Liber

tionemⁿ ipſius diſtricte compellas(quā ſi recipere noluerit: eū ⁊ ſuꝑinductamº vinculo excōicatiōis aſtrīgas. ¶ Preterea de. H. qui cognatā ſua duxit vxorē rn̄demꝰ/ ꝙ nō apparentibꝰ accuſatoribus ⁊ parentela manifeſta ſeu publicaᵖ exiſtente(qd̓ credibile nō eſt niſi eſſent in primo gradu velq ſcd̓o: tui officij intereſtᶠ matrimonia illa adhibita grauitate diſſoluere que illicite contracta noſcuntur.¶ Idem.¶ Repellit̉ vxor petēs reſtitutioneꝫ maritiſſi noVtorie fornicata eſt ⁊ maritus continuit.Ignificaſti ꝙ qͥdā vxore ſuaIIſine iudicio eccl̓ie dimiſſa: ꝓeo ꝙ ſuggeſtū ſibi fuerat ipſam inceſtū cū quodam cōſanguineo ſuocōmiſiſſe (vinculo fuit propter hoexcōicationis aſtrictus veruꝫ mulier non continuit: ſed ſobolem dealio viroſuſcepit: nec minꝰ poſtulatviro reſtitui aſſerēs ſe ab ipſo iniuſte dimiſſam ⁊ eundē ſibi materiāˢadulterādi dediſſe Cōſultatiōi. t. t.rn̄ ꝙ ſi notoriumª eſt mulierē ip̄ama adulteriū cōmiſiſſe ad eam recipiēdam prefatus vir cogi nō debet: n̄ſi conſtaretᵇ ipſum cum alia adulterium cōmiſiſſe.¶ Idem.Mr̄imoniū ſeꝑat̉ ꝓpter adulteriū mulieris (⁊ſi vir poſtea fornicet̉ reintegrat̉ Et eſt bonus caſus k multum allegabilis.X lr̄is tuis accepimus: ꝙ. V.quādā duxit vxoreꝫ qͥ paucis

tēporibꝰ fuere cōcordes. Proponebat eniꝫ idē. V. ꝙ illā ꝑ violētiā ſibi illatā metu etiā mediāte duxiſſet⁊ infra Cādeꝫ vir vxorē ſuā ſupercrimine fornicationis in iure cōuenit que neſcit̉ quo ducta ſpū cepitpublice cōfiteri ꝙ cū vir negaret eiin neceſſarijs ꝓuidere: crime cōpulſaᶜ eſt īcurrere memoratū ūqꝫ diligētiꝰ a te fuiſſet admonitaᵈ ne adſuggeſtioneꝫ alicuiꝰ illud tā turpecōtra ſe ꝓponeret ipſa id manifeſtius aſſerebat. Gane tu cōuocato capitulo tuo cū ex eorūdē cōſilio vtriqꝫ priuatim cōtinētiā iniūxeris obſeruandā ita ꝙ caſte viuerent ab inuicemᵉ ſegregati (memoratꝰ. V. furtim cū alia ſpōſalia ⁊ nuptias temęre celebrauit verū cū factū inquirere laborares: ſupͣdictus. V. ſeriē reiexplicās ⁊ exponēs: ad audientiaꝫnoſtrā dicit̉ appellaſſe. ¶ Un̄. F. Tmādamꝰ quatenus ſi res ita ꝓceſſitpretaxatū virū ad legitimā vxoreꝫredireᶠ cōpellas. ¶ Urbanus. iij. florentino epiſcopo.i vxor a viro lapſo in hereſim ꝓpria auctotate diuertit ad eū reuerſum redire cōpellit̉ ſecꝰſi ꝑ iudiciū eccleſie ab eo fuiſſet ſeꝑata.E illa que viro ſuo labētę inhereſimlipͥſius conſortiom ſine iudicio eccleſie declinauit (videtur nobis ꝙ mulier maxime ſi ea intentione diſceſſit vt lapſus in here

xxxiij. q. ij. ſeculares. xxxv. q. vi multoꝝ ⁊ eſt ratio quare: quia ſententia diuortij pena ęſt ⁊ pena non eſt inferenda niſi per iudicem. xxxiij. q. ij. §. ī hoc⁊. C. vt nemo ius ſibi di. ꝑ totū ⁊. C. de iudi. nullus.n ¶ Petit reſtitutionem (reſtitutio enim facienda eſt. sͣ. de offi. dele. cauſammatrimonij. ⁊ sͣ. de reſti. ſpoli. ex cōqueſtione/ ⁊ sͣ. vt li. non conte. accedēij. in filar. contra. sͣ. de re.ſpol̓. litteras (vbi dicit ꝙſi ꝓbationes incōtinenti ſunt parate non eſt facienda reſtitutio (ergo multo minus eſt faciēda/ vbinotoriū eſt impedimētuꝫvt hic. ic ꝙ facienda eſt/preterꝙͣ ad carnalē cōpulam vt intelligas iſtā decretalem ẜm illam.o ¶ Superinductaꝫ. ſic.de ſpon. veniens. Vp ¶ Seu publica l⁊ ſi manifeſta non eſſet vl̓i.ca: dūmodoeſſent cōdu ꝓhibit̉poſſet ep̄s inquirere ⁊ cō &pellere: vt quicūqꝫ veritatem ſciret perhibeat teſtimonium. xxxv. q. vi. ep̄sin ſynodo. ⁊ sͣ. d̓ teſti. cogē. preterea. ⁊ sͣ. de offi.ordi. c. i. ⁊. ij. q. i. deꝰ omnipotens (imo quilibet tenet̉ denūciare eccleſie. ͦde cog. ſpi. tua. ˢ¶ Uel ſecundo E ita videt̉ ꝙ cōſanguinitas vlItra ſcd̓m gradum nō poſſet eſſe notoria (ſed famaeſſe publica poteſt. xxxv.q. vi. ſi duo.r ¶ Intereſt. id eſt ad eccleſiam pertinet.Ignificaſti materiam qd̓ videtur: qꝛip̄e dedit ei materiā adulterandi quare ſibi impuet vir. arg. xxvij. q. ij. ſi tuMabſtines. ⁊. ff. de mino. cum mandato. Fſol̓. ma. ſi mulier qd̓ magiſter Iofauentinus cōcedebat quia qui occaſionē damni datꝭ damnū dediſſe videjtur. l. di. ſtudeat ſepe. ⁊. ff. ad. l. acquil̓. qui occidit. §. in hac. ⁊. jͣ. de dā. da. c.vlt. in fiſ⁊ ar. ad hoc. sͣ. d̓ eo qͥ cog. ꝯſan. vx. ſue. ſuꝑ eo. ⁊. c. diſcretioneꝫ (ſedꝯͣriū ē verū qꝛ mulier ad hͦ nulla cōditōe debet adduci. xxxij. q. v. ila ne neceſt ignoſcendum ei qui pretextu paupertatis turpiſſimam vitaꝫ ducit. ff. d̓ritu nup. palam. §. non eſt ( nec obſtat ſi replicaret etiā illa. ff. de adul. l. i. §. ſipublico (niſi eam inuitam tradidiſſet adulterandam tūc non poſſet ei obijIcere adulterium: vt in decre. diſcretionem Sed pone ꝙ mulier receſſit a viFFro auctoritate propria ⁊ nihilominus petit reſtitui bvidetur ꝙ non ſit audi ſenda (uia ipſa non fuit eiecta: ſed ipſa ſe eiecit dicas ꝙ eſt audiēda/ quiaeo ipſo ꝙ rediēs nō admittitꝭ ſpoliata intelligit̉. ff. de acqui. poſ. clam poſLſidere. §. vlti. ⁊. l. ſi id qd̓. §. vlti. ⁊. ff. de vi ⁊ vi ar. l. i. §. ſiue aūt Sed nunqͥdpōt petere a viro expēſas quas fecit poſtꝙͣ ipſa receſſit ab ip̄o ¶Nō credocū maritꝰ ipſā nō expulerit ſed ſi eā reuertenteꝫ nō admittatꝭ poſtea tenet̉.a ¶ Si notoriū qͥd ſi occultū ⁊ in modū exceptionis obijciat ei illud adulteriū pętenti reſtitutionem dico ꝙ nō audit̉ quouſqꝫ fuerit reſtituta. sͣ. de reſti. ſpol. itē cū qͥs. ⁊. c. ij. ⁊. iij. ⁊. c. ī lr̄is ſecꝰ in petitorio. xxvij. q. ij. agathoſa.b ¶ Niſi cōſtaret ita ꝙ eſſet notoriū adulteriū viriſal̓s ip̄am oporteret priꝰ1ꝓbare adulteriū viri ⁊ ſic crimina mutua pari cōpēſatione tollūtur. xxxij.q. vi. nihilE. jͣ. de adul. c. pe. ⁊ vlti. ff. ſo. ma. viro. xxv. di. primū. ⁊ xxvi. diſtī.p vna tantū. ⁊. vi. q. i. qui crimē. ff. de eo ꝑ quē fac. erit. l. vlti. §. ſed ⁊ ſi. ⁊. ff. deadulte. ſi vxor. §. iudex(ar. cōtra. ff. de do. excep. apud celſum. §. marcellus.hoc cōtrarium ſoluitur. sͣ. de excep. dilecti.X litteris (cōpulſa) nō ideo tn̄ excuſanda ē qꝛ nō ē ignoſcēdū ei qͥ preA6textu pauꝑtatis turpiter egit. ff. de ritu nup. palā. §. nō eſt ſe potius debuitoīa mala pati ꝙͣ malo cōſentire. xxxij. q. v. ita ne. AArg. ꝯͣ. C. de pat. qͥ fi. di. l.1S

IS AIV ICASxvlti. ⁊. C. de inoffi. teſta. ant. ſed ſi poſt ⁊. xxvij. q. ij. ſi tu abſtines.dd ¶ Admonita Sꝫ nūquid debuit iudex hoc feciſſe cū hoc ip̄ꝫ factūreſpicere videat̉ Sed pone de hoc ꝙ de cōſilio alicuiꝰ hoc dixiſſet:(nūquid poterit reuocare hmōi cōfeſſionē cū in tali facto nō poſſꝫ dici ignorās pōt dici ꝙ ſic: cū hec cā qͣſi criminalis ſit vel mixta. sͣ. d̓ ꝓcu. tue (cōfeſſio enin crimine nō p̄iudicat niſi ꝑſeueretff. de qō. l. i. §. diuꝰ⁊. §. ſi qͣs vltro (ſedilla lex loquit̉ d̓ cōfeſſiōe q̄ extorquet̉ꝑ totū tormentunLau. dic̄ ꝙ pōt reuocari ſꝫ ſi fiat exdeliberatiōe ⁊ nōex calore iracundie(nō videt̉ ꝙ reuocari poſſit qꝛ nō poſ¶ Et ꝓbare errorem.e ¶ Inuicē ſegregatiſex hͦ videt̉ ꝙ ſententia diuortij latafuit cū d̓ ꝯſilio cap̄.hoc videat̉ feciſſeq̄ ſine cōſilio capl̓iferri n̄ dꝫ. xv. q. vij.ºep̄s nullius. ⁊. lxxxvi. di. ſi qͥd ꝟo.eſt notandū ꝙ dectuꝫ ſuperuenienrei iudicate p̄iudicat ei ꝓ quo lata ēſnīa qd̓ verū ē ēt ſiiuraſſēt ſe vlteriusnō repetituros. ar.sͣ. d̓ iureiuran. tuar ¶ Redire compelas (ꝛ nō cōtinuitẜm qd̓ ei fuit iniunctū E iō eaꝫ recipere cōpellit̉. sͣ. c. ꝓx.⁊ xxxij. q. vi. nihil.Cꝫ ſentētia lata fuithic vt videtur propter adulterium Munquid poterat vir eam ſibi reconciliare inuitā⁊ videtur ꝙ fic. ar. C. de leg. qd̓ fauore innocēs .n. nō priuat̉ ſeruitutute quā hꝫ in eo qͥ peccauit. C. de adulte. aut̓. ſꝫ hodie (vn̄ vir poteſtetiā illā adulterā ſibi recōciliare ſi vult. sͣ. de cōuer. cōiu. gaudemusatꝭ de excep. rei iudi. euidēter pena .n. nō preſtat īmunitatē. ff. de interdic. ⁊ relega. l. relegatoꝝ. §. vlt (p̄terea vir ſolūmodo fuit abſolutꝰa ſeruitute quā ipſapͥus habebat in ip̄m ⁊ nō ecōuerſo (vn̄ adhuc remāſit ſalua viro ſeruitꝰ quā habuit in muliere cū tm̄ ipſa fuerit cōdēnata. ar. sͣ. de ꝯuer. cōiug. qͥdā intrauit ⁊ xxvij. q. ij. qͥ dormierit Gtēſi hoc veꝝ eſſet ꝙ nō poſſet: ſic daret̉ mulieribꝰ occaſio delinquendivt a viris ſepaxarētur. ſic. sͣ. de cōſue. ex parte vn̄ reprobata fuit illacōſuetudo. jͣ. e. quāto. in fi. ⁊. ff. de reg. iur. nō fraudat̉. ⁊ ar. xxxiij. q. v.hec imagolar. ꝯͣ ꝙ nō poſſit: qꝛ ſnīa ſtatim eſt ꝓ muliere. ar. vi. q. iiij.qd̓ ſemel ſepe .n. cōdēnatꝰ ex ſnīa cōmodū ſentit vt in duobꝰ reis debendi cōdēnatis. ff. de re iudi. paulus Dicas ꝙ vir bn̄ pōt illā ſibirecōciliare inuitā: vt Laur. dixii Hug. dixit ꝙ ſi vxor publice ſit fornicata an̄ iudiciū eccl̓ie pōt illā ſibi recōciliare etiā inuitā nec poſſetintrare religionē eo inuito ſed poſtꝙͣ ſnīa diuortij auctoritate eccleſie lata eſt neuter tenet̉ alteri: ⁊ vterqꝫ altero īuito monaſteriū intrare pōtꝭ qꝛ vterqꝫ in ſeꝑatiōe ceſſit iuri ſuo. ar. vij. q. i. ꝙͣ periculoſuꝫ ē.nec vir poterit vxorē inuitā recōciliare ſed hec decre. videt̉ ꝯͣ ſententiā Hug. vn̄ ſtandū eſt ꝓut dicit Lau. vn̄ no. hic ꝙ delictū ſuꝑueniens rei iudicate p̄iudicat ſentētie: vt ſnīa nō obſtāte reuertat̉ in ideꝫjͣ. de adulte. c. vlti vbi d̓ hoc. Arg. ꝯͣ. qꝛ ea q̄ legitime facta ſunt ex ſuperuenienti delicto nō retractatur. ff. de iti. actuqꝫ priua. nec enim.¶¶ Ine pͥuat̉ vt tedio affectꝰ v̓E illa (cōfuſione. affectus) ad ſil̓itudinē ꝯtumacis qͥ poſſeſſioat reſpōſurꝰ. sͣ. vt lit. nō cōte. qm̄.c