Druckschrift 
Corpus iuris civilis : Justiniani Insitutiones. Mit der Glossa ordinaria des Franciscus Accursius und den Summaria des Hieronymus Clarius
Seite
24r
Einzelbild herunterladen
 

SecundusDe vſucapionibus.

2 4

poſſeſſionem propterª abſentiamaut negligentiamª domini: aut qꝛ ſine ſucceſſoreᶜ deceſſerit: ſine vi nāciſcatur: qui quāuis ipſe mala fidepoſſidet quia intelligit ſe alienumfunduꝫ occupaſſe: tamen ſi alij bona fide accipienti tradiderit poterit ei lōgaᵇ poſſeſſione res acquiri:qꝛ neqꝫ furtum neqꝫ vi poſſeſſumacceperitᵉ. Abolitaⁱ eſt eniꝫ quorundam veterum ſententia exiſtimantium etiam fundi lociueˢ furtumʰ fieri: ⁊ eoruꝫ vtilitati ꝗ res ſoli poſſident principalibus conſtitutionibus proſpicitur ne cui longa⁊ indubitata poſſeſſio d̓beat auferri. Aliquando etiaꝫ furtiua: velvi poſſeſſa res uſucapiˡ poteſt ueluti ſi ī dn̄iᵏ ptāte reuerſaˡ fuerit. tuncenim vicio rei purgato ꝓcedit eiusvſucapio. Res fiſciᵐ noſtri vſucapi non poteſtⁿ. ſꝫ papinianus ſcrpſit bonis vacantibꝰ fiſco nonduꝫdenūciatisº bona fide emptorē traditamᵖ ſibi rem ex his bonisq vſucapereᶠ poſſe: ⁊ ita diuus pius ⁊ diuus Seuerus ⁊ Antoninus reſcripſerunt. Nouiſſimeᶠ ſciendumeſt rem talem eē debere vt in ſe nōhabeat viciuꝫˡ. vt a bone fidei emptore vſucapi poſſit. uel qui ex alia

iuſta cauſa poſſidet. errorᵛ āt falſecauſe vſuc. non parit: veluti ſi quiscum nō emerit emiſſe ſe exiſtimāspoſſideat: vel cuꝫ ei donatum nonfuerit quaſi ex donatiōe poſſideat. Diutinaʳ poſſeſſio que prodeſſe ceperat defuncto ⁊ herediᶠ ⁊ bonorum poſſeſſori continuaturᶻ licꝫipſe heres ſciatª predium alienum.ꝙ ſi ille initium iuſtuꝫ non habuit:heredi ⁊ bonoꝝ poſſeſſori lꝫ ignoranti poſſeſſio nō prodeſt. Qd̓ noſtraᵇ cōſtitutio ſimiliter ⁊ in vſucapiōibꝰ obſeruari ꝯſtituit vt tꝑa ꝯtinuēt̉. Inter vēditorēᶜ qͦqꝫ ⁊ em̄ptorē ꝯiūgi tꝑa diuus Seuerus ⁊Antoninus reſcriprerūt. Edictoᵈ diui marci cauet̉ cuꝫ ꝗ a fiſcorē alienā emitᶠ ſi poſt vēditionē ꝗnquēniuꝫ p̄terierit poſſe dn̄m rei exceptione repeller̄. Cōſtitutio ātdiue memorieᵍ zenonis ꝓſpexit beneʰ his qui a fiſco ꝑͦ vēditionē autdonationē vel aliū ti. accipiunt aliquid vt ipſi ſtatiꝫᵗ quidē ſecuri fiāt:⁊ victores exiſtāt: ſiue experiant̉ ſiue cōueniant̉. Aduerſus aūt ſacratiſſimū errariuꝫ uſqꝫ ad qͣdrienniuꝫˣ liceat his intendere ꝗ ꝓ dn̄iovel hypotheca eaꝝ reruꝫ que alienate ſunt putauerint ſibi quaſdam

Propter abſentiā. ſꝫ hoc vr̄ falſuꝫ ꝙ ꝓpter abſentiā amittatur poſſeſſio: ut. ff. de acqui. poſſ. clā.qui ad nundinas. Sed rn̄. hoc ꝑꝑ effectiabſentie dicitur.n: ut quia lōgo tꝑe abfuit preſumiturꝙ ꝓ derelicto habiem ⁊ poſ. obliuiōeamittitur: vt. ff. de d.tempus erit in arbitrio iudicis: ut. ff. d̓ iure delib. l. i. §. fi. ⁊. l. ie.dūmodo longum ſit ⁊obliuionem inducat etaīum retinendi haberedeſinat: ut. ff. e. l. furtū.§. i. ⁊. ff. de acꝗ. poſſeſ.iēadmy Aut negligentiamſcꝫ tātam ut reſpuat reipoſ. qd̓ fa. ile ſit: ut. ff. d̓acꝗren̄. poſ. ſi ꝗs vi. §..i. ⁊. §. differentia. Sine ſucceſſore idē⁊ ſi cum ſucceſſore dūmodo nō fuerit apprebenſa: ut. ff. d̓ acꝗ. poſ.cū heredes.l Longa .ſ. x. uel. xx.an. ſed hic. §. duabusrōnibus eſt hodie correctus. nā preſumit̉ hodie talis poſſeſſio uiolenta: ut. C. unde vi. cōquerebat̉. ergo nō habet locū hec preſcriptio.ut. sͣ. e. §. furtiue. itemalia rōne ꝗa bona fidesdeſideratur ab vtraqꝫparte: al̓s. xxx. an. tātūpreſcriptio currit: ut inautē. ut ſpō. lar. §. ruri Accepit. uere ⁊ nonrtiue.l Abolita .i. perēptainde abolitio .i. accuſaionis perēptio. Lociue .i. ꝑtis. ſꝫ fūdus totus dicit̉. ut. ff.v̓bo. ſig. l. locus.Furtū. ⁊ eſt ſimile: ut. ff. e. l. querit̉. Sed cōtra. sͣ. de fur. ſi quis vxori. §. n̄ ſulfurarie. ⁊. l. ſi certe. ſo. ibi nō loci ſed terre qua eximebat̉ furtuꝫicit ⁊ eoꝝ ⁊c̄. ſic cōſtrue. ⁊ ꝓſpi. pͥn. cō. ne. cui eorum. quifiebat: ⁊ qd̓ſoli res poſſin. ⁊cͣ. ⁊ ſunt he principales cōſti. vt. C. de preſcri. lō. tēpo.iotum ti.Atiquando Fuartiua ⁊ vi poſſeſſa poſſunt uſucapi vitio purgato..h. d. Anus. Uſucapi. duabus rationibus ſtare nō pōt qd̓ hic dicitur. Prima ꝗadeſijt eſſe vitioſa. vnde nō erit mirabile qd̓ videt̉ uelle inducere cōtra idqd̓ eſt. sͣ. e. §. furtiue. rn̄. dic furtiua vel vi poſſeſſa .ſ. quodā. Secundaquia dominus nō vſucapit cum ſua ſit nec alius ab eo accipiens cum trāſeat dominium: ut. ff. e. ſequitur. §. lana. ſed rn̄. vſucapi poteſt .i. vſucapibilis eſt ut ſi ab aliquo nō domino alienatur nō cōmittente furtuꝫ eiusk Domini uel quaſi vt tutoris vel creditoris ſi alienā rem debitor obvſucapiat emptor.ligauit: vt. ff. e. ſequitur. §. ſi pupilli. ⁊ pro ſoluto. l. fi. aliud ſi ſuam: vtl Reuerſa. uel quaſi: vt. ff. de fur. ꝙͣuis. ⁊ ita ꝙ nō poſſit ab eo auelli:.e. ſequitur. §. ſi rē. accur.vt. ff. e. l.uitur. §. v. accur. Res fiſci. Res fiſci uſucapi nō poſſunt. ante tn̄ ꝙͣ fiſco denūciate fuerunt vſucapiuntur. h. d. arti.m Res fiſci .i. imperij.n Nō pōt .ſ. triēnio mobilis uel. x. uel. xx. an. īmobilis: idem in patrimoniali pͥncipis: ut. C. ne rei domi. uel tēplo. l. i. Itē eſt in re. ciuitatiſ: ut.C. de ſa. ſan. ec. l. fi. Preſcribūt̉ tn̄ dicte res ſpacio. xl. an. excepta re mobili eccleſiaſtica nō ſacra que triēnio vſucapit̉: ut. C. de p̄ſcrip. xxx. an. oē.⁊ in aucͣ. de ec. ti. §. ꝓ tēporalibꝰ col. ix. ⁊ ti. hec cōſtitutio īnouat cōſtitutiones. col. viii. Itē exceptis publicis q̄ ſunt in vſu publico deputata: ut. ff.dē via pu. l. viā. Itē res pupilli nō vſucapitur: ut. ff. de acꝗ. re. do. bonefidei. §. fi. nec intereſt. Itē res filii a patre alienata niſi. xxx. an. a tꝑe quoeſt ſui iuris: ut. C. de an. ex. l. i. in fi. ⁊ in aucͣ. de nup. §. ſi v̓o expectet. Itēres data preſi. cōtra. l. iul. repe. ut. ff. ad. l. iul. re. ꝗ cōtra legē. Itē fundꝰdotalis: ut. ff. de fun. do. l. ſi fundū.o Denunciatis. ab aliquo cū varie ſint cāe ꝗbus ad fiſcū denūciatio ſieri ſolet: ut. ff. de iure fiſ. l. i. in pͥn.y Ttraditā .ſ. ab eo ꝗ acceperat poſſeſſiōem horū bonorum.

q Bonis .ſ. alicuius moriētis ſine herede cui ſacceſſit fiſcus nō ideꝫ in ciuitate:vt. C. de bo. va. l. i. ⁊. l. uacātia. li. x.r Uſucapere .ſ. triēio vel. x. vel. xx. an. cū habeat ti. ſi autē ti. nō habet ⁊ uultex tēpore dilatiōis ſibi cōputare tēpus habet quattuor annos: vt. ff. de iur. fiſ. l..i. §. diuus. ⁊ de diuer. ⁊ tēpo. pre. l. inter. §. i. Sed ſi ex tēpore ex quo ceperūt adfiſcum peruenire. xx. an. habetut. ff. de iure fiſ. l. i. §. preſcriptio. accur. florē. Nouiſſime. Res vitioſa nō pōt uſucapi uel preſcribi. Item iniuſtus error factivſucapionem non parat. h. d.Areti.s Nouiſſime .i. in vltimis:vt breuit̓ dicā ſic. sͣ. de ſuſpcc.tuto. §. nouiſſime.t Uitium. uel quaſi: vt. sͣ. ꝓxi. §. ⁊. §. ſed aliquando. Sūtautem vitia: vt qꝛ furtiua velui poeſſa: ut. sͣ. eo. §. furtiue.Nunquid precaria poſſeſſio eſtvitioſa. rn̄. nō: ut. C. de preſci.lōg. temp. l. i. Nunquid clādeſtinā. Reſpō. nō dicit̉ res clādeſtina aliqua. l. ſed poſfeſſioꝗdam tamen dicūt omnia ſupradicta eſſe vitia reruꝫ: vt. ff.de acꝗren̄. poſſ. pompo. §. cuꝫquis.u Error. de errore facti loꝗtur idē magis in errore iuris:vt. ff. e. l. nūqͣ. ſed hic error facti qn̄qꝫ ꝓdeſt: vt. ff. ꝓ emptore ꝙ uulgo. ⁊. ff. ꝓ lega. l. prolegato. ⁊. ff. ꝓ ſol. l. iii. ⁊. ff. ꝓſuo hominem. in ꝗbꝰ caſibusdicūt ꝗdam locū habere ti. ꝓſuo ⁊ tm̄ in his ⁊ in alijs ꝗ a lege ſpecialiter īueniūt̉: ut d̓ iu.do. l. ꝓculus ẜm azo. Nos idēẜm Io. in oībus. ⁊ de his gratia exēpli poſuit lex ⁊ ti. empti.uel ſimili uſucapiet̉ nō ꝓ ſuotantū: ut tamen in emptiōe iuſtiorē errorem exigamꝰ: ut. ff.pro emp. li. ii. ⁊. iii. in pͥn. Itēquid ſi nō errat: ſed ſcit? Rn̄. nō pōt ſibi cām poſſeſſiōis mutare: vt. ff. de acqui.oſ. l. iii. §. illud. ⁊. ff. e. nō ſolum. ⁊. §. ꝙ vulgo.Otutina poſieſſio. Poſſeſſio defuncti cōtinuat̉ in heredē etiā malefidei.malafides vero defuncti nocet heredi. Itē tēpus venditoris cōiungitur cuꝫ temore emptoris. hoc dicit Areti.x Diutina .ſ. x. an. inter preſentes vel. xx. an. inter abſentes uel triēniū: ut. ff.j ⁊ a qui. ſꝫ cū fidei. §. ariſto. ⁊ sͣ. e. in pͥn. huius ti. ⁊. C. e. ii. diutina.y Et heredi. heres iure ciuili. bo. poſſ. iure pretorio: vt. jͣ. de bo. poſ. §. quos autem. accurſius.z Cōtinuat̉. niſi ip̄i heredi tradita ſit poſſeſſio: ut. ff. e. eius al̓s heres.a Sciat. ff. de acꝗ. re. do. l. queſitū. ii. rn̄. cōtra ſol. ibi heres ſciebat rē eſſe eiusqui cauſam a teſtatore habet: vt legatarii qd̓ nocꝫ: at h̓ alterius ſciebat qd̓ nō nocet ad vſucapiōem.b Quod noſtra cōſtitutio: vt. C. de vſucap. trāſ. l. i. ſimiliter nō ſolum in preſcriptio. accurſius.c Inter vēditorē quoqꝫ. tꝑa .ſ. vt cōtinuent̉: ſed in hͦ differt: qꝛ in titulo ſingulari: vtrūqꝫ .ſ. emptorē ⁊ uenditorē bonā fidē hēre oportet: ut. ff. ꝓ emp. l. ii. §. ſicā rē: al̓s ꝯtra. ſecus in vl̓i ti. vt h̓. ⁊ eſt rō qꝛ ſi heres n̄ adijſſet hereditas compleret: vt. ff. e. nunꝙͣ. §. vacuū. ⁊ qꝛ eſt eadē ꝑſona: ut in aucͣ. de iureiur. a mor. pre.cōcor. cū hoc. §. ff. pro emp. l. ii. §. emptori. ⁊. §. ſi defunctꝰ. ⁊ ſit hec cōiunctio adcrū ⁊ ad dānū: ut. ff. quē ad. ſer. amit. l. ſi alia. §. tp̄s.Edicto. Emēs a fiſcorē alienā vt fiſci ſtatī eſt ſecurus: ſꝫ datur dominoregreſſus cōtra ſiſcum quadriēnio. Idē in rebus habitis ab īperatore uel ab auguſta. h. d. Edicto .i. precepto generali al̓s pretorum dicunt̉ edie A fiſco. vt a procuratore īpialiū rerū. nā d̓ pr̄imonialibꝰ dr̄. jͣ. e. in fi.cta: vt qd̓ me. cau. l. ſi mulier. ⁊ ſimiles.f Emit .ſ. a fiſco vēdēte ut ſuā a quo edicto res minoꝝ reperiunt̉: vt. C. ſi aduer. fi. l. fi. Si aūt ut alienā: ut qꝛ ceſſatū eſt in ſolutiōe tributorū tria exigunt̉ utꝙ ſit d̓bitū ⁊ ꝙ ſit ceſſatū: vt. C. ſi aduer. fi. l. fin. ⁊. C. ꝑꝑ pu. pē. l. fi. ii. rn̄. fortebiēnio: ut. ff. lo. ⁊ cō. l. quero. §. īter. Itē tertio ꝙ res ſubhaſtetur: ut. C. ſi ꝓpterg Memorie vt. C. de quadri. pre. omnes.vij. pē. l. fi. Bene ꝓſpexit corrigendo edictum diui.i Statim. vt. ff. de peti. here. nec vllā. §. item ſi quis cōtra ſo. ibi in vniuerſitate hic in re ſingulari loꝗtur. Alij dicunt ꝙ h̓ corrigit. ⁊ eodē mō .ſ. primo ⁊ nonſecūdo. rn̄. ad. l. C. de here. uen. l. i. Itē ibi erat res fiſci.k Quadriēniū. niſi ſit minor vel rei publice cā abn̄s: ut. C. de re. mili. l. neqꝫ