Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Libēr

Andato ꝓcuratorisᶜ poſt li tē cōteſtatā a dn̄o reuocatoᵈſi hoc ignorāte iudice velᵉ aduerſario factū fuerit iudiciū qd̓ idē quaſi ꝓcurator poſtmodū expertuſ eſtratū eſſe debebit. Idem. Fliuſfamilias pōt eſſe procutator in iudicioetiā ad futuras lites ⁊ ꝓcurator datus cuꝫ plubus ſimul inſolidū p̄fert̉ ſi occupauit negociurſecus ſi diuerſo tꝑe fuit datus ꝓcurator appella

re d̓ꝫ a ſnīa niſi ex cā excuſet̉ quo caſu dꝫ dn̄o nūciare de ſnīa appellationē tn̄ ꝓſequi non teneturOn iniuſte iudex ꝓceſſit qͥ filiūfami. fin ꝓcuratoreꝫ admiſit: ꝙuis ad futurasᵍ cōtrouerſiascōſtitutū: qui lꝫ ſimul cū alijsʰ datꝰfuerit: priꝰ tn̄ ꝓcuratiōis officiū occupauit: qd̓ fieri nequiuiſſet in ꝓcuratoribꝰ diuerſis tēporibusª cōſtitutis: quoniā dato poſteriori prio

Andato ꝓcuratoris. de mādato ꝓcuratoris actoris dictū eſt. sͣ. eo. c. i.in mādato .n. ꝓcuratorio dꝫ cōtineri p̄cipue nomē eiꝰ qͥ cōſtituit ꝓcuratorē ⁊ nomē ꝓcuratoris: ⁊ in qͣ cā. ⁊ ꝙ ratū habebit qd̓ cū eo actū erit: ſic̄ inlr̄is derato: ⁊ corā quibꝰ iudicibꝰ maxime ſi ſunt delegati corā ordinario n̄eſt neceſſe multū ꝙ fiat de eo mentio. ff. de procu. ſi ꝓcuratorē. ⁊ iſte lr̄e mittidebent aduerſario vt certus ſit quibꝰ releuat̉ procurator a ſatiſdatione derato: cū de mādato dubitatur. vt ibi d̓r. de mandato ꝓcuratoris rei oīno cōſtare dꝫ. ⁊ ſi nō oſtendat̉mādatum repellit̉ nec adratōr in iudiciomittit̉ tanꝙͣ ꝓcurator: ētdatus cuꝫ pluſi dubitaret̉ niſi vellet ſeauit negociuiofferre defenſiōi. ⁊ ſiue qͥstor appellahēat mādatū ſiue nō. ⁊ qͣntūcunqꝫ ſit idoneꝰ ꝓcurator debꝫ p̄ſtare aliquā aliā cautionē .ſ. iudicatuꝫ ſolui. C. de ſatiſda. l. vna. ⁊ff. e. qͥ ꝓprio. §. qui aliū. l. minor. in fi. ⁊ inſti. de ſatiſ. §. ſi ꝟo. q̄ cl̓a .ſ. iudicatūſolui. tria cōtinet .ſ. ꝙ defendat reū in cā ⁊ ꝙ dolū nō cōmittat ⁊ ꝙ ſoluat iudicatū. ⁊ hoc ipſuꝫ qd̓ ꝟbū ſonat. ff. iudi. ſol. l. iudicatū ſolui. ⁊ hͨ ſatiſdatiodꝫ interponi ab ipſo dn̄o qn̄ pn̄s ꝯſtituit ꝓcura. dū cōuenit̉. ⁊ ſi abn̄s exͣ iudiciū cōſtituit̉ cautionē interponat ꝓ ſuo ꝓcuratore ꝑ quā fideiuſſor exiſtatſub hypotheca rerū ſuaꝝ. inſti. de ſatiſd. §. ſi ꝟo. al̓s ipſemet ꝓcurator exponere dꝫ p̄dictā cautionē qͣntūcūqꝫ locuplex ſit ⁊ idoneꝰ: vt dictū eſt. Cautionē ꝟo de rato nō p̄ſtat ꝓcurator rei .ſ. rē ratā dn̄m habiturū: cum ⁊ ſi ille ſcꝫdn̄s ratū nō hēat ip̄e ſoluat de burſa ſua. qꝛ reuocare nō pōt .ſ. dn̄s. Porrovbi reuocare poſſet vel retractare qd̓ actū eſt dꝫ ꝓcurator p̄ſtare cautioneꝫrē ratā dn̄m habiturū: vt cū qͣſi defenſor ꝯuenit̉ rei vēdicatiōe vel cōi diui.vel fa. herc. finiū regū. ⁊ eccl̓ia vel minor ⁊ reſtitutiōeꝫ in integ. poſtulādo.⁊ cā ſtatꝰ cū ſeruꝰ clamat in libertatē ꝯͣ procuratorē dn̄i duplicē cautionē p̄ſtat ꝓcurator rei iudicatū ſolui ⁊ rē ratā dn̄m habiturū. ff. e. pōponiꝰ. §. ſedhis. ⁊. l. ſi defunctꝰ. §. vl. qꝛ in hͦ iudicio vtraqꝫ ꝑſona ſuſtinet vicē duaꝝ ꝑſonarū. jͣ. de ꝓba. ex lr̄is. ⁊. ff. e. nō ſolū. §. ſi ſtatꝰ. ⁊. §. eſt ⁊ caſus. ⁊ cū tutor poſtulat̉ ſuſpectꝰ ⁊ ipſe ꝑ ꝓcuratorē defendit. ff. e. nō ſolū. §. vl. ⁊ hmōi cautiones an̄ lit. cōte. peti debēt. ff. e. pōponiꝰ. §. ratihabitōis. procurator vniuerſitatis ſiue collegij cautionē de iudicato ſoluēdo nō p̄ſtat. qꝛ ſuſtinet viceꝫvniuerſitatꝭ ⁊ iurat de calūnia in aīam ꝓpriā. jͣ. de iura. calū. in ꝑtractādis.⁊. c. ſe. ⁊. C. de iura. calū. l. ij. §. ſin aūt. qꝛ qͣſi dn̄s intelligit̉ ſicut ⁊ tutor. ff. proemp. l. qͥ fundū. §. ſi tutor. ar. ff. rē ra. ha. actor. nec tutor cauet de iudicato ſoluēdo. C. de admi. tu. l. vl. §. defenſionē. ſicut nec verꝰ dn̄s illā p̄ſtarꝫ. inſti. deſatiſda. §. ſꝫ hodie. ⁊ iō de neceſſitate eſt iſtud offī. sͣ. e. qꝛ. ſꝫ offm̄ ꝓcu. eſt voriū. qꝛ nemo cōpellit̉ cōſtituere procuratorē. sͣ. e. querelā. alias nō eſſet differentia inter ꝓcuratorē priuate ꝑſone ⁊ ſindicū vniuerſitatis.d Reuocato. circa hmōi reuocationē notabis. Cū aliqͥs reuocat mādatūfactū procuratori ad agendū vel defendēdū ꝯſtituto: aut reuocatio ꝑuenitad ꝓcuratorē tm̄: aut etiā ad aduerſariū vel iudicē. Si tm̄ ad ꝓcuratorē nōp̄iudicat aduerſario. qꝛ iudiciū qd̓ idē qͣſi procurator poſtmodū eſt expertꝰratū eſſe dꝫ. vt h̓. ⁊ sͣ. de reſcrip. ex ꝑte. ⁊. ff. e. ſi ꝓcuratorē. in fi. ⁊. C. de ſatiſ.l. vna etiā an̄ iudiciū ceptū. ff. iudi. ſol. ſi an̄. ad id fa. ff. de ſol. qͥ hoīeꝫ. §. ſi titiū. ⁊. l. ſi qͥs ſeruo. ⁊. l. cuꝫ quis. §. i. Et ſi pr̄ iuſſit filio credi poſtmodū ignorante creditore mutauerit volūtatē: ceſſat ſenatuſcōſul. qm̄ initiū ſpectādumeſt. ff. ad mace. ſi tn̄. Et ſi dicā qui voluerit cū ſeruo meo ꝯͣhere periculo meoꝯͣhat: poſſum mutare volūtatē: ſi certificauero creditorē. ff. qd̓ iuſſu. l. j. i. rn̄.in fi. Si ꝟo reuocatio ꝑueniat ad iudicē vel ad aduerſariū: qͥcqͥd fit cuꝫ eotanꝙͣ cū falſo ꝓcuratore nō valet: vt h̓ a ꝯͣrio ſenſu. sͣ. de reſcript̉. ex ꝑte decani. poſtea nō ꝓcedat iudex cū illo procuratore. sͣ. e. auditꝭ. ⁊ ſic intelligit̉qd̓ d̓r. sͣ. e. ex inſinuatione. ⁊. c. in nr̄a. qͥ em̄ vult reuocare ꝓcuratorē certificare dꝫ aduerſariū vel iudicem. vt h̓ dicit. ſicut lr̄e de rato mittunt̉ iudici ⁊ aduerſario. ff. e. ſi procuratorē. ff. rē ra. ha. ne ſatiſdatio. ſic multo fortiꝰ lr̄e reuocatorie. Sꝫ qͣre dicit poſt lit. cōteſ. Innuit̉ a ꝯͣrio ſenſu ꝙ ante lit. cōteſ. poſſet reuocatio fieri etiā ignorāte iudice vl̓ aduerſario: ⁊ ꝙ neceſſe nō ſit ſignificare iudici vel aduerſario. ſic vr̄ loqui decre. sͣ. e. ex inſinuatiōe. in nr̄a. Exlr̄a illa nunꝙͣ colligit̉ ꝙ reuocatio ꝑuenerit ad iudicem vel ad aduerſariū. ⁊tn̄ reuocat̉ qd̓ factū fuit ꝑ illos ꝓcuratores. Sꝫ ibi ſupplet̉ ꝙ reuocatio venit ad aduerſariū. Sic gͦ ſupple hͦ maxīe. qꝛ idē eſt ante lit. cōteſ. ⁊ poſt liteꝫ.ſic em̄ multi poſſent decipi ſi ſola reuocatio ꝓcuratorꝭ ſufficeret: ſi nō denūcietur aduerſario vel iudici qn̄cūqꝫ fiat reuocatio certificandꝰ eſt aduerſariꝰal̓s īputet ſibi qui hͦ tacuit. arg. ꝯͣ. ff. man. ſi mādaſſem. illud in negocijs vbinō decipit̉ vēditor: h̓ decipit̉ aduerſariꝰ. ⁊ iō ſecꝰ. Sꝫ ſi reuocatio ſit miſſaprocuratori ante lit. cōteſ. ⁊ ipſe occultat hoc: videt̉ ꝙ procuratori ſit īputādū ꝙ eā nō oſtendit: ⁊ ſnīa q̄ntū ad eū valeat ſed non qͣntū ad dn̄m. qꝛ ſe liti

obtulit aliene. ff. rēra. ha. l. iij. §. falſus. ⁊. ff. de iudi. de qͣ re. §. ij. ⁊. ff. p̓rei ven. is qui ſe obtulit. ⁊. l. p̄dicta. ſi quis ſeruo. in fi. Sꝫ hͦ forſitarpoſſet habere locū cū ꝓcurator eſt ſoluēdo. alias nō. ar. p̄dictatū decre. ex inſinuatione. ⁊ in nr̄a. Uel dic ꝙ tenet ſnīa ⁊ īputet ſibi dn̄s.hoc nō inſinuauit iudici vel aduerſario. vt probat hͨ lr̄a. Iteꝫ ex haclr̄a videt̉ etiā polit. cōteſt. indiffeter ꝙ reuocari poſſit abſqꝫ cauſe cognitione. ⁊ ideo ꝯͣfi. eo. poſt liteꝫ cōteſtatam. nō eſt.qꝛ hoc nō hꝫ locqn̄ procuratorſentit. ſi vero prcurator nollehoc fieri cā cognita. tn̄ nō ꝓcedeturin cā poſt reuocationē niſi poſt cām cognitam. ⁊ tamē non debet audiri procurator qui ſibi aſſumpſit procurationē vel ſe aſſerit ꝓcuratorē: hoc ipſo ſuſpectꝰ eſt. ⁊ ita ſemꝑ remoueret̉. ff. e. q̄ oīa. ſecus ſi hͦdicit procurator. vt ſine nota ſuſpitiōis remoueat̉. vt. l. p̄dicta. q̄ oīa.e Uel. pro et. alias ſequeret̉ a ꝯͣrio ꝙ ſi reuocatio ad alterū ꝑueniſſet valeret qd̓ cū eo factum eſſet. quod non eſt verum. On iniuſte filiuſfami. filiuſfamilias etiā ſine mandato pro pr̄eadmittit̉ ad agēdū ⁊ defendēduꝫ p̄ſtita ſatiſdatione: īmo ⁊ ſi eſſet minor. qꝛ iuſtius eſt talē admittere ꝙͣ abſenteꝫ indefenſum cōdēnare. (eo. ti. exigendi. Item pōt conſtitui procurator ad agendū ⁊ defenddum. vt hic dicit. ⁊. ff. e. filiuſfa. §. ipſe quoqꝫ. vnde iudex iuſte fecit qͥillum admiſit niſi eſſꝫ minor quē non debuit admittere. qꝛ ſi decipiatur pōt reſtitui ipſe ⁊ fideiuſſores eius. ff. e. minor. niſi forte pro patread defendendū ex benignitate ⁊ nō de rigore. vt in. l. exigendi. in fi. Ad futuras. ad p̄ſentes ⁊ futuras lites bene datur procurator indie ⁊ ſub conditione. ⁊ in perpetuū ⁊ ad tēpus. ff. e. l. iij. ⁊. iiij. ad vnācām ⁊ in plures ⁊ ad omnes. vt. ff. eo. l. i. ⁊. l. mandato. ⁊ sͣ. e. dilectꝰ.⁊ p̄ſens ⁊ abſens dari pōt. ff. e. l. i. in fi. nec dat̉ inuitus. C. e. inu⁊ debet expreſſe cōfentire. alias inuitus videtur. ff. e. filiuſfamilia§. inuitus. ⁊ quilibet qui nō ꝓhibet̉ dari pōt. quia prohibitoriū eſthoc edictū. ff. e. inuitꝰ. §. i. ⁊ certus debet eſſe procurator. ff. e. l. ij.h Cū alijs. Sic gͦ patet ꝙ plures procuratores ſimul dari pn̄t. ij. q.vi. §. forma. in fi. ⁊. jͣ. de teſ. inſuꝑ. ⁊. ff. e. pluribꝰ. ⁊. ff. de admi. tu. decreto. §. i. Sed nūquid ambo vel etiā ſi ſunt plures ſimul agere debentvel vnꝰ ſine altero. Uidet̉ ꝙ vnꝰ ſine altero agere nō poſſit. ar. sͣ. deoffi. dele. cām. ⁊. ff. de re iudi. duo. Dicas ſi plures dati ſunt ſil̓ inſoldū potior eſt ꝯditio occupantꝭ. vt hic. vn̄ ſupple hic inſolidū. ſi. ff. e.pluribꝰ. ⁊. ff. de leg. i. ſi pluribꝰ. in fi. ⁊. jͣ. de ap. vt debitꝰ. ⁊ sͣ. d̓ reſcri.capl̓m ſancte crucis. ſic. ff. de admi. tu. decreto. in fi. ⁊. ff. de ꝟ. ob. ſittius. ar. ff. de duo. reis. ex duobꝰ. qn̄qꝫ tm̄ ille d̓r occupare qͥ pͥmo adſnīaꝫ venit. ff. de pec. ſi vero. ⁊. ff. de nox. ſi qͥs. Sꝫ ſi ſimul occurreretad lit. cōteſ. iudex tūc pōt eligere magꝭ idoneū ne repugnātia īde cōtingat ſi vnꝰ negaret ⁊ alter ꝯcederet. ff. de acc. ſi plures. ⁊. ff. d̓ admi.tu. decreto. in fi. ⁊. l. ſi pl̓es. ad fi. Si ꝟo nō ſint dati inſolidū ſꝫ ſimplicit̓ tūc neuter age pōt vel defendere ſine reliqͦ: ⁊ ſunt ſimul adn̄tēdi: ſicut iudices qͥ dant̉ ſine cl̓a illa: ꝙ ſi nō oēs ⁊cͣ. Sꝫ idē vr̄ dicēdū ſiue addat̉ inſolidū ſiue non: cū rō illiꝰ. l. ſi plures. §. ꝙͣuis. ⁊. l. decreto. nihilominꝰ remaneat. ⁊ iō forte nō ponit̉ h̓ in textu inſolidūaduerſariꝰ ab initio ꝓuiderat ſibi vt iudex magꝭ idoneū admittet. b.a Tꝑibꝰ. ponit tenorē illiꝰ. l. ff. de ꝓcu. ſi qͥs cū ꝓcuratore. §. fi. in q̄caſu nō eſt melior occupantꝭ ꝯditio. qꝛ dādo ſcd̓m: pͥorē reuocare vr̄.vt h̓ dicit. ⁊. l. p̄dicta ſi qͥs cū ꝓcuratore. §. vl. niſi dando ſcd̓m exprimat ꝙ pͥorē vult durare in ꝓcuratorē. ff. de le. i. ſi pl̓ibꝰ. ſicut eſt in iidicibꝰ. qꝛ ẜm reſcpͥtū derogat pͦ. sͣ. de reſcrip. ceterū. qn̄qꝫ ſcd̓s priorſadiungit̉. sͣ. de of. dele. corā. Ad vnā aūt litē pluriū ꝑſonaꝝ ⁊ vnus⁊ plures procuratores dari pn̄t. ff. eo. ſi qͥs cum. §. vnus. Quādoqꝫtamē plures ꝑſone nō pn̄t agere vel experiri niſi ꝑ vnuꝫ defenſoreiſeu defendere: vt vbi plures fideiuſſores ſūt ⁊ volūt defendere eūgquo fideiuſſerūt iudicatū ſolui. ff. iudi. ſol. iā tn̄. §. ſi tn. Et pl̓es heredes neceſſe habēt dare procura. ne actor incōmodo afficiat̉ ſi defenſio in plures ꝑſonas diuidat̉. vt in. l. p̄dicta iā tn̄. §. ſi tamen. ⁊. ff. deexerci. ne in plures. Idē eſt in redibitoria. ff. de edil. edic. qd̓ ſi nolit.§. ſi plures. Idē eſt vbi ille qͥ agebat iudicio fa. herc. cōi diui. fini. re.deceſſit pluribꝰ heredibꝰ relictis. qꝛ oēs vnū procuratorē dare debetff. famil̓. herc. ſi familie herciſ. ⁊. ff. de procur. lꝫ. in fi.