diffinit pctm̄. Eſt preuaricatio legis d̓ine ⁊ celeſtiū inobedientia mandatoꝝ. vnde ſic ſuꝑbia non ē ſpāle vitiū nec capitale: ſed regina oīum vitioꝝ. Alio mō eſt ſpeciale vitiū. ⁊ ſic eſtappetitus mordīatus ſeu immoderatus ꝓprieexcellentie. ⁊ ſic idē eſt cū nolle obedire ſuperiori. preſertī deo ⁊ regulis eiꝰ debitis. nā ſic̄ qd̓libet pctm̄ hꝫ duo .ſ. auerſioneꝫ ab incommūtabili bono. ⁊ ꝯuerſionē ad mutabilē creaturam. Ita ⁊ ſuꝑbia hꝫ duo. vnum ꝑ ſe ⁊ ꝯpletiuū peccati ac formalē ⁊ hoc ē ꝯtemptꝰ. Aliudmateriale ⁊ illud ē appetitꝰ immoderatꝰ ꝓprieexcellētie. ꝓpter primū hꝫ ſuꝑbia ꝙ eſt maximum pctm̄ ⁊ regina vitioꝝ. nō aūt ꝓpter ẜm.Vn̄ nolle ſubijci deo vel ſuperiori loco dei ac regulis eoꝝ. ſed ꝯtemptus taliū ē ꝓprius actꝰ ſuꝑbie: immō talis ꝯtemptus dei ē maximū peccatum. ⁊ additus alijs facit ꝑfidiā. deſꝑationē. ⁊ oīa alia pctā maiora facit. Inſuꝑ oīa alia pctā excepto prefatō ꝯtemptū ꝓcedūt pͥncipaliter aut ex ignorantia. aut ex infirmitate. ſeu ꝓpter deſiderium cuiuſcunqꝫ alterius boni a deo: ⁊ iſta hn̄t pro formali. auerti vero adeo ꝓ materiali. Sola aūt ſuꝑbia econu̓ſo hꝫpro formali auerſionē a deo ſeu ꝯtemptum ⁊idcircō etiam principaliter hꝫ ꝙ eſt peccatuꝫmortale. Eius autē motiuū ē vnitas pͥncipatꝰ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten