preterea ẜm bern̄. clarā. ꝯtra hin. de gan. d̓. iiij.q. xxxij. drn̄t ꝯtemne̓ ꝓprie. ⁊ negligere. qꝛ ꝯtēp̄tus nō ſolū importat priuacōeꝫ actus volendi ad illud qd̓ ꝯtemnit̉. ſꝫ ec̄ actum poſitiuū diſplicentie. Vn̄ actꝰ vilipenſiōis poſitiue eſt deracōe ꝯtemptꝰ. ſꝫ negligētia non importat actum diſplicētie circa illud qd̓ negligit̉: ſꝫ ſolūpͥuat actū placētie Vn̄ ſi negligo ire ad eccāꝫnon oꝫ ꝙ diſpliceat mihi ire ad eccām: ſꝫ ſufficit ꝙ non placeat mͥ ¶drn̄t eī diſplicere ⁊ placere ſicut volens ⁊ nō volēs. qꝛ volens dic̄ actūpoſitiuū. ſed nō volens non. vt pꝫ. iij. ethicorūVVnde oīs qͦ ꝯtemnit negligit ⁊ non ecōnu̓ſo.Inobediētia quid ſit habes in. c. precedentiſ.xviij. Iactātia eſt mendaciū quo qͦs verbo velſigno ſibi attribuit bonū l̓ ꝑfectionē quā nōhꝫ Et ꝯſiſtit vt plurimū in verbis. puta quādoquis ſe verbis extollit ſupra quod in veritatein eo eſt bonum. Et oritur aliquando ex ſuperbia impellente. vt ex arrogantia qua aliquiſinteriꝰ ſupra ſeipſū eleuat̉. Talis arrogantiavt §. viij. primi capi. ſupra factuꝫ eſt ſpeciēs ēſuꝑbie. Iactancia aūt non ē iſta arrogācia ſꝫfrequentiꝰ eius cauſa eſt. Ideo eē greg̓. ꝓ. iij.ſpecie eandē vocat iactanciā. Iactancia preterea aliquando oritur ex mam gloria. quia exvanitate quis ad iactanciā procedit. ⁊ in hocX vj