Liber

Idem turonen̄. archiep̄o.¶ De cauſis ſubditoꝝ archiep̄oꝝ ⁊ ep̄orū ſuorūpatriarcha nō cognoſcit niſi per appellationē letimā aut vigore cōſuetudinis ſeu priuilegij.Uo ſimul: ⁊ infra. Cōſul. t. t.¶ rn̄. ꝙ cū ſit in canonibꝰʰ diffinitū primātes vel patriarchasᶜ nihil iuris p̄ ceteris habere niſi qͣntūſacri canones cōcedunt: vel priſcaillis cōſuetudoᵈ ꝯtulit ab antiquoita vt ẜm nicenasᵉ regulas ſua pͥuilegiaᶠ ſeruent̉ eccleſijs p̄terꝙͣ ſi ap.ſe. aliquā eccl̓iamᵍ vel rectorē ipſiꝰquolibet ſpāliʰ priuilegio decreuerit honorare: ꝙͣdiu clerici tui coraꝫte voluerintˡ ſtare iuri: cōpelli nō debent iudiciū patriarcheᵏ ſubire niſicā ꝑ ap. ad eius audientiā ꝑferaturaut ei aliqͥd ſuꝑ hoc a ſede ap. ſit indultū. ¶ Ide turon̄. archiep̄o.¶ Archiep̄s impeditus pōt cōſecrationem ſuiſuffraganei alteri cōmittere ⁊ cōſecrandꝰ teneturab illo cōmiſſario munꝰ cōſecrationis recipereUod ſedē apo. ⁊ īfra. Nos ſiquidē cōſuluiſti vtrū ſi aliqͣ infirmitate vel alia iuſta cā detentusaliquē ſuffraganeoꝝ tuoꝝ cōſecrare nō poſſes: alicui coep̄oꝝ tuoꝝ vices tuas licitū cōmittereˡ tibi eſſꝫ: etinfra. Cōſul. t. t. rn̄. ꝙ in tali articu-

lo cōſtituto ⁊ tuas vices vt dictumeſt tibi cōmittere lꝫ: ⁊ ꝯſecrandꝰ munus debet ab eo cōſecrationis accipere: cui eas duxeris cōmittendas:dūmodo catholicꝰ habeat̉ ⁊ impedimentuꝫ ei ex ſubtractiōe gratieⁿapo. ſe. non obſiſtat.¶ Idem ep̄o elien̄.¶ Archiep̄s cām ad ſe ꝑ appellationē delatatſubditis ſuffraganei cōmittere pōt. non tamē aipſam ſuſcipiendā cōpellere pōt. Mortuo delegato pape qui excōicauit reū vel actorē in poſſeſſionē induxit ſi eius ſucceſſor in delegatione ſuccedit abſoluere ⁊ in poſſeſſionem reſtituere poteritalias ſolꝰ papa reſtituet ⁊ abſoluet p̄ter ꝙͣ in mortis articulo. ne tamē currat annalis p̄ſcriptio reꝰcoram ordinario vel publicis perſonis de ſtādoiuri prebeat cautionem.Aſtoralis officij: ⁊ infra. Exparte tua fuit inſuꝑ queſitumvtrū ſi aliqͣ cā fuerit ad archiep̄m ꝑapo. delata: poſſit eandē iure ordinarie poteſtatꝭ ſuffra ganei ſui ſubdito delegare vel animaduertere ineundē ſi cām rēnuerit ſuſcipere delegatā. Ad qd̓ rn̄demus ꝙ archiepiſcopus ipſuꝫ ad ſuſcipiendā delegationē hmōi cōpellere nequit īuitūⁿ cū in eū exceptis qͥbuſdāº articulis nullāᵖ habeat ptāteꝫ: lꝫ ep̄s ſuꝰeideꝫ ſit metropolitana lege ſubie-

Uo ſimul. canonibus. ix. q. iij. conqueſtus. xviij. q. ij. c. i. ⁊ vl.c ¶ Patriarchas. diuerſitas in noīe ē dignitas eadē. xcix. di. §. i. ⁊. c. i.d ¶ Conſuetudo. rōnabilis ⁊ p̄ſcripta. al̓s conſuetudo non ꝓdeſt. sͣ ⁊. ij.de conſue. c. vl. ⁊ eſt ar. tꝑis diuturnitatē ⁊ ſolutionē ⁊ obligationē inducere in futurū. ar. xvi. q. ij. ſtatuenduꝫ. ⁊. jͣ. de cen. ex parte. ⁊. c. olim cām. ⁊. C. deagri. ⁊ cen. litibꝰ. li. xi. ar.ꝯͣ. jͣ. de exceſ. p̄la. cuꝫ ad qͦrundā. ⁊. x. q. iij. qꝛ cognouimus. ⁊. jͣ. de cen. ꝑuenit.So. qͥ eſt in poſſeſſiōe alicuiꝰ rei in ea defendi dꝫ. jͣ.vt lit. pen. quaſi ꝑ totū. argu. sͣ. de elec. q̄ relā. in fi. ⁊jͣ. de cā poſ. cū eccl̓ia. ⁊. ff.ſi ſer. ven. l. harū. ⁊. ff. d̓ aqͣquo. ⁊ eſti. l. pe. ⁊ eſt defēdendꝰ: niſi liqueat euꝫ vivel clā vel p̄cario poſſidere. ⁊ ſic intelligunt̉ cōtraria. de hoc dixi. sͣ. de conſue. c. vl.e ¶ Nicenas. lxv. diſ. mosantiquus. ⁊. c. ſeq.¶ Priuilegia. priuilegiaeccl̓iaꝝ ꝑpetuo ſunt ẜuāda. xxv. q. ij. c. i. ij. ⁊. iij. ſꝫ ꝑſonalia priuilegia cū ꝑſonis extinguunt̉. vij. q. i. petiſti. ⁊. ff. de cen. etatem. infi. ⁊. jͣ. de p̄ſump. mādata.⁊ sͣ. de offi. leg. volentes.g ¶ Eccleſiam. ſic. ix. q. iij.conqueſtus.h ¶ Speciali pͥuilegio. ar.ꝙ dn̄s papa pōt detrahere vni eccl̓ie ⁊ alij cōferreqd̓ quidem nullꝰ dubitatxvi. q. i. frater nr̄. ix. q. iij.nunc vero. ⁊. c. ꝑ principalem.i ¶ Uoluerint. maxime. qꝛ ⁊ ſi nollēt cōpelli debēt ab archiep̄o niſi ipſe conſentiret. jͣ. de fo. cōpe. ſignificaſti. k ¶ Patriarche. hieroſolymitani.Uod ſedē. cōmittere. Certū eſt em̄ ꝙ archiep̄s pōt mādare vices ſuas⁊ ille tenet̉ recipere ⁊ pōt illū compellere. jͣ. c. ꝓxi. ⁊ iuſſu archiep̄i ſuffraganei illū cōſecrare debēt. sͣ. de tēp. or. ſi archiep̄s. al̓s ſine ſui p̄ſentia ep̄usnō dꝫ cōſecrare. lxv. di. nō dꝫ. ⁊. c. ep̄s nō eſt. ⁊ ep̄s ſic conſecratꝰ dꝫ viſitarearchiep̄m īfra duos menſes. ⁊ ſi nō poſſit īpeditus iuſta de cā: hoc ei ſignificet. lxv. di. ſi quis in metropolitana. Itē ⁊ ordinādꝰ tenet̉ recipere ꝯſecrationē ab eo cui mādauerit: lꝫ in hoc grauet̉. qꝛ iudex ſuꝑior hͦ facit iure ſuo.ſuffraganei vero ad mandatū illiꝰ. ſic. sͣ. de of. dele. ſuꝑ qōnuꝫ. §. ſi duo. Archiep̄s pōt cōmittere ea q̄ ſunt iuriſdictiōis etiā illis qͥ ea nō habēt. jͣ. c. ꝓx.ſed ea q̄ ſunt ordinis vel cōſecratiōis cōmittere nō pōt: his qui ea non hn̄tputa illis qͥ nō ſunt ep̄i vel archiep̄i vel maiores. jͣ. de cōſe. ecc. vel alta. aqͣ.Nec etiā talia dicunt̉ cōmitti. ſed mādat archiep̄s ſuffraganeis vt hͦ faciātſola auctoritas eis deeſt ⁊ nihil cōmittit eis archiep̄s niſi qꝛ dat aucͣtem ꝓpter p̄lationē quā hꝫ ſuꝑ illis. ⁊ hͦ ptꝫ ex eo ꝙ qn̄qꝫ ep̄i inuitant̉ ad hͦ facienda ab illis qui ea facere nō pn̄t: vtputa capl̓m qn̄qꝫ inuitat aliū ep̄m ad cōſecrandū eccl̓iam vel altare vel ad clericos ordinādos. vij. q. i. pontifices.Itē ſatis pōt dici ẜm canones: ꝙ ea q̄ ſunt meri īperij pn̄t delegari vt depoſitio. xxiij. q. iiij. illud. ⁊. ij. q. vij. ſicut. licꝫ ẜm leges nō pn̄t niſi cū delegās nōpōt adeſſe. ff. de offi. eius cui man. eſt iuriſdi. l. i.n ¶ Gr̄e .i. ſi nō ſit excōicatus vel ſuſpenſus vel ſciſmaticꝰ: talis non pōt ordinare vel ordinari. vt. sͣ. de elec. qꝛ diligentia. sͣ. de eta. ⁊ qua. cuꝫ bone. ⁊. jͣ.de ſciſma. qd̓ a p̄deceſſore. ⁊ sͣ. de ep̄o qͥ renun. ep̄i. c. vlt. ⁊ hereticꝰ nō ſit. ix.q i. ab excōicatꝭ. ⁊. c. ordinationes. ⁊. c. i. ⁊. ij. hmōi em̄ ꝑſone nō cōferunt exAſtoralis. inuitū. no. ꝙ pīguiꝰ ius hꝫ archiep̄s in ep̄is cōicationē.ꝙͣ in eoꝝ ſubditis. vt hͨ ptꝫ. ⁊ sͣ. e. ti. qͣnto. ar. ſed nūqͥd idem iuris eſt inep̄o circa ſubditos ſuoꝝ ſubditoꝝ. certe nō. qꝛ ep̄s eis p̄poneret̉ ſi volueritꝑ ſe cognoſcere de cauſis ſubditorū cn̄ ſit iudex ordinariꝰ oīum de ſua dio.xi. q. i. de ꝑſona. ⁊ ar. ad hͦ. ff. de iudi. iudiciū. ⁊ xi. q. iij. qui reſiſtit. ⁊. viij. di. q̄ꝯͣ mores. in fi. ⁊. ij. q. i. nomē. ſed archiep̄s nō eſt iudex ordinariꝰ totiꝰ ꝓuincie: niſi ep̄oꝝ tm̄ niſi in caſibus īferiꝰ notatis. vt dicit in fi. ⁊ ita nō eſt ſil̓e hͦẜm hug. ⁊. t. ⁊ vin. Io. dixit ꝙ ſi tales p̄lati ſubditi ep̄oꝝ vel ex electione vl̓

ex longa cōſuetudine habēt ordinariā iuriſdictionē: ep̄s nō pōt̓ coſcere de cauſis ſubditoꝝ taliū platoꝝ niſi ꝑ appellationeꝫ deferātiad eū. vt. jͣ. de exceſ. p̄la. c. ij ⁊. jͣ. de fo. cōpe. cū cōtingat. ⁊. jͣ. eo. irrefragabili. §. i. ar. ad hoc. xviij. q. ij. cognouimꝰ. ⁊. jͣ. de ap. dilecti. gradatem̄ dꝫ ꝓcedere in cā. vt. ij. q. vi. §. anterioꝝ. ⁊. §. illo ꝓculdubio. ⁊. jͣ. deſta. reg. ī ſingul̓ niſi ī prīcipe. ij. q. vi.arguta. ⁊. c. iō. ⁊. jͣ.de ap. ſi duobꝰ. v.rius credo qd̓ dic̄io. ꝙ ep̄i non pn̄cognoſcere d̓ cauſis ſubditoꝝ p̄latorū ſuoꝝ eis initis. ſic eī poſſꝫ eo.priuare oī ſua iuritdictione: qd̓ nō eſverū. qꝛ nimis eſiniquū. jͣ. de exceſ.p̄la. ad hͦ. īmo debet ſeruare ſnīasſubditoꝝ ſuoꝝ. se. cū ab eccleſiatvbi notat̉ de iuriſdictione ep̄oꝝ. nāſi ſua vnicuiqꝫriſdictio nō ſeeccl̓iaſtioFundit̉. xi. q. i. ꝑinit. ⁊ tn̄ ep̄us nillominꝰ eſt iudexdinariꝰ dioc. ſuad multa alia q̄tēt ꝑ ſe. ep̄s tn̄ bpoſſet cōpelle̓ ſuditos ſubditoriſuoꝝ ſuſciꝑe delegationē ſibi ab ipſo factā. ſecꝰ inachiep̄o: vt hico ¶ Exceptis quibuſdā. eſt tn̄ iudex ordinariꝰ totiꝰ ꝓuincie. qꝛ eiꝰ gerit ſollicitudineꝫ. ix. q. iij. c. i. ⁊. ij. nec iō ſequit̉ ꝙ cuiuſlibꝫ de ꝓuinvel pōt dici ꝙ hꝫ iuriſdictionē ſuꝑ quēlibet ſꝫ īpeditā ⁊ ligataꝫ: ex qnō hꝫ niſi in articulis. ar. sͣ. de reſcrip. c. paſtoral̓. §. vl. in fi. ⁊ sͣ. d̓ cle.peregri. tue. ⁊ hͦ ẜm lau. T. dicit ꝙ nō eſt iudex ordīariꝰ niſi in caſibꝰſpecialibꝰ. Primo cū deuiat in diuinis officijs a cōſuetudine metrpolitane eccl̓ie. xij. di. de his. Itē ſi deliqͥt in eiꝰ dioce. vt. vi. q. iij. p.cuit. In hͦ caſu efficit̉ aliquis de iuriſdictiōe cuiuſlibet alteriꝰ. Ithꝫ p̄diū in dioceſi ſua. vt. jͣ. de fo. cōpe. c. vl. ⁊ iſte caſus ꝑtinet etiā adquēcūqꝫ aliū. item ſi cā deferat̉ ad eum ꝑ appellationē. sͣ. de offi. lecc. i. ⁊ sͣ. eo. duo. ⁊. xi. q. i. ꝑuenit. item cū abſolutus eſt ab archieīvult parere ep̄o. sͣ. e. ad reprimenda. item ſi criminalis eſt ca int̓ ep̄m⁊ clericū ſuū: tūc illa cā dꝫ deduci ad ſynodū in qͣ p̄eſt archiep̄s. vi. qij. c. i. item ſi clericꝰ hꝫ ciuilē cām ꝯtra ep̄m ſuū. xi. q. i. ſi clericꝰ. ⁊ ſi ep̄sꝯͣ clericū corā arbitris terminet̉. vt in. c. clericꝰ. item in alio caſu. jͣ. e. i.refragabili. ſed vbi d̓r ꝙ tanꝙͣ delegatꝰ a papa. item qn̄ ep̄us negligēs eſt in eo qd̓ ipſe facere dꝫ. ix. q. iij. cū ſimus. ⁊. jͣ. de ſen. exc. ꝑ tuas⁊. jͣ. de ap. qua fronte. item mortuo ep̄o ⁊ ſi eccl̓ia idoneos clericos n̄habeat. xij. q. ij. nō liceat. item cū euidēs eſt ſnīam ep̄i eſſe iniuſtā. jͣ. deappel. ſollicitudinē. item cū viſitat ꝓuinciā. jͣ. de p̄ſcrip. cū ex officij. ⁊jͣ. de cenſi. ſopite. ⁊. c. cum nuper.p ¶ Nullā hꝫ ptātem. ſi nullā hꝫ iuriſdictionē vl̓ ptātem in eū: gͦ talisdelegatio nō videt̉ valere. ⁊ ſic ſnīa eius nulla. ar. C. qͥ ꝓ ſua iuriſd. l.vna. Rn̄. lꝫ in clericū illū cui cōmittit cām nō habeat ptātem: tamenin cā q̄ ad eū ꝑ ap. delata eſt hꝫ ptātem. ⁊ ita cām ad ſuā iuriſdictōeꝫꝑtinentē delegat: ⁊ ille bene reſpicit iuriſdictionē ſi vult illā recipereſed ſi nō vult illā reciꝑe pōt partes cōpellere vt cōſentiāt in aliqueꝫvel aliquos: ⁊ pōt mādare ep̄o vt compellat illū recipere cōmiſſionē: qd̓ facere pōt lꝫ ſit appellatū ab eo. ar. jͣ. de fo. cōpe. ſi quis ꝯͣ clericū. ⁊ sͣ. de offi. dele. ſuſpitionis. §. vl. ⁊. jͣ. de appel. cū ſpeciali.a Alicui .ſ. ordinario. b ¶ Maior. sͣ. de offi. dele. ſane̓.c ¶ Sine mādato. C. ſi aduer. rē iudi. aduerſus. ff. de mino. mgiſtratus. ⁊. xxi. di. īferior. d ¶ Preterꝙͣ in mortis. qͦ caſu de quo-