NonusNec rigidos mroec regia muſci deditCarmina quis potuit tuto legiſſe tibulliVel tua/ cuius opus cinchia ſola fuitQuis poterit lecto durus diſcēdere galloEt mea neſcio quid cormina dulce ſonctAc tibi riualem noli tu fingere quemquāInqꝫ ſuo ſolam crede iacere thoro.Ꝙ non ſemper poſſūt curari vicio. Capitulum. xxIrma valent per ſe nullūqꝫ machaona querūtAd dubiani medicus confugit eger opemNen eadem ratio eſt ſentire et demere morbohenſus ineſt cunctis tollitur arte malumNon eſt in medico ſemper releuetur vt egreInterdum docta plus valet arte malumCernis vt ē molli ſanguis pulmone remiſſusIdſtigias certo limite ducat aquosIlſerat ipſe licet ſacras epidaurius herbasSanabit nulla vulnera cordis opeEy michi ꝙ nullis amor eſt medicabilis herbisTollere nodoſam neſcit medicina podeigrāNec formidandis auxilicitur aquisCura quoqꝫ int̓dum nulla medicabilis arte eſtAut ſi ſit longa eſt extenuanda morai.Explicit liber Octouus.¶ Incipit liber nonus De virtutibus. Diffinitio virtutis.Capitulum primuꝫIrtus eſt medium viciorū vtriqꝫ redactū¶ Diffinitio v̓tutis ⁊ ſapīe⁊de cadē cppētēdoIrtus eſt viciū fugere ⁊ ſupiencia primaItulticia caruiſſe/ vides que maxima crediſEſſe mala/ exiguum cenſum/ turpemqꝫ repulſam

Ouidiꝰ.Oxe tixiItem.