iuſticie Scd̓ mō qn̄ iudicat hō in hijs ī quibꝰnon hꝫ aucͣtem. ⁊ dr̄ iudiciū vſurpatū. ſumit̉qꝫ ex ꝑte ipſiꝰ ꝑ quē fit iudiciuꝫ. Alio mō dr̄ p̄ſumptuoſū. qꝛ preſumit id qd̓ ad ſe nō ꝑtinetputa qn̄ aliqͥs iudicat de intencōe cordis l̓ aliis incertis Similiter qn̄ hō non hꝫ iuriſdicōemvel ſi hꝫ nō extendit̓ ad illam cauſā vel ꝑſonāVnde pcc̄m ē iudicare de rebꝰ dīnis que ſūt fupra nos que debemꝰ ſimplici corde crede̓ nonſcrutari temerarie Sic nec ſecularis iudex dꝫ iudicare declerico vbi ei non ſubicit̉ Tercio mōqn̄ deeſt rectitudo rōis. puta qn̄ aliqͣs iudicatde hijs que ſūt dubia vel occulta ꝓpter aliqͣs leues ꝯiecturas. ⁊ ſic dr̄ iudiciū ſuſpitionis l̓ temerarium ¶ Pro cuius intellectū notat alexāder ꝙ iudicium ē ſententia firmata. Suſpicionō iudiciū ſed ē opinio mali vt dicit thomasex leuibus procedēs indicijs. vel quod idem ēvt alexander dicit acceptatio vnius ꝑtis cumformidine alteriꝰ Et de iſta ſuſpicōe dicit alexander ꝙ prauum iudicium ē ex errore procedens temeraria ſentencia. vel ſuſpicio mali deoccultis aliorum. Et dicit ſanctus thomas ꝙpoteſt fieri tripliciter ẜm tres gradꝰ Primuseſt quādo homo ex leuibꝰ indicijs de bonitatealicuius dubitare incipit. et hoc eſt leue ⁊ veniale pcc̄m. Secundus ē cum aliquis ꝓ certo
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten