qd̓ primo videbat̉ eis eē ſuꝑfluū. pō ſtmoduꝫex praua ꝯſuetudine vix videt̉ eſſe ſufficiens.In multis etiā ipſe appetitꝰ abſorbet iudiciūrōis. vt ſi pͥmo moueat eos ſufficientia. poſtmodū aūt ad ingurgitacōm inclinat̉ eoꝝ ro-Querit̉ cum ncc̄itas cibi ſumpta nō ſit pctm̄⁊ voluptas q̄ eſt pctm̄ ſic ſe ẜm augͣ. immiſceat ꝙ neſcit hō aliqn̄ an ncc̄itateꝫ q̄rat an voluptatē. vtꝝ ignorantia hoc excuſet.? Reſ. idēConcedimꝰ ꝙ non ē ſcibile ibi ſꝑ perceptibiliter qͥd ſit licituꝫ ⁊ illicitū: ſic̄ nec in alijs pcc̄isvtꝫ in ira. Multotiens em̄ hō credit iraſci conͣvitiū ⁊ iraſcit̉ ꝯtra ꝑſonā. nec defacili pōt ꝑcipi. Ignorantia gͦ iſta ē pena pcc̄i origmalis:q̄ ignorantia non fuit in adā. In nobis auteꝫnon oīno excuſat pctm̄: cum tali peccato vbiſic ē illicitum non debetur niſi pena tꝑalis vnde ipſa vnctio freq̄ntius docet ſcōs vt ſciant diſcernere quid ſit ncc̄itas. ⁊ quid ſit voluptas:licet nō de ſe ad hec attingant. Querit̉ cum inmultis approximent nccaria ſuꝑfluis: adeovt non poſſit defacili diſcerni quid neceſſariūſit ⁊ quid ſuꝑfluuꝫ: q̄ritur ſi iſte qͥ ignorat qͥd̓neceſſarium ⁊ quid ſuꝑfluum accipiat plusꝙͣ neceſſariū ſit: peccet. ꝙ ſi eſſet certus quideſſet neceſſariū vltra non accipet. Reſ. idem.Si gaudet talis qꝛ ignorat: nihilominꝰ peccat