preſumēdum ē ibi de quolibꝫ iuxta regulā iuris ꝙ ſit bonꝰ donec ꝯſtet vel appareat ꝯtrariū⁊ tn̄ pōt ꝯtingere ꝙ ille ſit malus. ¶ Quartanō aūt de quolibet preſumēduꝫ ē ꝙ ſit malusdonec cōſtet ꝯtrariū Quīta ꝙͣuis in vno quoqꝫ ſit aliqͣ preeminencia. dicente apl̓o ꝙ arbitremur alios ſuꝑiores Hoc intelligēduꝫ ē adimitacōeꝫ hūilitatis noſtre. qꝛ ꝙͣtum bonumꝯtulerit deus alij neſcimꝰ. Nō tn̄ ſi ꝯſtet de maliciā actuali ꝓ tꝑe illo. debemꝰ ipſū iudicare bonum Et qꝛ in quolibet inſtanti malus peniterepoteſt. ideo ſi poſt actū pcc̄i mortalis appareātin tali ſigna pmīe. ſuſpicandum ē ipſuꝫ eſſe bonuꝫ. ꝙͣuis ec in bono aliter ſit ꝙͣ in malo. qꝛ ꝓvno malo de quo ꝯſtat poteſt dici malus Provno vero bono de quo ꝯſtat. non pōt ꝓpter hociudicari ſiue diffiniri bonꝰ Bonum eniꝫ ē vnomō. malum aūt omnifariū ẜm dyo. Aliter āteſt iudicandū de actibꝰ ꝙͣ de ꝑſonis qͣs ſꝑ poſſumꝰ iudicare bonas preſumēdo ꝙ ꝯuerſe ſintſtatim ¶ Querit̉ cū dubia ſint in meliorē ꝑteꝫinterpretanda. cur hoc ſit Reſ. ẜm tho. Quia ſicnō fit iniuria ꝓximo. alias fieri poſſet. Alexāder v̓o dicit idem ꝙ ẜm ſenecā ex hūanitate ſāpiēs quicqͥd accipit bn̄ illud interpretādo leuat& magnificat. quicquid dubium ē ex humanitate inclmat in meliꝰ Et ſi queritur quidmi
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten