PrimurProdiga/ te merita perditione prematPermiſſum eſt quos iam leti vicinia tangitVicturoſqꝫ dei celant vt viuere durentclix eſſe moriˣ nam vite longius euumᵗDeſtruit ingentes aminos ⁊ vita ſuperſtesimperio niſi ſumma dies cum fine bonoruꝫFffuit/ et celeri preuertit triſtia letoDedecori eſt fortuna prior quiſꝙͣ ne ſecundisTradere ſe fatis audet nec morte parataOfelix cui ſūma dies fuit obuia victoScire meri ſors prima viris. ſed proxima cogiPe diuerſis generibus mortis. Capitulū. xliij.Ebemur morti nos noſtraqꝫ factaᵉ Neqꝫ vllꝰ ēAutꝑuo aut magno leti fuga/ quobene circaDum licet in rebus iocūdis viue beatusViue memor ꝙͣ ſis eui breuisˣ atqꝫ fugacis;Omnia mors equat turba cum corpore mixtiDepeſito luxu veniunt ad tartara regeshors reſecat/ mors omne necat / qd̓ carne creaturhagnificos premit et modicos/ cuncta dominaturNobilium tenet imꝑium/ nullum reuereturCam ducibus ꝙͣ principibus cōmunis habeturꝙors iuuenes / rapit atqꝫ ſenes nulli miſereturGeta Oīa mors deletˣ cūctiſᵉ. Mors vltima pena ēNec metuenda viris/ rapimur quo cuncta ferūturOmnia morte cadunt. Mors vltima linea reruꝫ eſtOꝙͣ dura premit miſeros condicio viteNec mors humano ſubiacet imperioVulce mori miſeris ſed mors optata receditAt tum triſtis erit precipitata venitEſt hominū ſors iſta magis felicibus vt morsDit cita cuꝫ miſeris vitā diurna premat

GraciusClourij.Spe. m̄dAexatd. LucaꝰPro ciꝰqoximꝰAiionꝰ