac.mune. tp̄s. ff. qͥ. ex cau. ma. ſi cui. ff. d̓ dā. īfec. ſi finita. §. ſi forte. ff. d̓ iudi. ſi p̄tor. ī fi. ⁊ sͣ. d̓re iudi. cū bertoldꝰEt iō papa iſtoſ reqͣſiuit: qꝛ forte noncredebat ꝙ iuſta cāīpediti tacerēt. ar. ijq. vij. plerūqꝫ ¶ Etno. ꝙ lꝫ abn̄ti reſtituat̉ accuſatio ſuaff. qͥ. ex cau. ma. ſicui§. iltn̄ mīor nō r̄ſtituit̉ ad accuſādū. ffd̓ mino. auxiliū vl̓iō nō īpōit̉ ſilētiuꝫaccuſatori: qꝛ accuſator pͥus monēdꝰē vt ꝓcedat. C. qͥ accu. nō poſ. qͥ crimē⁊ ideo iſti requiſitifuerūt ſi vellent aliquid propōere: qͥaſi requiſitꝰ accuſator nō ꝓcedat āmōnō audit̉ vt h̓ pꝫ ⁊ꝑ iura p̄dictalſꝫ vr̄ꝙ iſti debuerūt puniri ī expēſis qꝛ fecerūt illuꝫ citari adcuriā malicioſe. ar.p̄dicte. l. qͥ crimē. ⁊ff. de iudi. eū quē temere (ſꝫ excuſāt̉ ꝑꝑnūciū q̄ formā mādati exceſſit. n̄ nōęnebat̉ ideꝫ videbat̉ dicēduꝫ vbi ētd̓ crīe agr̄ ciuilit̓. ff.d̓ iur. fiſ. l. ij. §. ſenatus ſꝫ ī negocijs ciuilibꝰ aliter ꝓcedit̉ꝯͣ abſētē actorē. C.de iudi. ꝓperādū.Io. de hoc dictisͣ. de dolo. ꝓut.q ¶ Exceſſit/ ⁊ iō īvaluit nec preiudicat eis: ex quo nōhabent ratuꝫ. sͣ. deof. dele. cuꝫ olim. ⁊sͣ. de reſcript. cū dilecta.¶ Decetero. sͣ. e. d̓his. ⁊. iiij. q. v. c. i. ⁊v. q. v. illi qui. C qͥaccu. nō poſſ.ſi ea.ff. ad turpil. qͥ deſtitit niſi iterato crimē cōmitteret. ar.vi. q. i. imitare (nam exceptio rei iudicate nō obſtatiniſi de preteritiscōmiſſis. ff. d̓ excep. rei iudi. ſi rē meā. ⁊. l. ſe. ⁊. C. ad exhi. neqꝫ. ⁊. l. nōnorabit. ⁊ sͣ. de excep. c. penulti.s ¶ Inſcriptiōis (⁊ qꝛ an̄ īſcriptionē deſtiterūt eis non īputat̉ qꝛ nēocōpellit̉ accuſare. ij. q. iij. ſi quē. ⁊. c. ſi qͥs iratꝰ pꝰ libelli oblatōeꝫ ſinepena deſiſtere lꝫ. ff. ad turpil. q̄ſitū. ff. de ī ius vo. libertꝰ (tn̄ ille qͥinfamauit tenet̉ īiuriaꝝ. ff. d̓ īiuri. itē apd̓. §. ſi qͥs libellol ī ciuilibus tn̄actōibꝰ bn̄ ꝯpellit̉ agē̓pꝰ libellū oblatū reo īſtāte. C. qūo ⁊ qn̄. ī aut̓.t ¶ Delectemur. ar. ꝙ p̄ſtātiꝰ ē pͥuilegiū bone fame ꝙͣ ma (qͥ ſel̓. Io.le opinionis. ar. jͣ. de pur. cano. cum in iuuentute.(¶ Eniens (criminali. habes ergo h̓ exp̄ſſe ꝙ in caſu criminali
58yg.