iudiciū ⁊ preceptū ¶ Nondū preterea ꝙ viciaoīa q̄ opponunt̉ quibuſcūqꝫ virtutibꝰ ꝯtentisſub prudētia. reducunt̉ ad. iiij. vicia. viꝫ precipitacōeꝫ. inconſideracōem. incōſtanciā. ⁊ negligentiā. Et ſūt iſta ⁊ gna̓lia ⁊ ſpālia vicia. ſic̄ec prudēcia q̄ eſt recta ratio agibiliū e virtusgna̓lis ⁊ ſpālis ¶ Precipitacio ſit dupliciterVno mō qn̄ quis ꝑ impetū volūtatis vel paſſiom̄s ꝑtrāſit actus ſeu ꝑtes ꝯſilij. puta qn̄ qͥsdimittit gradꝰ prefatos .ſ. memoriaꝫ ⁊cͣ. Aliomō qn̄ quis p̄fata ꝑtranſit ex cōtemptu regūledirigētis Et hoc ꝓprie vocat̉ temeritas. et ꝓuenit ex ſuꝑbia q̄ refugit ſubeſſe Inconſideracio ē qn̄ quis deficit in recte iudicādo. ex hoc ꝙꝯtemnit vel negligit attendere ea ex quibꝰ rectum iudiciū ꝓcedit. puta regulas cōes vel caſus vbi exorbitandū eſt ab eiſdeꝫ. ¶ Incōſtācia ē qn̄ quis rōne deficit in precipitādo ea q̄ſūt preconſiliata ⁊ iudicata tꝙͣ bona. Et fit aliqn̄ ex ira aut inuidia aut delectacōe ⁊ ſimilibꝰpreſertim ex luxuria. Negligētia eſt defectꝰ debite ſollicitudinis circa bona que qͥs facere dꝫEt ꝓuenit ex quadam remiſſione volūtatis ꝑquā ꝯtingit ꝙ racio non ſollicitat̉ vt precipiat ea q̄d̓ꝫ vel eo modo quo dꝫ Et opponit̉ ſollicitudini bone ſeu diligentie. Conſiſtitqꝫ ī interiori actu potiꝰ. Vnde ec dicit̉ a ne qd̓ eſt nonH. v
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten