Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Quartus

9 q vlyber̉in annisˣ tam teneris cōſtitutus: ꝙad cōprehenſionē taliuꝫ eius etasſufficere nō valebatꝭ ſeu alia cauſalegitima fuerit impeditus (ius accuſatio debet audiri alioquin cumrationabiliter preſumatur: ꝙ denūciationem publiceª factam: ideꝫ exiſtens in ipſa dioceſi minime ignorauit tanꝙͣ ſuſpectus eſt proculduriꝑ repellendusᵇ/ niſi proprio firmauerit iuramentoᶜ: ꝙ poſtea didiꝰcerit ea q̄ obiecerit: ⁊ ad hoc ex malicia non procedit quia tunc etiamſi didiciſſet ab illis qui denunciationis tempore ſiluerunt: claudi nondebet eiſdem aditus accuſādi quoniam ⁊ ſi ab impetitione huiuſmodi culpa de ſilentio tali contracta illos excluderetᵈ: iſte tamen amoueri nequiret cum culpabilis non exiVſtat.Se diuoriCcMP xxFD.Mvo Ex concilio apud vuarmatiā.Homicidiū neceſſariū/ non priuat ſpe cōiugiſed machinatio in mortē cōiugis ſIqua mulier in mortemmariti ſui cum alijs conſiliata eſt k ipſe aliquem fllorum ſe defendendo occiderit poteſt ipſe poſt morteꝫ vxo

ris ſi volueritꝰ aliaꝫ ducere ipſa auteꝫ inſidiatrix penitentie abſqꝫ ſpeconiugij ſtet ſubiecta. Alexander tertius. Cōiuges ꝓpter alterius crimē nō ſeꝑātur niſi ſpūaliter fornicētur ⁊ tunc durat cōiugium eisſeparatis.Ueſiuit a nobis: et īfra. MNoſitaqꝫ. t. reſpondemus: ꝙ mulierpro furto vel alioᵍ crimīe viri ſui(niſi fidei ſue religionem corrumpere velit ab eo ſeparari non debet. 2Uerum ſi coniugem ſuam ad infidelitatis maleficium contraxerit:a viro poterit ſeparari ita qꝫ ei nubete alij non licebitʰ: quia licet ſeparentur ſemper tamen coniugesIerūt. In virisᵏ quoqꝫ preſentis ſę3tentie forma ſeruetur. F Idem ambianen̄. epiſcopo. Uir nō pōt dimittere vxorē ſine iudicio eccl̓ie/ēt ꝓpt̓ impedimētū parētele notoriū Et ſi famarefert impedimentū cōiugi etiam nemīe opponēte ep̄s ex officio ſuo pōt de eo inq̄rere. Si vepedimentū eſt notoriū pōt ep̄us ex ofſuo mr̄imoniū ſeꝑare.AOrrode comite pontini quiB. vxorem ſuam abſqꝫ iudicio eccleſie dimiſit (quia eaꝫ cognatam fuiſſe vxoris defuncte proponit prudentia tua cognoſcat: ꝙ ſietiam parentela eſſet publica ⁊ notoriaˡ: abſqꝫ iudicio eccl̓ie ab ea ſeparariᵐ nō potuit (quare ipſum adeam recipiendam que petit reſtitu-

vi ditit. L (at. īdu̓cit. C. de natu. li. aut. lzſicut ⁊ prior pnīa ficta nōIeſt ⁊ tn̄ aufert vſum ſequētis. de pe. di. iij. in ſalicibus.yrepellit̉ accuſator/ ꝓpter turpē queſtū. ſi. ij. qir. Git̉ ſi īfra tp̄s ſtatutū nō accuſauerit. jͣ. e. c. ꝓxiuſta de cauſa: vt ibi Et eſt ar ꝙ ſimonia cōmitti pin ſit ſpilici cōrituaIueuit qꝛ ibi gr̄a nōUm in tuaſuetudinēHec lōſuetudo cōri/ vnd̓ſitiql̓acōi ſt.imētupoſteanonerūt legit.sͣ. delan. deō. cū īhi⁊ſi. sͣ. d̓cū in tua. q̄ ē ꝑs iſtiuat̉ inus k⁊ ei cōirit panponit beerat in remotꝭ partibus ſil̓e. xvſi qͥs inFeruore. xxjSIlaſ. xvſaldus. k. sͣ. de r̄gula. ſicut tenox In annis Eqūo pōt hoc eē:iſta in talidenūciatinfacta nō cōprehēdat⁊ ad īpedimētū ꝯͣhēdū habilis videIpedidebeat ſcireꝑe ꝯͣcti mr̄imonied pōt eē ꝙ tūc neiebat nec ſufficiebat etas ad hoc ſicut nec ad cōpreheſionem denunciationis ⁊ tamen poſtea potuit ſcire īpedimentū: vtinfra ſequitur tamen tempore denunciatiōis eius etas ſufficere nōvalebat quia etas illa neſcit quid videat. C. d̓ fal. mone. l. i argu.sͣ. de ſpon. tue fraternitatis.a Publice⁊ ideo nullus poteſt ignorare. xvi. di. qd̓ dicitꝭ. ⁊ xij. q.qui ⁊ humanis. ⁊ sͣ. de poſtu. c. i. ar. lxxxij. di. propoſuiſti.b Repellendus ⁊ita qui infra tempus cōſtitutū nō proponit iuspoſtęa repellitur⁊ ab accuſatione ⁊ a teſtimonio. ar. sͣ. de clā.deſpon. cum inhibitio a cōtrario ⁊. C. de ingenu. diffamari. ⁊ sͣ. deꝓba.quid admittuntur ad denūciandum (videt̉ ꝙ ſic/ cūū ei non obſtaret. sͣ. de iureiur. quēadmodū. ⁊ ar. sͣ. d̓ cogſpi. tuicas ꝙ nō eſt admittēdus cū ſit ſuſpectus: vt hic dicit ⁊ ſuſpecte ꝑſone remoueātur a denūciatōe ſic̄ ab accuſatōe. jͣ. de accu. dilectꝰ filiꝰ. ⁊ sͣ. de ſpon. cū ī tua (nā cui vna via aliqͥd ꝓhibet̉ alia viaad idē nō dꝫ admitti. sͣ. de ꝓcu. tue. cū ſuis cōcor. ibi poſitis ⁊ ita tatas nocet accuſare volenti niſi forte tacuit qꝛ nō habuit tuncprobationē. ij. q. vij pleriqꝫ Eideo dixi forte ꝙ licet tūc non haberetteſtes ipſemet potuit impedire matrimonium cōtrahendū. vnde nōprodeſt ꝙ ꝓpter hoc tacuit. sͣ. de ſpon. preterea. k⁊ sͣ. de teſti. ſuꝑ eo(⁊ ſola fama impedit matrimonium. sͣ. de cōſan. ⁊ affi. c. ij. taciturnitas vero ipſorum contrahentium non preiudicat eis. arg. sͣ. de reſti.ſpo. ex cōqueſtione ⁊ sͣ. de clan. deſpon. cum inhibitio. ⁊. jͣ. de ſen. exnquiſitioni.e¶ Iuramento. ſic. sͣ. de teſti. preſentium. ⁊ sͣ. de excep. paſtoral̓. Itē(no. hͦ ꝙ plus valet iuramentū vnius ꝙͣ preſumptio iuris/ qꝛ ꝑ iſtudiuramentum eliditur iuris preſumptio. xxxv. q. iij. extraordinaria.b Excluderet hic habes ꝙ aliquis ꝯdmittitur ad accuſandū cuiꝰilcior repellituecus eſt in teſtibus. s. de teſti licetꝭe. jͣ. de here. frarc.S eci.5ve. 8 O.

ternitatis. ar SSed que eſt ratio diuerſitatis dic ꝙ aliud eſt in accuſatoreE aliud in teſte cū modicū preiudiciū fit ſi accuſator admittitur cuiꝰ auctorrepellitur ꝓpter culpam ꝓpriam kiſte culpabilis nō exiſtit ⁊ ad dictū accuſatoris nulla fit cōdēnatio niſi ad ſint legitimi teſtes: ſed ad dictum teſtquis condēnatur ⁊ ideo debent eē tales auctores vt ipſorū dicta ſufficerent ad hoc vt illi admittantur qui cauſaꝫ habuerunt ab eis. arg. C. 3acqui. poſ. vicia. Sꝫ nūquid ſtatim elapſo termino obſtabit talis taciturnitas videtur ꝙ incōtinētituiſi infra terminuꝫ accuſet. xxxij. q. ij. mulier/ argu. sͣ. de offi. dele. cū oliꝫ.ff. de leg. ij. cum quidā. infi. ⁊. ff. ad mace. ſi filius.argu. contra. xx. q. ij. puella. vbi vſqꝫ ad annū et diem̄ tutores ⁊ parētes puelle que ſacrum velamenaſſumpſit ꝯtradicere poſſunt vltra non vt ibi: ſaltem vſqꝫ ad. x. dies. ff. deconſti. pecu. promiſſor. etC. quomodo ⁊ quādo iudex ab eo Io. dixit ꝙ taciturnitas iſta cum quodam temperamēto intelligi debet. ar. ff. de ſol̓. qd̓dicimus. ⁊. ffrex qui. ca.ma. ab hoſtibus. §. vlti.(⁊ bene facit ad hoc. sͣ. deloca. c. pe. ⁊ vlti. Ego credo ꝙ ꝙͣdiu res eſt ītegraꝙ poteſt ⁊ debet admitti: contracto vero matrimonio d̓ preſenti non videtur audiendus tāꝙͣ ſuſpectus: ſi potuit infra tēpus procedere ⁊ denūcijare impedimentum.I qua (voluerit)quia quātum adhoc quominꝰ cōtrahere poſſit poſt mortem vxoris: cum tale homīcidium directe non fuerit voluntarium non impedit ⁊ homicidium non impedit matrimoniū cōtrahēdū niſi ī caſibꝰ. xxxiij q. ij. īterfectores. ⁊. c. admone̓. et. jͣ. d̓ pe. et re. c. ij lni.e. cā. in adoleſcentia et tunc diſpenxxitiſi ſint iuuenes: vt ī. c. interfector.yreſatiue. jf Inſidiatrixllꝫ mulier iſta non fuit conſecuta effectum nihilominus punitur quo ad legeꝫ cōiugij ( eſt argu. ꝙ conatus ſine effectu punitur. ſi. li.di. ſi quis poſt ⁊ de pę. di. i. ſi quis cum telo. ⁊ sͣ. de biga. nuper. ⁊. c. vlt Et(arg. contra. sͣ. de ſpon. c. vlti cum ſuis concor. ibi poſitis bvbi de hoc tamēſi contraheret teneret. 1 9. 8υe Gυε 1L 6Ueſiuit bel alio crimine ꝓ nullo crimine poteſt vir dimittere vxorēvel vxor virum vel ꝓ aliquo qd̓ ei contingat. xxxij. q. i. in cōiugio (⁊q. v. ſi quis vxorem precepit preceptum. ⁊. q. vij. omnes cauſationes (niſi ꝓcrimine fornicationis: vt in. c. predictis l̓ pro ſpirituali fornicatōe. xxviij.q. i. idolatria hoc etiam ſi viro ſuo mortem machinetur. sͣ. c. ꝓxi (t ſi talis turpis conditio in matrimonio apponatur ſi furtum feceris ꝓ nō ad2ºiecta habet̉. sͣ. de cōdi. ap. c. vlti. . ſah Non licebit cū matrimoniū eoꝝ ſit ratū et cōſummatū ſecus eſt de ma 1trimonio infideliū. jͣ. e. quāto. et. c. gaudemus.i Cōiuges erūt qd̓ vinculū cōiugij ſemel habitū nūqͣ amittit̉ viuētibuscōiugibꝰ etiā ſeparatis. xxxij. q. vij. c. ij. et. iij (ſicut nec baptiſma vel ordo. i.q. i. ꝙ quidam. ꝟ. cum videamus.k In viris (qꝛ vir et vxor nō ad imparia iudicātur. xxxij. q. i. ſi qͥs vxoreꝫ.et. o. v. precepit. et. q. vij. apoſtolus. Lau. 6 v3Orro notoria ar. ꝙ in notorijs ſeruādus eſt ordo iuris. ar. xi. q. iij.eorum. et. xxiiij. q. i. pudēda. in fi. et. iij. q. v. qꝛ ſuſpecti(ar. ꝯͣ. ij. q. i. d̓eacqͥl. jmanifeſta et. jͣ. de accu. euidētia et. sͣ. de iureiu. ad noſtrā. et. ff. acīde. ī filep-ad ſnīaꝫ ſꝑ ſeruādꝰ ē ordo iurꝭ ꝙͣtū ad alia nō

i