Liber
eo ꝙ cū ipſo ep̄o īterlocutꝰ ē appellationēᵏ priꝰ ab eodē ep̄o interpoſitā nō tenuiſſe de iure ſiue ipſo cumpoſſet ⁊ nollet negocio ītereſſe: percōſequētiam ꝯfeſſus eſtⁱ ſe nō poſſemandatū ap. adīplere: nec ſue intētionis extitit vt ſine coniudice ſuoaliqͥd diffiniret: ⁊ cū eo qͥ iā iudex eſſe deſieratᵐ aliqͥd ſuꝑ p̄dicto negocio rite diſponere nō valebat: volūtate ac ptāte ſibi mutuo aduerſantibusⁿ cū noluerit qd̓ potuerit ⁊ qd̓voluerit adimplere neqͥuerit qd̓ aduobꝰ factū fuerat: effectū n̄ potuitde iure obtinere. ¶ Idē archi. tol.¶ Si iuriſdictio delegati expirat ī ꝑēptorio qupartibus aſſignauit pꝰ ꝯgruā hora ꝑemptorij n̄expectabit contumacē. Si non expirat poteſt expectare et iterum citare ſi vult.Onſuluit nos. t. f. vtrū cuꝫ adrecipiendos teſtes depoſitionesª publicādas eoꝝ vel ſnīam proferendaꝫ peremptorie citas partes⁊ eaꝝ altera ſe abſentat cōtumacit̉die data: an circa vltimā partē ſaltēdiei ſit in negocio ꝓcedendū vel indiē expectandū potiꝰ ſubſequētem⁊ ſi expectauerit vtrū cōtumax iterūſit citandꝰᵇ cū nō fuerit die partibꝰaſſignata ꝓceſſum. Nos aūt credimus diſtinguendū vtrū iuriſdictioduret poſt terminū peremptorium:an expirat in illo. Si durat in diemaltera equitateᶜ ſuadēte poteris expectare nec erit pars cōtumax ꝑemptorio elapſo citāda niſi gr̄amᵈ fecerit ei benignitas iudicātis Si autē expiret niſi partes maxime cū id
nouerīt ſe tibi pn̄tauerīt ea hora qͣcongrue poſſis ꝓcedere ad exequedū id ꝓpt̓ qd̓ eis legitīe t̓minūᵉ ꝑēptoriū aſſignaſti: extūcᶠ exeqͥ poterisqd̓ ītēdis ne fruſtra iudicialis īſtātiaᵍ euaneſcat. Ne vero iudiciuꝫ eccleſiaſticuꝫ exerceat̉ in tenebris. qꝛiuxta teſtimoniū veritatis: qui male agit odit lucē. licet etiā ẜm cōſuetudinē ⁊ conſtitutiones legitimasmore romano dies a medietate noctis incipiatⁱ ⁊ in medio noctis deſinat ſubſequētis. vnde qd̓ in duabꝰdimidiatis noctibꝰ agitur: perindeſanxit habēdū legalisᵏ auctoritasac ſi qualibet parte lucis agat̉. nostamē eā procedendi horā cōgruaꝫintelligimꝰ. ex qͣ poſſis ante noctistęnebras ꝑficere quod incumbit.¶ Porro diſcretꝰ iudex in aſſignatōne perēptorijᵐ nō dꝫ iuriſdictioneꝫſuā niſi neceſſitas exigat adeo coartare. ¶ Idem abbati de bordel. etpriori ſancti ſepulchri.¶ Ex noua cauſa remouatur delegatꝰ etiā poſtlitem conteſtatem et alius ſubrogatur.i ¶ Nſinuante. R. ſcī ſaldati reI ctore ad audiētiā nr̄am ꝑuēitꝙ cū cām q̄ ſuper iure parrochiali īter ipſuꝫ ⁊. T. vertebat̉ vuigor. ep̄o⁊ ꝯiudicibꝰ ſuis a nobiſ obtinueritdelegari: poſtmodū lꝫ fuerit ī eadēqōe ꝓceſſū tractu tꝑiſ an̄ diffinitiueſnīe calculū idē ep̄ſ. dictū R. ī familiarēº admiſit ſineᵖ quo alij iudicesſcd̓ꝫ ꝙ ī nr̄is litteris mādabat̉: ī cāꝓcedere nō valebāt ⁊ alter ip̄oꝝ cōiudiciū officialisq ē ep̄i ſupradicti
k ¶ Appellationē interpoſitā. qꝛ nō admiſit recuſatiōes ꝓpoſitas ꝯͣ ipſum⁊ pōt dici ꝙ ipſo facto interlocutꝰ fuit reſtituēdo cū ipſo ep̄o: vt dictū eſt. sͣ.⁊ imponēdo ſilētiū aduerſario poſt illā appellationē. qꝛ ī integra nō inuenitꝙ ambo ſuꝑ hoc interlocuti fuiſſent. l ¶ Cōfeſſus ē. ip̄o em̄ facto ꝯfeſſusē: ſicut ipſo facto negamꝰ xp̄ꝫ. xi. q. iij. eſtimāt. ⁊ ipſo facto mētimur. xxij. q. v.cauete. ip̄o facto appellamus. jͣ. de ap. vt noſtrū. ⁊c. dilecti. ipſo fcō habemꝰratū. ff. de inof. teſ. ſi ꝓponas. ⁊. l. vl. ff. rē ra. ha. l. iij§. falſus. ⁊ ip̄o facto renūciat quis iuri ſuo. vt. sͣ. e.ti. gratuꝫ. ⁊. jͣ. de his q̄ fi. ama. par. ca. ex ore. vbi plura ar. inuenies de hͦ. Iteꝫar. ꝙ qui vnū dicit vel facit plura facit vel dicit. ff.de arbi. celſus. §. i. ⁊. xi. q.iij. eſtimant. ⁊. c. ſe. ar. jͣ. dedo. ⁊ cōtu. cuꝫ dilecti. ⁊. ff.qd̓ me. ca. l. i.m ¶ Defierat. ꝓpter recuſationes p̄dictas ⁊ appeltiones.n ¶ Aduerſantibꝰ. not. ꝙpoſſe ⁊ velle ꝯͣria ſunt: vthic. nec valet qd̓ vale̓ pōqꝛ illud nō vult. nec valetillud qd̓ vult. qꝛ illud nōpōt valere. C. ſi qͥs al. velſibi multū intereſt. C. d̓ iure doti. ſi genero. ſic. sͣ. detrāſla. inter corporalia. ꝟſus fi. ff. de mili. teſ. l. ſi miles. ff. de re. dub. in ambiguo. ff. de here. inſti. quotiens. ar. ꝯͣ. jͣ. de p̄ben. int̓cetera. ⁊. c. dilectꝰ. ij. ⁊ potius interp̄tāda eſt res vtvaleat ꝙͣ vt pereat. jͣ. d̓ ꝟ.ſig. abbate. ⁊. jͣ. de priuil̓.in his. Itē ar. ꝯͣ. xij. q. ij. ſiquos. ff. de cōtrahē. emp.qui tabernas. ff. de libe.cau. l. i. ⁊. l. nō ſolum. §. i. ⁊facit ad hoc inſti. de ado.§. vlti. ar. ꝯͣ. sͣ. de elec. cuꝫvinton̄. ſed ibi ſoluit̉. iteꝫar. ꝯͣ. ff. qd̓ cū falſo tu. l. i§. i. vbi dicit̉ qd̓ lꝫ verus tutor aucͣtem p̄ſtet cū falſo tutore: tn̄ tenet qd̓ ſcm̄eſt. Sed illud ideo eſt: qꝛ lꝫ plures ſint tutores: tn̄ ſolus pōt adminiſtrare.C. de auc̄. p̄ſtan. l. vl. vel cū verus tutor ſcit ſe ſolū eſſe tutorē. ſil̓e huic eſt. ff.de arbi. parui. in fi. ⁊. jͣ. de ſen. ⁊ re iudi. ad ꝓbandū. Io. item arg. ꝙ vtile viciatur per inutile. jͣ. e. ſuper queſtionū. §. ſi vero. vbi de hoc.Onſuluit. depoſitiōes .i. dicta ip̄oꝝ teſtiū. b ¶ Citandꝰ. videbat̉yꝑēptoriū fuiſſꝫ circūductū vt iterū eſſꝫ citandus. ff. de iudi. ⁊ poſt perc ¶ Equitate. ⁊ quidē equū eſt ⁊ honeſtū in diē alterū expectare emptoriūnec ſtatim dꝫ dici cōtumax. potuit quidē habere iuſtā cām abſentie. ⁊ ſic reuocabit̉ ſnīa. jͣ. de re iudi. cū bertoldꝰ. nec p̄tor feſtinare debet ad decernēdūvt iubeat poſſidere. ff. de dā. infec. ſi finita. §. ſi forte. nō tn̄ eſt neceſſariū niſivelit in diē alteruꝫ expectare. d ¶ Gr̄am. ecce qͣnta ptās dat̉ iudici circaiudicia vt poſſit parcere cōtumaci in p̄iudiciū alteriꝰ. C. quō ⁊ qn̄ iu. l. i. ff. dearbi. ſi cū dies. §. ſi qͥs ex litigatoribꝰ. nō em̄ qͥcqͥd iudicis ptāti ꝑmittit̉ iurꝭneceſſitati ſubijcit̉. ff. de iudi. nō quicqͥd. ⁊ eſt ꝯͣ id. iij. q. ix. c. vl. Iteꝫ lꝫ iudexpoſſit parcere in ferēdo ſnīam termīo ꝯſtituto: nō tn̄ pōt ei parcere in expenſis ⁊ ſūptibꝰ. alioqͥn ipſe de ſuo reſtituet expēſas. C. de iudi. ſancimꝰ. Sedvidet̉ ꝙ de iure mero teneat̉ expectare vſqꝫ in diē ſequēteꝫ. ff. de ꝟ. ob. l. quhoc anno. vel ꝙ ſaltē in ſup̄ma hora diei poſſit iudicare. ij. q. vi. biduū. et hͦiō. qꝛ iudex matutino veſꝑe ⁊ mane ⁊ meridie iudicare pōt. in aut̓. de iud. §.ſedebūt. col. vi. ſꝫ ꝯͣ videt̉. ff. de orig. iur. l. ij. §. ⁊ qꝛ. vbi dicit ꝙ incōgruuꝫ eſtꝙ iudices veſꝑe ſedeāt. ſtat̉ potiꝰ autētico. vel dicas ꝙ nō eſt ꝯͣ. qꝛ ibi d̓r ꝙincōgruū erat mgr̄atibus hora veſpertina in publico eſſe. ⁊ iō inuēti fuerūt
qͥnqꝫ viri qͥ eoꝝ vice illa hora fungerent̉. ⁊ ſic potiꝰ cōcordat: ⁊ ſic vſqꝫ ad ſup̄mā horā ante noctis tenebras iudex ꝓcedere pōt: vt hic infi. dicit. honeſtū tn̄ eſſet iterū ipſuꝫ citare ad ſuꝑandā malitiā eiꝰ. ſi.jͣ. de do. ⁊ cōtu. ꝓut. ar. ff. de iudi. ⁊ poſt edictum.e ¶ Terminū. ꝑemptoriū. niſi terminꝰ ꝑēptorius ſi ꝯſtitutꝰ ad ſnīam audiendā: nō vꝫ ſnīain abſentia partisalteriꝰ. ff. q̄ ſen. fine ap. reſcin. l. i. §.itē cū ex edicto. arꝯͣ. C. quō ⁊ qn̄ il. ij. ſꝫ lex iſta ꝯͣ loqͥtur: cū iudex ꝑtesin pn̄tia ſua moniit vt certo terminocōparerēt ad ſentētiā audiēdā. ⁊ tc̄ſiqͣ ꝑs non veniatreuera ꝯtumax eſt⁊ ſnīa tenet: lꝫ peremptorie ꝑ edictūnō fuerit monita.alia lex loquit̉ cuꝫabſens citat̉ ꝑ edictū in abſentia.f ¶ Extūc. exeqͥ. īmovidet̉ ꝙ in vltimadie qͣ futurꝰ pͥuatꝰvl̓ pͥuādꝰ ē iudicare nō poſſit. ff. d̓ fe.p̄die. ff. de iur. oiudi. eū qͥ. ar. ꝯͣ. ff. d̓pe. l. vl. ſed die vltima die ſue iuriſdictionis tenet̉ iudicare: vt hic patet.¶ Inſtantia .i. poteſtas.b ¶ Odit luceꝫ. ſicxviij. q. ij. ꝑnitioſvn̄ p̄ſumit̉ ꝯͣ illū qͥocculte cōfert bicia. jͣ. vt ec. bn̄fi. vtnr̄m. xix. di. anaſtaſius. ⁊. lxxxi. di. clericus. ff. de ri. nuxpalā. ⁊ meliꝰ. l. vlt.ff. de admi. tu. nonexiſtimo. ⁊ tenebreapte ſunt ad fabricandū falſuꝫ. ff. de vē. inſpi. l. i. §. ſi mulier. tn̄ trāſactio fieri p̄t d̓ noctede trāſac. cū minorē. ⁊ teſtm̄. ff. de teſta. ad teſtm̄. §. vlti.¶ Incipiat. qͣntū ad ꝯͣctus qͥ pn̄t fieri qͣlibet hora.k ¶ Legalis. ff. de fer. more romano. l ¶ Tenebras. qͥd ſi iudex proceſſit in tenebris ad lumē cādele vel ad cōteſ. litꝭ: vel ſnīam ꝓtulit: nūqͥd valet qd̓ agit̉. credo ꝙ valet ꝓceſſus: lꝫ ꝓcedi nō debuerit: dummodo aliud nō impediat: ⁊ p̄cipue ſi iudex honeſtꝰ ſit cū hic nō dicatur ꝙ ſi ꝓceſſum fuerit nō valet. qꝛ multa fieri nō debent. facta tn̄ valēt. alij forte ꝯͣ. Ut iugulēt hoīes ſurgūt de nocte latrones.m ¶ Perēptorij. ff. de iudi. nōnunꝙͣ. jͣ. de in inte. reſti. tū ex lr̄is.r¶ Coartare. jͣ. de ap. rep̄hēſibil̓. ⁊. ij. q. vi. appellatore. ff. de excu. tu.Nſinuāte. familiarē. familiaritas repellit iudicē ſic̄ ⁊ nō tm̄.teſtē. jͣ. de teſt. in lr̄is. nā familiaritatꝭ affectio ꝟitatē īpedire ſolꝫiij. q. v. accuſatores. īmo tota familia recuſat̉ ꝓpt̓ dn̄m. C. ſi qͣcūqꝫ p̄di. po. l. vna. ſꝫ modica familiaritas nō nocet. ff. de ꝟ. ſig. late. §. amicos. ⁊ eſt fi. jͣ. de ap. ex īſinuatione. ⁊. jͣ. vt lit. nō ꝯte. accedēs. ⁊ sͣ. d̓ reſcrip. ad hͨ. ⁊. ff. d̓ ꝓcu. aūt affinitate. h̓ tn̄ aduertas ꝙ mīor cā repellitiudicē ꝙͣ teſtē. qꝛ q̄libꝫ ꝯſanguinitas repellit iudicē. jͣ. de app. poſtremo. ſꝫ nō teſtē. qꝛ frater teſtat̉ ꝓ fr̄e. jͣ. de p̄ſump. lr̄as. ꝓpterea nō inuenit̉ ꝓhibitū. qꝛ edictū d̓ teſtibꝰ ꝓhibitoriū ē. ff. de teſti. l. i. ⁊ hͦ iō: qꝛfaciliꝰ inueniunt̉ plures iudices ꝙͣ vnꝰ teſtis. p ¶ Sine qͦ qꝛ mādabat̉ ꝙ ſi nō oēs: tu frater ep̄e cū altero ipſoꝝ in cā ꝓcedas. tūc em̄alij nō pn̄t ꝓcedere ſine ipſo vel ſuo ſubdelegato. jͣ. e. qm̄. §. i.