Primus
De treug. ⁊ pa. De pactis.
ctui rep̄ſentent ꝓſecuturi corā nobis ius ſi qd̓ habere cōtendūt ⁊ ſatiſfacturi parti alteri ſi ſuccubuerītin expenſisᶠ.De treugale pace¶ Alex. iij. in conci. late.tatuit tꝑ̄s treugarū ⁊ penas violantium.Reuigasᵍ a qͣrta feria poſtoccaſuꝫ ſolis vſqꝫ ad ſcd̓amferiā in ortu ſolis (ab aduētu dn̄i vſqꝫ ad octauas epiphanie(⁊ a ſeptuageſima vſqꝫ ad octauaspaſche: ab oībus inuiolabiliter obſeruari p̄cipimꝰ. Si qͥs aūt treugaſfrangereᵇ p̄ſumpſerit poſt tertiamadmonitionē ſi non ſatiſfecerit ſuꝰep̄s ſnīam excōicationis dictet ineū ⁊ ſcriptā vicinisⁱ ep̄is annuncietquoꝝ nullꝰ excōicatu in cōione recipiat: īmo ſcriptā ſnīam quiſqꝫ cōfirmetᵏ Si qͥs aūt hoc violare preſumpſerit ordinis ſui periculo ſubiaceat. Et qm̄ funiculꝰᵐ triplex difficile rūpitur: p̄cipimꝰ vt ep̄i ad ſolū deū ⁊ ad ſalutē populi habētes
reſpectū omni trepidatione ſepoſita ad pacē firmiter tenēdā mutuuꝫſibi conſiliūⁿ ⁊ auxiliuꝫ p̄beant neqꝫ hoc alicuiꝰ amore vel odio p̄termittant (Qd̓ ſi qͥs in hoc oꝑe tepidus inuentus fuerit dānuꝫ ꝓpriedignitatis incurrat. ¶ Idem.¶ Perſone hic enumerate plena ſecuritate gaudent tempore guerre.i ¶ Nnouamꝰᵈ vt p̄ſbr̄ii mōachicōuerſi: peregrini mercatoreſruſtici euntes vel redeuntes ⁊ in agricultura exiſtentesᵖ ⁊ aīalia quibus arant vl̓ ſemina portant ad agrū cōgruā ſecuritate letentur.De pactis.Idem ex concil aphricano.¶ Pacta qͣntūcūqꝫ nudā ſeruāda ſunt.Ntigonꝰ ep̄ūs dixit ⁊ infraAut inita pacta ſuā obtineaut firmitatē aut cōuentusſi ſe nō cohibuerit eccl̓iaſticaꝫ ſentiat diſciplinam Dixerūt vniuerſiPaxq ẜuet̉: pacta cuſtodiant̉.¶ Gregorius.¶ Cōuētio īualida ꝑ ꝯſenſum ſuꝑioris validat̉.
k ¶ Prouincie. ſed quare requirit̉ cōſenſus iſtorū p̄latoꝝ. Uidet̉ ꝙcōſenſus capituli burdegal. ſufficiat in tali ꝓuiſione: ſicut ex alia ꝑte ſufficit conſenſus capituli bituricen̄. qꝛ p̄latus de cōſenſu capituliſui litigare pōt. jͣ. de ꝓcur. alia quidē. pōt etiā donare. jͣ. de dona. paſtoralis. in fi. ⁊ sͣ. de his q̄ fi. a prela. ſine cōſenſu ca. cū nos. pōt etiācōpoſitionē facere. jͣ. de tranſac. cōtingit. ⁊. jͣ. de deci.ex multiplici. Dicas ꝙ ideo requiritur conſenſus p̄latorū ⁊ capitulorū cathedraliū eccleſiarū burdega.ꝓuincie. qꝛ per illā ꝓuiſioneꝫ reſeruabatur ius bituricen̄. archiep̄o inburdega. ꝓuinciavt poſſit viſitare.Unde hͦ reſpiciebat p̄latos ⁊ capitula. qꝛ tunc cū ꝓcurare tenerent̉ cūaccedit ad eoꝝ eccleſias. jͣ. de p̄ſcri.cū ex officij. jͣ. d̓ cē.ſopite. ⁊ ita eoruꝫintererat ꝯſentirevel cōtradicere. qꝛqd̓ oēs tangit: aboībus eſtbandū. sͣ. de offic.archidi. ad hoc. infi. ⁊ sͣ. de tēpo. or.ſi archiep̄s. ⁊. lxvidiſt. archiep̄us. ⁊liiij. di. c. i. ⁊ in concedendo hauſtuꝫ aque omnes vocandi ſunt qͥ iushabent. ff. de aqua plu. ar. in concedendo. ⁊ ideo requirunt̉ vt cōſentiant vl̓ diſſentiāt. Ex alia parte ſufficit conſenſus capituli bituricē.qꝛ per illaꝫ ꝓuiſionē cōſulebat̉ bituricen̄. archiep̄o nec intererat aliquid prelatorū bituricen̄. ꝓuincie de illa ꝓuiſione.¶ Preſentium. arg ꝙ preſentes tantū requirendi ſunt ad componendū: ⁊ eodē modo ad litigandū ſicut in alienationibꝰ faciendis. x.q. ij. hoc ius. ver. ſi aūt. ar. ⁊. vij. q. i. factus. Sed quid eſſet ſi modicapars prelatoꝝ eſſet p̄ſens: ⁊ longe maior eſſet abſens: ⁊ eodē modode capitulis: nunquid ſufficit conſenſus illorū paucorū ad cōſentiendum huic ꝓuiſioni: vel ad mouendā litē. Uidet̉ ꝙ ſic. arg. huius. c. ⁊x. q. ij. hoc ius. Sed quos dicemꝰ p̄ſentes an illos tm̄ qui ſunt in eccleſijs ſuis: an etiaꝫ illos qui ſunt in ꝓuincia: qd̓ videt̉. C. de preſcri.lon. tēpo. l. vlti. Un̄ credo ꝙ requirendi ſunt dūmodo ſint in ꝓuincia. qꝛ ꝓ preſente ibi habēt̉. Idem credo ſi minor pars capituli ſit p̄ſens ꝙ debeat vocare alios qui ſunt in ꝓuincia: ſi commode vocari poſſunt: quouſqꝫ ſaltē ſit ibi maior pars capituli. Si auteꝫ ſint extra ꝓuinciā aut ita remoti ꝙ cōmode vocari non poſſunt preſentesdiſponant de rebus eccleſie. qꝛ tota poteſtas ⁊ ius vniuerſitatis renanet penes illos quotcūqꝫ ſint. ff. qd̓ cuiuſqꝫ vniuer. l. ſicut.b ¶ Capituli. per hanc decre probatur ꝙ prelatꝰ ſine conſenſu capituli non poteſt agere nec cōponere ẜm ꝙ notat̉. sͣ. de reſcrip. edoceri⁊. jͣ. de ꝓcura. c. i. arg. ad hoc. sͣ. e. dilecti. Ber.c ¶ Noluerint. Nota ꝙ ille cuius intereſt impendit ꝓuiſioneꝫ paperſicut aliquis retardat executionē ſententie. jͣ. de teſti. veniens. ⁊. jͣ. dere iudi. cum ſuper controuerſia. arg. ꝙ non intendit papa alicui predicare per ſuas litteras.d ¶ Perſonaliter. ſi p̄lati. cum em̄ quis citatur vt perſonaliter veniatad cām non ſufficit tūc mittere ꝓcuratorē: vt hic videt̉. Si vero ſimpliciter citetur tunc pōt mittere ꝓcuratorē. C. de procur. l. vlti. in pͥn.vel ipſe debet ire. jͣ. de dolo ⁊ contu. cū dilecti. ⁊. C. de ꝓcur. l. vl. Sꝫcum perſonaliter quis citat̉ ⁊ ipſe ire non pōt. vel etiam in alio caſucū ſimpliciter citatur: ſi cauſa ſua ardua ſit nō cōpellitur mittere procuratorē. C. de ꝓcur. l. vlti. ſed debet in vtroqꝫ caſu nunciū deſtinaread allegādas cauſas qͣre venire nō poſſit. jͣ. de ꝓcur. querelā. ⁊ ibi d̓rde hoc. Et illud ſcire debes ꝙ delegatꝰ a ſede ap. nō pōt iubere alter
utrā partē corā ſe ꝑſonaliter cōparere: ſi de hͦ nō habeat ſpāle mandatumniſi cā ſit criminalis vel ꝓ veritate dicenda: vel ꝓ iuramēto calūnie faciendo iuris neceſſitas hͦ exigat. in decre. īnoc. qͣrti. jͣ. de iudi. iuris eſſe ambiguūſed papa hͦ facere pōt. qꝛ nō aſtringit̉ legibꝰ vel canonibꝰ. vt h̓ ptꝫ. Ber.e ¶ Uel ſi alij. vt capitula q̄ non niſi per procuratorem venire poſſunt.f ¶ In expēſis. ſic videt̉ ꝑlr̄am iſtā ꝙ victꝰ victoricōdēnandꝰ eſt ſemꝑ in expenſis. ar. jͣ. de pe. calūniāDe hac materia tractaturplene. jͣ. de do. ⁊ cōtu. finēſed hͦ ideo: qꝛ iā qͣſi intentio actoris fundata erat ꝑcōpoſitionē. ⁊ ideo ſi ſuccūbāt qͣſi calūnioſe vidēt̉hoc feciſſe. qꝛ tunc demuꝫcōſueuit dici ꝙ victꝰ in pͥma cā victori ſit cōdēnandus. ⁊ qͣſi ad terroreꝫ hͦ dixit papa: vt ſi dubitarentde iure ſuo nō litigarent.Et eſt ar. op. ꝙ victus victori ſemꝑ ſit cōdēnandꝰin expenſis.Reugas. treuga eſtſecuritas p̄ſtita rebꝰ⁊ ꝑſonis diſcordia nōdūfinita.h ¶ Frangere. No. ꝙ hectreuga canonica eſ ⁊ noncōuentionalis ſi em̄ eſſetconuentionalis ſemꝑ ſeruaret̉ nā fides hoſti ẜuāda eſt. xxiij. q. i. noli eſtimare SSed qͣliter intelligitur(qd̓ dicit̉ de iſta treuga: ſiintelligit̉ de iuſto bello atali nullo die ceſſandū eſt: etiam dominico die. xxxiij. q. vlt. ſi nulla. jͣ. de reg.iur. quod nō eſt licitū ſi vero de bello iniuſto hoc nullo tꝑe faciendū eſt ſo.pōt intelligi de iuſto bello ⁊ licet nunꝙͣ ſit ceſſandū a tali: minus tn̄ vacandum eſt ei in hoc tꝑe ꝙͣ in alio vnde capl̓m illud. ſi nulla. intelligit̉ qn̄ ineuitabilis vrget neceſſitas vel pōt intelligi de iniuſtis bellis vel papa reſpexit ipſum factū vt nō ſemꝑ darent oꝑam bellis E ideo ob reuerentiā dieruꝫtūc ceſſarēt: ⁊ nullo tꝑe debēt fieri: ⁊ multo minꝰ iſto tꝑe ſꝫ qd̓ dicit h̓ hodienō tenetꝭ ⁊ ep̄i qͥ nō ſeruāt hāc ꝯſtōneꝫ nō dicunt̉ trāſgreſſores; qꝛ non fuitmoribꝰ vtētiū approbata hmōi treuga. iiij. di. §. leges. Uī. i ¶ Uicinis.xi. q. iij. c. cure. k ¶ Cōfirmet .i. obẜuet ⁊ ita ipſo facto ꝯfirmat eā. al̓s necōfirmare nec infirmare pōt cū nō hꝫ īperiuꝫ par in parē. xxi. di. inferior (etc. deniqꝫ. ⁊ melius. sͣ. de elec. innotuit. ⁊. ff. de arbi. l. nā magiſtratus.Periculo .i. excōicationi ſubijciat̉. xxiiij. q. iij. illi qͥ. vbi hoc idē dicitur.¶ Funiculus. pͥmus eſt excōicatio ꝓprij ep̄il ſcd̓s eſt vicinoꝝ ep̄orū obſerlatio ſeu confirmatio tertius conſiliū ⁊ auxiliū eorundē Eideo quanto fortior eſt difficilius rumpit̉. C. cōia de ſuc. aut̓. itaqꝫ. ff. de lib. leg. l. iij. in fi.¶ Conſiliū. No. ꝙ p̄lati tenent̉ ſibi mutuū p̄ſtare cōſiliū ⁊ auxiliū. xci. di. p̄Rnouamus. qꝛ iā ſtatutū erat. xxiiij. q. iij. ſi cipimus. ⁊. c. perlatū.quis romipetas. ⁊. c. paternarū. p ¶ Exiſtentes. ergo dū vacāt agriculture tm̄ habēt priuilegiū: ſicut militi n̄ currūt tꝑa dū eſt in militia. C. qͥbꝰnon obeſt longi tēpo. p̄ſcrip. l. vlti. ſed animalia ſemꝑ habēt vnde pignoridari non poſſunt. C. que res pig. ob. poſ. pignoꝝ.Ntigonus pax ſeruet̉ reformata ꝑ acta inita inter ep̄os qui contēdebāt ad inuicē de iure parrochiali ⁊ ita eſt ar. ꝙ pacta legitī a cuſtodiātur. xx. q. i. puelle. in fi. ⁊. xxij. q. iiij. īnocēs. xviij. q. ij. eleutheriꝰ pacta em̄ legib tima q̄ neqꝫ dolo malo neqꝫ aduerſus legesᵗ neqꝫ quibꝰ fraus alicui fiat ſcāſunt ſeruabo ait p̄tor. ff. de pac. l. iuriſgētiū. §. ait ptor. Pactū vero qd̓ dolo initū eſt nō valet. jͣ. de re. ꝑmu. cū vniuerſoꝝ. C. de excep. ⁊ preſcrip. aduerſus. Itē ſi alteri ſit captioſum. ff. de reſcin. ven. id qd̓ quaſi. in fi. Itē ſi ſit ꝯͣbonos mores. C. de inuti. ſtipu. ex eo ¶ Itē qd̓ obſeruatum vergit addiū ſalutis eterne non tenet. jͣ. eo. pactiones. vbi de hͦ. Itē habes h̓ ar. ꝙ exnudo pacto oritur actio. xij. q. ij. qͥcūqꝫ ſuffragio. ⁊. q. v. qꝛ iollicꝫ ſit ꝯͣ ẜm leges. ff. de pac. l. iuriſgentiū. §. igit̉. nuda pactio obligationē nō parit: ſꝫ parit exceptionē. qꝛ mortalit̓ peccat recedendo a pacto. ar. xxij. q. i. p̄dicanduꝫqꝛ inter ſimplicē loquelā k iuramentū nō facit deus differentiaꝫ. xxij. q. v. iuramenti de hoc dic vt habes. xij. q. ij. c. quicunqꝫ ſuffragio.