Liber

di iudicē ſit a lege ꝯceſſaˡ: dūmodoipſe exonerareᵏ ſeip̄m malitioſe nōquerat: pōt cōpellere renitētē eo ꝙiuriſdictio illa nulliꝰ videret̉ eē momenti ſi coertionēᵐ aliquā nō haberet. Delegatꝰ dꝫ tn̄ ſollicite ꝓuidere: vt ſi ꝑſonis ſuꝑioribꝰⁿ exigenteneceſſitate negociū duxerit delegādum in coactionibꝰ inferēdis dignitati deferat ⁊ ꝑſone. Itē cū totū negociū alij poſſit cōmittere delegatꝰſicut ſuperiꝰ eſt exp̄ſſum: citatiōisᶜofficiū pōt cuilibet diſcretioneᵖ preuia demādare ac punireq merito cōtēptorē ¶ Preterea poſtulaſti: ſi cūa ſnīa lata auctoritate lr̄arū noſtrarū: in quibꝰ ap. eſt īhibita fuerit appellatū: ⁊ littere poſt appellationēad iudices alios emanauerint: anad mādatū poſterioꝝ iudicū executio ſnīe a prioribꝰ delegata debeatretardari: vt priores iudices ipſamneqꝫ per ſe neqꝫ ꝑ alios exequant̉.Nos aūt inqui. tue. t. rn̄. ꝙ cū app.cām ex certaᶠ ſcientia iudicibꝰ alijscōmittimꝰ ꝯgnoſcendā appel. vide

mur recipere ac iuriſdictionē prioꝝiudicū reuocare: vt interim executōſnīe ſuſpēdat̉: donec appel. meritapleniꝰ ſint diſcuſſaᵍ: ⁊ infra. Quiavero ſepe ꝯtingit ꝙ executio ſentētie ordinario demādat̉. q̄ſiuiſti anſi ipſam iniuſtā eſſe cognouerit: debeat eā executioni mandare: an ſitei potiꝰ ſubſiſtendū. attendētes itaqꝫ ꝙ nō cognitio ſed executio tātūdemandat̉: eidē rn̄demꝰ: ꝙ cū ordinarius teneat̉ obſeqͥ delegato: ⁊ ſiſciatª ſnīam illā īiuſta: exequi nihilominꝰ tenet̉ eandēᵇ: niſi apud euꝫefficere poſſit: vt ab hoc onere ip̄mabſoluat: ⁊ infra. Cū aūt ſepe ꝯtingit ꝙ ad diē quē iudex delegatuſ anobis partibꝰ aſſignauit: eaꝝ altera ꝓcurante vt negociū ꝓroget̉: iudicē ipſum aᶜ rege vel archiep̄o euocari: nos ꝑuerſoꝝ volētes malignitatibus obuiare decernimꝰ: vt ſi delegato ꝯſtiterit hoc fuiſſe alicuiuspartis malitia ꝓcuratuꝫ: ipſam puniatᵈ aīaduerſiōe cōdigna: ⁊ ne aliqd̓ lucrū ex hmōi fraude reportet ꝑ

¶ ¶ Cōceſſa. C. de iudi. a iudice. ſi. jͣ. de ap. cū cām que. ⁊. jͣ. e. qm̄.l ¶ Exonerare. nō videt̉ ꝙ iudex poſſit cōmittere cām niſi cū iuſta cā īpeditus intereſſe nō pōt. sͣ. e. ſi ꝓ debilitate. ⁊ sͣ. de reſcrip. ſciſcitatꝰ. C. de ped.iudi. l. ij. ff. de iudi. l. vl. ar. jͣ. de teſti. in noīe dn̄i. qd̓ nō eſt verū. īmo cū de iuris beneficio hͦ hēat pōt cōmittere vices ſuas. ff. de offi. eius cui man. eſt iuriſdi. l. i. ⁊ sͣ. c. ꝓxi. ⁊. jͣ. eo.qm̄. Sed nūqͥd ſtatiꝫ credendū eſt iudici cū ſcribitſe nō poſſe intereſſe. nō videtur: niſi de hͦ conſtet. vtsͣ. e. prudentiā .i. rn̄. ſi eniꝫcrederet̉ paſſim cuilibꝫ iudici: quilibet ſe poſſet malitioſe exonerare cū velletar. ff. de vac. mu. l. i. ⁊. l. p̄tor. ar. ꝯͣ. jͣ. de re iudi. cū ſuper. in parte deciſa. ſo. nōeſt p̄ſumēdū ꝙ iudex malitioſe cām cōmittat. dubia em̄ in meliorē parteꝫdebemus īterp̄tari. jͣ. d̓ reiur. eſtote. ⁊. ff. de reg. iur̄.ſemꝑ in dubijs. ⁊ de quolibet p̄ſumendū eſt bonūniſi ꝯͣriuꝫ appareat. sͣ. deſcru. c. vno. ⁊. jͣ. de p̄ſump.dudū. ⁊ ſi quis dicat hocfactū in fraudem: illud debet ꝓbare. ff. de ꝓbati. qͦtiens. §. qui dolū.l ¶ Renitentē. ſic patet ꝙaliqͥs cōpellendꝰ eſt inuitus ſuſciꝑe iudiciū etiamhō alteriꝰ fori. C. qͥ ꝓ ſuaiuriſdi. l. vna. circa fi. ff. demū. ⁊ ho. munerū. §. iudicādi neceſſitas. niſi aduocatus qui nō pōt cogialibi ꝙͣ in ſuo foro ſuſcipere iudiciū. C. de aduoc. diuer. iudi. ſancimꝰ. infi. ⁊ hoc in delegato a principe. ſed ordinariꝰ nō pōt cogere hoīem alteriꝰ fori. ff. de iuriſd. om. iudi. l. vl. ff. de tu. ⁊ cur. da. ab his. l.i. ⁊. iij. ⁊. jͣ. de of. ordi. paſtoralis. ſed nemo pōt cogi vt arbitriū ſuſcipiat. ff.de arbi. l. iij. §. i. ſed poſtꝙͣ ſuſcepit debꝫ cōpelli. vt in. d. §.m ¶ Si coertionē. iuriſditio ſine coertione nulla eſt. ff. de offi. eius cui mā. eſtiuriſdi. l. vl. ⁊. jͣ. c. ꝓxi. verūtamē verbū coercendi maiorē cōtinet aīaduerſionē. ff. de offi. ꝓcon. meminiſſe. in fi. īmo qui delegat p̄cipit. C. qͥ ꝓ ſua iuriſd.l. vna. in prin. ⁊ p̄ceptū neceſſitatē hꝫ. xiiij. q. i. qd̓ debet̉. ⁊ inuitꝰ quis delegat̉. ar. ff. de mu. ⁊ ho. munerū. §. iudicādi. C. de aduo. di. iudi. ſancimꝰ. in fi.n ¶ Superioribꝰ. puta in dignitate cōſtitutis. sͣ. e. ſane. l. di. cōtumaces. xlv.di. cū beatꝰ. ⁊. jͣ. de ma. ⁊ obe. per tuas. ⁊. ij. q. viij. quiſquis.o ¶ Citationis offm̄. ar. a toto in qͣntitate. ar. sͣ. e. c. ꝓxi. §. eiꝰ gͦ. ⁊. ix. q. iij. cuꝫſimus. in prin. p ¶ Diſcretiōe. q̄ eſt mater oīum virtutū. sͣ. de offi. cuſ. c. i.⁊ .i. q. v. p̄ſentiū. q ¶ Punire. sͣ. §. ꝓxi. ⁊ sͣ. e. ſane.r ¶ Ex certa ſcīa. certaꝫ ſciam intelligo ſi in lr̄is appellationis ſit mentio deꝓceſſu cāe ⁊ de appellatione interpoſita: ⁊ de exceptione ꝓpoſita. ⁊ hͦ ē verū qn̄ appellat̉ a grauamine ante ſnīam. jͣ. de ap. vt debitꝰ. ſed ſi appellat̉ adiffinitiua ſnīa: ibi nō eſt neceſſe dicere niſi appello ab iniqͣ ſnīa a tali iudice lata: ⁊ de tali appellatione h̓ fit mentio. ff. de ap. ſed ⁊ ſi apud.s ¶ Diſcuſſa. ſub cōfirmatione vel caſſatione. Sed pone ꝙ iudices appellationis ꝓnunciauerūt male appellatū. ⁊ ſic cōfirmauerūt ſnīam latā. quero qͥs mandabit ſnīam executioni. vtrū primi iudices vel ſcd̓i. Quidaꝫ dicūt ꝙ primi. ar. ſumētes ex illa lr̄a interim executio ſnīe ſuſpendat̉. ſed videtur ꝙ eoꝝ iuriſdictio ſit reuocata: ex eo ꝙ dicit iuriſdictionē prioꝝ iudicumvidemur reuocare. ar. C. de ep̄i. au. in aūt̓. ſi quis litigātiū. ⁊ iō melius videtur ꝙ ſcd̓i iudices debeāt eā mandare executioni: vt dicit. T. ⁊ ꝙ ſcd̓i hͦ facere debeāt videt̉. qꝛ ſi iudices appellatōis cōfirmarēt ſnīam vltima die anni a tꝑe appellationis. patꝫ ꝙ primi iudices nō pn̄t eā mandare executionicum iuriſdictio ſua quo ad oīa expirauerit. sͣ. e. querenti. ſed illud eſt verumvbi nō eſt appellatū: ſicut videmꝰ ꝙ iudices appellatiōis ante diffinitiuāſnīam ſi ꝓnunciāt appellationē legitimā: ꝓcedūt poſtea in principali. jͣ. deap. vt debitus. ⁊. c. cū in eccl̓ia. ⁊ etiā idē eſt in diffinitiua qn̄qꝫ. C. d̓ re. credi.generaliter. §. ⁊ ſi iudex. ſic dicendū eſt ꝙ illi qui cōfirmāt diffinitiuā ſnīamdebēt facere qd̓ ſuꝑeſt ad faciendū. ſed ſiue pͥmi ſiue ſcd̓i hoc faciāt: non refert qͣntū ad effectū ſnīe. ſi primus iudex fuit ordinariꝰ: ſatis pōt dici ꝙ exe

quetur ipſe ſuā ſnīam: cū ſua iuriſdictio ſit perpetua. ſꝫ videt̉ ꝙ ſcd̓siudex debeat potiꝰ eā exequi. qꝛ ex ſcd̓a ſnīa agit̉ ꝑ actionē in factuꝫ⁊ nō ex prima. vt no. jͣ. e. corā. ⁊. ff. de his qui no. infa. l. furti. ⁊ ideo iudex appel. eā dꝫ exequi: non primus.a ¶ Et ſi ſciat. ad intelligentiā eiꝰ qd̓ hic dicit̉ no. ꝙ eſt executio mera⁊ eſt executio mixta. Mera executōdicit̉ qn̄ partibip̄ſentibꝰ cognitueſt de cauſa ab aliquo. ⁊ ille mandalicui ꝙ ſuā ſnīaꝫexeqͣtur. C. de exerei iudi. executtalis executor nondꝫ audire exceptōnes. ⁊ d̓ tali executione hic loquiti⁊. C. de execu. rei iudi. de cetero. ⁊. ff. d̓iudi. ſi vt ꝓponis⁊. jͣ. de re iudi. ſi p̄tor .i. rn̄. vbi ſnīatūfuit ꝯͣ abſentē. ⁊ expone ſi ſciat illamſnīam latā iniuſtāi. ꝯͣ ius litigatorislatā. qꝛ ſuꝑ hͦ nullā hꝫ cognition⁊ ideo dicit ⁊ ſi n̄cognitio ſed executio ⁊cͣ. vn̄ illam dꝫtm̄ ſimplicit̓ mandare executioni. fecus ſi ſciat illā nullaꝫ. vt ſi eſſet lataaucͣte falſarū litterarū. jͣ. de fal. ſuꝑ eo. vnde iudex delegatus nō habuit iuriſdictionemvel ꝑ falſa inſtr̄a: vel per dolū aduerſarij. ⁊ ſi iſta obijciant̉ coraꝫ executore iſto: ſuperſedere dꝫ executioni: dūmodo malitioſe vel calūniſe hmōi nō ꝓponant̉: ⁊ tūc refert negociū ſuperiori. jͣ. de re iudi. d̓ cetero. ⁊ sͣ. e. ſi qn̄. ⁊. C. ſi ex fal. inſtru. iudicati. ⁊. ff. de iudi. ſi pretor. §.marcellus. ſi executor talis eſſet ordinariꝰ. ⁊ deputatꝰ executionibusſnīaꝝ dꝫ admittere talē exceptionē. vt dicit. l. ſi p̄tor. §. marcellꝰ. calūnioſe ideo dixi. qꝛ ſi hoc eſſet nō deberet differri executio. C. ad. l. corne. de fal. l. ij. vbi crimē falſi obijciebat̉ cā morande ſolutiōis. ⁊ iō executio nō differt̉ cū ſalua ſit ei poſtea queſtio falſi: vt ibi. Mixta dictur executio q̄ hꝫ cognitionē annexā. vt cū papa mādat alicui reſtituirē ſuā: vel mandat alicui dari bn̄ficiū: coraꝫ tali executore admittunlegitime exceptiones qͣntūcūqꝫ abſolute ſcribat. sͣ. e. ex parte. ij. xxv.q. ij. ⁊ ſi nō cognitio. ⁊ sͣ. de reſcrip. ſi qn̄. ⁊. c. cū adeo. ⁊ s. de eta. ⁊ qͣ.accepimꝰ. Et no. ꝙ a mero executore nō appellat̉ niſi excedat modūexecutionis. C. quoꝝ ap. nō reci. ab executore. ⁊. jͣ. de re iudi. qd̓ ad cōſultationē. in fi. ⁊. ij. q. vi. ſub illo. §. ſunt quoꝝ. ꝟ. ab executore. ⁊ sͣ. c.ꝓxi. §. verū. ⁊. §. ſe. ſed ille nō dicit̉ ꝓprie executor ſed auditor: vt ibidicit̉. ſed a mixto executore bn̄ appellat̉ ſi nō admittat legitimā exceptionē vel alias partes grauauerit. jͣ. de ap. dilecto. ⁊. c. vt debitꝰ. sͣ.de eta. ⁊ quali. c. accepimꝰ. Itē no. ꝙ nō ſemꝑ obediēdū eſt iudici: ſieuidenter iniquū eſt mandatū ipſiꝰ ſiue ꝯͣ ius. xxiij. q. i. qͥd culpatur. ⁊xi. q. iij. nō ſemꝑ. ⁊ duobꝰ. c. ſequē. ⁊. l. di. ſi qͥs p̄poſtera. ſecꝰ ſi aliasfuerit iniuſtū. xxiij. q. v. lex eterna. ⁊. c. cū miniſter. lꝫ nō ſit obediendiniqͦ p̄cepto iudicis. vt dicūt iura hic ꝓxi. ſignata. hoc p̄ceptū iā nōdicit. iniquū: īmo iuſtū eſt .i. de rigore iuris inductū. ⁊ ideo eſt exeqͣidū. nā ex quo ſnīa lata eſt lꝫ iniuſta ⁊ ꝯͣ ius litigatoris: a qua non eſtappellatū: elapſo decēnio de rigore iuris mandāda eſt executōni. ar.C. vt lit. pen. l. vl. ſpōtanea enī appellatiōis omiſſio turpitudinē pulgat: q̄ ſnīe inerat. ar. ff. de condi. ob tur. ca. l. ſi ob turpē. vel ſi appellauit ſcd̓o ⁊ ſuccubuit. ⁊ hͦ etiā de rigore iuris introductū eſt. nec liteꝫdꝫ refricare ſnīa lata: vt aliqͥs ſit litiū finis. jͣ. de dolo ⁊ cōtu. fine. ⁊. c.venerabilis. ſi ꝑ iniuriā iudicis ſit dānatus cōquerat̉ de ipſo. jͣ. d̓ ep̄.⁊ ven. ſi venditori. C. de euic. emptor fundi. ff. de euic. ſi per imprudetiam. ⁊ inſti. de obli. que ex quaſi delicto. in prin.b ¶ Tenet̉ eandē. ar. ꝯͣ. Hug. ⁊ eius ſequaces qͥ dicūt ꝙ iudex nō dꝫ