tam libenter et tā faciliter omnia ꝓpter ip̄m contempno cūintra meipām dico cū gaudio/ deus cordis mei deus parsmea in eternū Quid eſt qd̓ in ip̄a breuiſſima hora in dilcōmeo deguſto cum oīa dura ⁊ amara/ et aſpera gaudenter ⁊hilariter ꝓpter ipſum ſuſtinere/ totis viribus cōcupiſco/ etdico michi adherere deo bonū eſt/ et quis me ſeꝑabit a caritate xp̄iPonitur hic celeſtis conſolacio que electis datur in hocmundoHomoO anima hec conſolacio ſcd̓m bernardū nichil aliud eſt/ ꝙͣgracia quedā deuocionis ꝓcedens de ſpe venie/ et quidamguſtus boni licet exiguus/ et ſuauiſſima q̄dam delectacio/ qͣbenignꝰ deus afflictam recreat animā/ qua aīa ad deū requirendū inuitatur/ et ad diuinū amorem vehemēter accendit̉Un̄ hugo de ſcō victore O anima quid putas eſt hic tamdulce et tā ſuaue qd̓ in recordacōe dilecti deuotas ſolet tā-gere animas/ et tam ſuauiter afficere/ vt iā totaliter a ſeipſisalienari incipiant Exhilaratur conſcīa in obliuionē venitoīm preteritoꝝ dolorū memoria Exultat animꝰ/ clareſcit ī-tellectus cor illuminatur/ affectꝰ iocūdatur/ iā neſciunt mēbra Abi ſe eſſe conſpiciūt/ et quaſi āplexibꝰ amoris aliquidintus tenent/ et neſciūt quid ſit/ et tn̄ totis viribus tenere cōcupiſcūt Luctatur quodammō delcābiliter animꝰ/ ne recedat ab eo quaſi in eo finē oīm deſiderioꝝ inuenerit/ Hincquoqꝫ beatꝰ b̓nardus ait Nō nūꝙͣ dn̄e quaſi clauſis oculisad te ihiāti mittis m̄ in os cord̓ qd̓ non licet mō ſcire quidſit Saporē quidē ſentio dulcedinē a deo cōfortantē qd̓ ſi ꝑficeret in me nichil vltra q̄rerē/ nonne hic eſt cordis iubilusQuid ſit iubilus cordis Gregorius Iubilus dicit̉ineffabile mentis gaudiū qd̓ nec abſcondi nec ſermonibusaperiri p̄t ſed tn̄ quibuſdā motibus aperitur/ licet nullis ꝓprietatibus exprimatur Ande pſalmiſta beatus populus