velit nec debeat impedire. Sed cūdominꝰ dicat in euangelio Si peccauerit in te frater tuus vade ⁊ corripe eū inter tek ipſum ſolū/ ſi te audierit: lucratus eris fratreꝫ tuum. ſite nō audierit adhibe tecū vnū velduos: vt in ore duorum vel triuꝫ teſtium ſtet omne verbū Quod ſi nōaudierit dic eccleſie ſi autē eccleſiānō audierit ſit tibi ſicut ethnicus⁊ publicanus Rex anglie ſit paratus ſufficienter oſtendere ꝙ rexfrancorū peccatᶠ in ipſum ipſe circa euꝫ in correctionę ꝓceſſitᵍ ẜm regulam euangelicā: ⁊tandē qꝛ nullo modo profecit dicit eccleſie quōnos qui ſumus ad regimen vniuerſalis eccleſie ſuperna diſpoſitionevocati mandatū diuinuꝫ poſſimusnou exaudire bvt non ꝓcędamꝰforma ipſius niſi forſitan ipſe cornobis vel legato noſtro ſufficientēin contrariū rationē oſtendat. Nōenim intēdimꝰʰ iudicareˡ de fendo:cuius ad ipſumᵏ ſpectat iudiciū niſi forte juri cōmuni per ſpeciale pri.uilegiū vel contrariam conſuetudinem aliquid ſit detractū( ſed decernere de peccato cuius ad nos pertinet ſine dubitatione cenſura: quaꝫin quemlibet exercere poſſiimus/ etdebemus. Non igitur iniurioſumſibi debet regia dignitas reputareſi ſuꝑ hoc apoſtolico iudicio ſe cōmittat cuꝫ valentianus inclitus imperator ſuffraganeis mediolan̄. eccleſie dixiſſe legatur talē in pontificali ſede conſtituere ꝓcuretis cui ⁊nos qui gubernamꝰ imperiū ſyncere noſtra capita ſubmittamꝰ ⁊ eiusmonita cū tanꝙͣ homīes deliquerimus ſuſcipiamus neceſſario velutmedicamēta curantis. Nec ſic illudhumilimū omittamus qd̓ theodoſius ſtatuit imꝑator k karolꝰ innouauit de cuiꝰ genere rex ipſe noſcit̉deſcēdiſſe. Quicūqꝫ videlicetª liteꝫhabens ſiue petitor fuerit ſiue reuſſiue ī initio litis vl̓ decurſis tēporūcurriculis ſiue cū negociū perorat̉:
ſiue cū iam ceperit ꝓmi ſnīa ſi iudiciū elegerit ſacroſancte ſedis antiſtitis. ilico ſine aliqua dubitationeetiā ſi pars alia refraget̉ ad ep̄orūiudiciū cū ſermone litigantiuꝫ dirigatur Cū em̄ nō humae ꝯſtitutiōi/ſed diuine potiꝰ initamur: qꝛ ptās.nr̄a nō eſt ex hoīeᵇ ſed ex deo nullꝰqͥ ſit ſane mētis ignorat qͥn ad officiū noſtrū ſpectetꝭ de qͦcūqꝫ mortalipeccato quēlibet corrigereᶜ xp̄ianū⁊ ſi correctionē ꝯtēpſerit ꝑ diſtrictionē eccl̓iaſticā coercere SSꝫ forſandicet̉ ꝙ aliter cū regibꝰᵈ ⁊ aliter cuꝫalijs eſt agenduꝫ. Ceterū ſcriptumnouimꝰ in lege diuina: ita magnuꝫᵉiudicabis vt paruū nec erit apud teacceptio perſonarum ⁊ infra Licetꝭautē hoc modo ꝓcedere valeamusſuper quolibꝫ criminali peccato vtpeccatorem reuocemus a vicio advirtutē ab errore ad veritatē precipue cuꝫ cōtra pacemᶠ peccat̉ꝭ que eſtvinculū charitatis: poſtremo cū inler reges ip̄os reformata fuerīt pacis federa ⁊ vtrinqꝫ preſtito ꝓprioiuramento firmata que tamē vſqꝫad tempꝰ pretaxatū ſeruata nō fuerint nunqͥd nō poterimus de iuramenti religione cognoſcere qd̓ adiudiciū eccleſie non eſt dubiuꝫᵍ pertinere: vt rupta pacis federa reformnentur. Ne ergo tantā diſcordiaꝫvideamur ſub diſſimulatōe fouerep̄dicto legato dedimꝰ in p̄ceptis vtniſi rex ip̄e vl̓ ſolidā pace cū p̄dictorege reformet vl̓ treugas īeat cōpetētes vl̓ ſaltē humil̓r patiat̉ vt ideꝫabbas ⁊ archiep̄s bitur. de planoʰcognoſcāt vvtrū iuſta ſit q̄rimoniaquā ꝯtra eū ꝓponit corā eccl̓ia rexanglorū vel eius exceptioⁱ ſit ltimaquā cōtra eū ꝑ ſuas nobis litterasduxit exprimendā iuxta formaꝫ ſibi datā a nob̓ ꝓcedere nō omittat.¶ Idem epiſcopo helien̄.¶ Principalis ꝑſona ꝑ ſe nō per aduocatuꝫ gꝫꝓponere in iudicio niſi ſit indiſcreta? IIAſtoralis ⁊ infra SraxuitIpreterea ht pͥncipales ꝑſone
rIfa I Sedicit euangeliſta. Ecce duo gladij ſunt hic/ quā poteſtatē ſuiseſſoribus tranſmiſit. xl. di. c. i. verū executionē gladij tēporalis imperatoribus ⁊ regibus cōmiſit eccl̓ia ⁊ tamē iuriſdictionē cauſarū ciuiliūaliquādo ꝑ ſacerdotesʳ exercuit. xi. q. i. relatū. Quedā em̄ poſſumusalijs cōmittere que nobis nō poſſumus retinere. arg. jͣ. de inſti. c. vlt.(nec debet ep̄us ſibi retinere qd̓ debet alijs dare. xij.q. ij. quatuor ⁊ melius. xi. q. i. te qͥdeꝫ(ōe hac materia habes. jͣ. qui fi. ſint legiti. cauſam.e¶ Ethnicus. xlv.di. ſed illud. xxiiij.q i. omnibꝰ. jͣ. d̓ iureiuran. quēadmodum.f ¶ Peccat in ip̄m(id eſt offendit velledit eū/ aliter accipitur peccare ī aliquē in aucͣte illa ſipeccauerit ⁊cͣ.¶ Proceſſit illūadmonendo vt ſeruaret federa pacꝭ.(alias denunciansnon audit̉ niſi admonitione p̄miſſajͣ. de accu. cuꝫ dilectus. cum ſuis concordantijs.h ¶ Intēdimus reſponſio tacite queſtionis.i ¶ Iudicare d̓ feudo/ directe .ſ. ſꝫ tm̄rōne peccari ⁊ inducendo ad penitentiā. vi. q. i. illi qͥ⁊. xxij. q. i. predicādum. ⁊. xxiij. q. iiij.eccel ſic per cōſequentiā cogit reſtituere feudū. ar. xii.ij. q. vi. ſi res aliena Qualiter queſtio feudi tractaridebeat dicit̉. sͣ. eo.terūk ¶ Ipſum .ſ. quando q̄ſtio eſt de ferdo inter vaſallos(tunc iudiciū pertinet ad dominumfeudi ¶ De hac materia no. sͣ. eo. ceteruml ¶ Cōſuetudinem.No. ꝙ cōſuetudoparificat̉ priuilegio. ix. q. iij. cōſtus ⁊. lxiij. diſ. ꝙſancta. ⁊. lxiiij. diqꝛ ꝑ ambitiones Itē ptꝫ hͦ ꝙ ꝯſuetudo dat iuriſdictiōeꝫ. sͣ. de arbi.dilecti. ⁊. C. de emāci. l. i. ⁊ vlti. ⁊. lxiij. di. quia ſancta. Et ꝙ cōſuetudoiuri cōmuni preiudicet habes hic.a ¶ Quicūqꝫ videlicet ſed cū hec lex ſit abrogata penā ſuſtinet recitator ⁊ auditor. C. de vete. iur. enu. l. vlti. §. hec omīa igit̉ vt quid mēbranaͣ occupat. xix. di. ſi romanoꝝ. ¶Rn̄deo licꝫ ſit etiā ſublata nōtitia tn̄ipſius neceſſaria eſt. vt. vij. di. fuerūt vt oſtendat quantā dilectioneꝫ
i. eas. Item eſt ar. ꝙ eccl̓ia poteſt inducere legem cū pro ipſa facit ſed eam cōtra ſe recipere non tenet̉. x. di. lege legē iſtaꝫ ꝑhabes. xi. q. i. qͣcūqꝫ. cum ſermone. sͣ. de in integ. reſti. c. tū ex lr̄is.b ¶ Ex homine (ſimiliter imperium a deo ſolo eſt. xxiij. q. iiij. queſituꝫ. ⁊. xliij.diſtinc. ſit rector.c ¶ Corrigere quēlibet. ſaltem indirecte. ij. q. i. multi.ver. ſi quis frater ⁊cͣ. EAr.cōtra. ff. de peti. heredi. hereditas. in fi Quandoqꝫtamē aliquis facit maluꝫnon tamē punit̉ (immo remunerat̉/ vt ille qui colligit oliuā īmaturā animonon dandi damnū ⁊ nontenet̉ aquilia. ff. ad. l. aqͥl.ſi ſeruus ſeruū. §. ſi oliuaꝫd ¶ Cum regibꝰ. gͣ. de offi.deleg. ſane. R. c. paſtoralis⁊. xij. q. ij. ſi qua de rebus.⁊. xviij. diſ. ſi epiſcopus ⁊xxiiij. q. i. qui contra pacēe ¶ Ita magnū. vt. iij. q. ix.c. vlti.ºf ¶ Pacem. ad eccleſiamenim ſpectatꝭ pacē ſeruare(⁊ obſeruari facere. sͣ. detreuga ⁊ pace. c. i. k. xxiiij.q. iij. ſi quis romipetas.⁊. c. paternarum.g ¶ Non eſt dubiū. xxij. q.i. omne qd̓ ⁊. c. predicadū. ar. xciij. di. diaconi.h ¶ De plano. non in forma iudicij ſed in modumdenunciatiōis. ſic. ij. q. iij.§. abolitio. vel de planoid eſt ſine ſtrepitu iudiciorum. jͣ. de accu. olim/ ⁊. c. ſicut.i¶ Eius exceptio ſic ergocontra denunciationē admittitur exceptio. jͣ. de deſponſa. impube. ad diſſoluendū qd̓ verū eſt ſi obijciat̉ ꝙ ſit criminoſus ⁊ hͦſiue ꝓſequat̉ iniuriaꝫ ſuāſiue nō cū in modū denūciationis agit̉ repellit̉ p̄textu crimīs: qꝛ tūc agit qͣſi qͥlibet extraneꝰ Qualēter em̄ moueret̉ bono zeload correctionē alteriꝰ quinōdū eſt correctꝰ. iij. q. vijqͥ ſine. ⁊. e. q. §. porro. ī fi. ⁊c. iudicꝫ. ⁊ .i. q. i. ml̓ti. ⁊ xxvdi. c. vl. ⁊. xxxv. q. vi. ep̄usī ſynodo. ⁊. jͣ. de teſti. co. p̄terea. ⁊. jͣ. de ſponſa. cuꝫ intua De hac materia dicitur. ij. q. i. ſi peccauerit.Aſtoralis factū ꝓponant: ⁊ per ſeipſos reſpondeant non per aliosff. de interro. act. qui ſeruū. §. vlti. ⁊. C. de iura. calū. aut̓. principales (niſi vbi tenent̉ ratione officij. ff. de ꝓcura. non ſolū. Item vniuerſitas ꝑ aliuꝫreſpondet. xij. q. ij. qui manumittit̉. ⁊. ff. qd̓ cuiuſqꝫ vniuer. l. i. §. quibꝰ. ⁊. l. itēeorum. §. actor Itē excōicatus per aliū debet reſpōdere. sͣ. e. intelleximus.Itē ⁊ ep̄s. v. q. iij. qꝛ ep̄s Itē illuſtres. C. de ꝓcura. l. penulti ⁊ indiſcrete ꝑſone: vt hic minores. sͣ. de eta. ⁊ quali. ex ratione. C. de aucto. preſ. clarum.ij