Tertius
¶ Non beneficiatus habens ſufficiēs patrimoin ad ſacros legitime promouetur.Uis queſtionibus reſpōdemꝰꝙ clericos in mīoribus ordinibus cōſtitutos de patrimonialibꝰᵇbonis habentes vn̄ poſſint cōgrueſuſtentariᵗ: ⁊ ſi nondum fuerint beneficiū ec. aſſecuti: dūmō aliud canonicū nō obſiſtat: ad ſuperiores ſacrospoteris ordines promoueri.Idem epiſcopo latonien̄.¶ Abſenti pōt conferri beneficiū alio mediāte.Aqͥ. T. T. R. ꝙ clericus abſensCcedens ad ap. ſe. ⁊ infra. Inper alium: vel aliusᵏ magis pro ipſopoterit de beneficio eccleſiaſtico inueſtiri. ¶ Idem trecen̄. epiſcopo.¶ Si ad vnum canonicatum ⁊ prebendam duoſunt recepti ſimpliciter receptio nō tenꝫ etiā ſi īterueniente apoſtolica auctoritate.Ilecto filio. P. ſancte prudentiane preſbytero cardinali cellerario trecen̄. ⁊. t. ꝓcuratori tuo auditore conceſſo: idē cellerarius propoſuit coram eo: ꝙ cū in manibus remen̄. archiep̄i tunc ap. ſe. le. intendētis ꝓuidere. G. nepoti ſuo in trecen̄.eccleſia prebēdaꝫ quā ibi obtinebatliberaliter reſignauitˡ: dictus legatꝰprefatū. G. ⁊ eudem cellerariū in canonicos trecen̄. inſtituit: ⁊ ambobuscapitulū trecen̄. ſtalluꝫ in choro ⁊ locum in capitulo: ⁊ idem archiepiſcopus ſupradicte prebende fructus diuidendos cōiter aſſignarunt: donecidē. G. integrū eſſet prebēdale ſtipēdiū aſſecutus: ⁊ infra. Quorū receptionem procurator generalisᵐ predeceſ.t. in partibus conſtantinopolitan̄. tunc agentis poſtmodum approbauit: dictus quoqꝫ cellerariꝰ lectionem ⁊ euangelium in hebdoma-
da ſua legiſſe dinoſcitur: ⁊ tam decani ꝙͣ epiſcopi electioni ⁊ alioꝝ negociorū tractatibus ſicut canonicus trecen̄. interfuit: ⁊ domū quandā per capituluꝫ memoratū obtinuit: q̄ non niſi canonico conſueuerat aſſignari: tuqꝫ cum ad eandeꝫ acceſſiſſes eccleſiāconſecratus: eū cum canonicis alijsad oſculū recepiſtiª: cuꝫ tunc non niſicanonici ad oſculū admittātur ⁊ eidēſuꝑ predictis nō mouiſti per biēniūqueſtionē: propter qd̓ petijt vt te abipſius ſuꝑ hoc moleſtationeᵇ indebita compeſcere dignaremur: ⁊ infra.Procurator tuus ꝓpoſuit ex aduerſo ꝙ ad vnicum ius ſpūale qd̓ vacabat ibidem: inſimul duos canonicosinſtituere predicto legato non licuit.nā ſi duo vnicā prebendaꝫ haberentid eſſet contra turonēᶜ concilium qd̓prebendarū inhibet ſectionē. Si vero duobus receptis vni tantū prebēda daretur ſub expectatōne alius cōtra lat.ᵈ concilium remaneret. Preterea licet in eccleſia in qua non eſt certus numerus prebendarū: nulla etiāvacāte in canonicū qͥs poſſit aſſumi:cum intelligat̉ ad quoddā ius eligi:qd̓ ex electorū aſſenſu de nouo creat̉⁊ cū electo in canonicū naſcitur ⁊ deſinit cū defuncto: in eccleſia tamen q̄determinatū hꝫ numerū prebendaꝝvno īdiuiduo iure vacāte duo ſimuleligi nō poſſunt ad illud: eo ꝙ hmōiſpūale ius diuidiᵉ ſeu cōicari neq̄atīter eos: ꝙͣꝙͣ interdū hi ad quos ſpectat electio de cōi aſſenſu augmentareᶠ valeāt numerū p̄bendarum: ⁊ qd̓dam ius ſpūale de nouo creādo: niſiforte ſtatutū aliqd̓ obuiaret: ꝙ eſſetiuramētū firmatum: vel cui ſe. ap. cō-
cōpellere ad hoc. vt contra indulgentiā pape aliquē reciperent.t ¶ In canonicum. ⁊ ita excōicati recipiūt aliquē in canonicū: ⁊ valꝫtalis receptio: ⁊ ea que faciūt excōicati in eorū preiudiciū bene valent. sͣ. de excep. cum inter. cū ſuis ſi. ſicut excōicatur qͥs vt in cā ꝓcedat. sͣ. de offi or. ſignificauit. ⁊ qꝛ iſti non debent abſolui niſi ſatiſfaciant. vt. sͣ. de of. d̓leg. ex lr̄is. ſꝫ ſatiſfacere nō pn̄t niſi ip̄ꝫrecipiāt: nec ꝑ talēꝑticipationeꝫ eritexcōicatꝰ ſic̄ excōicati admittunt̉ aciuramētuꝫ qn̄qꝫ āteꝙͣ abſoluant̉ jͣ d̓ſen. excō. ex tenore.sͣ. de reſcrip. c. ſancte crucis. vl̓ expone donec dictū magſtꝝ recipſāt. ī. donec cautōem p̄ſtētꝙ iuri parebūt. ⁊ hͦvbi hn̄t cām defenſionis. ſꝫ in hac decre. nō hēbāt iuſtācāꝫ defenſionis: īmo falſaꝫ. vt in littera dicit.g ¶ Ad canonicatūmādat h̓ papa dari huic illa q̄ ꝑtinētad canonicatum ⁊nō p̄bēdā. ⁊ ſic dabūt ei quotidianaſdiſtiīes quouſqꝫ vacabit p̄bendā vl̓ quouſqꝫ fructꝰ fuerint augmētati et ſic pꝫ h̓ ꝙ lꝫcanonici aliquē recipiant vltra nūeꝝetiā ſua auc̄te nōaugent nūerū p̄bēdarū: lꝫ areāt numerū canonicosͣ. de cōſti. cū. M.habuiſtiſ idē. sͣ. eo.dilectus. ⁊. jͣ. eo. ti.cto.Uis. d̓ patrimonialibushabet gͦ iſniū ꝓ titu. ſisͣ. e.ep̄s ſi aliquā. nec d̓bēt ab ep̄o bn̄ficiūpetere: ex quo tali mō intitulati ſunt: ⁊ iudiciū ſibi māducāt ⁊ bibūtqͥ de ſuo hn̄t ⁊ alienū recipiūt. xvi. q. i. qm̄ quicqͥd. ⁊ xij. q. ij. c. ⁊ ſi illi:⁊ .i. q. ij. clericos. Sed qͥd ſi pr̄imoniū iſtoꝝ periret caſmate vel alluuiōe: nunqͥd tenebit̉ iſtis ꝓuidere: dum talis queſtio cōſueuit eſſe:tn̄ ſatis vr̄ ꝙ ep̄s debeat eis ꝓuidere ī bn̄ficio eccleſiaſtico: qꝛ cū iſtiad ſeculū redire nō poſſint redūdaret in opprobriū ordinis clericalis. ar. xciij. di. diaconi. ⁊ arg. sͣ. de cleri ꝯiug Io. ⁊ sͣ. de renū. ad ſupplicationē. i¶ Suſtētari. al̓s nō dꝫ ip̄m ꝓmouere: qd̓ ſi fecerittenet̉ ei ad ſupplemētuꝫ. sͣ. eo. c. ij. ⁊. c. cū ẜm apl̓m. Sed nunqͥd tenetur ſoluere decimas de tali pr̄imonio ad qd̓ eſt ꝓmotꝰ quaſi ad titulū ar. ꝙ nō. xvi. q. i. ſil̓iter. ⁊. jͣ. de deci. nouū genus. arg. ꝯͣ. xvi. q. i. ſiqͥs laicus. Dixit vinc. ꝙ tenet̉ ſoluēte decimas. ar. illiꝰ. c. ſi qͥs laicuſar eſt ꝯͣ ꝙ nō debeat ſoluere. vt. jͣ. de ſimo. tua. T. dixit ꝙ ſi ab alijsclericis recipit diuinū officiū ⁊ alia ſacr̄a: dꝫ eis ſoluere decimas: alioquin ꝯtra: qꝛ de bn̄ficio ſuo nō tenet̉ ſoluere decimas: credo ꝙ ꝓpter clericatū iſtius licet ſit ordinatus ad patrimoniū ſuum eccleſiaque primū decimas ꝑcipiebat p̄diales iure ſuo non debeat defraudari: qꝛ res ſemꝑ remanet cum ſua cā: ⁊ ſine culpa ſua priuari nō de
bet: nec eſt etiam iuſta cauſa quare priuari debeat. Item q̄ritur an iſte poſſit tranſire ad aliam eccleſiam ſine licētia epiſcopi. Dicas ꝙ non. lxxi. diſt.priuatus. Sed nunqͥd pōt vendere patrimoniū tale videtur ꝙ non: qꝛ inde viuere debet. ⁊ eccleſiaſticū onus ſuſtinere: qd̓ cōfitet̉ vin. Sed Tan. dixit: ꝙ pōt vendere: qꝛ qui precio fruitur rem habere videt̉. ff. de vſufruc. qꝛqui p̄cio ⁊ p̄t illd̓ dōare. qꝛbeneficio eccl̓iaſtico poſſꝫrenūciare: qd̓ credo veriꝰCcedens. xſ alius ſicut vnus nomine alterius poſſidet ff. de acqͥ.poſſeſ. quicqͥd. vterqꝫ eīmpoſſidet. ff. eo. ti. qd̓ meo.⁊ sͣ. vt lit. nō cōteſta qm̄.§. in alijs. ⁊ sͣ. d̓ reſti ſpo.cū veniſſent. ⁊ sͣ. de p̄ſcri.ſi diligēti. ita ⁊ vterqꝫ poteſt dici inueſtiri. Sꝫ quefuit dubitatio: forte iſteep̄s dubitabat an carnale matrimoniū īter abſentes cōtrahatur. ⁊ ideo dubitauit an ⁊ ſpūale. Prima queſtio expedit̉. xxxij.q. ij. honorat̉. ⁊. jͣ. de ꝯuer.ꝯiug. ex ꝑte. ⁊. ff. d̓ ri. nup.deniqꝫ. Secunda dubitatio hic explicat̉: vtrū clericus abſens poſſit inueſtiri per aliuꝫ: vel dubitatiofuit illa an īueſtiret̉ quispro abſente ⁊ ignorante:⁊ certe bene: ⁊ acquirit eipoſſeſſionem: ⁊ cuꝫ iſte ſciuerit habebit cām vſucapiēdi. C. d̓ acqͥ. poſ l. i. Uī.vl̓ iō dubitauit qꝛ ſic̄ hr̄ditas tꝑalis ꝑ ꝓcuratorē acqͥri nō p̄t. ff. d̓ acqͥ. hr̄. ꝑ ꝓcuratorē: ita videbat̉ ꝙ hiditas ſpūal̓ acqͥri n̄ poſſetſꝫ nō vr̄ ꝙ dn̄iū ſit q̄ſitū ꝑtraditionē abſenti. ff. d̓ acqͥ. re. do. res ex mandato.Itē nec poſſeſſio vr̄ acqͥriꝑ īueſtiturā. jͣ. d̓ his q̄ fi. ama. par. ca. cex ore. ⁊. jͣ. dedo. ꝑ tuas. Dicas ꝙ ſi vl̓dans vl̓ accipiēs ītēdit acqͥrere dn̄iū abſenti: tūc ē eiq̄ſitū. ⁊ ſic loqͥt̉. ff. de acqͥ.re. do. ſi ꝓcurator. ff. d̓ do.qͥ mihi donatū. Sꝫ ſi neuter hͦ ītēdit: nō ſtatī acqͥrit̉dn̄iū. ⁊ ſic loqͥt̉. ff. d̓ acqͥ re.do. reſ. dn̄iū tn̄ vl̓ poſſeſſio n̄ acqͥrit̉ ꝑ geſtorē negocij. ff. d̓ neg. geſ. ſi ego. io.Ilecto. reſignauit. pure ſine aliqͣ ꝯditōe ⁊ mō: al̓s ſimōiacꝰ fuiſſꝫ i. q. ijꝙͣ pio. ⁊ sͣ. d̓ pac. pactōes. m ¶ General̓. vn̄ videbat̉ ꝙ dn̄s ꝯͣ factūꝓcuratoris vēire nō debebat. ar. sͣ. d̓ of. dele. cū olī. qꝛ factū ꝓcuratoris qͥ generalē hꝫ admīſtratōeꝫ dn̄o p̄iudicat. ff. de iureiur. iuſiurādū. §. vl. ff. d̓ pac.nā ⁊ noce̓. ſꝫ tn̄ ſecꝰ ē: qꝛ gn̄ali mādato n̄ vr̄ d̓legaſſe: niſi id qd̓ legitīe fieri p̄tff. d̓ ꝯdi. īde. ſi ꝓcurator. ⁊. ff. d̓ hiſ q̄ fi. ī frau. cre. ſi pr̄. vl̓ qꝛ fraudulēter aliqͥdfaciat. ff. mā. creditor. §. luciꝰ. vn̄ cū tal̓ īſtitutio ꝯͣ ius eēt n̄ tenebat̉ ep̄s illaꝫratā br̄e. sͣ. e. ti. tue. ⁊. c. maioribꝰ. a ¶ Recepiſti. ꝑ hͦ videbat̉ ꝯſentire īſtitutōi ip̄iꝰ. ſi. lxiij. di. cū adrianꝰ. ⁊. jͣ. d̓ his q̄ fi. a ma. par. c. ex ore. ⁊. jͣ. d̓ pͥuil. cū olīar. C. ad vell̓. aūt. ſiue a me. ⁊ jͣ. d̓ ſpō. ad id qd̓. itē qꝛ ī pn̄tia ſua geſſit ſe tāꝙͣcanonicū. vn̄ qꝛ ip̄ꝫ nō remouit ſtatī vr̄ ip̄ꝫ approbaſſe. ar. sͣ. d̓ of. dele. corāC. d̓ acqͥ poſ. l. i. C. d̓ pa. po. ſi filiū. xx. q. i. quē ꝓgēitores. tal̓ patīa n̄ fac̄ cannicū. ſꝫ tm̄ canonica electio. ff. d̓ d̓cu. herēniꝰ. ⁊. jͣ. d̓ īſti. ex frequētibꝰ. ⁊. C. d̓ liber. ca. nō idcirco. b ¶ Moleſtatōe. ⁊ ſic agebat īterdicto vti poſſidetꝭe ¶ Turon̄. sͣ. e. maioribꝰ b. d ¶ Lateran̄. jͣ. d̓ ꝯceſ. p̄bē. nulla. ¶ Diuidiqꝛ vnitas nō rcipit diuiſionē. xxiiij. q. i. loqͥt̉ d̓ hͦ dcmj ē. sͣ. e. tue frat̓nitatꝭ. ſi.sͣ. e. int̓ cet̓a. f ¶ Augmētare. sͣ. d̓ ꝯſti. cū. M.