Liber

¶ Qui maior eſt ordine licet in eccleſia poſteriꝰreceptus in loco ⁊ portione prefertur.Tatuimus vt preſbyteri primū locumª: diaconi ſecundūſubdiaconi tertiū: ⁊ ſic de reliquisobtineant ordinatim etiā ſi poſterius admittant̉: ⁊ qui maior eſt ordine etiā ſi poſtea ſit receptus ⁊ inportione percipienda eſſe volumꝰpotioremᵇ ac minores facere ſeruitia conſuetaᶜ.¶ Idem archiep̄o colocen̄.¶ Si eccleſia ſita in aliquo archidiaconatu erigitur in cathedralem a iuriſdictione archidiaconatus eximitur.Um inferior potiorē ſoluerenequeat vl̓ ligareᵈ ſed potiorinferioreꝫ liget regulariter ⁊ abſoluat: ⁊ ſatis abſonū videatur vt filius poteſtatē habeat in parenteꝫᵉmiramur ꝙ cū tu monaſteriū de cuher. cōſtitutū in firmien̄. archidiaconatu tue dioceſis eccl̓iam erexeris cathedralemᶠ archidia firmien̄.in tātā ꝓrupit temeritatis audaciāvt in ep̄m ibi ꝯſecratū ⁊ eccl̓iā ſuaꝫiuriſdictionē exercere preſumat: etinfra. Mandamus: quatenus p̄fa

to archidiacono a cuius iuriſdictōne dictū epiſcopū denunciamꝰ exēptumᵍ id diſtricte ſtudeas inhibereꝓuiſo vt ſi ex hoc archidia. firmiē.iura leduntur: in dioceſi tua vbi expedire videris: abſqꝫ alieni iuris p̄iudicioʰ recōpenſationē illi faciascongruentem.¶ Idem lemouicen̄. archi. ⁊ priori ſancte radegundis pictauen̄.¶ Compoſitionē ſuper re primatie vnus ſoluscuius intereſt poterit impedire.Umilis doctrinaᶠ magiſtri: ⁊infra. Mandamꝰ: quātenꝰ p̄latorū burdegalen̄. ꝓuincieᵏ in eapreſentiūª ⁊ cathedraliū capitulorū eiuſdē: necnō ⁊ bituricen̄. capituliᵇ ſuper ꝓuiſione quā inter bituricen̄. ⁊ burdegalen̄. archiep̄os in cāprimatie duximus faciendam reqͥratis aſſenſum: quo habito prouidentiā noſtrā ſolēniter publicetis.Si qui vero cōſenſum p̄ſtare noluerintᶜ vos ſuꝑſedentes publicatiōip̄dicte diſtricte p̄cipiatis eiſdeꝫ: vtꝑſonalit̓ᵈ ſi p̄lati fuerint velᵉ ſi alijꝓcuratores idoneos nr̄o ſe cōſpe-

Tatuimus. locū. qꝛ ẜm dignitatē cuiuſcunqꝫ quilibet honorandus eſtin ſede. sͣ. de cōſue. cū olim. ⁊ qui prior eſt in eodem ordine vel dignitate ordinatus in loco ⁊ in ſubſcriptionibꝰ premitti debet. xvij. di. c. vlti. ⁊. ff.de albo ſcrib. l. i. ⁊. lxxiiij. di. epiſcopoꝝ. ſic. sͣ. e. c. i. ⁊. lxxv. diſ. c. vlti. minoresem̄ maioribus obſequiū preſtare debēt. xciij. diſ. a ſubdiacono. C. de of. rec.l. i. ar. cōtra. xxiij. q. iiij. ſic̄per excellentiā ibi d̓r. nongradꝰ excellentior vel elegantior: ſed vite ⁊cͣ. ⁊ .xl.di. nō loca. vel ordines. ſꝫibi loquit̉ qͦ ad virtutes ſiue de merito vite. xl. diſ. c.vlti.b ¶ Potiorē. ſic videt̉ ꝙ īꝑceptione beneficioꝝ habenda ſit rō ꝑſonarū ſiuedignitatuꝫ vt plus percipiant qͥ in potioribꝰ ſuntordinibꝰ cōſtituti ⁊ meliora ſtipendia cōferant̉ ẜmdignitatē cuiuſcūqꝫ. vt. xijq. ij. vobis. ⁊. c. vulterane⁊. c. cōceſſo. ⁊ di. i. ius militare. ⁊ .i. q. ij. c. vl. ⁊. lxxiiij.di. cōſuluit. ⁊. lxi. di. miramur. in fi. ⁊ is gradꝰ ceteros antecedat: quē laborꝓlixior ⁊ ſtipendia meliora fecerit anteire. C. de oſmagi. offi. l. nemo. ⁊ rō ſtipendiorū habēda eſt. ff. d̓re mi. nō oēs. in prin. ⁊ inaut̓. de defen. ciui. in pͥnc.colla. iij. vbi nobilitatꝭ ratio habet̉. ⁊ de pe. diſ. iiij.in domo. ⁊. jͣ. de p̄ben. demulta. §. vlti. ⁊. xli. di. noncogantur. Sed contra videtur ꝙ omnes qͥ in vna eccl̓ia famulant̉ equaliter ꝑcipere debēt sͣ. de conſti. cū oēs. ⁊. c. cū. m. nec vni dādū eſt: vn̄ alij ſcrupuloſo corde moueant̉. xvi.q. vij. c. i. ⁊ dicit apl̓us. Non em̄ volumus vt alijs ſit remiſſio: vobis aūt tribulatio. xxv. q. i. §. his ita. ad fi. ff. ꝓ ſoc. veꝝ. §. ſi cū tres. vbi dicit̉ ꝙ ex eadēſocietate nō debet vnus plus percipere ꝙͣ alter: nec nobilis p̄ponit̉ ignobili. ar. jͣ. de ap. cōſtitutis. nec refert vndecūqꝫ ſint. jͣ. de inſti. ad decorē. ⁊ dumqͥs laudabiliter officiū ſuū exequit̉: ex habūdanti requirit̉ ſue notio natiōisjͣ. de iudi. cū deputati. Quid gͦ eſt dicendū. Dico ꝙ ab initio conſiderādaeſt nobilitas ſiue ſcientia: vt etiā maioribus ⁊ pluribus beneficijs honorētur ab illis qui eos ꝓmouēt. jͣ. de prebē. de multa. ⁊ circa eos qui ſimul ſuntin eccleſia honeſtum eſſet vt qui maiores ſunt plus percipiant ⁊ dignioresẜm ꝙ dicunt iura priora. Sed circa hoc plus conſiderat̉ vniuſcutuſqꝫ eccleſie conſuetudo. sͣ. de cōſti. cū omnes. ⁊. c. cum. m. Sed ſi nulla ſit cōſuetudoputa qꝛ eccleſia fundat̉ de nouo: tunc videt̉ ꝙ ẜm locum ⁊ meritū cuiuſcunqꝫ ſunt danda ſtipendia. Sed videt̉ ꝙ recurrendū ſit tunc ad conſuetudinēvicinarū eccleſiarū ſiue ꝓuincie. jͣ. de cen. ſuper eo. iure cōmuni nō plus credo dandū maioribus ꝙͣ minoribꝰ niſi cōſuetudo contrariuꝫ inducat. ⁊ ẜmhoc poteſt exponi potiorem .i. priorē vt primo percipiant qui in maiori ordine ſunt conſtituti. ⁊ hoc ſeruari pōt in eccleſijs vbi non ſunt diſtincte prebende. vbi vero diſtincte ſunt: quilibet percipiet per ſe ſuos redditus. ⁊ hicnon credo prebendas eſſe diſtinctas ſed fructibus collectis quotidie forteꝑcipiunt quilibet portionē ſuā. ¶ Conſueta. no. ꝙ minores ſeruitia facere debent maioribus: hoc intelligo circa ſeruitia exhibenda in obſequijsdiuinorū: vt ẜm ꝙ quilibꝫ minor eſt in ordine maiora faciat ſeruitia ẜm ſuūordinē debita: ꝓut dicitur. xxiij. di. ſubdiaconus. ⁊. c. ſe. in quibꝰ oſtenditurquid pertineat ad officium cuiuſlibet. alia vero ſeruitia extra diuinorū celebrationē facere non tenent̉: ⁊ que non pertineant ad obſequia eccleſie. reuerentiā tamē minores maioribꝰ exhibere tenent̉: vt minor aſſurgat maiori: ⁊cedat ei primū locuꝫ in ſedendo ⁊ in eundo. xciij. di. a ſubdiacono. niſi minori in ordine maior adminiſtratio ſit conceſſa. vnde archipreſbyter archidiacono debet reuerentiā ratione adminiſtratiōis ⁊ officij ſibi cōmiſſi. xxv. di.perlectis. ⁊ sͣ. de offi. archi. ad hec. in mandato ſiue iudicio nemo tenetur alteri niſi ei qui habet adminiſtrationē vel iuriſdictionē ſuper eum cui obedire tenetur in his que ſpectant ad officium ſuum: ⁊ eius honeſta ⁊ ſalubriamandata obſeruent. sͣ. eo. dilecta. ⁊ sͣ. de offi. archidi. ad hoc. ⁊ sͣ. de offi. ar

chipreſby. c. l. ij. ⁊. iij. ⁊. jͣ. c. proxi.Um inferior. ligare. xxi. di. inferior ſedes. No. ex hoc loco ꝙ inferior ſuperiore non poteſt ligare vel ſoluere. Itē qui pōt ligare pōt ⁊ abſoluere: ⁊ ecōuerſo qui pōt abſoluere poteſt ligare. ſic.de re iudi. l. iij. Primū recipit exceptionē: cū maior ſubijcit ſe etiā minori. ij. q. vij. no.ſi incōpetenter. exff. de iuriſdic. omiudi. eſt receptiSecundū recexceptionē. sͣ. d̓ ofi. deleg. quervbi aliquis pōtligare: ſed poſt annū non poteſt abſoluere. Tertiū ſmiliter habet exceptionem. de condi. iiij. ſanctum evbi penitēs quipōt abſoluere tepore periculi qͥ tamen nō p̄t ligaItē eſt hic argſi papa mādat acui vt excōicet:quē ꝙ pōt abſoluere illum. qꝛ excmunicatio ⁊ abſolutio pari cōdine cēſentur: vt cuvnuꝫ cōmittitur ⁊reliquū. de pe. dii. verbū. ſꝫ hoc nōcredo ſi hoc ſibi tātū quaſi executoricōmittatur cuꝫ adcertū articulū datus ſit executor. ar. sͣ. de offi. dele. ſuꝑ queſtionū. §. i. ⁊. c. fi. ⁊. §. fi.e ¶ Parentem. īmo econuerſo filius debet eſſe in patris poteſtate. jͣ.de conuer. infi. c. vlti. ⁊ inſti. de pa. poteſtatę. §. ius autem. Arg. contra. sͣ. de renunci. ad ſupplicationē. vbi minor preeſt maiori: ⁊ iuriſdictionē habet in ipſum: īmo pater debet regere prolē ſuam. xxiij. q. iiijduo iſta nomina. ⁊. C. de emenda. ꝓpin. l. vna. jͣ. de ſen. excōi. cum voluntate. §. vlti. ⁊ filius etiaꝫ dum eſt in poteſtate patris agere ꝓ rebꝰiis nō pōt. C. de anna. excep. l. i. §. i. in fi.f ¶ Carhedralem. de licentia domini pape. xvi. q. i. precipimus. ⁊. xxij.di. c. i. ⁊. jͣ. de exceſ. prela. ſicut vnire. ⁊. jͣ. ne ſede vacā. c. i. alias auctoritate ꝓpria non potuiſſet qꝛ hmōi mutationes: tranſlationes ⁊ cōſimilia debent fieri de auctoritate pape. vij. q. i. mutationes. Ar. cōtrasͣ. de offi. ordi. qm̄ in pleriſqꝫ. §. prohibemus. ⁊ hoc factū fuit ꝓpterlongam ⁊ latam ꝓuinciam: vel ꝓpter diuerſitatē linguaꝝ. sͣ. de offi. ordi. quoniā. ⁊. c. inter cetera. qd̓ licet ex auctoritate illius canonisqm̄. ⁊ sͣ. de tranſla. inter corporalia.g ¶ Exēptū. nā ſolus papa eximit ep̄os. xvi. q. i. frater noſter. ſꝫ ꝑ hācexēptionē q̄ fit ab archidiacono: nō ītelligit̉ exēptus a iuriſdictiōeep̄i. ⁊ ſic videt̉ ꝙ niſi fuiſſet exemptꝰ a iuriſdictione archidiaconiriſdictionē haberet in eū. ſed qꝛ hoc erat inhoneſtū vt maior ſubeſminori. ⁊ contra iura. xxi. di. inferior. ⁊. xciij. di. a ſubdiacono. ideo exemptus fuit omnino a iuriſdictione ipſius.b ¶ Preiudicio. ⁊ ſic papa nō intendit alij ꝑ ſuas lr̄as preiudiciuꝫ inrogare. ſic. sͣ. de conſue. cū olim. in fi. ⁊ sͣ. de offi. ordi. licet incor. ⁊ s.de vſupal. ex tuarū. ff. ne quid in loco pub. l. ij. §. merito. ⁊. §. ſi quis aprincipe. ⁊ sͣ. de offi. dele. ſuꝑ eo. ⁊. xi. q. iij. nūc vero.Umilis doctrina. bn̄ dicit humilis. naꝫ mgr̄ dꝫ eſſe humil̓ ⁊ benignꝰ auditoribꝰ: ⁊ humilit̓ docere: nō cū auſteritate ⁊ potētia: vt. xlvi. di. hꝫ hͦ. Aſperitatis aūt nimie increpatio nec correctionē recipitnec ſalutē. xlv. di. cū beatꝰ. ⁊ nimia ſeuitia p̄ceptoris culpe cōparaturff. ad. l. aquil. p̄ceptoris. modica tn̄ ⁊ leuis coertio cōcedit̉ mgr̄o: itavt excōicationē nō incurrat. jͣ. de ſen. exc. cū volūtate. ⁊. c. ex tenore. etxxiij. q. v. circūcelliones. ad fi. nec ſeuiendi audacia dꝫ cōcedi: nec p̄fna diligētia omitti: vt ibi d̓r. ⁊. c. circūcelliones. in fi. qꝛ dū nimiū ẜuatur humilitas regendi frangit̉ auctoritas. lxxxvi. diſ. qn̄ neceſſitas.