Uſura. i.
CCCLXIII
redeundo ita accipiet vltra ſortem. ⁊ vſurariuſpeſſimꝰ eſt. Septimo modo fit cambiū in romana curia: qd̓ quidē eſt vſura clara. licet ſubcambio pallietur. ⁊ fit ſic. Clericus ꝯſecutꝰ denouo aliqd̓ beneficiū ꝓ expeditione bullaruꝫip̄ius indigens pecunijs petit a campſore ſubmutuo certa ſumma. puta centū ducatos reſtituēdos in patria. puta turonie hinc ad ſexmenſes monete ibi currētis ei quem prefatuscampſor ſtatuerit: mutuat campſor. ſed vltracambiū exurgens ex varietate valoris monētein diuerſis locꝭ exigit. v. vel. viij. ꝓ centenario.tales campſores vſurarij ſunt indubitater Etlicet quidā conati fuerint defenſare ꝙ licite p̄tfieri tale cambiuꝫ ſic cū pͥmo ſcd̓o tercio quarto qͥnto ⁊ ſexto modo dictū. Dicēdo ꝙ non eſtꝯtractus mutui: ſed ꝑmutatiōis vl̓ emptiōisſeu ꝯtractꝰ innoīatꝰ ſaltē. ⁊ lucrū ꝓueniat ratione dubij vel patrie. Iō nō p̄t eſſe vſura. Sꝫꝯtra ip̄os eſt textꝰ dicti ca. fi. a contrario ſenſuvbi dicit̉. Ille quoqꝫ qͥ dat dece ſolidos vt aliotꝑe totidē ſibi grani vini l̓ olei menſure reddātur. q̄ licet tūc plus valeant: tn̄ vtruꝫ plus velminꝰ ſolutionis tꝑe ſint valiture veriſil̓r dubitat̉ nō debet ex hoc vſurariꝰ reputari. hec ibiErgo a ꝯtrario ſi veriſil̓r plus p̄ſumerent̉ valiture tꝑe ſolutiōis eſſet vſurariꝰ. Et iſte contractus videt̉ emptiōis vl̓ ꝑmutatiōis aut ſattēꝯtractus innoīatus. qꝛ dat pecuniā recepturgranū ⁊ hmōi: q̄ magis diſtāt a ducatꝭ qͣꝫ ſterlini. ꝓpterea tene indubitanter ꝙ eſt ꝯtractusmutui interp̄tati cū ſpe habendi vltra ſortē celebratꝰ. Nec obſtat ꝙ aliqn̄ minꝰ. qꝛ vt plurimū ⁊ in extimatiōe intendūt lucrū ⁊ ineſt. Etlicet Archi. flo. in ſumma teneat ꝙ tales ſolūſunt vſurarij mētales. Tu tn̄ eos dicas eē vſurarios etiā reales. qꝛ mutuū petenti nō volūtdare niſi cū iſto pacto. Et ſic ptꝫ ꝙ ſunt vſurarij mētales ⁊ reales. vn̄ Hoſti. ⁊ Goff. dicittales vſurarios qͥntūcūqꝫ ſub ſpecie ꝑmutationis emptiōis vl̓ alteriꝰ ꝯtractꝰ pallient̉: et oībus execrabiliores ſunt: qͥ de nūdinis ad nundinas tales ꝯtractꝰ faciūt cum excedāt centeſimā ẜm Hoſt. cū quo ꝯcor. Alex. lom. Eſt tn̄ꝯtractꝰ in qͦ nō dicerē ꝯtractū vſurariū nec illicitū. videlicꝫ. Eſt aliqͥs qui vellet ire de Ianua Condres ꝓ negociatiōe nollet ſecū deferre pecunias ꝓpter ꝑicula q̄rit aliquē cui det ſuas pecunias hic Ianue qͥ faciat ſibi rn̄dere totidē londres. ſed qꝛ ꝓpter abuſum p̄fatorummercatoꝝ nō pōt p̄ſcire determinate qͦt librasde ſterlini valeant ſue pecunie accipit lr̄as ẜmcurſum cambij a quodā hic Ianue cui dedit
ſuā pecuniā ⁊ inde lucrat̉ aliqͥd. Dico ꝙ ſi iſtenō ideo hic dat vt inde ꝑ cambiū lucret̉. ſed ſolū vt ſuas pecunias londres habeat: ꝙ tale lucrū ſibi adueniēs nō faciet eū vſurariū: cū adueniat ſibi potiꝰ rōe incertitudinis ſeu patrieqd̓ excuſat ab vſura. qn̄ mutuuꝫ nō ſit ſpe habendi vltra ſortē. Si tn̄ poſſet ſcire preciū ſuepecunie preciſe. ⁊ ſic habere. ⁊ vellet hmōi lr̄ascambij eſſet vſurarius. qꝛ iaꝫ intenderet lucrūex mutuo: nec incertitudo euꝫ excuſaret dictocapitulo fi.¶ Utrū deponens pecuniā apud camꝑſorē vl̓mercatore vel artificeꝫ ꝓ qua qꝛ negociat̉ datdeponenti certū qͥd ꝓ cetenario licite recipiat?℟. ẜm Bald. in. l. i. C. ꝓ ſocio. Aut talis depoſuit in ſpē. ⁊ tūc qꝛ illicite vſus eſt pecunia depoſita tenet̉ ome lucrū reſtituere deponēti. qꝛex re illius locupletior factꝰ eſt. ar. l. qͥ ſine vſuris. ff. de nego. ge. Sed ego nō credo in ꝯſcīaꝙ teneat̉ de neceſſitate per ea q̄ dixi Reſtitutiopͥmo de lucro ꝙ vſurariꝰ ꝑcepit ex pecūia vſuraria. qd̓ nō tenet̉ reſtituere. Aut vſus eſt licite. qꝛ depoſuerat in numero. ⁊ tūc ſi deponensnō habuit animū fenerādi. ⁊ campſor liberaliterdat vel ex quadā equitate: ſic licite reciperepōt ſine vſura. Si ꝟo dat ex quadā neceſſitate credens ſe obligatū excuſat̉ deponēs qͣꝫdiubona fides durat .ſ. credēs ꝙ liberaliter dedit.Nā obligatio antidotoꝝ iuſtā parit receptionē ꝑ errore ſoluti. l. ſi teſtamēto. §. i. ff. de fideiuſ. Si ꝟo deponēs habuit animū aliqͥd habendi lucri. ſic vſurariꝰ eſt. qꝛ verū mutuuꝫ ēcū ſpe hn̄di vltra ſortē cū ſit in nūero nō in ſpēniſi depoſuiſſet rōne ſocietatꝭ cū ꝑiculo ſuo. ſꝫquo ad reſtōnem dic vt s. Reſtitutio pͥmo inverbo vſurarius.¶ Utrum deponēs pecuniā dotalē apud mer56catorem. ita ꝙ ſit ſalua ⁊ recipiat aliqͥd de lucro ſit vſurarius. videsͣ. dos. §. xi. ⁊ ſocietas.i. §. vij.¶ Circa ꝯtractū emptiōis ⁊ venditiōis. qꝛ ſepe interuenit mutuū verū vl̓ interp̄tatū. Id̓oplura querunt̉.¶ Utrum mercator ſeu artifex ſit vſurariꝰ quiilli qui ſtatim ſoluit rem vendit ꝓ minori precio qͣꝫ illi qui non ſoluit incōtinenti. ſed vultterminū? ℟. p̄ſuppono pͥmo qd̓ dicit Sco. īiiij. diſ. xv. q. ij. ⁊ Ricar. in. ij. quol̓. q. xxiij. ar.iij. ꝙ penſatio valoris rerū vſualiū nō pōt fieri a nobis niſi ꝑ coniecturalē ſeu ꝓbabilē opinionē. Et hoc quidē nō punctualiter ſꝫ ſub ꝙͣdā latitudīe eqͣlitatꝭ. vn̄ ꝑuus exceſſꝰ eqͣlitatēillaꝫ nō corrumpit. ſed tūc ſolū quādo eſt ibi