Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

iuſcunqꝫ ordinis ſiue in furto ſiuein homicidio vel ꝑiurio ſeu quibuſcūqꝫ fuerint criminibꝰ deprehenſiConſul. t. t. rn̄ ꝙ ſi clericꝰ in quocūqꝫ ordine cōſtitutꝰ in furto vel hoęmicidio vel periurio ſeu alio crimne fuerit dep̄henſusᵐ legittime atocōuictus ab eccleſiaſtico iudice deponendꝰⁿ eſt Qui ſi depoſitꝰ incorrigibilis fuerit excōicariᵈ dꝫ Geinde cōtumacia creſcente anathemātis mucrone feriri Hoſtmodūᵖ vero ſi in ꝓfundū maloꝝ veniēs contēpſerit cum eccl̓ia nō habeat vltraqͥd faciat: ne poſſit eſſe vltra ꝑditioplurimorū ꝑ ſecularē comprimēdꝰeſt poteſtatē ita ꝙ ei deputetur exilium vel alia legitima pena infera der reſtuiorim inperratitoTꝰdem.tur.conuenitur qui ſcienter ſuccedit in v̓cit?ªʰ Uia Gu. qui violēter dicebatur eccl̓iam. P. clerici occupaſ

ſe defunctus eſt vt accepimꝰ ℟. R.eam poſtmodū eſt ingreſſus precipimus: vt ẜm formā priorū litterarū inter ipſos. R. ⁊. P. ſub eiſdē iudicibꝰ mediante rōne ſicut inter. P.eundē: ⁊ p̄fatum Gu.ª ſi viueret negociū terminetur. Inno. iij. ſancti ſergijk ſancti georgij abbatibꝰ. Solus papa cognoſcit de dubijs priuilegiorum apoſtolice ſedis ⁊ non inferiorUm veniſſentᵇ: ⁊ infra (Cumſuper pͥuilegijs ſedis apoſtolice/ cā vertatur nolumus de ipſis ꝑalios iudicari. Idē p̄latis ꝑ franciā cōſtitutis.lex eccleſiaſticꝰ pōt per viā denunciatiōiseuangelice ſeu iudicialis ꝓcedere contra quemlibet peccatorem etiam laicuꝫ maxime ratione periurij vel pacis fracte.Quit illeᶜ qui nihil ignorateinfra. Nō putet aliquis/ ꝙ iuFiſdictione illuſtris regis francoriperturbare aut minuere intēdamꝰ:cum ipſe iuriſditionē noſtramꝰ necc

tiat crimē ⁊ detinere ſine nota excōmunicationis dū tamē hoc faciāt de p̄latorū ſuorum auctoritate. jͣ. de ſen. excōi. vt fame.n Deponendus. sͣ. e. at̄ ſi clerici. ⁊ sͣ. e. clerici. C. de ſpor. l. ij. C. vbi ſena. velclariſſi. l. vltima.o Excōmunicari .i. ſuſpēdi vt differat a ſequēti qd̓ dicit anathematis. al̓sverbo excōicationis: maO ior excōicatio intelligit̉. jͣ.de ſen. excō. ſi quē.ꝓ¶ Poſtmodū(io. qualIter in criminibꝰ ſit ꝓcedēdum vt primo deponatuvpoſtea excōmunicet̉/ ſil̓elxxxi. di. dictuꝫ. ⁊. iij. q. iiij.clericus. ⁊. xi. q. i. ſi qͥs ſacerdotū. ⁊ sͣ. e. at ſi clerici(ar. cōtra. xxiij. q. iiij. forte.⁊. xxxiiij. di. quorundā. lxxiiij. diſt. honoratus SSoa. qn̄qꝫ ꝓceditur ꝯͣ aliqueꝫꝓ crimine qn̄qꝫ ꝓ ꝯtumacialvbi ꝓ crimīe pͥmo loco ꝓcedit̉ ꝯͣ aliquem ſi crimen tale eſt ꝙ inducat ſuſpenſionē primo dꝫ ſuſpēdi vel ſi inducat depoſitionē dꝫ deponi. k ſi corriilisⁱ apparuerit nō ꝓt̉ ampliꝰ ꝯͣ ipſum. ſicintelligit̉. sͣ. eo. at ſi clericivero incorrigibil̓ fueritſſeruat̉ qd̓ hic dicit̉ vttunc demū tradat̉ curie ſecularicū eccl̓ia nō habeatvltra qͥd faciat Et ſic intelligunt̉ illa capitula. iij. q. iiij. clericꝰ. ⁊. xi q. i ſi qͥsſacerdotūllꝫ quidā intelligant illa ſpāliter in cā ep̄orū ꝓpter enormitatē delictik excellentiā ꝑſonaꝝ ⁊ ſic etiā illa capitula intelligant̉ de incorrigibilibus. xvij. di. nec licuit. xi. q. i. petimꝰ. xxiij. q. v. de liguribus ſic ergo ꝓcedendū eſt qn̄ pena incipit a crimīe lexcepto falſario lr̄aꝝ apo. ſe. ille in exaggeratione ⁊ odio criminis ipſo iure excōicatus eſt ⁊ depoſitꝰ oī priuilegio clericali ⁊ incōtinenti tradit̉ curie ſeculari. jͣ. de falſa. ad falſarioꝝ ⁊ in crimīe hereſis. jͣ. de heret̓. excōicamꝰ. ⁊. c. ad abolendā. §. i Qui vero falſat lr̄as alioYrū puniri dꝫ. vt tradit̉. jͣ. de falſa. ad audientiā vbi vero pena incipit a cōtiꝯ macia pͥmo dꝫ ſuſpendi poſtmodū creſcente contumacia excōicari deindedeponi. vt dicit. c. forte ⁊ alia capitula ꝯͣria vltimo dꝫ tradi curie ſeculari.Uia. gulſi.inter eundē. p. ⁊ p̄fatū gu Sic gͦ videt̉ ꝙ ſingularis ſucceſſor poſſit cōueniri ꝑ reſcriptū īpetratu ꝯͣ anteceſſorē etiā re integra.ar. j. de cōceſ. p̄ben. ꝓpoſuit E videt̉ exp̄ſſum ꝙ qͥcūqꝫ ſuccedit poſſit cōuegniri. sͣ. de alie. mu. iu. c. i. ⁊ decretalis epl̓a vim conſtitutionis hꝫ. xix. diſt. inF memoriā. ⁊. c. ſi romanoꝝ gͦ ad ſil̓ia oīa illa trahere poſſumꝰ. ar. ff. de le. nōpn̄t gͦ tam ſingularis ꝙͣ vniuerſalis anteceſſor cōueniri pōt ⁊ decretū ſcm̄inſonā anteceſſoris iā defuncti in ꝑſonā heredis tranſfert̉. ff. de fideic. li.e l. cū q̄videt̉ ꝙ nō ſit cōueniendꝰ ſucceſſor. qꝛ reſcripta ad alias ꝑſonaiſtivel res nō extunt̉ (niſi q̄ cōtinent̉ ibidē. vt. sͣ. de offi. dele. pº. ⁊. G.i. ad fi En etiā de ſucceſſore vniuerſali. sͣ. de reſcpͥ.iudicis dinō trāſit ad heredē illiꝰ qͥ nō erat in rebꝰ humanis ꝯͣ quē datꝰ fuit iudex. ff. q̄ ſen. ſine ap. reſcin. eū qui Verū eſt ꝙ reſcpͥtū reintegra nō trāſit ad ſucceſſorē nec ſucceſſor illiꝰ ꝯͣ quē impetrat̉ pōt cōueniFri. vt. sͣ. de reſcrip. ſignificauit. vbi de hͦ qd̓ h̓ dicit̉ intelligit̉ de illo ſucceſſo⁊ re qͥ ſcienter occupauit rē alteriꝰ quā ſciebat ad ſe nō ꝑtinere vn̄ qͣſi in viciūſucceſſit (ſicut ille qͥ ſcient̓ recipit rē a dei ectore. jͣ. de reſti. ſpol̓. ſepe cōtingit⁊ ſicut ille qͥ recipit rē ab alio cā mutandi iudicij. sͣ. de ali. mu. iu. c. i (iſti em̄ qͣſi ſimiles ſunt in vicio vn̄ pn̄t cōueniri corā eiſdē iudicibꝰ (⁊ ꝑ eaſdē lr̄as ſicut anteceſſor. vt hic dicit̉. ⁊ in illo ti. de ali. mu. iu. cā fac. c. ieo ipſo ꝙ. R.occupauit rē qua iſte. P. ſpoliatꝰ fuit ꝑ illū gu (idet̉ habere ratū factū illiꝰIſi. jͣ. de īmu. eccle. c. aduerſus alias quare poſita fuiſſet hec decre. in hoc tidicūt b īces illi ꝓcedūt tm̄ ex vi iſtarū litteraꝝ ec alias poteraner primas qd̓ non credo. Bern.ęceſt pars illiꝰ quā habes. sͣ. de in integ. reſti. cū venitUm veniſſentari cuiꝰ eſt cōdere. vt. jͣ. de ſen. excō.2. C. de leg. lvvl. ⁊. ff. de p̄to. ſtipul̓. in p̄torijs Sꝫnoſcereſ ꝙͣ papa videt̉ ꝙ ſic. C. de iudi. quon integ. reſti. cā. in fi linſpiciēdo priuilegiū) ⁊ ſi verba ſunt ma

AxpI AArg. ꝯͣ. ff. dę poſtu. quos ꝓhibet. x. jͣ. de excep. exceptionē in fiī qufi. ſint le. lator Dicas ꝙ hͦ hꝫ locū ſi ꝟba pͥuilegij obſcura ſuntꝭSigua tunc eiꝰ ē interp̄tatio cuiꝰ eſt conderelvbi vero aperta ſumclara pōt iudex dicere obſtat priuilegium vel non obſtatꝭarg. prcte decre. accepimus. Sed qualiter pōt papa eſſe iudex in cauſa ſimalſe iudex ꝙͣ actvt. iiij. q. iiij. c. i. ⁊fen̄dibtr̓.3pa em̄ inlitigatiꝑ poratorē. jͣ. de cōvti. cū dilectaqꝛ lites ſine oſuſpitione ꝓreꝙ ſuſpecti. Itqꝛ res eccl̓ie romape ꝓprie ſunt pape ſic̄res fiſci ſūtimperatoris quaſi patrimoniuꝫ.ne quid in loc. publi. l. i. §. hoc lidictū Item de cāfiſcali ccognoſdebet ꝓcurator ceſaris. ff. d̓ of. pcō.nec quicqͣ (ſed diꝙ papa poteſſidex in cauſa ſuaſ¬i(9cut imꝑator in cauſa fiſcali. ff. de his que in teſta. delen. l. ꝓxime ⁊. xxi. di. nunc aūt kp̄latus poteſt eſſe teſtis in cā eccleſie ſue. xiiij. q. ij. ſuꝑ prudentia ſicuep̄s iudex eſt in cauſa eccl̓ie ſue. xxiij. q. iiij. guiliſarius. ⁊. vij. q. i. ſicutcōſultius tn̄ ⁊ honeſtiꝰ faciet ſi alij hoc cōmiſerit. ar. ij. q. vij. nos ſi incōpetenter. ⁊. ff. de offi. ꝓcon. l. nec quicꝙͣ ⁊ intelligit̉ de priuile quepapa concedit alijs eccleſijs ⁊ non de illis priuilegijs que a domīpapa collata ſunt romane eccleſie. sͣ. de tranſact. c. i. x. xxi. di. in nouo⁊.c. ꝙͣuis de alijs priuilegijs bene iudicat per alios vel poteſt exponi. nolumus iudicare per alios niſi ꝑ delegatos a nobis ⁊ ſic eſt planum qꝛ ex quo papa dat priuilegiū vel indulgentiam vel etiā cōfirmationem (nullus de illis cognoſcit ammodo ſine eius mādato. jͣ. deconfir. vti. vel inuti. c. i ⁊. ij.Ouit ille. Caſus. RRex anglie ⁊ rex francie ſuper quadā diſcorIdia quā inter ſe habebant occaſione feudi ſuper comitatu pictiuie cōpoſuerūt adinuicē ⁊ compoſitio illa fuit hincinde iuramēto fimata Tandē rex francie non obſtante iuramento venit cōtra illamcōpoſitionē: occupando dictū comitatū Rex anglie ſepe monuit illū vt compoſitionē ſeruaret ⁊ pacta inita inter eos. Sed cū ille deſiſtere nollet: rex anglie denunciauit hoc eccl̓ie vnde dn̄s papa intellcta denunciatione illa/ qꝛ ille veniebat cōtra pacē: ⁊ pacis federa iuramento firmata cum ad ipſum ꝑtineat corrigere de peccato quenlibet xp̄ianumiſcribit dn̄s papa prelatis francie/ ⁊ primo inducit cōtra eū illam auctoritatē euangelij nec tamē ꝓpterea in hoc derogarvult in aliquo iuriſditioni illius nec intendit iudicare de feudo ſꝫ decernere de peccato illius cuiꝰ cenſura ad ipſum ſpectatꝭ niſi ꝑ pritgiū vel ꝯͣriam cōſuetudinē iuri cōi ſit detractū: ſed decernere de p̄ctecuiꝰ cenſura ad ipſum ꝑtinet Tandē oſtendit ꝙ ipſe nō dꝫ ſibi iniūriā reputare exēplo valentiniani/ ⁊ alioꝝ imꝑatoꝝ: oſtēdendo ꝙ acipſuꝫ pertinet corrigere quēlibet de peccato: ⁊ pacis federa reformre vn̄ cōmittit cām iſtaꝫ cuidā abbati qui de plano de q̄rimonia illacognoſcatꝭ ꝙ ſi rex francie humiliter non acquieuerit: p̄cipit cuida leato ꝙ ipſe ꝓcedat in negocio ẜm formā ſibi traditam. Noſtrā ꝑ hoc qd̓ dicit̉ hidptꝫ: ꝙ eccl̓ia vel papa nō habꝫ vtrūsgladiū. xcvi. di. cū ad verū. ⁊. jͣ. de ap. ſi duobꝰ. ⁊. jͣ. qͥ fil. ſint le. cam q.Imperiū em̄ ⁊ ſacerdotiū ab eodē pͥncipio ꝓceſſerūt. in aut. quo oꝫepiſ. in prin. coll̓. i nō gͦ de tꝑali iuriſdictiōe dꝫ intromittere ſe papsuiſi in ſubſidiū .ſ. cū iudex ſecularis negligens eſt vel cū vacat̉ imperiū. jͣ. ti. ꝓxi. lꝫ. ⁊. c. ſeꝗ ſed videt̉ ꝙ papa maior ſit imꝑatore. xcvi. d̓duo ſunt ⁊ sͣ. de ma. ⁊ obe. ſolitelnā iura celeſtis imperijſe terrenipputrūqꝫtro cōmiſſa a deo ſunt. xxij.