Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

ci. ſtatuta remaneret. Inqͥ. T. T. R.ꝙ talis electio de rigo reᵏ iuris peni Idemtus eſt caſſanda. Si duo electi ad aliquaꝫ dignitatem connittant in iudices poterit iudex alterum cōfire ⁊ alteri ꝓ bono pacis de prouentibus prouiſionem facere. Iſi eſſent viri prouidi ⁊ honeEſtil tam qui ordinationem fecerūt ꝙͣ illi circa quos eſt facta ordinatio in eccl̓ia veſtra ſuꝑ negocio prioratus: ordinationē illaꝫ valde ſuſpectam propter exempli perniciē haberemus. Qd̓ ergo poſt concertationēdiutinā ordinatum eſt circa vnuꝫ deduobus electis: vt ipſe habeat prioratū hoc ex iuriſditiōe delegata ſcd̓ꝫiuſticiā videt̉ eſſe ſtatutum. Qd̓ aūtordinatum eſt circa reliquuꝫ: vt ipſexx. libras de redditibꝰ capituli: ⁊. xl.de prouētibus prioratꝰ percipiat annuatim: hoc ſcd̓m prouidentiā intelligitur eſſe p̄ceptuꝫ ex arbitrariaᵐ pote ſtate: cum in delegatos fuerit compromiſſuꝫ: qui auctoritatē ſibi retinēdo cōmiſſam ſe pro bono pacis ⁊ vtilitatis hoc ordinaſſe fatētur. Ꝙꝛ igitur hęc ordinatio ab omnibꝰ eſt recepta: poſſuntqꝫ licite prior ⁊ capitulūde prouentibus ſuis propter cauſaspredictas: non qͥdem ex pactōe partium: ſed ex iuſſioneⁿ iudicum ꝓuiſionem huiuſmōi exhibere: nos eā hocadhibito moderamīe toleramus: vtad p̄ſtationē. xl. li. nō dignitas prioratusº: ſed perſona prioris maneatonerata: ne forte circa ꝓuentusᵖ aliqua videatur facta ſectio prioratus:ita ꝙ ipſo priore defuncto ſucceſſoripſius ad preſtationeꝫ. xl. li. minimeteneatur. Ideꝫ vadenen̄. epiſcopo ⁊ abbati vatien̄.

Canonici priuilegiati a papa ſuper certo nūero. ſi ſponte receperunt aliquem ſupra numerumcontra impetrātes a papa exceptione numeri vtinon poſſunt.¶Ro illorū pro uiſione: ⁊ infra.Burdegalen̄. archiep̄o mādauimꝰ: vt magiſtro. P. in aliqua eccleſiaꝝ ſuarūq vbi ei expedire cognoſceret: competēs faceret beneficiuꝫ aſſignari: contradictoresª ec. diſ. compeſcens: qui decano ⁊ capitulo xanctonē. auctoritate noſtra mandauit: vt ipſum admitterent in canonicū ⁊ in fratrem. Cunqꝫ ijdem reluctarētur canonici: ac indulgentiam de quadrageſimo canonicorū numero ei opponerent: quia archiep̄us cognouit illosin eluſionēᵇ mandati noſtri indulgentia conceſſa eis irreuerenter abuti: p̄dictum magiſtrum de prebenda ⁊ canonia xancton̄. eccleſie īueſtiuitᵉ: cōtradictores vinculo excōmūicatiōisaſtringens: ⁊ infra. Quia vero qd̓ ꝑdictum archiep̄m de memorato magiſtro auctoritate noſtra prouideᵈ factum eſt firmitatē volumus obtinere mandamus quatenus ſi vobis cōſtiterit predictos canonicos īdulgētiam quā habent de certo canonicorum numero non ſeruaſſe: ⁊ aliquemvltra cōſtitutum numerū in canonicū auctoritate propria recepiſſeᵉ: cuꝫnobis legeꝫ imponere non debeantquā ipſi negligunt obſeruare: latamin ipſos excōmunicatiōis ſententiāa ſupͣdicto archiepiſcopo tādiu d̓nūcietis ſub ap. ob. ſeruandam: donecſepedictum magiſtrū recipiant in canonicumᶠ: ⁊ ea que ad canonicatuꝫᵍpertinent: cum ſtallo chori ⁊ loco capituli ei ſtudeant aſſignare. Idem biſuntiū. archiepiſcopo.

vt dictū ē. ⁊. jͣ. eo. dilecto. lꝫ enim dicat̉ idē ius eſſe apud plures. reuera tn̄ qͥlibet ſpāle ⁊ ſeparatum ius hꝫ. ff. quēad. ſerui. amit. l. aquaꝫ. Et nō ꝙ ſicutde vna prebēda pn̄t due fieri: ſi facultates ſufficiant: ſic ex cā neceſſaria poſſunt ⁊ debēt diminui prebēde. jͣ. de verb. ſig. c. vlti. ⁊ sͣ. de cōſti. ex ꝑte. a contrario ſenſu. i Concilij. jͣ. de conceſ. pre. c. nulla.k De rigore iuris. īnuitꝙ de patiētia poſſit tolerari ⁊ cōfirmari qͣſi diſpēſando qd̓ ſatis pōt concedi: qꝛ talis diſpēſatio nōeſt ꝑpetua: ſed ad tēpus.nec proprie dr̄ facere ꝯͣ cōciliū. Ad qͥd ergo diceretde rigore iurꝭ: al̓s ſimpliciter rn̄diſſet dicendo ꝙtalis eſt caſſanda. ⁊ ml̓tetales electōes tolerātur: ⁊ex cā poſſet iuris rigor relaxari. ar. op. j. e. c. vacāte.⁊. c. cū cām. vbi tenet̉ integrare prebēdā tali modocollatā: nec mandatur caſſariIſi eſſent. honeſti. exqualitate ꝑſone preſumit̉ licitū qd̓ al̓s eſſet illicitū. ar. ix. q. ij. c. lugdun.m Ex arbitraria. ⁊ ita aliqͥs pōt ſimul vti ⁊ arbitraria ⁊ d̓legata ptāte. ſicsͣ. de preſump. c. lr̄as. ſediſtud nō vr̄ poſſe cōſtare:qꝛ ſi rōne delegate ptātisadiudicauerūt alteri prioratū: ẜm hoc qd̓ cōſtabateū canonice electū: qualit̓ꝑ arbitriū poterūt ip̄m cōdēnare ad ſoluendū alteri parti īdebitū: cū alij ſolui nō poſſit qd̓ eſt alij debitū. sͣ. deiureiur. eā te. ꝙſi prioratus fuit iſti debitus: cōſtat ꝙ ſolutio pecunie eſt īdebita: pōt dici ꝙiſti nō fuerūt arbitri: ſꝫ arbitratores .i. cōpoſitoresquoꝝ arbitriū ſi iniquumſit: auctoritate ſuꝑioris retractat̉. sͣ. de arbi. nō ſinevel reducit̉ ad arbitriumboni viri. ff. pro ſocio. ſi ſocietatē. Sed nūquid ratōne tal̓ arbitrij poſſent ipſiadiudicare alteri prioratum. arg. ꝙ ſic. sͣ. de tranſact. c. decetero. ſed non eſt verum: qꝛ talia ſpūalia poſſideri nō poſſunt: niſiex iuſta inſtitutōe canonica. ij. q. i. legū. ſic ⁊ in mr̄imonio nō pōt interuenirearbitriū. sͣ. de trāſac. c. vlti. ⁊ sͣ. de in integ. reſt. c. pe. in fi. ⁊ hic. ꝟ. hoc ex iuriſditione delegata. ber. Ex iuſſione. ex pactōe partiū nō liceret nec illam toleraſſet papa. vt. sͣ. de pac. cū pridē. ſed qꝛ iudicis auctoritate factuꝫfuit. ⁊ ad tēpus ſuſtinet̉. sͣ. de trāſac. c. decetero. ſic enī excuſatur ab īfamiaqͥ iuſſu iudicis paciſcit̉ de furto. ff. de his qͥ no. infa. l. furti. §. qͥ iuſſu. ⁊ ꝙ papa hic tolerauit hmōi cōpoſitionē: hoc fecit ꝓpter cās predictas .ſ. ꝓ bonopacis ⁊ vtilitatis: qꝛ placuit oībus. ⁊ ſi papa cōpoſitionē nō toleraſſet: auctoritas iudicis nō ſufficiebat: qꝛ de iure hoc facere nō poterat. vn̄ dicit papa. nos eā hoc adhibito moderamīe toleramus ⁊ ad tp̄s tantū vt ſequit̉.⁊ occaſione hmōi cōpromiſſiōis aſſumūt qn̄qꝫ aliquiſ cām male faciendi.o Prioratus. niſi hoc eſſet appoſitū: cōfirmatio talis ſiue tolerantia fuiſtrealis. arg. sͣ. de trāſac. veniēs. ⁊. jͣ. de inſti. cum veniſſent.p Prouentus. qm̄ ſicut ius diuidi non pōt: ſic nec fructus. vt i. q. iij. c. vl..jͣ. vt eccle. bene. vt noſtrū. ⁊. xvi. q. i. ſi monachus defuncto. vl̓ al̓s remotone ipſius ꝓuincie etiā ep̄ales. vt hic pꝫ. ⁊ sͣ. de vſu pal. c. i. ſiue hn̄t iusRo illoꝝ eccleſiarū ſuarū. ſub hoc termino cōprehendunt̉ omēs eccle

conferendi ſiue non. ſꝫ in aliqua p̄latura ꝑ hanc formā ꝓuidere nonpoſſet. jͣ. eo. c. vlti. ⁊ hoc in qͥbus ius hꝫ. ſecus in alijs. ſecus ſi dixiſſet in aliqua eccleſiaꝝ tue ꝓuincie: qꝛ tūc non refert vtrū ius ibi habeat vel nō rōne ordīarie ptātis: cū auctoritas talis generalior eſtꝙͣ alia tn̄ papa in hoc non reprobat factum archiep̄i. ⁊ ſic large ſumit̉ qd̓ dicit ſuaꝝ.a Cōtradictoreshac ſententia noncōp̄hēdūtur: niſi ꝑtes ⁊ alij etiā qͥ defacto cōtradicunt.⁊ non de iureb Eluſionē. ml̓teenim vie ſunt hoībus ad maliciā. inaut̓. de nup. §. mīores. in fi. col. iiij.c Inueſtiuit. ꝑ talem inueſtiturā nōadipiſcit̉ qͥs poſſeſſionē: niſi corꝑalit̓in poſſeſſionē mittat̉. jͣ. de dona. pertuas. de tali īueſtitura hēs .sͣ. d̓ re iudi. cū oliꝫ. ⁊. jͣ. d̓ hisq̄ fi. a ma. par. c. exore ⁊ hͦ ꝓbat̉ ꝑ hocꝙ papa mādat ꝙſolūmodo ſnīa lata in eos obſeruet̉donec dictū mgr̄mrecipiant in fratrē.Si eniꝫ ī poſſeſſioneꝫ miſſus fuiſſet:papa mādaſſet vtin poſſeſſionēinductus defenderet̉. ⁊ſic per hanc decre.nō ꝓbat̉ ꝙ ꝑ hācformā mādamꝰ vttalem facias recipiin canonicū ⁊ ī fratrē talis eccleſie cōtradictores ꝑ cēſarā eccleſiaſticā ⁊c.vel facias cōpetēsbeneficiū aſſignariꝙ poſſit mitti ī poſſeſſionē ipſiꝰ eccl̓ienec īueſtiri: cū hocei nō mandet̉: cumcerta forma ſꝫ quāꝓcedere dꝫ ſit prefixa. Quidā tn̄ dicunt ꝑ hanc decre. ꝙ per talē formā pōt mittere in poſſeſſioneꝫ ſiueinueſtire qd̓ ego non credo ꝓut no. jͣ. de cōceſ. p̄ben. cū noſtris. arg.ꝯͣ. sͣ. de excep. cū eccleſi aſtice nō eſt ꝯͣ. qꝛ ille iā fuit per papā inueſtitus ⁊ in corꝑalem poſſeſſionē de mandato ipſiꝰ inductꝰ vt pꝫ in integra. ⁊ ꝙ dixit hic inueſtiuit fecit vltra formā ſibi datā qd̓ pꝫ ꝑ rn̄ſionem pape qui de inueſtitura nullā fecit mētioneꝫ. ſed de excōicatione quā p̄cepit obſeruari quouſqꝫ ip̄m receperint. ⁊ iō dicit ꝓuided Prouide. excuſauit eū papa. ſed reuera non bene ꝓceſſit inueſtiendo. ſed refert vtrum mādet̉ facias ꝓuideri vel facias beneficiumaſſignari. e Recepiſſe. ⁊ ita qͥ ſemel facit contra priuilegiū ſuum ſibi p̄iudicat in illo. sͣ. de reſcrip. conſtitutꝰ. ⁊ sͣ. de conſti. cū. M⁊. c. cū acceſſiſſent. vbi de hoc. ar. cōtra. jͣ. de priuile. accedentibus ⁊c ſi de terra. §. i. ⁊. C. de excu. tu. l. volūtarie. Et hoc attēde ꝙ dicit auctoritate ꝓpria: qꝛ ſi hͦ auctoritate pape feciſſent non intelligerēturveniſſe ꝯͣ priuilegiū ſuum etiam ſi eſſet iuramēto firmatū. qꝛ auctoritas pape ſꝑ intelligit̉ excepta. sͣ. de iureiur. venientes. ⁊ sͣ. de elec. ſignificaſti. ſed quid ſi veniſſent ꝯͣ indulgētiā auctoritate cardinalislegati apl̓ice ſedis. nunqͥd excuſarent̉. non credo qꝛ non poſſꝫ illos