Vnc vltimo de ꝯiugatorū incōtinētiareſtat tractandū Et ꝙͣꝙͣ ꝓfeſſuꝫ caſtitatis ſcimoniaꝫ plus de celibatū ꝙͣ deveneris vicio deceret ediſcere. tn̄ qꝛ. ij. thi. iij.ſic de nr̄is tꝑibus ꝓphetauit apl̓s. In nouiſſimis diebꝰ inſtabūt tꝑa ꝑiculoſa ⁊ erūt hoīesſeipſos amātes cupidi incontinētes. voluptatū amatores magis ꝙͣ dei. habētes quidē ſpeciem̄ pietatis. virtutē aūt eiꝰ abnegantes. Idcirco nūc cogor verbis vti magni illiꝰ alberti qͥbus ſuꝑ. iiij. di. xxi. d̓t Huiuſmodi inquit turpes queſtiones nunꝙͣ tractari deberent. niſi nlla cōgerent monſtra que hijs tꝑibꝰ in ꝯfeſſione audiunt̉ ¶ Peto itaqꝫ a lectore ne ſcandaliſet̉ in ſequentibꝰ. ſi vltra ꝙͣ placet ſordiciespeccatorū deteget̉ carnaliū que certe medicat̉nequeūt nō patefactis talibus vulneribꝰ. ¶Circa que tn̄ nil noui dicturus ſum. ſed tantūea que doctores magni ī ſuis manifeſte ponūtvoluminibus ¶ Exit igitur de ꝯiugatorū in cōtinentia triplex ꝯſideratio. Prima de coniugalis actus merito ⁊ demerito. Secūda de reddendi debito vel indebito. Terciā de temporibusin quibꝰ ꝯtinētia indicit̉ Q uo ad pͥmuꝫ noͣnda ſūt. v. viꝫ qn̄ actꝰ ꝯiugalis ſit meritoriꝰ qn̄nec meritoriꝰ nec demeritorius ⁊ nullū pccm̄qn̄ pcc̄m mortale; ⁊ quando ſit veniale pcc̄m
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten