hinricꝰVoximioQuerulGocciusAlexād̓.Natheꝰ.Geta.e oxinioAxxora.CothoMaximioIem.PerſiusjptimosQuidiuſ
liberTeſtudo miſeris tigris felicibus eſt moreM orte mori melius ꝙͣ vitam ducere mortisNors miſeros ditat et fato fata quieſcuntHiuere da miſero fit magis inde miſerGors hominum felix que nec ſe dulcibus annisInſerit/ et meſtis ſepe vocata venitE heu ꝙͣ ſurda miſeros auertitur aureEt flentes oculos claudere ſeua negatTenditur ad mortem cum nil ſupereſſe videturVltimus ad mortem poſt omnia fata recurſusNors ꝑcit reprobis deflorat florida/ quippeVentis erigitur ſpina/ roſeta iacentOmnia mors delet/ doctum cecidiſſe platonēAtqꝫ ipſum ſocratem procubuiſſe feruntOmnibus eſt eadem leti via/ non tamen vnusEſt vite cunctis exicijqꝫ modusꝘ ſimilis vento fuerit tua vita mementoQue venit abſqꝫ mora que ſola tranſit in horaDultum venturi ne curet tempora fatiNec metuit mortem qui ſcit contempnere vitamFelices obeunt quorum ſine crimine vita eſtFelix qui meruit tranquillaui ducere vitamEt leto ſtabiles claudere fine dies¶ Ꝙ nichil in mundo pereat. ¶ Capitulū. xxiijAtus cuncta ſuos repetunt matrēqꝫ requiruntEt redit in nichilum quod fuit ante nichilEgroti veteris medicantis ſompnia/ gigniDe nichilo nichil/ in nichilum nil poſſe reuertiftorma peritrerum/ datur altera quaqꝫ dierumNos igitur fenum primū caro/ poſtea cenumNec ſpecies ſua cuiqꝫ manet/ rerumqꝫ nouatrix