qui ſcit iubilacionem Non dicit qui loquitur ſed qui ſcit AQuia iubilus quidem intellectu ſciri poteſt ſed dicto exp̄-mi non poteſt Iſtū aūt guſtum predem accipio/ nullo corporis nullo anime ſenſu nullo ſpūs intellectu/ Aduerte me ſiſcire vis/ quid ſit Cū accepero et ruminare volo/ et diiudi-zare eius ſaporem ſtatim tranſit Deglutio quidē illud quitquid eſt in ſpe vite eterne/ ſed oꝑacionis eius virtutē diu ruminādo/ oībus anime mee venis ⁊ medullis cord̓ quaſi vitalem quēdam ſuccum optabam infundere nec ab omnibusalijs affectionibus deſiꝑet/ et illud ſolum ſaperet Sed feſ-tinet tranſire/ et cū de inquiſicione et accepcione eius vel viſu formata quedam liniamenta memoria geſtio artius im-preſſato cōmittere vel eciam memoriā labilem ſcripto iuuare exꝑimento/ cogor dicere illud euangelij Neſcio vn̄ veniat aut quo vadat Hec bernardus Que putas o anima eſttam dulcis et tam ſuauis delectacio Anima O homoquis det vt hec tam dulcis inexꝑta conſolacio in cor meumperueniat/ et maloꝝ meorum obliuiſcar ac mundanam conſolacionem deſpiciam ⁊ a meipſa feliciter alienari incipiamHomo O anima magnum eſt qd̓ deſideras/ et ineffabiledonū eſt qd̓ exoptas/ Ande vt eſtimo humano ſtudio nonpoteſt optineri/ atqꝫ humano merito vix promereri Sed adeo humilibus precibus a digne diſpoſitis ex ſola diuinepietatis condeſcendencia vix poterit impetrari Omne enīaurum in comparacione illius arena eſt exigua/ et argentūilli comꝑatum/ tamꝙͣ nichilum reputatur Anima Ohomo dic rogo qualis debet eſſe diſpoſicio qͣliter ordinaridet ad impetrandū orātis affectio O aīa de hac materia ml̓tū dici poſſet ab exꝑtis ſed qꝛ inexꝑtū me recognoſco eciāpauca dicere erubeſco/ vn̄ timeo ne dicat̉ cōtra me qͣre tu ē.nerras qd̓ nō deguſtas qͣre tāꝙͣ indignꝰ laudas qd̓ ignorasAnima O homo noli timere cū reuerencia et humilitateque audiſti et legiſti deuote ꝓponere/ ml̓ti enī de rebꝰ mag
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten