non veretur ꝓpter ſcandalū publice mētiri. Iocoſum mendaciū eſt pctm̄ more ꝑ accidens:qn̄ quis mendacium iocoſū iuramento affitmat. qꝛ ꝑiurium eſt. Alias mendacium ſꝑ ēpeccatum veniale ad minꝰ. Negando veritatēſcienter in iudicio qͦs peccat: etiam quando aliqͥs eſt reus Accuſatus em̄ tenetur iudici veltatē exponere quam ab eo ẜm formam iurisexigit. Ideo ſi ſic ꝯfiteri noluerit veritatē quādicere tenet̉ vel ſi eam mendaciter negauerit:mōiliter peccat Si vero hoc exquirat qd̓ nō p̄tẜm ordinem iuris: nō tenetur ei accuſatus rn̄dere: ſed poteſt vel ꝑ appellationē vel aliter licite ſubterfugere. mendacium tn̄ ſibi non licet¶ Teſtimomum ferre tenet̉ quis aliqn̄ requiſitus: aliqn̄ non requiſitus. Primo reqͥſitusautoritate ſuperioris ſui cui in hijs q̄ ad iuſticiam ꝑtinent obedire tenetur. ⁊ in hijs in quibus ẜm ordinē iuris ab eo teſtimoniū exigit̉puta in manifeſtis ⁊ in hijs de quibꝰ infamiapreceſſit. non aūt de occultis. nec de quibꝰ nōeſt infamia ¶ Scd̓ reqͥſitus autoritate alicꝰnō autoritate ſuꝑioris cui obedie̓ tenet̉: ſꝫ etiātunc .ſ. qn̄ reqͥrit̓ teſtimoniū ad liberandū hoīnē vel ab iniuſta morte ſeu pena qͦcunqꝫ l̓a falſa infamia vel etiā ab aliqͦ dāno tener hō adteſtificand̓ Tercō ſi in iſtis caſibꝰ precedētibꝰ