Si vero aliquis verbis alterius conͣdicit ꝓpterꝑſonam dicentis. cui conͣdicens ꝯſentire refutat ꝓpter defectū amoris aīos vnientis ſic nō ēꝓprie litigiū ſed diſcordia. de qua ſupra deriſio ſeu illuſio ſit qn̄ defectus preſerum peccatihoīs alterius pro ludo vel riſu accipitur: putaqnͣdo aliquis dicit de aliquo turpia. defectusvel mala. intēdens ponere eum in erubeſcentiamꝑ quandā ꝯfuſionē. ⁊ eſt quaſi idē ſubſānationi. Sed deriſio fit ore verbo: vel cachinnis. ſubſānatio at naſo rugato. deriſio ſeu illuſio eſt pctm̄ mortale tunc qn̄ malū alteriuſaccipitur quaſi ꝑuum rōe ꝑſone. ſicut defcūspueroꝝ ⁊ ſtultoꝝ paꝝ ponderare ſolemꝰ. Sicalique illudere vel irridere eſt eū aīo ꝑuipendere: ⁊ eū tam vilem eſtimare vt de eꝰ malo nonſit curandū: ſed ſit quaſi ꝓ ludo hn̄dus. Et hꝫilla deriſio pcc̄i moͣrlis gradus ẜm ꝙ ꝑſonaq̄ irridetur plus reuereri deberet Primus ē cūirridet̉ deus vel ea q̄ dei ſunt. Scd̓s cū irrident̓ꝑentes. Terciꝰ cum irridentur iuſti hoīes Vemale vero pctm̄ fit irriſio qn̄ malū alterius accipitur vt ꝑuum ẜm ſe. vt cū aliqͣs alteriꝰ perſone malū vel defectū in ludū vel riſū ponit. qꝛẜm ſe ꝑuum malū eſt ⁊ nō accipitur qͣſi ꝑuūrōe ꝑſone. ⁊ eſt veniale vel leue peccatum ẜmſuū genꝰ Maledicere ē malū alteri optare. l̓e. iij