Liber

ſed ſiª in pn̄ti neget ſe poſſeſſor reſtituere poſſe ⁊ ſine fruſtratione: vtdebit̉ tp̄s reſtituēdi cā petere: īdulgendū eſt ei: vt tn̄ de litis eſtimatōecaueat cū fideiuſſore ſi intra tꝑs qd̓ei datuꝫ eſt non reſtituiſſet. ¶ Et ſihereditas petitaᵇ ſit: eadē circa fructus īterueniūt q̄ diximꝰ īteruenired̓ ſingulaꝝ reꝝ petitioneᶜ. ¶ Illoꝝaūt fructuaꝫ quos culpa ſua poſſeſſor nō ꝑceperitᵇ: ſiue illoꝝ quos ꝑceperit in vtraqꝫ actōeᶜ eadē rō peneᶠ habet̉ ſi predo fuerit. ſi v̓o bone fidei poſſeſſor fuerit non habet̉rō ꝯſumptoꝝ neqꝫ nō perceptorūpoſt īchoatā aūt petitionē etiam illoꝝ ratioᵍ habet̉ qui culpa poſſeſſoris perceptiᵖ non ſunt: vel percepticōſumpti ſunt. ¶ Si ad exhibendū actū fuerit nō ſufficit ſi exhibeatrē is cū quo actū eſt: ſed opus eſt utetiaꝫ rei cām debeat exhibere .i. vteam cām habeat actor quā habiturus eſſet ſi cum primū ad exhibendū egiſſet exhibita res fuiſſet. iō qſi inter moras exhibendi uſucaptaⁱſit res a poſſeſſore: nihilominꝰ condēnabit̉. ¶ Preterea fructuū medij tꝑis: ideſt eius ꝙ poſt acceptuꝫad exhibendum iudicium ante reꝫiudicataꝫ īterceſſit rationem debethabere iudex. ꝙ ſi neget is cuꝫ quoad exhibendum actumᵏ eſt in pͦ n̄tiſe exhibere poſſe: ⁊ tp̄s exhibendicā petat: idqꝫ ſine fruſtratione poſtulare videatur dari ei d̓bet: vt tn̄caueatⁱ ſe reſtitutuꝝ. ꝙ ſi neqꝫ ſtatiꝫiuſſu iudicis reꝫ exhibeat: neqꝫ poſtea exhibiturū ſe caueat cōdemnādusᵐ ſit in id qd̓ actoris intererat ſiab initio res exhibita eſſet. ¶ Si familie herciſcunde iudicio actum ſitſingulas res ſingulis heredibꝰ adiudicare debet: ⁊ ſi ī alterius: perſo

na pregrauare videatur adiudicatio: debet hūc inuiceꝫ coheredi certa pecunia ſicut iam dictūⁿ eſt cōdēnare. ¶ Eo quoqꝫ noīe coherediꝗſqꝫ ſuo condēnādus eſt ꝙ ſolusfructus hereditarij fundi perceperit aut reꝫ hereditariam corrupit:aut cōſumpſitᵈ: que quideꝫ ſil̓r īterplures quoqꝫ qͣꝫ duos coheredesſubſequūtur. ¶ Eadēʸ ꝗdē īterueniunt: ⁊ ſi cōi diui. d̓ pl̓ibꝰ rebꝰ actūſit. ꝙ ſi d̓ vna re vl̓uti fundo. ſi quidē iſte fūdꝰ cōmode regiōibꝰ diuiſionē recipiat: ꝑtes eiꝰ ſingulis adiudicar̄ dꝫ: ⁊ ſi vniꝰ ꝑs p̄grauari uidebit̉ is īuicē certa pecūia alteri ꝯdēnādus ē. ꝙ ſi ꝯmode diuidi nō poſſitq veluti ſi hō forte aut mulus deqͦ actū ſit tc̄ totꝰ. vni adiudicandꝰ ē.⁊ is alteri certa pecūia ꝯdēnādꝰ ē.¶ Si finiūᶠ regundoꝝ actū fuerit.diſpicere dꝫ iudex an neceſſariaⁱ ſitadiudicatōᵗ: q̄ ſane vno caſu neceſſaria ē: ſi euidētioribꝰ finibus diſtīgui agros cōmodiꝰ ſit qͣꝫ olim fuiſſent diſtincti. Nā tunc neceſſe eſtex alteriꝰ agro partē aliquā alteriꝰagri dn̄o adiudicare. quo caſu ꝯueniēs eſt vt is alteri certa pecunia debeat ꝯdēnari. ¶ Eo qͦqꝫ noīe condemnandusʰ eſt quis hoc iudicio:ꝙ forte circa fines aliquid malicioſe cōmiſit. v̓bi gr̄a. qꝛ lapides finales furatꝰˣ ē: vl̓ arbores finales cōcidit. Cōtumacieʸ quoqꝫ noīe quiſqꝫ eo iudicio ꝯdēnat̉: veluti ſi quiſiubente iudice metiri agros paſſusnon fuerit. Qd̓ aūt in iſtis iudicijsalicui adiudicatū ſit: id ſtatī eius ſitcuiᶻ adiudicatum eſt.¶ De publicis iudicijsªUblica iudicia neqͣꝫ per actionesᵇ ordinātur: nec oīno quicquā ſil̓eᶜ hn̄t cuꝫ ceteris iudicijs de

induſtrialibus loꝗ qui ſunt percepti. ſed n̄ conſumpti a bo. fi. poſ. naꝫ cum ſuntfacti poſſeſſoris non rei ven. ſed iudicis offo petuntur. ut hic. ⁊. C. de rei ven. certum. §. bona fide. ſi autem malefidei ſit de conſumptis tenebitur cōditione ſinecā. de extātibus rei ven. nō dico eadeꝫ rei vē. qua petitur res. ſed alia oīno. lꝫ inpe. here. ſit ſecus: vt. C. de rei ven. l. certū. i. rn̄. De ꝑcipiēdis aūt tenet̉ offō iudicis: ut. jͣ. e. §. illoruꝫ. ⁊. ff. de reivē. ſi nauis. §. fi. ſi v̓o malefidei poſ. titulū habeat de ꝯſumptis tenet̉ cōdictione ſine cā deextātibus rei vendi. a ꝑcipiendis propter ti. excuſatur: ut. C.de rei vē. ſi fundū. niſi in quattuor caſibus vbi de percipiendis tenetur qui hꝫ tituluꝫ quosdic: ut. sͣ. diximus de rerū diui. §. ſi ꝗs a nō dn̄o.a ¶ Si in pn̄ti. no. in actionein rē incōtinenti fieri executionē: ſecus in ꝑſonalibꝰ: qꝛ quattuor mēſiū ſpaciū dat̉: ut. sͣ. d̓ac. §. quedaꝫ. ⁊. C. de vſur. rei¶ Et ſi hereditas In iuudi. l. ii. ⁊. iii.dicio vniuerſali ita fructus veniūt ſicut in ſingulari: ⁊ ī vtroqꝫ iudicio malendei poſſeſſor d̓nō perceptis tenet̉: ſecus in bonefidei poſſeſſore: niſi poſt litiscōteſtationē. h. d. are.b ¶ Et ſi hereditas petita. ſit ſihereditatis petitione actū ſit ⁊condēnatio ſecuta. nā ⁊ ipſa eūin rē ⁊ in perſonā: ut. sͣ. de ac.uedam.c ¶ Petitione: ut reſtituanturfructus cū re: ut. sͣ. ꝓximo. §.d ¶ Non ꝑceꝑit .ſ. qui titulumnō habebat. al̓s ab alijs ꝑcipiendis excuſatur ut mō diximꝰ.e ¶ Actiōe .ſ. ī rem ⁊ pe. here.f ¶ Pene. pene dicit qꝛ in pe.here. veniunt eadē rōne qͣ resſed in rei vē. alia eſt rei vendi.catio ꝓ re: alia pro fructibus.g ¶ Ratio. hoc eſt verum ꝑ reivēdicationeꝫ vel per iudicis oficiū. ſꝫ per cōditionē ſine cā ſicū bonū ⁊ equū: vt. ff. ſi certuꝫpeta. l. ſi ⁊ me.h ¶ Percepti. niſi infans. velpupillus fuerit poſſeſſor: vt. ff.de rei uen. l. ꝙ infans.¶ Si ad exhibendumReus nō exhibēs rē que in iudicio cepto exiſtit vſucapta: actori pro eo ꝙ moram in exhibendo cōmiſit condēnabit̉. inquo veniunt fructus perceptipoſt lit. conteſtationē. Et reonon habente facultateꝫ rei exhibende tempus infra qd̓ exhibeat ſtatuitur: ꝙ ſi contumax in exhibendo fuerit cōi ¶ Uſucapta. ſed comō potuit vſucapi cum interruptione facta in actione ad exdēnabitur īquātū actor in litē iurauerit. h. d. are.hibendum videatur facta ēt in rei ven. ut. C. de āna. excep. l. ſi; rn̄. ẜm Io. lex illa intelligitur in tribus caſibus ibi in lr̄a poſitis nō al̓s: vt. ff. ad exhiben. l. iul.in fi. Alij dicūt illā general̓r intelligi per. l. ff. de iudi. ſolemꝰ. ⁊ qd̓ dicit circa resmobiles intellige hic de quibꝰ nō interrūpitur vſucapio per lit. cōte. vt. ff. de reivendi. l. ſi poſt. prima ſnīa verior eſt.k ¶ Actum eſt. ⁊ obtentū.l ¶ Tamen caueat. vt. sͣ. e. §. ſed ſi neget. ⁊. ff. ad exhiben. de eo. §. ſi iuſtam ¶ Cōdēnandus. delato iureiu. in litē: ut. ff. de in lit. iur. l. in actiōe.¶ Si tamilie herciſcunde. Iudex in actione familie herciſcunde: ⁊ cōi diuidundo: ſi ſunt plures res cōmunes: ſingulas ſingul̓r adiudicabit. Et ſi vnaplus valeat ꝙͣ altera in pecunia condēnabit. ⁊ heres qui ꝑcepit fructus vel maleverſatus fuit in re cōi tenebit̉ coheredibus. Si v̓o vna res ſit que diuiſionē nonrecipiat adiudicabitur vni inſolidū ꝗ cōdēnabitur ꝯſocio in pecūia. are.n ¶ Dictum eſt. ut. sͣ. de ac. §. q̄dam actiones.o ¶ Eo. ꝯſumpſit. vt hic. ⁊. ff. fa. her. l. puto. §. ſed ſi dolo.p ¶ Eadem .ſ. vt fiat adiudicatio rerū ⁊ pecunie: vt. sͣ. eo. §. ſi familie: aut circadāna data in rebꝰ: vt. sͣ. eo. §. ꝓxi. et. ff. cōi diui. l. iij. q ¶ Poſſit. no. nōpoſſe fieri qd̓ ſine cōmoditate fit: vt hic. ⁊. ff. de v̓. ſigni. l. nepos proculo. Itemno. corpus aliud diuiduū vt fundus qui diuiditur ẜm voluntatem patriſfa. v.

rerū mixtura. accur.¶ Si finium. In iudicio finiuꝫ regundoꝝ iudex de fundo vnius alteri adiudicat ſi viderit expedire. Eūqꝫ cui de fundo alieno adiudicat condemnat in pecunia: ⁊ ſt quid malitioſe reperit circa confinia geſtum eo nomine ꝯdemnat. ⁊ adiudicans rei dn̄iuꝫ in eū cui adiudicauit trāſfert. are.r ¶ Si finiuꝫ. quo iudicio agitur vt agris cōſnibus termini ponant̉:ſed ꝓ domibꝰ vicinis h̓iudicio nō agit̉. ſi auteꝫſit domꝰ iuxͣ p̓diū ruſticū agit̉ vtili fi. reg. n̄ directo: ut. ff. fi. reg. l. ii. īprin. ⁊. l. ſꝫ ⁊ ſi. §. fi.ſ ¶ Neceſſaria. h .ſ. qd̓ſeꝗt̉: ſi euidentioribust ¶ Adiudicatio. fac̄. ff.fini. regū. l. ij. §. fi. ⁊. l.iii. ⁊. iiij. in prin.u ¶ Cōdēnandus .ſ. aintereē delato iureiu. inlitem.f ¶ Eſt furatus. ſed adꝗd dānabit̉: rn̄ quanin litem iurauerit actor.pōt ēt criminaliter puniri in ꝗnquaginta aureis ex. l. agraria ꝓ qͣlibet uice q̄ applicat̉ fiſcout. ff. de ter. mo. l. agraria. nec ciuilis tollitur ꝑcriminalem. cū ad rei ꝑſecutionē altera detur:ut. C. qn̄ ci. actio pͥ. cri.l. i. niſi interiꝫ donec altera exercet̉. vt. ff. d̓ pu.iu. l. is qui.y ¶ Cōtumacie. condēnatur .ſ. ad intereē delato iureiur. in litē.z ¶ Cui adiudicatō eſt.no. ex ſnīa iudicis dn̄ium tranſferri. ſic ē ī miſſione q̄ ſit ex ſecundo decreto ut. ff. d̓ acꝗ. poſ. l.iij. §. fi. ⁊. ff. ſi ex nox. cāaga. l. ij. ī fi. ⁊. ff. cōi di.ſed ⁊ ſi res. q̄ ſic accipe.ſi fuerit facta miſſio peripſuꝫ pͥtorē. nā ſola ſnīanon facit dn̄uꝫ: ſed traditio. ut. C. de pac. l. traditionibus. ⁊ īſti. de re.diui. §. per traditionē. ⁊ff. de acꝗ. poſ. l. iuſte. ſꝫquid in rei ven. ſi res eſtaliena ⁊ mea ꝓnunciet̉⁊ ex ea cā mihi tradat̉?rn̄. ideꝫ cuꝫ .n. publicia.minio mihi adiudicat̉ ⁊ tradit̉. vt. ff. de pub. l. iii. in fi. gͦ vbi dn̄s eſt dꝫ exmihi datur qn̄ a nō doſnīa traditio me dn̄ꝫ facere: ut. ff. de pub. l. quecūqꝫ. p̄terea lex vr̄ exp̄ſſa:vt. ff. de procu. l. nō ſolū. al̓s pōpo. §. ſed ⁊ is. ⁊. ff. de excep. rei. iu. l. ſi inter. nec ob. ꝙ ibi ſit error ex quo videat̉ dn̄iuꝫ nō tranſire. qꝛ hic error iāꝓbari non pōt iudicis ſnīa purgatꝰ a qua nō fuit appellatū. Iteꝫ nec ob.ꝙ ſnīa lata in actione ꝑſonali reo abſoluto ꝙ rēanet debitor: vt. ff. de cōdi. inde. l. iul. qꝛ illud hꝫ locum in obligatione q̄ eſt res īcorporalis. h̓ ātdicimꝰ de dn̄io rei corporalis: qd̓ facile ⁊ ꝓrſus pōt ſeꝑari ab vno ⁊ alijsdari: ſed nō ſic in īcorporali: vt. ff. pro ſocio. l. ea v̓o.a ¶ De publicis iudicijs Quia ciuilia iudicia dcā ſunt vſqꝫ huc: ⁊ ēt quedā criminalia .ſ. circa pͥdata delicta: vt. sͣ. in prin. huiꝰ quarti li. uſqꝫ adtitu. de actiōibꝰ. iō nūc ponit de publicis iudicijs.Ublica Totus iſte ti. diuidit̉ in qͣttuor ꝑtes. Prīo pōit ꝙ publiEcā iudicia non hn̄t ꝯformitatem cū priuatis. Secundo vn̄ dcā ſuntpublica iudicia. Tertio ponit in genere que pena ſit in publicis iudicijs.Quarto ſigillatim demōſtrat publica iudicia ⁊ pēas vniuſcuiuſqꝫ. Secunda ibi. Publica āt dicta. Tertia ibi. Publicorū iudicioꝝ. Quartaibi. Publica āt iudicia. ⁊. h. d. in ſumma. Iudicia ex edictis publicis d̓ſcēdentia in multis ab actionibus differunt. Et qꝛ vnicuiqꝫ ꝑmittit̉ accuſatio. ⁊ iō dicunt̉ publica. quoꝝ pena aliqn̄ ē corporalis: aliqn̄ irrogat īſamiā cū pēa pecūiaria. h. d. are. b ¶ Per actōes. īmo ꝑ accuſatōes.c ¶ Simile. hoc verbuꝫ nimis iarge poſitū ſic intellige. qꝛ ī ciuilibꝰ agitur vt aliquid detur. ſed hic vt puniatur accuſatꝰ. ⁊ ita cōſiderata petitio