Primus.
De conſtitutionibꝰ
ſuā ſubſtātiā ei deditª: iuxta qd̓ ipſeteſtat̉. pater qd̓ dedit mihi maius oībus eſt ſc dici nō pōt ꝙ partem ſubſtātie ſue illi dederit: ⁊ ꝑtem ipſe ſibiretinuerit: cū ſubſtantia pr̄is indiuiſibilis ſit vtpote ſimplex oīnoᵇ ſſꝫ necdici pōt ꝙ pater ī filiū trāſtulerit ſuāſubſtātiā generādo quaſi ſic dederiteā filio ꝙ nō retinuerit ip̄aꝫ ſibi: alioqͥn deſijſſet eē ſubſtātia. Patet ergoꝙ ſine vlla diminutiōe filiꝰ naſcēdoſubſtātiā patris accepit: ⁊ ita pater ⁊filiꝰ hn̄t eandē ſubſtantiā: ⁊ ſic eadēres eſt pater ⁊ filiꝰ; necnō ⁊ ſpūſſcūsab vtroqꝫ ꝓcedēsᶜ Cū ergo v̓itasꝓ fidelibꝰ ſuis oratᵉ ad patrē: volo īquiens vt ipſi ſint vnūᶠ in nobis: ſicut⁊ nos vnūᵍ ſumꝰ hoc nomē vnū ꝓ fidelibꝰ qͥdē accipit̉: vt intelligat̉ vniocharitatis ī gratiaʰ Pro ꝑſonis verodiuinis: vt attendat̉ idētitatis vnitaſin natura: quēadmodū alibi veritasait. eſtote ꝑfecti ſicut ⁊ pater veſterceleſtis ꝑfectꝰ eſt: ac ſi diceret manifeſtiꝰ: eſtote ꝑfecti ꝑfectiōe gratie: ſicut pater veſter celeſtis ꝑfectꝰ eſt ꝑfectione nature vtraqꝫ: videlicet ſuomō: qꝛ inter creatorē ⁊ creaturā nonpōt tanta ſimilitudo notari: qn̄ intereos maior ſit diſſimilitudo notandaSi quis igit̉ ſnīam vel doctrina prefati ioachim in hac ꝑte defendere vl̓approbare p̄ſumpſerit: tanꝙͣ hereticus ab oībus euitet̉. In nullo tn̄ ꝓpter hoc florētinoⁱ monaſterio: cuiipſe ioachim extitit īſtitutor volumꝰderogari: qm̄ ibi ⁊ regularis eſt inſti
tutio: ⁊ obſeruātia ſalutariſimaximecū idē ioachim oīa ſcripta ſua nobiſaſſignari mādauerit apl̓ice ſedis iudicio approbāda ſeu etiā corrigendaᵏ: dictās epl̓am quā ꝓpria manuſubſcripſit: in qua firmiter cōfitet̉ ſeillā fidē tenere: quā romana tenet eccleſia (q̄ diſponēte dn̄o cunctoꝝ fideliū mater e ⁊ magiſtra. ¶Reprobamꝰetiā ⁊ cōdēnamꝰ ꝑuerſiſſimū dogmaimpij almaritij: cuiꝰ menteꝫ ſic pateimedacij excecauit: vt eiꝰ doctrina nōtam heretica ꝙͣ inſana ſit cenſenda.De ꝯſtitutionibus.¶ Ex concilio melden̄.¶ Conſtitutiones canonū ab oībꝰ ſunt ſeruādeAnonū ſtatutaᵐ cuſtodiancis ſuoᶠ ſenſu: ſed eoꝝ auctoritate ducatur. ¶ Gregorius in regiſtro.¶ Conſtitutio reſpicit futura nō preterita.Ognoſcētesᵍ infra. ¶ Rem q̄culpa caret in dānū vocari nōcōuenit. Quoties vero nouū quidſtatuit̉ ita ſolet futurisᵗ formā imꝑo.nere: vt diſpēdijsᵛ p̄terita nō cōmedetˣ: ne detrimentū an̄ ꝓhibitionēᵍpoſſint ignorātes incurrere: qd̓ eospoſtmodū dignū eſt vetitos ſuſtinere. ¶ Aug. ſuꝑ illd̓ epl̓e ad hebreos.¶ Ptās legē cōdendiſet mutandi eſt penes vicariū chriſtiſe qd̓ de vno cōnexorū ſtatuit̉ ad aliudnexum extenditur.¶ Ranſlatoᵇ ſacerdotioᶜ neceſſeeſt vt legis tranſlatio fiat quiaenimᵈ ſimulᵈ et ab eodē et ſub eadē
aliꝰ pr̄: alius filiꝰ .i. alia eſt perſona pr̄is: ⁊ alia ꝑſona filij: nō tn̄ alid̓īmo idē ſunt in ſubſtātia: vt iā patet. ¶ Orthodoxam .i. rectamkorthos qd̓ eſt rectū. ⁊ doxa qd̓ eſt ſcriptura: quaſi recta ſcripturaEi dedit. vn̄ aug. Nihil hꝫ filiꝰ qd̓ nō naſcendo a pr̄e accepitb ¶ Simplex oīno. de hͦ dicas. vt. s. c. ꝓxīo. c ¶ Procedēs .ſ. perinſpirationē. de cōcͣ. di. vlti. c. pe. ī fi.¶¶ Cū ergo veritadicit rn̄dēdo auctoritati predicte volopater ⁊cͣ. ⁊ eā exponit quā inducebatꝓ ſe ioachim: ⁊ exponit qͣliter intelligat̉ hoc ꝟbū vnuꝫ⁊ ꝑ hoc etiam alijsuctoritatibꝰ rn̄det̉e ¶ Orat. in euāgelio ioh̓isf ¶ Unuꝫ in nobis.i. vniti nobis vnine ſpūs.¶ Unū ſumꝰ. hic īalia ſignificationeaccipitur hͦ nomenvnū .i. vnione ſubſtantie ſeu nature:t infra ſequit̉.h ¶ In gratia .i. perratiami ¶ Florentino monaſterio. no. ꝙ ſi auctor reprobat̉: eiusſcripta ſunt reprobāda. jͣ. de here. fraternitatꝭ (mmo ⁊ ſibona eēt reprobarent̉ rōne auctorisqꝛ nō lꝫ ei hoc face̓xcvi. di. bene qͥdemHic ꝟo lꝫ auctor nōreprobet̉: qꝛ cōfitetur ſe ẜuare fidē catholicaꝫ: tn̄ ſcriptaſua qꝛ malā hēbātſnīam reprobant̉.k ¶ Corrigēda. ⁊ iōqꝛ paratꝰ fuit corrigi: ⁊ ſe correxit vt ſequit̉: nō dꝫ dici hereticus: licꝫ qn̄qꝫ erraſſet in fide. xxiiij. q. ieſt fiS. ⁊.j. dixit apoſtolus.mnͣaliū .ſ. qꝛ quidā canones ſunt ꝑſonales: quidaꝫlocales. lxiij. di. cū longe. jͣ. de elec. nihil quidā cauſales: qͦdam temꝑales: vt. xxix. di. ſciendū. m ¶ Statuta nō abrogata.vel per cōtrariū canonē ꝟel per cōſuetudinē. illa em̄ ſeruanda nō ſūtxxvi. di. c. i. ⁊. xxxvi. q. vlti. c. vlt. E dic ſtatuta ꝯtinētia p̄cepta vel ꝓhibitiōes ſal̓s ſi d̓ ꝯſilio loq̄rēt̉ nō obligarēt. xiiij. q. i. qd̓ p̄cipit̉ ⁊. iiij.di. §. hͨ ⁊ ſi legibꝰ n ¶ Cuſtodiant̉ .i. q. vij. ſi qͥs oēm. xix. di. ſi romanoꝝ. ⁊. jͣ. ie. c. vl. o ¶ Ab oībꝰ (ſic ⁊ leges ab oībꝰ ſūt ẜuāde. vt. C.de legi. ⁊ conſti. l. leges. ⁊. C. de iu. ⁊ fac. igno. conſtitutōnes ⁊ dic aboībus .ſ. ſubditis nā papa k imꝑator legibus nō conſtringunt̉. ff. deleg. pͥnceps. ⁊. ix. q. iij. cuncta tn̄ legibꝰ ſe velle viuere profitentur. Cde leg. digna vox. ⁊. C. de teſta. ex imꝑfecto. ⁊. ff. de lega. iij. ex imꝑfecto: ⁊ inſti. qui. mo. teſta. infir. §. vlti. ⁊. ij. q. vij. nos ſi incōpetenterp ¶ In actionibꝰ .ſ. ciuilibus. q ¶ In iudicijs .ſ. criminalibꝰ: qꝛ iudiciū aliud criminale aliud ciuile. jͣ. qui fi. ſint leg per venerabilē ne.eſt neceſſe ꝓponere actionē. jͣ. d̓ iudi. dilectiſſi tn̄ quis ꝓponit inepticcūbit: ſꝫ aptā pōt poſtea ꝓpone̓. vt. jͣ. de iidi examinata. vbi d̓ hͦi ¶ Suo ſenſu .ſ. malo. ⁊ eſt ſi. iij. q. ix. pura. ⁊. jͣ. e. ne innitaris (qn̄qꝫ em̄ſuo ſenſu vtidebet iudex in iudicādo ꝓprie accepto vocabulo. ff. dearbi. qualē ſꝫ in aut̓. de iureiu.pre. ab his qͥ adminiſtra. reci. circa
pͥn. col. ij. ⁊. jͣ. de renū. in pn̄tia (dū tn̄ ẜm leges ⁊ iura ꝓnūciet: in aut̄. d̓ iudi.§. qꝛ ꝟo ꝟ. oīs iudex alias eſt. §. col. vi. in aut̓. de def. ciui. §. iuſiu. col. iij. ⁊iij. q. vij. iudicet. ⁊. xx. di. de libel. ⁊. xxxvij. di. relatū ſ⁊ inſti. de of. iudi. in pͥn.x. C. de ſen. ⁊ inter. om. iu. nemo.¶ Ognoſcētes (culpa) qꝛ qd̓ legitīe factū eſt penā nō meret̉. C. de adul.gracchꝰ (⁊ p̄cā ſuos dēnitenere auctores. C. de penis. l. ſancimꝰ. ⁊. jͣ. de hisq̄ fi. a ma. parte. c. q̄ſiuit:⁊. jͣ. de ſen. ex. romana ī fi.Eita eſt h̓ ar. exp̄ſſum ꝙnemo pͥuat̉ iure ſuo ſineculpa. lvi. ſatis ꝑuerſum.xvi. q. vlti. inuentū: de reſti. ſpo. ꝯq̄rēte (ar. ꝯͣ. xxij.diſt. renouātes. ⁊. xxxiiij.di. ſi cuiꝰ vxorem. ⁊. c. ſe. ⁊xxvij. q. ij. multoꝝ. jͣ. d̓ cle.cōiu. ſane Solu. pͥma rubrica regularit̉ ꝟa eſt ꝯͣria caſualia ſūt/ vel dicaſꝙ lꝫ qn̄qꝫ quis puetur iure ſuo ſine culpa: nō tn̄ fitiſtud ſine cā. jͣ. vt lit. nonconteſ. qm̄ frequēter. §. ſiꝟo ⁊ cāꝫ facile eſt viderein ꝯͣrijs ſignatis. In ſexcaſibꝰ pͥuat̉ aliqͥs iur̄ ſuoſine culpa ſua. Un̄ ꝟſusPauptas odiū viciū ffaor⁊ ſcelus ordo. Perſonas ſpoliātꝝ loca iureſuo. Iſta notant̉ in. c. renouātes. ⁊. jͣ. de p̓ui. antiqua. vbi de hoct ¶ Futurꝭ (ſic gͦ cōſtitutioreſpicit tm̄ futuraſ⁊ nō p̄erita.v ¶ Diſpendijs .i. dānisſuie retractionibus.x ¶ Cōmendet .i. puniat.¶ Prohibitionē ſarg. nemineꝫ ligari ꝯſtōne an̄qͣad ip̄m ꝑueniat. vt. xxxij.q. iiij. dixit ſara. ⁊. lxxxij.di. ꝓpoſuiſti arg. ꝯͣ. xvi.di. ꝙ dicitis ſꝫ non eſt ꝯͣ.qꝛ ex quo publice ꝓmulꝫgata eſt ⁊ publicata oēstenent̉ ad ipſiꝰ obſeruantiā: ⁊ om̄s ligat poſt duos mēſes a publicatiōis tꝑe elapſos: ī aut. vt fctēnoue cōſti. circa pͥn. col. vljͣ. de ſen. ex. nouerit. jͣ. ne cle. vel mo. nō magno. ⁊c. ſuꝑ ſpecula nec eſt neceſſe vt ſinguloꝝ auribꝰ inculcet̉. vt in. d. c. qd̓ dicitis: ⁊. jͣ. de poſt. prela. ad hec niſi ꝓbaret ſe exͣ ꝓuinciā tunc fuiſſe vel aliasimpeditū. arg. eſt expreſſum. jͣ. qui ma. ac. po. cum in tua.¶ Ranſlato ſacerdotio d̓ moyſe in petrū: quidā hebrei lꝫ facti eēt xp̄iani. legē tn̄ ſeruare volebāt. q̄ dicebat ſabbatū cuſtodiri/ ⁊ circūciſionē eſſeẜuandā (q̄ hodie ad lr̄am ẜuari nō dꝫ hos rep̄hendit apl̓s dicēs. ꝙ poſtꝙͣſacerdotiū trāſlatū eſt ad xp̄ianos: neceſſe ē vt legis trāſlatio fiat. Et aug.ſuꝑ illo loco ꝓbat ꝙ hͦ face nō dn̄t: qꝛ lex ⁊ ſacerdotiū ſiml̓ data fuer̄t abeodē. ⁊ ſub eadē ꝓmiſſione. ⁊ iō ſimul ẜuāda. qꝛ qd̓ de vno d̓r neceſſe eſt dealtero intelligi. b ¶ Tranſlato. in petrū .ſ. per illa verba/ paſce oues meas. jͣ. de elę. ſignificaſti/ vel ẜm alios ꝑ illa verba. ite docete ⁊cͣ. de cōſe. diſ.iiij. ꝓprie trāſlata eſt gͦ lex. ⁊ ita legis obſeruatio nō eſt apd̓ iudeos. ſꝫ apd̓petrū ⁊ ſuos ſucceſſores. ⁊ ꝙ trāſlatū fuit ſacerdotiū a xp̄o in petrū ꝓbat̉xxi. di. in nouo. c ¶ Sacerdotio. ſupple leuitico (vt ceſſet obiectio q̄ pōtfieri de melchiſedech. qui preceſſit legē per qͥngentos annos. qd̓ innuit̉ exlittera ſequēti. qꝛ ſacerdotiū ſimul fuit datū cū lege (verū eſt ſupple leuiticūQuia em̄. verba ſunt Auguſtini exponētis p̄dicta verba apoſtoli.e ¶ Simul ſquia in monte ſynai eodem tempore contulit dominus moyſi legemſ ſacerdotium poſtꝙͣ ergo iam tranſlatū eſt ſacerdotium ad xp̄ianosergo ⁊ lex tranſferri debet.
a iiij