AnimaIc q̄ſo o homo ſi ſic pꝰ deuotam inuo-cationem diuine magnificencie/ ⁊ poſthumilem īploracione eterne ſapiencie/et demū poſt flebilem ſupplicacionemſuꝑne pietatis et clemēcie/ grām exercitandi mentaliter circa hanc quadrupli-cem materiā/ viꝫ longitudinis latitudi.nis ſublimitatis et ꝓfunditatis optinere quo ordine inchoarē/ ne meritū huiꝰ exercitacionis omittam/ et indebito ordine ignorāter ꝓcedam Ordinis ignorācia ſcd̓m ambro-ſium ꝑturbat formā meritorū nec reputatur ſcd̓m eundē ꝑ-fecta rei cognicio in nobis exiſtere cū ſcimꝰ quid eſt facien-dum/ et ignoramus quo ordine ſit procedendum.Hic docetur modus ac forma exercitandi ſe ad contemplaHomotionem ac dei ac ſui cognicionemO anima ſecūdū Bernardū/ a te tua conſideracio inchoetne fruſtra extendaris ad aliena/ te neglecta multi em̄ multaſciūt et ſeipſos neſciūt/ alios inſpiciūt/ et ſeipſos deſerūt deum q̄runt ꝑ exteriora/ deſerentes ſua interiora Idcirco abexterioribus ad interiora rediā/ ab inferioribus ad ſuꝑioraꝯſcendam vt poſſim cognoſcere vnde veni/ aut quo vadamvn̄ ſim et quid ſim Et ita ꝑ cognicōem mei aſcendā ad cognitiōꝫ dei Criſoſtomꝰ nō mīma ꝑs phīe ē cognicio ſui Iteambroſiꝰ Agnoſce te o homo quatus ſis attende tibi vt cōſideres quid in te intret in cogitacione/ quid exeat in ẜmoneet in oꝑacioue/ ergo vitā tuā o anima cōtidiana diſcuſſioneexamina/ et diligenter attende/ quātū ꝓficias et quantū de-ficias/ qualis ſis in moribus/ qualis in affectionibus/ ꝙͣ ſimilis ſis deo/ et ꝙͣ diſſimilis/ ꝙͣ prope/ et ꝙͣ longeIllud ſemper agnoſce multo laudabilior et melior es / ſi te
S0LaA7a