Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

Si quis timortis poſtea ratum nō habens religionē ꝓfitetur exire ⁊ matrimoniū contrahere poteſt ſecus ſi a principio vel ex poſt facto libere confenſiſſeErlatū eſt ad audientiaꝫ noſtrā ꝙ cū quidā nobilis et potens. M. vxore ſuā ſuſpectā haberet milites ſui eiꝰ p̄cepto eā ad quādā ſiluā ducentes euaginato gladio occidere voluerūtꝭ ſed tandempietate ducti ſub tali cōditione pepercerūt eideꝫ ꝙ in monaſterio decolobeis habituꝫ ſuſciperet monachalē: ⁊ infra Ep̄i vero miſſi a virovt ei velū īponerēt: qꝛ iuuenis erat⁊ filiū paruulū habebat/ mutationē vite ſue ſuſpectā habentes ſeorſum cōuenerūt: eandēqꝫ rē pate faciēs: ꝙ mortis timore monaſteriūintrabat: ꝓpoſuit ⁊ ꝙ inde qn̄ cūqꝫ poſſet exiret. Sed alter ep̄oꝝ vtviri tyrannidi ſatiſfacere videxeturmulieri velū īponereᵇ ſimulauitᶜ.Tandē viro de medio ſublato p̄dicta mulier d̓ monaſterio exiēs aliūmaritū accepit qͦs calagoritan̄. epiſcopꝰ ad inſtantiā ſoroꝝ vinculo ex

cōicationis aſtrinxit: ⁊ infra. Ideoqꝫ mādamꝰ: qͣtenꝰ p̄dictā muliereꝫ⁊ virū recepto ſacr̄o ꝙ vr̄oᵈ dēantſtare mandato: ab excōicatiōis vinculo abſoluatis deinde tā mulierēꝙͣ prioriſſaꝫ ⁊ moniales preſcriptimonaſterij ante vr̄am pn̄tiam conuocantes ſi legitime ꝓbatuꝫ fueritnō timore mortisᵉ p̄dictā mulieremreligionē intraſſe aut qd̓ fecit poſtmodūᶠ ratū habuiſſe ipſam ad monaſteriū redire ⁊ habitū depoſitumreaſſumere: cenſura eccl̓iaſtica compellatis. Idē ep̄o vigorien̄. Qui per metū amiſſionis patrimonij ſuo beneficio renunciat illud repetere poteſt. Bbas ſancti cadimundi a qͦ¶R. p̄ſen. lator pr̄imoniū ſuūtenere dinoſcit̉: milites ⁊ burgēſesad domū eiꝰ ſicut accepimꝰ deſtinauit: qͥ eū a domo ⁊ vniuerſa poſſeſſione ex pellerent: niſi eccl̓iam ſuaꝫpenitꝰ abiuraret. Qd̓ cū idē. R. tali modo coactusᵍ feciſſꝫ abbas alijconceſſit ſupͣdictā eccl̓iam. vn̄ qꝛ q̄metu ⁊ vi fiunt de iure debēt in irri

ij. lothariꝰ. xxviij.Erlatū. ꝓpoſuit Hic ergo valettatio. ⁊. xxxi.Fjͣ. sͣ. de ꝯſti. cū. m.di. diaconi. ⁊. vij. q. i. pontifuibꝰ de hoc Sed qͥd ſi nōde re. cre. generaſtet in iudicio.liter. §. ipſe. ar. xxxiiij. q. ij. nō ſatis.tm̄ virginibꝰ dat̉ imb Imponere .ſ. cōuerſionis: qm̄ veponere nō dꝫ. xx. q. i. d̓ votis. ⁊. jͣ. de reg. vidua.c Simulauit. No. ꝙ vtilis ſimulatio ꝑmittit̉. xxijq. ij. vtile. ff. de noua. doliexcep. in fi. ⁊. xxiij. q. ij. dominus. ff. de do. l. i. §. nonfuit. ⁊. xliij. di. in mādatisinſti. de act. §. alie. ⁊. xxiij.q. vl. vt pridē Ar. ꝯͣ. xxvijdi. ꝙ interrogaſti. ff. de iuſti. ⁊ iu. l. i. §. i. ⁊. xij. q. i. certe gͦ. ff. de offi. p̄ſi. cōgruit§. vl. C. de iure do. in rebꝰin fi. xxij. q. v. cauete. ⁊. C.de inceſ. nup. l. vlti. in fin. So. dolꝰ fraus ⁊ ſimulatio ſunt noīa reatꝰ: qͥ nunꝙͣ ꝑmittunt̉ a canonelqui peccat nō peccat legꝭte. xxiij. q. iiij. qui peccat aliqn̄ vulgari cetudine denoīat actꝰ ltīmos⁊ tūc ꝑmittunt̉ vt in pͥmiſcōcor. xxxvi. q. ij. §. bis auctoritatibꝰ ⁊ ſic ſil̓atō boni qn̄qꝫ bona eſt: vt h̓. ⁊ ꝑmittit̉. ⁊ qn̄qꝫ mala: vt hipocriſis. vt. c. qd̓ interrogaſti. ⁊. c. certe. ⁊. c. cauēteSimulatio mali qn̄qꝫ bona eſt. vt fuit ſimulatio dauid qui ſimulabat furorē. vt. c. vtilē. ⁊. c. dn̄s. ⁊ de cōſe. di. ij. acceſſerunt. vbidicit̉. Ferebat̉ dauid manibꝰ ſuis: ſed manibꝰ ſuis nemo portat̉. xp̄s eniꝫmanibus ſuis ferebatur. de conſe. di. ij. acceſſerunt.d Qd̓ veſtro. ſic. jͣ. de ſen. excōi. ex tenore ſed cōis forma eſt ꝙ iuret qui abſoluit̉ ſtare mādatis eccl̓ie. jͣ. de ap. ad hoc. ⁊. jͣ. de ſen. excōi. cū deſideres (ſednō refert quocūqꝫ iſtoꝝ modoꝝ iuret. qꝛ lꝫ iuret ſtare mandato iudicis ꝑ illāformā nō intelligit̉ aliud ꝙͣ ꝑ aliā nec magis aſtringit̉. qꝛ mandatū ſuuꝫ dꝫeſſe ẜm ius: nec ad aliud extendit̉. qꝛ nec de alio intendunt.e Mortis ſſed qͣliter pōt hͦ ꝓbari cū ſit negatiua. Rn̄. iſta negatiua īcluiffirmatiuā hanc .ſ. ſponte religionē ītrauit. ſi. sͣ. de renūci. ſuꝑ hͦ. dedit inhac negatiua dictū eſt. sͣ. de ęle. bone Et hāc negatiuā debēt ꝓbare moniales q̄ mulierē illā repetebāt. Sed vr̄ ꝙ potiꝰ mulier illa debuit ꝓbare ꝙ timore mortis ītraſſet qꝛ moniales fuerūt in qͣſi poſſeſſione illiꝰ ſiue monaſteriū: ⁊ qͣſi fundata erat intētio monachaꝝ ꝑ talē poſſeſſionē ⁊ cohabitatiōeꝫ⁊ veli ſuſceptionē ⁊ mulier allegare vr̄ mētū mortis. ſꝫ qui hͦ allegat illud dꝫꝓbare. ff. qd̓ me. cā. nō eſt. Rn̄. ꝙ verū eſt hoc. ſꝫ qꝛ cōſtabat de ꝓteſtatiōevoluntatꝭ ab initio facta: adhuc p̄ſumit̉ nolle. xxxi. q. ij. lothariꝰ. ff. de le. iij.ſi qͥs in pͥn. ⁊ qͥ volūtatē īmutatā allegat hͦ ꝓbare dꝫ. vt h̓. ⁊. ff. de ꝓba. euꝫqui. C. de teſta. ſancimꝰ. ⁊. C. de ap. p̄cipimꝰ. in fi. ⁊. ff. de le. iij. fideicōmiſſa§. ſi rē. ⁊. ff. de leg. i. ſi mihi. §. interdū Sed hͦ nō habet̉ ex hac lr̄a ꝙ cōſtaretde ꝓteſtatione niſi ꝑ narrationē p̄miſſaꝫ. Ideo alit̓ d̓r eo ipſo ꝙ mulier honō ꝓbat: intelligunt̉ moniales ꝓbaſſe ſua intētionē p̄ſūptiue cū de fcō conſtaret lꝫ nō de forma facti. C. qͥ mili. nō poſ. ſuꝑ ẜuis. li. xij. vel moniales ſpōte onꝰ ꝓbandi ſubire volebāt. vn̄ mos eis gerendꝰ fuit. jͣ. de reſt. ſpo. lꝫ. in fi.ff. de ꝓba. circa eū. ⁊ talis metꝰ bn̄ excuſat: ſiue timor/ ⁊ metꝰ ſtupri ⁊ timorſeruitutꝭ ⁊ metꝰ verbeꝝ. ff. e. iſti quidē. ⁊. C. de trāſac. interpoſitas. ⁊. jͣ. c. ꝓx.⁊ q̄ fiunt iuſto timore reuocant̉. C. de re. credi. l. generalit̓. Uel dic ꝙ vtraqꝫus debet docere de iure ſuo. ſi. sͣ. de renun. ſuper hoc. Ber.f Poſtmodum. q. d. ſi cōſtaret de metu ab initio ⁊ poſtea ſpōte ratū habuit votū ſuū tenuit. ſi. jͣ. de reg. ſignificatū. ⁊. c. cū viruꝫ. vbi habes ꝙ iſtud qd̓ab initio nō tenebat ꝑ ratihabitionē roborat̉ ſic etiā in mr̄imonio carnali.jͣ. de ſpon. ad id qd̓. ⁊. jͣ. de d̓ ſpō. īpu. de illis. in fi. no k aliud colligit̉ h̓ manifeſte ꝙ aliqͥs vxoratꝰ: vel vxor alicuiꝰ etiā iuuenis ſi viuēte altero ſciente etꝯſentiēte intret religionē ꝓfitēdo de timore aliqͦ etiaꝫ iuſto: vt hic erat ⁊ poſtea ratū hēat ſponte vel interim etiā mortuo marito ꝙ intantū teneat votūꝙ nō poſſit vlteriꝰ ad ſeculū redire ⁊ ſi redierit cōpelli dꝫ reuertere ad mona

ſteriū. ⁊ tn̄ viuente marito nō tenebat votū vſqueqͣqꝫ qͣntū ad maritū quin poſſit eā reuocare. ar. ad idē. jͣ. de cōuer. cōiug. ex ꝑte cōCōtra eo. ti. placet. qͥdā intrauit. vbi de hͦ Et dic poſtmodum .i. ꝑmortē viri Et ita planū eſt. qꝛ viuente viro metꝰ mortꝭ durare intelgit̉: qd̓ ex eo colligit̉. qꝛ ante mortē mariti non fuit auſa exire vel dicꝙ mulier iſta hviri aſſenſum:pꝫ in antiq̄ deciqꝛ maritꝰ duxit epiſcopos ad monſteriū vt illi muliri velū īponerſiue miſit illos:hic d̓r. sͣ. ꝟ. ep̄i ꝟo⁊ ita cōſenſit ſꝫſtitateꝫ nō ꝓm⁊ ita ſolennizavotū ſuū ſi ſphoc fecitiEmore mortis hͦ⁊ poſtmodumtctu tꝑis ratū hūttenuit votū ratibitione ſequētivtroqꝫ caſu haberit viri aſſenſSꝫ ſtandū vicillis iuribꝰ. jͣ. d̓.uer. cōiug. c. ci⁊. c. ad apl̓icaintellige illas ẜmqd̓ no. in. c. vxortus. jͣ. de cōuer. cōigin no. ſꝫ poGhas cosno. ꝙ ſi quismētū amiſſiōis rerū ſuarū aliqͥd faciat vel iuret ſe facturū ⁊ illud adimplet iuramētipōt repetere qd̓ tali modo fecit vel abiurauit. ar. l. di. p̄ſbyteros. Etintellige de talibꝰ rebꝰ ſine quibus vita corporis amittit̉ vel patitugrauē iacturā. xxij. q. iiij. §. vl. ꝟ. qͥſquis gͦ. ar. ꝯͣ. xxxij. q. vij. oēs cauſationes. ſꝫ nō tangit hͦ. No. gͦ circa hanc materiā ꝙ ea q̄ ꝑ timoreꝫ vemētū fiunt qͥ poſſit cadere in cōſtantē virū tenēt ⁊ obligat̉ qͥs ꝑ hoclꝫ coactꝰ ⁊ iuramētū ſuꝑ hͦ factū tenet: dū tn̄ tale ſit factū ſuꝑ qͦ iurat̉.vel qd̓ ꝓmittit̉ ſiue etiā tradit̉: qd̓ ẜuari poſſit ſine īteritu ſalutꝭ eterne. al̓s nō tenet iuramētū. xxij. q. iiij. ſi aliqͥd. ar. sͣ. de pac. pactione.qꝛ ꝓ nullo metu dꝫ qͥs peccatū oꝑari mortale. jͣ. eo. ſacris. ⁊ potiꝰ q̄libet mala pati ꝙͣ malo cōſentire. xxxij. q. v. ita ne. ⁊ ita tenēt ea q̄ ꝑ metū fiunt ⁊ iuramētū. jͣ. e. ad audiētiā. ⁊ hͦ iō: qꝛ coacta volūtas eſt volūtas. xv. q. i. merito q̄rit̉. Sꝫ ꝯͣ hoc dat̉ actio qd̓ me. cā. ⁊ ꝓbato metu reſtituit̉ ꝑ offm̄ iudicis ei qd̓ dedit vel tradidit: aut abſoluet̉ ſi promiſit. ff. e. l. metū. §. ſꝫ qd̓ p̄tor. Nec refert in hͦ caſu qͥs mētū fecerit atis qͥ poſſidet an aliꝰ: dūmodo ꝓbet ꝑ mētū rē ꝑdidiſſe. qꝛ metꝰ iuſtaꝫin ſe hꝫ ignorantie cām. ff. e. ſi cū exceptione. §. in hac. ⁊ pōt agere taꝫꝯͣ poſſidētē ꝙͣ ꝯͣ illū qui metū intulit. ff. e. ti. l. pediꝰ .i. rn̄. ſed ſi ab vnocōſequit̉ ius ſuū: ꝯͣ aliū agere nō pōt. vt in p̄di. l. pediꝰ. §. vlt. in fi. ſi.ff. de dolo. l. ſi plures. ⁊. ff. de eo ꝑ quē fac. erit. l. i. §. ſi plures. C. de cōdi. fur. l. i. argu. ꝯͣ. ff. ad. l. aquil. itē mela. §. ſꝫ ſi plures. ſed illud eſtpena hͦ intereſſe. ⁊ pena vniꝰ nō liberat aliū. vt in. l. item mela. §. ſed ſiplures. Et eſt verū ꝙ ſubuenit̉ mētū paſſo niſi culpa ſua inciderit inmētū. ff. e. ſi mulier. ⁊. xxij. q. iiij. int̓ cetera. argu. ꝯͣ. jͣ. de ſpon. veniens.ibi culpa ſua īcidit in mētū: ⁊ tn̄ nō tenet mr̄imoniū ꝯͣctū per meturSo. hͦ ꝯͣriū per diſtinctionē talē. Tenent gͦ q̄ ꝑ mētū fiunt ⁊ ſubuenit̉mētū paſſis niſi culpa ſua incidāt in mētuꝫ. Ab iſta doctrina ſiue generalitate excipiunt̉ caſus in quibꝰ fallit etiā ſi culpa incidiſſet ī metum. ⁊ primo in cauſa matrimoniali qualiſcunqꝫ metus interueniaſculpa ſua. vel ſine culpa matrimoniū ꝯͣctū per metū nō tenet: nec obligat̉ qͥ hoc facit etiā ſi iurat. qꝛ mr̄imonia libera debent eſſe: qꝛ inute nuptie difficiles exitꝰ cōſueuerūt hr̄e. jͣ. de ſpon. reqͥſiuit. ⁊. c. gema⁊. C. de ſpon. l. vl. in fi. ⁊ vbi metꝰ vel coactio intercedit conſenſus luber dici nō pōt. jͣ. de ſpō. cū locū. ⁊ mr̄imoniū ſolo cōſenſu ꝯͣhit̉. xxvijq. ij. ſufficiat. Sed. c. p̄dictum inter cetera videt̉ dicere ꝯͣriū: ſed nō ꝯͣdicit. qꝛ ibi nō interuenit iuſtus metꝰ qui poſſit cadere in conſtanteꝫ