CalipXXVII.
innoteſcit falſitas affirmationū ⁊ negationū¶ Utꝝ pctm̄ blaſphemie ſit remiſſibile? ℟.ꝙ ſi blaſphemia fit ex coactōe vel deceptōe vl̓infirmitate. ſic habet cam annexā ꝓuocatiuādiuine miſcd̓ie ad remiſſionē. Et ſic intelligeillud Mat. xij. Omne pctm̄ ⁊ blaſphemiaſcꝫ ex infirmitate vl̓ coactōe remittet̉. Si autē blaſphemiā comitat̉ certa malicia. tunc d̓rirremiſſibil̓. nō qꝛ nō poſſit remitti. ſed qꝛ nōhꝫ ſecū cām motiua ad remiſſionē. Et ſic intellige illud Matt. xij. Spūs aūt blaſphemie .ſ. illate ex certa malicia nō remittet̉ .i. vixſiue difficult̓ remittit̉. qꝛ nō hꝫ excuſatiōem.¶ Glaſphemia ꝟo ſctōꝝ ꝯn̄r redūdat ī deumdū vel illis attribuunt quod deus ex ſua gratia declarauit nolle in eis eſſe. vl̓ remouēt qd̓declarauit ī eis eſſe. ⁊ eodē mō eſt pctm̄ ſicutblaſphemia dei.¶ Utꝝ blaſphemꝰ poſſit abſolui a ꝓpͥo ſacerdotę? ℟. Pa. in. c. ſtatuimꝰ. de male. ꝙ nō publice blaſphemās. ſed ep̄s. facit glo. ī. c. ij. depe. ⁊ re. li. vi. Secꝰ ſi occulte. qꝛ ẜm Ho. tuncnō ꝑtinet ad ep̄m. Ego ꝟo ītelligo ꝙ ē caſusep̄ī qn̄ blaſphemia ē publica nō ſimpl̓r ſꝫ qn̄ꝓpter publicitatem defert̉ ad ep̄m. Un̄ dicitGof. ⁊ Ho. ꝙ q̄ dicunt̉ ī. d. c. ſtatuimꝰ. d̓ pena tꝑali vl̓ pecuniaria. intelligunt̉ ſedēte iudice ꝓ tribunali. In iudicio aūt aīe p̄ſb̓r diſcretus moliēdo rigorē diſpēſare poterit rigoreꝫex cā circa penā ſpūalem ſuꝑioreꝫ. xxvi. q. vij.penitētibꝰ. hec Hoſti.¶ Sed qn̄ d̓r publica? ℟. Pa. ⁊ Hoſ. ī. d. c.ſtatuimꝰ. ꝙ publica d̓r qn̄ eſt notoria iuris.puta ꝯuictus vl̓ ꝯfeſſus in iudicio. vl̓ notoria facti. puta qꝛ publice pluribꝰ aſtantibusblaſphemia intulit. facit. c. fi. de coha. cleri. etmū. Et breuiter qn̄ ꝓbari pōt. et ad ep̄m defert̉ d̓r publica. ar. l. palā. ff. de ver. ſig.¶ Quid ſi calore iracūdie vl̓ ebrietatꝭ qͥs blaſphemat? ℟. Pa. in. d. c. ſtatuimꝰ. doc. cōiterrecitāt dictū abbatꝭ dicētꝭ ꝙ licet peccꝫ gͣuitertn̄ nō puniet̉ pena. d. c. ſtatuimꝰ. qꝛ neſcit qd̓ammodo qͥd faciat. ſic̄ nec ꝯfeſſio ſic facta p̄iudicat: vt no. glo. ī. c. ex lr̄is. d̓ diuor. Et placet Pa. ī ebrio. ar. l. oē delictū. §. qͥ ſe vulnerauit. ff. d̓ re mili. Sed ī accenſo calore ire dicitforte nō ꝓcedere niſi calor eēt ex iuſta cā ꝓuocatꝰ. ar. l. ſi adulteriū. §. imꝑatores. ff. d̓ adul. ſecꝰ qn̄ ex īiuſta cā. puta qꝛ in lucro amiſitar. c. inebriauerūt. xv. q. i. ſed ego dico ꝙ tamex ebrietate qͣꝫ ex ira blaſphemas nō excuſat̉a mortali ſi adu̓tit qd̓ dicit ⁊ ſignificatōꝫ verboꝝ. vt pꝫ ex dictis. qͦ ꝟo ad penā. d. c. ſtatui-
mus credo oīno exeuſari ꝓpter ꝟbū ī eo poſitū .ſ. p̄ſumpſerit relaxare. ſed qͦ ad aliā penamextraordinariā bn̄ attendēdū ē an̄ fuerit ī culpa ebrietatis vel ire. vt maior imponatur. ⁊ ſinō fuit in culpa minor det̉.¶ Que ē pena p̄fati. c. ſtatuimꝰ? ℟. ꝙ. vij. dn̄icis ſtet pͦ foribꝰ eccl̓ie. dū agūt̉ miſſaꝝ ſolēnia⁊ vltimo die ſine pallio ⁊ calciamētꝭ. et ligatꝰcorrigia ī collo. Item in. vij. ferijs ſextꝭ p̄fatarū dn̄icaꝝ ieiunet ī pane ⁊ aqͣ et nō intret eccl̓iam. Itē ꝙ ī quolibet p̄fatoꝝ dieꝝ tres ſi poterit vl̓ duos aūt ſaltē vnū pauꝑeꝫ reficiat. ⁊ſi nō pōt in aliā penā ꝯmutet̉. Itē ſi eſt diuesxl. ſolidos ſoluat vel. xxx. vel. xx. vl̓ ſaltē. v. vſualis monete. quā pn̄īam ſi noluerit facere:interdicat̉ ei ingreſſus eccleſie ⁊ in obitu careat eccl̓iaſtica ſepultura.vide. jͣ. pedagiūAOEllA ⁊tallia. qꝛ ꝑ eodē accipiunt̉ vel quaſi.jVnon dꝫ eſſe de ere. autLauricalco aut cupro.nec de ligno. nec de vitro. nec decriſtallo vl̓ lapide. d̓ ꝯſe. di. i. vaſa. ⁊. c. ſe. ſꝫ dꝫ eē d̓ auro vl̓ argēto aut ſtāno. c.¶ Quis pōt ꝯſecrare calicē calix. d̓ ꝯſe. di. i.⁊ patena? Car. ī cle. attēdētes. de ſta. re. vr̄ ſentire ꝙ ep̄s ⁊ etiā abbates qͥ vtūt̉ inſignijs pōtificalibꝰ qn̄ hn̄t ex ꝯſuetudine. qꝛ iſta ſūt potiꝰ dignitatis qͣꝫ ordīs. ſed Ge. ī. c. abbates. d̓pͥuil̓. li. vi. dicit ꝙ licꝫ hic glo. ſit ꝓ ipſis abbatibꝰ. tn̄ debēt abſtinere ꝓpter vnctiōꝫ q̄ fit ineiꝰ ꝯſecratōe. c. vnico. de ſa. vncti.¶ Quō execrat̉? ℟. ẜm Pe. de pal̓. ꝙ ꝯſecratōcalicis fit in ſuꝑficie. ⁊ ideo ſi calix argēteꝰ cōſecratus deauret̉: indiget recōſecratōe. Secꝰcredo ſi deauratio cadit ꝓpter vſum. qꝛ nō recōſecrabit̉. nec ē ſimile ī calice deaurato ſicut īpariete eccleſie. qui decruſtatus indiget recōſecratōe. vt in glo. c. eccleſijs. de ꝯſe. diſ. i. ſed īꝑditione auri qd̓ ita ſb̓tiliter ponitur. nō videt̉ ſit ita conſecratio in ſuꝑficie ipſius qͥn remaneat in argēto. ⁊ ita ſeruat ꝯſuetudo. Similiter ſi amittat formā ſuā execratur. ar. c. i.de ꝯſe. ec. vel al. ⁊ qꝛ deſtructa forma iā nō eſtcalix. ⁊ ſi reꝑatur erit nouus calix. ⁊ ideo ꝯſecrandus. Secus ſi formā non amiſit. qͣꝫuisaliqualiter leſus fuerit.qͥs dicaAlunlalor tur vides. accuſatio. §. viij.