LaicusCCXI.
ẜm ꝙ eſt haUI UI CIUbitus virturꝭpt accipi qͣttuor modis ẜm Richar. in. iij. diſt. xxxiij. ar. v. q. iijPrimo cōmuniſſime .ſ. ꝓ qualibet rectitudīeanimi. ⁊ ſic quelibet virtꝰ eſt iuſticia quedā. ⁊ſic diffinit̉ ab Anẜ. li. de veritate. c. xij. Iuſticia eſt rectitudo volūtatis propter ſe ſeruata.Secūdo ꝓ rectitudine ꝑ quā hō iuſtificaturin ꝯſpectu dei .ſ. pro charitate. ⁊ ſic diffinit̉ abAuḡ. lib̓. lxxxiij. q. lxi. iuſticia q̄ per cetera diffundit̉ eſt dilectio dei ⁊ ꝓximi. Tercio ꝓ qualibet virtute ordinata per iuſticiā legalē ad bonum cōmune. ⁊ ſic eſt idē cū qualibet virtute.differēs tn̄ ẜm rationē. Quarto ꝓ habitu determinante voluntatē ad firmiter volēdū ſeruare rectitudinē debitā in operatōnibꝰ q̄ ſuntad alteꝝ. Et hoc dupliciter. aūt ad alteꝝ vt ēꝑſona ſingularis. ⁊ ſic eſt iuſticia ꝑticularꝭ diſtincta ꝑ eſſentiā ab alijs virtutibꝰ q̄ ſic poteſtdiffiniri. Iuſticia eſt ꝯſtans ⁊ perpetua volūtas ius ſuū vnicuiqꝫ tribuēs. ff. de iuſti. ⁊ iur.l. iuſticia. Alio modo ad alteꝝ. qd̓ eſt cōmunitas. ⁊ ſic eſt iuſticia legalis. ⁊ hoc eſt omnivirtuti generalis inquātū p̄cipit omīa exteriora cuiuſlibet virtutis ad bonū cōmune referri. ẜm ꝙ vult Ph̓s. v. ethi. c. ix. Eſt tamē vnavirtꝰ ſpecialis diſtincta in eſſentia ab alijs virtutibꝰ. vnde nō eſt generalis alijs ꝑ p̄dicationē. ſed ꝑ virtute.¶ Que ſunt partes eiꝰ ſubiectiue? ℟. ẜm philoſophū. v. ethi. due .ſ. cōmutatiua q̄ dirigitvna priuata perſona ad alia in his q̄ ꝯſiſtuntmutuo inter duas ꝑſonas ad inuice. Alia diſtributiua q̄ eſt ordo eiꝰ qd̓ eſt cōmune ad ſingulas ꝑſonas que dirigit iuſticia diſtributiua cōmuniū ẜm ꝓportionabilitatē.Oſtīficatio impij quattuor reqͥrit. primū. motū liberi arbitrij. ꝯtritionē animi. infuſionē gratie. ⁊ remiſſionē culpedicit̉ a laos greceAlCS. iatinepopulusẜm Iſid̓. vij. ethi. ⁊ ſunt illi quipoſſunt habere vxorē. poſſidere ꝓpriū. de quibꝰ. xij. q. i. duo.¶ Utꝝ laicus poſſit eſſe ꝓcurator vel ſindicuſreꝝ eccleſiaſticaꝝ? ℟. Pa. in. c. decernimus. d̓iudi. Collectariꝰ dicit ꝙ generalis adminiſtrator eſſe nō p̄t loco p̄lati abſentis. vl̓ illius qͥ reputat̉ abſens vt eſt minor. vt in. c. ij. de eta. et
quali. or. Sed ſi p̄latus p̄ſit ſpūalibꝰ bene p̄tcōmitti cura tēporaliū laicis. maxime vbi clericus nō reperit̉ idoneꝰ. allegat no. ꝑ Innocē.⁊ placet Pa. qui allegat glo. in. c. iudicatum.lxxxix. diſt. ⁊ ideo dictū. c. decernimus loquit̉ꝙ nō poteſt eſſe īconomꝰ. id eſt habere generalē adminiſtratōeꝫ oīm bonoꝝ eccleſiaſticoruꝫtā temporaliū qͣꝫ ſpiritualiū. ⁊ ſic pſit om̄ibusſꝫ bene p̄t eſſe iconomꝰ eccl̓ie in tꝑalibꝰ. c. ī noua. xvi. q. vij. hͦ idē tenet Gaſpar. d̓ cal. ⁊ Hoſtiē. ⁊ Ioh̓. an. in. c. vnico. de ſindico.¶ Utꝝ poſſit eſſe ꝓcurator clerici laicꝰ ad eligendu? ℟. ꝙ no. vt no. docto. in. d. c. decernimus. qꝛ vbi habet exercere actū ſpūaleꝫ iudicio ſuo nō p̄t ꝯſtitui laicꝰ. vt no. in regula qd̓alicui ſuo nō licet. de regͦ. iur̄. lib̓. vi. Et ſic limita. c. i. de ꝓcu. lib̓. vi. vt ſolū habeat locū iniudicialibꝰ vbi etiā in cauſis ſpūalibꝰ admittit̉ ad agendū ⁊ defendendū.¶ Utꝝ poſſit laicꝰ eſſe vicariꝰ ep̄i? ℟. ẜm doc.ꝙ nō. vt no. in. d. c. in noua. ⁊ in. d. c. ꝯtingit.de arbi. ⁊ in. c. vno. de ſindico. Facit glo. in. d.c. decernimꝰ. q̄ dicit ꝙ cauſe ſpūales nō poſſūtcōmitti laicis etiā tanqͣꝫ delegatis ꝑ epiſcopūEt hͦ intelligo ꝙ nō p̄t eſſe vicariꝰ ep̄i in ſpūalibꝰ. ſecꝰ ſi ep̄s habet iuriſditionē temporalē inloco. qꝛ bene poteſt laicū ſuū vicariū facere. vtin. c. fi. ne cleri. vel mo. li. vi. Sꝫ in ſpūalibꝰtenēt docto. ꝙ nec etiā clericꝰ ꝯiugatꝰ. c. Iohānes. de cleri. ꝯiuga. ⁊ in. c. vnico. de cle. ꝯiuga.lib̓. vi.¶ Utꝝ laicꝰ poſſit p̄dicare? ℟. Pa. in. c. decernimuſ. ꝙ ſic. ſi cōmittit̉ ei ab ep̄o. vide bonamglo. xcvi. diſt. c. bene quidē. Facit. c. cū ex iniūcto. de here. vide glo. in. c. addicimꝰ. xvi. q. i.ſꝫ nō teneas dū dicit etiā mulierē.pgrece idē eſt ꝙ reliS ¶Agio latine. ẜm Auguſti. x. de ciuita. dei. c. iiij. vn̄dedicit ibidē. ꝙ cultꝰ deo debitꝰ qͣttuor nominibꝰ nominat̉. duobꝰ apud grecosſcilicet Latria. ⁊ theuſebia .i. cultus diuinusvel bonꝰ. ⁊ duobꝰ apud latinoſ .ſ. religio ⁊ pietas. qui correſpondēt p̄fatis duobꝰ. differt tn̄latria ꝓprie a theuſebia. qꝛ hec reſpicit cultuꝫdei interiorē qui ꝓprie ꝑtinet ad virtutes theologicas. ſed latria reſpicit ſeruitutē exteriorēque pertinet ad iuſticia. vt elicit̉ a ſancto Bonaue. in. iij. diſt. ix. q. ij. ar. iij. ⁊ ſic eſt virtꝰ cardinalis ꝓprie. ⁊ quādo aliqui doctores dicūtꝙ eſt virtus theologica: intelligitur ẜm qd̓ eſttheuſebia.H