in ꝙͣtum falis hꝫ ſolum ex ſe ꝙ ē ex nihilo ſedlaus ē creaturā Secūdo qꝛ vana laus hꝫ malūfinem ⁊ indebitū. ideo eē vanū quidē. qꝛ vanūeſt quod non ſortit̉ debituꝫ finem. Tercio exꝑte eoꝝ qͦ laudant hꝫ vanitatē. qꝛ hominū iudiciū eſt inſtabile. nunc rectū nunc curuū. ⁊rͣto ex ꝑte materie de qͣ laus ē. qꝛ ſunt verba ⁊ ꝑꝯn̄s ventꝰ fractus vel aer. Quinto ex ꝑte eiꝰ dequo ē laus. quod aliqn̄ iudicat̉ ab vno bonūeconu̓ſo ab alio. Ergo qͥ delectant̉ ī vana gloria delectantur in re vaniſſima ¶ Eſt aūt appetitus vane glorie quadruplex Primꝰ qn̄ quiſgloriam appetit de eo quod non ē. Secūdꝰ qn̄gloriam q̄rit de eo qd̓ eſt. ſꝫ non ē gloria dignum. vt de re fragili ⁊ caduca Tercio quandoq̄rit gloriam ab hoīe. cuius iudiciū non ē certum Quarto qn̄ gloriam nō refert in debitumfinem actu vel habitu .ſ. ad dei honoreꝫ vel ꝓximi ſalutem ¶ dr̄nt ec manis gloria ⁊ ſuꝑbiaſicut cauſa ⁊ effectꝰ. qꝛ ſuꝑbia inordīate excellentiā appetit. ſꝫ inanis gloria appetit excellencie manifeſtacōem Vnde alexāderde hall̓. dic̄Non ſūt idem formaliter ſuꝑbia ⁊ manis gloria. licet vnum ꝯtingat tū alio eſſe vt in pluribus Nam appelitꝰ laudis vt qͣs honoretur ⁊laudet̉ ab alijs verbo ē inanis glorie ſi eſt i mnani vel vano. Appetere vero preeſſe ⁊ efferrib n