Liber
vero qꝛ donatioⁿ prebēdarum ad teſpectabat p̄ceptum noſtrum executioni non potuerunt mandare Cū itaqꝫ p̄ſcriptus. M. te ſuper hoc ex ꝑtenoſtra reqͥreret (rn̄diſti ꝙ nulluꝫ īdemandatuꝫ receperas: et ſic eum a te īfectoº negocio remiſiſti qd̓ nll̓atenꝰfeciſſe deberesᵖ ſi dataꝫ litteraꝝq diligentius attendiſſes: cum tꝑe quo littere ipſe date fuerunt: de capitulo ipſo eſſes ſicut qui eras archidi. ⁊ canonicus eiuſdē eccl̓ie nec eſſes adhuc īep̄m cōſecratus et infra. Pro eo vero ꝙ iudeusᶠ extiterit ip̄m dedignari nō debes. ¶ Lucius. iij. linco. ep̄o.¶ Non valet reſcriptū impetratū ad beneficiaſi in eo tacetur dignitas impetrantis.¶ D aures noſtras peruenit: ꝙplerunqꝫ decani: archidiaconi:precentores ⁊ alij eccl̓iaſticis p̄ditidignitatibus ſuꝑ minoribus beneficijs litterasᵍ impetrantes nomē ſuꝑprimunt dignitatis ſue: ⁊ ſimplici nomine ſe appellant/ tanꝙͣ non habeātaliquē ꝑſonatū: ⁊ infra. Con. T. T.R. ꝙ cū nō ſit intētiōisᵗ noſtre vt ꝑſone pluribꝰ redditibꝰ abūdantes ꝑlr̄as noſtras pauꝑes clericos ſuperminoribꝰ bn̄ficijs inquietēt. r̄as inqͥbus actor ſue nome dignitatis ſuꝑprimitᵛ: viresˣ nolumꝰ obtinereᵛ.¶ Idem noruicen̄. ep̄o.¶ Ualꝫ ſecūdū reſcriptū impetratū ab aduerſarioſlꝫ nō faciat mētionē de primo ſi prīꝰ īpetrāsdolo vel negligētia nō fuit vſus ill
I aūt aliqͥs auctoritate poſterioꝝ lr̄aꝝ ꝑ aduerſariū in iudiciū tractꝰ obiecerut lr̄as ſe pͥores hr̄eyde qͥbꝰ ī poſterioribꝰ mētio n̄ habet̉ſi eis doloq vl̓ negligētia vti poſtpoſuerit excuſariᵇ nō debꝫ Si aūt quīadelegati iudicis/ copiaꝫ nequiueritᵇhabereᵉ: per poſteriores litteras nō¶ Nonvilent reicuiptaparq ¶Idem.poterit conueniri.incerti iudicesdantur vel futur a negotia committuntur.¶¶Dhec ſumꝰ ( infra SignificaAtū eſt nobis quoſdā in ꝓuincietue partibꝰ/ tales vt aſſerunt de cancellaria noſtra litteras recepiſſe: perquas eoꝝ oīa negocia vnius iudicis/vel pluriū qͦs ſibi elegerintꝰ arbitrigꝯmittūtur: ſicqꝫ fit vt ſi aliquē pulſare voluerīt examē ordinarij iudicisnō requirant ſꝫ ad vnuꝫ iudicem/ vl̓plures delegatos ſibi ꝓpicios et ꝑtiaduerſe ſuſpectosᶠ ſuper examinādaqueſtione decurrantēet infra ¶ Nosigitur huic morboᵍ celeri volētes obſuiare remedio mandamus quatenꝰſi litteras tales in ꝓuincia tua īueneris: eas carere viribus noſtra auctoritate decernas¶ Idemfalſa latinitas vitiat reſcriptum pape.¶ Daudientiā noſtram te ſigniIficante ꝑuenit: ꝙ. h. de ſctō ſtephano ſuꝑ abſolutiōe ſua litteras tibi vt prima facie videbat̉ apl̓icas p̄ſentauit: quibꝰ qm̄ manifeſtūᵍ conti-
vacante eccleſia. m ¶ Fidē xp̄i hic p̄ſumit papa ex ſubſequenti honeſtacōuerſatione: vt pꝫ in antiqua cōpilatiōe. jͣ. de p̄ſump. ex ſtudijs: ſicut ecōuerſo ex antecedēti p̄ſumit̉ ꝓ ſequēti. jͣ. d̓ p̄ſump. mādata: ⁊. ij. q. i. in primis(vt ſi vita eiꝰ vel opinio talis antea nō extitit. ī fi. lxi. diſt. miramur in fi. ff. d̓ſpec. tu. l. iij. §. queri pōt: ⁊. C. de ſuſce. ⁊ archa. ſi aliquid li. x.n ¶ Quia donatio bn̄ allegabant: qꝛ nō hēbantꝑtātem cōferendi: ſꝫ ep̄sA tn̄ papa cōtuliſſet bn̄ficiū alicui ⁊ mādaret vt ipſum recipiāt: tūc bn̄ valētlittere: ⁊ ip̄m recipere debēt⁊ ecōuerſo ſi collatioꝑtinet ad capl̓ꝫ nō dꝫ ſcribi ep̄oo ¶ Infecto negocio. ꝑ litteras directas capl̓o nōtenebat̉ ep̄us iſtuꝫ reciꝑed̓ neceſſitate: de honeſtate tn̄ ip̄m recipere dēbatEꝫ de hͦ rep̄hēdit̉: qꝛ dicebat ꝙ nō receꝑat īde mādatū. nec ēt per lr̄as iſtaſplene colligit̉: ꝙ ei teneatur bn̄ficiū ꝯferre. bel dicꝙ bn̄ tenent̉ euꝫ reciꝑe ⁊cōferre prebēdā: vt apparet ex forma mandati. sͣ.vbi dicit in canonicū reciperēt: prebēdā cōferrent.⁊ ꝑ alia ꝟba .ſ. mādatumdedimꝰ ⁊ p̄ceptū. xiiij.q. i. qd̓ p̄cipit̉. jͣ. de ꝟ. fig.pij Ddeberee ſit. ꝙ qͥs cūalijs facere dꝫ: ſi facultaſſe obtulerit: ipſe ſolus facere debet: ſſicut ſolꝰ pōtemēdare qd̓ cū alijs malefecit. jͣ. de iureiur. ſic̄ noſtris vbi de hoc: ⁊ .xxxv.q. ix. qd̓ qͦs cōmiſit arg. ꝯͣde cle. cōiu. diuerſis fallacijs ⁊ eſt arg. ꝙ cā alicuidelegata ip̄m ſequit̉: nectrāſit ad ſucceſſores (ſedcōtrariū verū eſt. jͣ. de offi. dele. qm̄ abbas. ⁊. jͣ. de of. ordi. paſtoralis. §. p̄terea. Itē arg. ꝙ ſi aliqͥd mādat̉ capl̓o cuilibꝫ de capl̓o figillatim intelligitureſſe mādatū: qͥ illud īplere poſſit ⁊ ſi tūc illd̓ facere nō poſſit: illud dꝫ facerecū potuerit: ⁊ ita cū ep̄s ſit de capl̓o tanꝙͣ capur. jͣ. de ꝯceſ. preben. ⁊ eccle.nō va. poſt electionē in ꝑte deciſa. ⁊. jͣ. de his q̄ fi. a pre. nouit non poteratdicere ꝙ nō recepiſſet mandatū (arg. cōtra. xij. q. ij. qui manumittitur.q ¶ Datā litterarū Ad hoc ſemꝑ cōſueuit notari hec decretalis/ ꝙ data litterarū ſemꝑ cōſiderāda eſt. vt. jͣ. e. cōſtitutꝰ. ⁊. jͣ. de ſen. excō. ſi aliqn̄ arg. ꝯͣꝙ pn̄tatio lr̄arū ⁊ nō data cōſideranda eſt. jͣ. e. capl̓m ſancte crucis. ⁊. jͣ. decle. nō reſi. qual̓r. ⁊. jͣ. de prebē. dilectꝰ. ij. ⁊ ad idē. jͣ. de vſu. qꝛ fruſtra. ⁊. jͣ. deappel. vt debitꝭ rōnē iſtiꝰ ꝯͣrietatis dicemꝰ ſuꝑ illa decre. dilectꝰ. ij. Itē eſhic arg. ꝙ edendus ſit dies ⁊ cōſul aduerſario. arg. jͣ. eo. ſi aūt. ⁊. c. plerūqꝫ⁊. C. de ꝯͣhen. ⁊ cōmit. ſti. optimā Sꝫ ꝯͣ. ff. de eden. l. i. ⁊. ij. ⁊. ff. quēadmodūteſta. aperi. l. ij. §. diē aūt Sol. in editōe lr̄arū dn̄i papefaciēda aduerſariooīa ponēda ſunt: qm̄ littete ſunt cōes arg. jͣ. de dila. p̄terea/ ⁊ ea q̄ cōia ſuntintegral̓r ſunt edēda. jͣ. de ꝓba. qm̄ ꝯͣ. ⁊ littere. tradēde ſunt ad vidēdū. jͣ. defi. inſtru. ſi ſcripturā autenticā. ⁊. c. G. perpetuꝰ vicariꝰ decre. greg. ⁊ ibi dicemus de editiōe inſtr̄oꝝ ad idē arg. jͣ. de of. dele. cū in iure r ¶ Iudeus(qm̄ d̓ iudeis ꝯuerſis eccl̓ia fūdata fuit. xxi. di. ī nouo. ⁊. xxxij. q. iiij. recurrat¶D aures llr̄as impetrātes q̄ ſine ſpāli mādato dn̄i impętrate ad liteſnō valent. jͣ. eodē nōnulli: ⁊. jͣ. eodē ex parte decani ſecus in hͦ caſn.t ¶ Intentiōis. hic ptꝫ dn̄m papā ſic vni ꝯcedere beneficiū: ꝙ aliū nō ledatvel grauet: ſalteꝫ grauiter ſeu enormiter. xxv. q. ij. de eccl̓iaſticis. ⁊. xi. q. iij.ſi quis nō obediat. ⁊. ix. q. vlt. nūc ꝟo. ⁊. ff. ne quid in loco pub. l. ij. §. meriꝗ: ⁊. §. ſi quis a principe. ⁊. jͣ. de offi. ordi. lꝫ. ⁊. jͣ. de cōſue. cū olim.v ¶ Supprimit. puniri dꝫ qui ſupprimit qd̓ tenet̉ reuelare. l. diſt. ex penitē-
tibꝰ. ff. de act. emp. ⁊ ven. l. i. §. i. ¶ Uires nolumꝰ obtinere. ⁊ itavid̓r ꝙ littere iſte nō valeant quid ſi obtineāt ꝑ lr̄as tales Adic ſuꝑꝓut notat̉. jͣ. eodē ad audiētiā. ij. ī gloſa q̄ īcipit. ſꝫ querit̉ y ¶ Obtinere. ipſo iure cū in bn̄ficiolocat̉. vt no. jͣ. e. ad audiētiā infi. magnenotl̓e. ⁊ ad hͦ ꝙ ip̄o iur̄ nō valeāt fac̄ op. jͣ. e. ꝯſtitutꝰ vbi dic̄ irritū. lU auteꝫ bolo)nel negligen.tia Golus ⁊ negligtia p̄ſumit̉. ſi ſteterit ꝑ ānū ꝙ nō vtit̉lr̄is. jͣ. e. plerūqꝫ ⁊. jͣ.e. ex ꝑte ſi copia indicꝭ hr̄eotudic̄ lex. C. d̓ diuer. reſcriptis falſꝙ reſcripta ꝑpetuaſunt ſſꝫ non eſt ꝯͣ. qꝛhͦ qd̓ dicit lex: intelligit̉ ſi alid̓ reſcriptū īpetriet̉ ꝯͣ pͥmū(al̓s ſemꝑ valent reſcripta viuēte mandator̄ ⁊ eo mortuedūmō facta ſit citatio.b ¶ Excuſari nō dꝫi. nō poterit exciꝑpter culpaꝫ ſuā: qͦminꝰ teneat̉ rn̄dereꝑ ſcd̓as lr̄as (ſed ꝯͣvid̓r: qꝛ ſi ſcd̓e littere nō faciāt mentionē de primis valētprīe. gͦ poterit excipere. vt. sͣ. e. ceterūp̄terea q̄ annua ſūtad agendū: ꝑpetuaſunt ad excipiēduꝫff. de doli excep. pure. §. vlt ſergo ſemꝑpotuit iſte exciꝑe ꝑpͥmas: ex quo nonfaciūt mētionē ſcd̓ede pͥmis ſol̓. exceptionū q̄da ſunt perpetue: q̄daꝫ tꝑales.ꝑpetua d̓r illa que perpetuo ꝯpetit/ qn̄cunqꝫ actor agit vt exceptiodoli: qꝛ erceptio doli nō cōpetit niſi qͥs agat. ff. de excep. l. exceptio⁊. l. exceptiōes tꝑales ſunt ille q̨̄ nō ſemꝑ cōpetūt ⁊ euitari pn̄t. vt inp̄dicta. l. exceptiōes. §. tꝑales ⁊ talis eſt hec: qꝛ expirauit anno elapſo. jͣ. e. ꝓlerūqꝫ. ⁊. jͣ. de of. or. paſtoralis in fi. ar. p̄terea iſta mō nō hn̄tlocū ſed qͥ pͦ ſuas lr̄as pn̄tat iudici ⁊ ꝓcedit infra annū ille obtinet.jͣ. de ap. vt debitꝰ. de hͦ notatū eſt. sͣ. eo. c. i. in fi. ⁊ in. c. ceterū: qualiterhoc intelligēdū ſit. b ¶ Nequiuerit ſi ita eſt hic arg. ꝙ ſi ꝑ me nonſtat: mihi nō ē imputādū. ij. q. vi. anterioꝝ. §. ad hͦ ſi aūt̓. vt ſpō. lar. §.h̓ qͦꝫ: vn̄ ſumptꝰ fuit. §. hic. ⁊. ff. ex qui. ca. ma. ſed ⁊ ſi .i. rn̄ (qual̓r intelligat̉ h̓ iſta īpotētia d̓r. sͣ. e. c. i. ¶ Hr̄e. repete poſtpoſuit eis vti.¶ D hec ſumꝰ oīa negocia nimia generalitas hic reprobat̉. jͣ. deIdo. ⁊ cōtu. ex lr̄is: ⁊. jͣ. de ap. c. ij. ⁊. c. ſignificātibꝰ: ⁊. jͣ. e. ſedes: ⁊j. e. ti. in decre. īno. iiij. c. cū in multis. ⁊. ff. de iure fiſ. ita fidei: ⁊. ff. de eden. l. i. §. edere. ⁊. ff. de interro. ac. de etate. §. nihillar. ꝯͣ. ff. de rei ven.q̄ de tota. §. incerta. ⁊. ff. cōi diui. ⁊ ſi nō oēs. §. ſi incertū (ſol. pͥma ꝑsvera eſt: ⁊ vlti. in ſpālibꝰ caſibꝰ loquit̉ e ¶ Elegerīt. Tan. ⁊ Uin.ſic exponūt hͦ verbuꝫ elegerint .i. elegerūt in curia exn̄tes: vt ſit p̄teriti cōiunctiui modi quidā tn̄ voluerūt dicere ꝙ lr̄e iſte ad incertos iudices dirigebant̉. qͣs impetrator duceret exprimēdos dicētes h̓ gnͣalē cōmiſſionē cauſaꝝ poſſe fieri dūmodo iudices certi eēt. jͣ. e. ſedes:⁊. c. paſtoralis (ed qꝛ iudices erāt incerti hic: littere nō valebant.dic ꝙ iudices electi erāt certi: ⁊ cōmiſſio gnͣalis erat oīm negociorqd̓ eſſe nō dꝫ: qꝛ ꝑ eā abſorberet̉ iuriſditio ordinarij qd̓ fieri nō debꝫar. xi. q. i. ꝑuenit. ⁊. ix. q. iij. nūc vero. C. de pre. imp. of. l. ij. ⁊. iij. de offi.le. c. i. ⁊. jͣ. de ma. ⁊ obe. ꝑ tuas (ſicut gn̄alis appellatio nō admittitur.
y