ſit iſta hūanitas Reſ. Eſt vis inſita hūane nature a pn̓cipio qꝛ ſic̄ ꝑ ſindereſim ſit reſpectusad ꝓpriā ſalutē: ſic ꝑ hūc habitum nature. fitreſpectus ad ea q̄ ſunt ꝓximi ¶ Cuerit̉ An deoccultis cordis hō aliū iudicare poſſit. Reſ. Solius dei ē iudicare de occultis cordis iudicō cettitudinis Sꝫ qꝛ prou̓. xxvij. d̓r Quō in aqͣ reſplēdet vultus ꝓſpiciētis; ſic corda hoīm māifeſtaſunt prudentibꝰ. Et ecc̄. xix. Ex viſu cōgnoſcit̉vir et ab occurſu faciei ſenſatꝰ Math̓. qͦꝫ. vijA fructibꝰ eorū cognoſcetis eos Ideo alexan.ad primā aucͣtem dicit ſic. Illa manifeſtatioqua corda dicunt̉ eſſe manfeſta prudētibusnon ē niſi quedā noticia ẜm ꝯiecturam. ꝓpterquā non d̓ꝫ homo ꝓcedere adiudiciū bonitatiſaut malicie ẜm certitudinē. Sꝫ ex hoc p̄t oririq̄daꝫ preſūptio. Sil̓iter dic̄ ad ſecūdā dicend̓ec. qꝛ ꝯiectua̓ cātur ex īdicijs extei̓oribꝰ eoꝝ ēlatēt ī corde Ad terciam v̓o dic̄ ꝙ frcūs dicuntilla iudiciā manifeſta ꝑ q̄ p̄t eē cognicō preſūpcōis nō certitudīs. Vel ſi ꝑ frcūs intelligunt̉pccā tūc ſūt ea q̄ ſūt manifeſta vt blaſphemiafurta ⁊cͣ. ⁊ ꝑ illa iudicare ꝑmittit̉ ¶ QueriturAn hō ſeipſū de occultis cordis iudicare poſſitiudicio diffinicōis Reſ. ẜm ē undē ꝑ. v. ꝯcluſiones Prima loq̄ndo de ꝑſonā ⁊ de futuro etiā defragilitate ſua. aut de ꝑlinēte ad fragilitatem
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten