ucanꝰhaſcipꝰ.Quidinſl. StatiOno ciud
liberij ſacri mores/ hec duri inmcta catenisSecta fuit/ ſeruare modum finemqꝫ tenereNa turamqꝫ ſequi patrieqꝫ impendere vitamNec ſibi/ ſed toti genitū ſe credere mundoHuic epule/ viciſſe famen Magniqꝫ penatesSubmouiſſe hyemē tecto/ precioſaqꝫ veſtisSirtam mēbra ſuper romani more quiritisInduxiſſe cogam veneriſqꝫ huic/ maximus vſusProgenies/ vrbi pater eſt/ vrbiqꝫ moritusIuſticie cultor/ rigidi ſeruator honeſtiIn cōmune bonus/ fraus nulla catonis in actusSurrepſit/ partemqꝫ tulit ſibi nata voluptasExplicit liber ſecundus.¶ Incipit liber tercius. Qui eſt de Inuidia DiffinitioIniudie.Tapitulū primū.Eſſima res liuor totus letale venenuꝫAd mala ſola bonꝰ/ ꝯtͣ boͣ ſola/ malignꝰCōſiliū tacite preconcipit omnē molignūL1Effunditqꝫ palam quicqͥd ꝯcepitamaꝝDeſcriptio Inuidie ab effectu. ⁊cipituluꝫ. ij.Allor in ore ſedet macies in corpore totaNuſꝙͣ rectā cicies/ liuent rubigine dentesPectore felle virent lingua eſt ſuffuſa venenoRiſus obeſt/ niſi quē viſi fecere doloresNec fruitur ſompno/ vigilantibus excita curiſSed videt ingratos intabeſcetqꝫ videndoSucceſſus hominū/ curpitqꝫ et carpitur vnaSuppliciumqꝫ ſuum eſt.; ſors leto durior omniDe inuido qualiter cognoſcatur. Capitulum. iij.Vi coram probatᵐ. abſentē qui rodit amicūQui non ⁊ fendit alio culpante ſolutoe