verbo Preterea qd̓ p̄fatis difficiliꝰ ē. lenet̉ qͣsad reſtitucōꝫ famē ſicut ad tꝑaliū rerū reſtitucōem. Primo qn̄ quis abſtulit famaꝫ falſū dicendo ⁊ iniuſte ordinē .ſ. debitū nō ſeruādo. ſecūdo qn̄ abſtulit famāverū dicēdo ſꝫ īiuſte putaqn̄ aliqͥs ꝓdit crimē alteriꝰ ꝯtrā ordinē debitūde hoc vide tractatūquē collegi de manuali cōfeſſoꝝ ī fine ¶ Quinta filia ē ſuſurratio Eſt ātſuſurratio q̄ qͦs ꝑ occultā oblocucōeꝫ inter aīcos ſeminare diſcordiā nitit̉ ⁊ ſeꝑare amicitiāProfert em̄ talis de ꝓximo q̄ pn̄t ꝯmoue̓ aīmaudientis Et ꝙͣuis talis nō intēdat ſemꝑ ſimpliciter malū d̓icere. intendit tn̄ dicere qd̓ aīmvnius poſſit ꝑturbare ꝯtra aliū etiā ſi ſit ſimpliciter bonū: ⁊ tamen apparens malū inꝙͣtuꝫdiſplicet ei cui dr̄ dicit̉ ec fuſurro bilīguis qd̓idem eſt. qꝛ ſuſurro nititur exvtraqꝫ ꝑte amiciciam rumꝑe Et ideo duabꝰ linguis vtitur adduos. vni dicens malum de alio: alteri vero dicens bonum ¶ Iudicium ſuſpicioſum. qꝛ ſepeextra ex inuidia oritur. Idcirco notandū ẜmtho. ꝙ iudicium eſt diffinicio vel determinatioeius quod iuſtum eſt ¶ Fit autem iudiciumin genere tripliciter. Vno modo quādo eſt cōtra rectitudineꝫ iuſticie. et tale dicitur iniuſtūvel peruerſum ſeu temerarium. cum non fit debitiſ ꝯditionibus ab illo qui habet poteſtatē47
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten