vt in angelo patuit ⁊ hoīe primis. ꝓ matei̓alivero hꝫ ꝯuerſionem ad ꝯmutabile bonumSuꝑbia gͦ eſt appetitus immoderatꝰ ꝓprieexcellentie. Aliud aūt ē appete̓ excellentiā dic̄allexander. ⁊ aliud ē appetere excellentia ꝓpriam vt ꝓpriam. Appetere em̄ excellentia cuꝫ ſitnaturale angelo ⁊ hoī: inqͣntum ſint facti adimaginē dei non eſt pctm̄. ſed appetere excellētiam ꝓpriam vt ꝓpriam ſeu immodea̓te ſꝑ eſtpctm̄. Et hoc fit multipl̓r. Primo reputandoſe illam hr̄e a ſe non ab alio Scd̓ reputandoſe illam hr̄e ab alio ſed ſuis meritis. Tercioreputando ſe falſo illa in hr̄e cum non hēat.Quarto reputando ſe hr̄e illud in quo excellitplus oībus Et ideo in diffinicōe liꝓprie ſonatin vitium. puta cum dicit in corde ſuo ꝙ hēataliquid a ſe. vel cum dicit meritum eſſe a ſe ⁊ſic de alijs differentijs ſeu ſpeciebus ꝑ beatuꝫgre. aſſignatis. Suꝑbia ꝯpleta ē ẜm ſuū genus moͣre pctm̄ tripl̓r. Primo qn̄ eſt conͣ dilectionē dei: vt qn̄ poſt deliberationem rōnisrenuit ſubijci deo et regulis eius. ad q̄ ncc̄itatis debito tenet̉ Scd̓ qn̄ eſt ꝯtra dilcōem ꝓximi. vt qn̄ aliquis ſic ſe p̄fert ꝓximo ſuperioriꝙ ab eius ſubiectione ſe ſubtrahit ad quā tenet̉ debito nccītatis. Qui inquit deus vos ſpetnit. me ſꝑnit. Tercio pctā iſta que ex ſuꝑbia