Primus.

De reſcriptis

caret eccl̓ia vel ꝓxīoᵇ vacaturā: ⁊ ip̄icū mādatū eiꝰ admittereᶜ nō curaſſētEis p̄cipiēdoᵈ mādauit: vt qd̓ mādauerat adīplerēt ſibi ſuꝑ hoc executoribꝰ deputatis ⁊ infra. Uerū ꝑs aduerſa rn̄dit: ꝙ cū in bituricen̄. eccl̓iacertꝰ eēt numerꝰ canonicoꝝ inſtitutꝰfirmatꝰ iureiura. ⁊ ꝑ ro. pō. ꝯfirmatꝰ⁊ de hocᵉ memoratꝰ. P. nō feciſſet inſuis lr̄is mētionēᵗ: intelligēdū eſt circūueniſſe. pͥ .n. ⁊ dictas lr̄asᵍ veritatetacita īpetraſſeſ īfra. D. v. mādamꝰqͣtenꝰ ſi legitie vob̓ ꝯſtiterit numerūcanonicoꝝ qͥ nūc eſt in eadē eccl̓ia: ꝑdecanū ⁊ capl̓m eiuſdē eccl̓ie iurametoʰ firmatū: an̄ꝙͣ p̄dictus clericꝰ lr̄asexecutorias īpetraſſetᶠ: qͥcqͥd factū ēoccaſiōe lr̄arū ip̄aꝝ irritūᵏ decernatꝭ:alioqͥn ei faciatis in eadē eccl̓ia p̄bēdāˡ ſi qua vacat: ſublato cuiuſlibꝫ apob. aſſignari.¶ Ide. A. canonico pictauen̄.¶ Doloſa ſurreptio viciat reſcriptū in totū ſi autem proceſſerit ex ſimplicitate vel ignorantia eatenus viciat quatenꝰ fuit cā conceſſionis. οωUper lr̄is: q̄ ab aliqͥbꝰ ex maAicia ⁊ a nōnullis ex ignorantiatacita v̓itate vl̓ ſug̓geſta falſitate impetrātꝭ a nobis diuerſosᵐ ītelleximꝰdiueria ſentire ſalijs aſſerētibus eosdebere ꝓrſus carereⁿ oī cōmodo lr̄a

rū: cū mendax p̄cator carere dēat peInitꝰ īpetratis alijs v̓o dicentibꝰ: ꝙ ⁊ſi forma carere dēant ī lr̄is nr̄is expiſa: nihilominꝰ iuxta rigorēº inris ſit adelegato iudice ī negocio ꝓcedēdūNos igit̉ int̓ eos qͥ ꝑ fraudē vl̓ malicia: ⁊ illos qͥ ꝑ ſimplicitatēᵖ vel ignorātiā lr̄as a nobis īpetrant: hmōi credimꝰ dijcretionēq adhibēdaꝫ: ſt hi qͥXpriori mōᶠ fallitatē exprimūt vl̓ ſupprimūt v̓itatē ī ſue ꝑuerſitatis penānullū ex illis lr̄is cōmodū ꝯſequant(ita videlꝫ ꝙ delegatꝰ poſtꝙͣ ſibi ſuꝑhoc fca fuerit fidesᵍ nullatenꝰ de cācognoſcat. Inter alios aūt qͥ poſterioriꝰ mō lr̄as īpetrāt: duximꝰ diſtinguēdū q̄ falſitas ſuggeſta fuerit:q̄ vitas ſit ſupp̄ſſa (na ſi talis exp̄ſſaſit falſitas vl̓ vitas occultataª: q̄ quāuis fuiſſet tacita vl̓ exp̄ſſa: nos nihilominꝰ ſaltē in formaᵇ cōi litteras dediſſemꝰ: delegatꝰ nō ſeq̄ns formā Inlitteris ip̄is appoſitā ſcd̓m ordinē iuris in cā ꝓcedatᶜ Si v̓o ꝑ hmōi falſitatis exp̄ſſionē vl̓ ſupp̄ſſionē ēt v̓ttatis littere fuerīt īpetrate: qua tacita vl̓ expreſſa nos nullas prorius litterasᵈ dediſſemꝰ/ a d̓legato nō ē aliqͣtenus ꝓcedēdū: niſi forſanª eatenusvt ꝑtibus ad ſuā pn̄tiā ꝯuocatis de

Uel ꝓximo vacaturā (qd̓ ſolus papa pōt. vt. jͣ. de p̄ben. ꝑ totum.c ¶ Admittere id eſt perficere. d ¶ Precipiendo. per executorias.e ¶ Et de hͦ .ſ. iuramēto vel ꝯfirmatiōe. vt. jͣ. colligit̉ vbi dicit numerꝰꝯnicoꝝ: qͥ nūc eſt in eadē eccl̓ia ⁊cͣ. vt no. in fi. illiꝰ no. hic duo.f ¶ Mentionē. hͨ allegatio nō valet: ſi veniſſꝫ ꝯͣ numeꝝ illū aliqn̄ ꝓpria auctoritate. .jͣ.de p̄bē. ꝓ illoꝝ sͣ.d̓ ꝯſti. cū acceſſiſſētg ¶ Et dictas lr̄as..ſ. executorias.h ¶ Iuramēto. ſꝫ inoī tali iuramēto ſꝑītelligit̉ auctoritasmaioris excepta vth̓ īnuit̉ a ꝯͣrio ſenſu. ⁊. ff. ad mūicipa.l. īꝑatores. ⁊. jͣ. d iireiurā. veniētesnō facerēt ꝯͣ iuramtum: ſi ad mādatūdn̄i papę illum reciperent. Itē ſi talisꝯditio īeſt iuramēto nūꝙͣ eſt neceſſaria diſpēſatio in tali iuramētoſplicet pape nō eſtligatꝰ tali iuramento. Io. dicebat hācꝯditionē in iuramēto nō eſſe: ſꝫ id̓o d̓rauctoritasexcepta: qꝛ nō p̄iudicat̉ ei qͥn poſſitfacere (veriꝰ videt̉ꝙ cōditio talis ſubintelligat̉ ī hmōi iuramētis/ ⁊ hͦ id̓oſuꝑ re alteriꝰ veliuramētū tale p̄ſtat̉⁊ de re alteriꝰ p̄ciſeiurari non poteſtimmo eſſet anceps periuriū. ff. de in litē iurā. videamꝰ: ⁊. ff. rerū amo.marcellꝰ ⁊ iō auctoritas dn̄i pape in talibꝰ ītelligit̉ excepta tacite: lꝫnō excipiat̉ exp̄ſſe. ſi. xxij. q. ij. beatꝰ ⁊. jͣ. de iureiur. quēadmodū. circapͥn qͣre ſi papa mādauerit aliquē recipi ī canonicū nō obſtāte tali iuramēto: tūc licite eū recipiūt: qꝛ ſic apꝑet ꝙ papa iuramētū ſcm̄ qͣi dere ſua nō vult ratū hr̄e: cū admīſtratio ſola cōmiſſa ē capl̓o ⁊ nō dn̄ium collatū ⁊ hͦ iuramētū ẜuare tenent̉ canonici ꝙͣtū ī ſe ē: niſi papa ꝯͣriū mādet: ⁊ iō nō valuerūt lr̄e tal̓r īpetrate: ī qͥbꝰ de iuramēto mētionō fiebat. Sꝫ qͥd ſi iuraſſent an̄ pn̄tationē ⁊ poſt datā: tūc nō obſtaret iuramētū: qꝛ data reſpicit̉. vt d̓r h̓. ⁊ sͣ. e. eā teſp̄terea alid̓ vid̓r h̓ ꝙcanonia ſola ſiue p̄bēda augeret numeꝝ canonicoꝝ: qꝛ ſi nō augeretnumerū: iuramētū nō obſtaret qͥn poſſint ip̄m reciꝑe ⁊ fi. sͣ. de ꝯſti. cūM. ferrarien̄ Itē ar. ꝙ canonia pōt eē ſine ꝓuētibꝰ. ar. jͣ. de p̄bē. relatū. Sꝫ ꝯͣ. i. q. iij. ſi qͥs obiecerit. ſꝫ ibi appellant̉ res corꝑales iuraex qͥbꝰ res ip̄e corꝑales ꝑcipiunt̉ ⁊⁊ ſic̄ dꝫ fieri mētio de iuramēto vth̓ dic̄. ſic ēt de pactiōe ſi qͣ ī aliqͦ ꝯͣctu int̓ueniat dꝫ fieri mētio: al̓s nōvalꝫ pͥuilegiū. jͣ. de deci. ex ml̓tiplici. i ¶ Impetraſſet. h̓ ꝯſiderat̉tp̄s date Itē nō dic̄ an̄ monitorias. ⁊ ſic ē ar. ꝙ ꝑ monitorias ius n̄acqͥrit̉: al̓s dixiſſꝫ an̄ monitorias d̓ hac mat̓ia ſatꝭ habet̉. jͣ. de renū.veniēs. b. k ¶ Irritū. ⁊ ita ea q̄ fiūt ꝑ lr̄as ſurrepticias nō valēt d̓hͦ dicemꝰ. jͣ. e. ad audiētiā. l ¶ Prebēdā ⁊ ī canonicum recipi. iſtaUꝑ lr̄is diuerſos nā qͦt ſunt cōnexa .i. q. iij. ſi qͥs obieceritI nt ſunt capita tot ſnīe. de cōſe. di. iiij. fic̄ ī ſacr̄is (varie .n. ſunt hoīmvolūtates. ff. ad trebel. qꝛ poterat. ⁊ hoīes faciles ſūt ad diſſentiēdūff. de arbi. itē ſi vnꝰ. §. pͥncipal̓r ſ ad diuerſitatē corpoꝝ ſepe diuerſitas ſeqͥt̉ aīoꝝ. jͣ. de ꝯceſſi. p̄bē. qꝛ diuerſitatē. n ¶ Carere. xxv. q. ij.⁊ ſi legibꝰo ¶ Rigorē. xxv. q. ij. p̄ſcriptōe. p ¶ Simplicitatē.ſimplicitati ſubuenit̉: de ꝯſe. diſt. ij. c. iij. ⁊. jͣ de re ꝑmu. cū vniuerſoꝝ.(nec obeſt qd̓ ꝑ ſimplicitatē omiſſuꝫ ē. vt. ff. d̓ vē. inſpi. l. i. §. vlti. Iteꝫīperitie parcit̉. ff. d̓ ꝓba. cū d̓ īdebito. §. ſinaūt is. ff. de edē. l. i. §. vlti.

ff. qͥ ſatiſda. cogā. d̓ die. §. mīori. C. qͥ admi. ad bo. poſ. qͥcūqꝫ. ⁊. ff. ſi qͥs ī iusvoc. nō ie. l. ij. 5. ſi qͥs. ar. ꝯͣ. C. de ī ius vo. l. ij. §. d̓ fal. mone. l. i. dic vt in pͥmarubrica: qꝛ ruſticitati ꝑcēdū ē. ꝯͣria caſual̓ia ſunt q ¶ Diſcretionē. ꝑ hācdecre. caſſate ſunt oēs ſolutōes q̄ recitabāt̉. xxv. o. ij. p̄ſcriptiōe. C. ſi ꝯͣ iusvl̓ vtilitatē publicā. l. r̄ſcriptū. ⁊. l. ⁊ ſi legibꝰ r ¶ Priori mō .ſ. ꝑ fraudeꝫvl̓ maliciā. ⁊ qͥ hanc fraudē allegat: eā ꝓbare tenetur. ff. d̓ ꝓb. qͣtiēs. §. qͥ dolo (qꝛ qͥlibꝫ p̄ſumit̉ bonꝰdonec ꝓbet̉ malus. jͣ. deſcru. c. vno. ⁊. jͣ. d̓ preſum.dudums ¶ Fides. ſi. xxv. q. ij. ⁊ ſilegibꝰ. ⁊. §. ⁊ ſi n̄ cognitio(qꝛ cū dubiū ſit poterit dehͦ cognoſcē iudex: qꝛ rōedubitatōis fit qd̓ al̓s nōfieret. ff. de libę. cau. ordinata: ⁊. ff. Gtiꝰ. lite. ordi.⁊ ita qͥ fraudē allegat eābare debet vt dictū eſt.)¶ Nullatenus ſoppoſitaexceptōe legitīa ſuſpēſa ēiuriſditio iudicꝭ circa pͥncipalē cām ſ⁊ ſi dubia ē ⁊de hͦ priꝰ cognoſcat: poſtea cogͦſcat iud̓x d̓ fraudeſiue malicia de qͣ excipit̉.(nec diſtīguit̉ ī hͦ cāu q̄ falſitas ſit exp̄ſſa vel ꝟitasoccultata: ſſꝫ ſufficit ꝙ ꝑmaliciā hͦ fecerit: ⁊ ſic intelligit̉ lex iſta .xxv. q. ij. ⁊ſi legibꝰ (ſꝫ qͣl̓r ꝓbat̉ malicia: certe ex plpicuis īdicijs: puta ex qͣlitate perſone ⁊ ex forma reſcripti. b.v ¶ Poſteriori .ſ. ꝑ ſimplicitatē vel igͣnorantiam.x ¶ Exp̄ſſa puta ſi dixeritſe de poſſeſſiōe vi eiectū:cū nō eēt nihilominꝰ darent̉ ei alie lr̄e: ex qͦ petit cām cōmitti l̓ tacet ſe decanū: ⁊ īpetrat lr̄as ſuꝑvſu̓ris vl̓ ſuꝑ alia re ꝓpria. sͣ. e. ad aures. a ¶ Occultata. puta ſi occultauit ꝙ ad arbitros itū erat: nec cā ꝑ eos potuit termīari. jͣ. de teſti. pn̄tataar. C. ſi ꝯͣ ius vl̓ vti. l. i. b ¶ In forma cōi. ſcd̓ꝫ iſtū modū intelligunt̉ iura illa. xxv. q. ij. p̄ſcriptōne. ⁊. l. p̄dicta. ⁊ ſi legibꝰ. c ¶ Procedat. ſecꝰ ſiꝑ maliciā falſitatē exp̄ſſerit vl̓ ꝟitatē occultauerit. ⁊ ita aliqn̄ recedit̉ a forma reſcripto data: ⁊ redit̉ ad ius cōe. vt. sͣ. e. cām q̄ᵐ d ¶ Lr̄as dediſſemꝰſex hͦ pꝫ ꝙ ſimplicitas vl̓ ignorātia nō ꝓdeſt circa hmōi lr̄as impetrādas:īmo ad hͦ vt r̄ſcriptū teneat nihil dꝫ ſupprimi ex his q̄ moue̓ pn̄t animū pͥncipis ad dādū r̄ſcriptū vl̓ ad denegādū. ⁊ pͦ qͥdē ſeries frī ē exprimēda jͣ. decoha. cle. ⁊ mu. ſuꝑ eo Itē ꝓceſſus cāe. jͣ d̓ re iudi. int̓ monaſteriū. Itē nōvalēt lr̄e ſi qͥs tacet ſnīaꝫ latā. ar. jͣ. d̓ fi. īſtru. int̓ dilectos. C. ſen. reſcī. ivl Si tacuit nom̄ dignitatꝭ ſue. sͣ. e. ad aures Itē ſi tacuit alid̓ bn̄ficiū ſufficiēs. sͣ. e. cū adeo ſiue ēt minꝰ ſufficiēs. jͣ. e. ſi ꝓponēte. ⁊. jͣ. d̓ p̄bē. cū teneamur. Itē ſi tacuit vicariā ꝑpetuā. jͣ. e. poſtulaſti. Itē ſi tacuit pactū p̄cedēsſiue ꝯpoſitionē. jͣ. d̓ deci. ex ml̓tiplici. Itē ſi tacuit ſtatutū nūerū canonicoꝝiuramēto firmatū. sͣ. e. c. ꝓxi. ⁊. jͣ. d̓ p̄ben. ꝓ illoꝝ. Itē ſi tacuit ſtatutū ꝙ dignitas nō eēt vlteriꝰ ī eccl̓ia. sͣ. d̓ ꝯſti. cū acceſſiſſētutē ſi tacuit priuilegiū. sͣe. cū ordinē ſitē ſi tacuit diſpēſatōeꝫ. jͣ. d̓ fil. p̄ſ. ex tua itē ſi tacuit ſe regl̓arē petēdo ꝯfirmatiōꝫ. jͣ. d̓ ꝯfir. vti. vl̓ īuti. porrectalitē ſi dixit ſe clericū: cū nō eētjͣ. d̓ trāſac. ex lr̄is litē ſi tacuit ꝙ p̄bēda nō vacaret d̓ fcō. jͣ. d̓ ꝯceſ. p̄b. cū nr̄iſ⁊. c. lr̄as itē ſi tacuit exceptionē. jͣ. d̓ ꝓcu. ī nr̄alitē ſi tacuit appellationē a ſefactā. sͣ. e. ex ꝑte. vl̓ factā ab aduerſario. jͣ. d̓ ꝯfir. vti. vl̓ inuti. bone itē ſi tacuit ꝙ aliꝰ d̓ mā. pape fuerit receptꝰ. jͣ. e. mā. ⁊ duobꝰ. c. ſe (itē ſi dixit ſe hr̄emonitorias qd̓ fuit falſuꝫ ⁊ executorias īpetrauit: nō valēt. jͣ. e. ex inſinuatiōeſ ⁊ gn̓al̓r vbicūqꝫ talē ꝟitatē tacuit: vl̓ talē fal. exp̄ſſit: qͣ tacita vl̓ exp̄ſſapapa lr̄as nō dediſſꝫ: reſcriptū īutile fit. a ¶ Niſi forſan iſtd̓ forſan nōeſt dubitatiuū: īmo affirmatiue ponit̉: qꝛ d̓ hͦ ip̄o cognoſce̓ dꝫ: ſi p̄ces ꝟitate nitant̉. ff. de iudi. ſi qͥs ex aliena. ⁊. jͣ. d̓ ap. cū parati ſſil̓e forſan hēs. xxxiiq. ij. admone̓. ꝟ. īgredē̓ monaſteriū. jͣ. d̓ ꝓcu. tue (vl̓ iō dic̄ forſan: qꝛ ſi noto

b ij