Humilitas
¶ Precipit̉ om̄ibꝰ ad quos de iure vl̓ ꝯſuetudine vel ſtatuto vl̓ priuilegio ꝑtinet cura hoſpitaliū ꝙ bona deperdita alienata indebite inſtatū debitū reducāt ⁊ reformēt vt rectores iuxta facultates ꝓuentuū inſiſtāt ſuſtētatōni ⁊receptioni miſerabiliū ꝑſonaꝝ. In qͦ ſi negligentes fuerūt ordinarijs iniungit̉. vt ip̄i ſi nōſūt exempta autoritate ꝓpria. Si vero exempta ſūt autoritate apl̓ica cōpellant ad p̄dictafaciēda ꝑ cenſurā eccleſiaſtica cōpeſcendo tāeoſdēqꝫ quoſcūqꝫ ꝯtradictores cū dantibꝰ auxiliū ꝯſiliū vel fauore. Nō obſtantibꝰ quibuſcunqꝫ pͥuilegijs qͦ ad hͦ. d. cle. qꝛ ꝯtingit.qūo debetlſ all Sen̄e cierucus. vide. sͣ. Clericꝰ. iij.Adicit̉ idēNAVHS ꝙ iāitor.nā in veteri teſtamēto. i. Paral̓.v. Hoſtiarij electi ſunt ad cuſtodiā tēpli vt nō ingrederet̉ in illud immundꝰſpūs in om̄i re. Un̄ hoſtiarij dicti ſunt eo ꝙ ꝑſint hoſtijs tēpli. Ip̄i em̄ tenentes claues oīaintꝰ extraqꝫ cuſtodiūt atqꝫ inter bonos ⁊ malos habentes iudiciū fideles recipiūt ⁊ infideles abijciunt. xxi. diſt. cleros. in fi. ⁊. xxv. di.perlectis.Li ſeruāda eſt fides promiſſa. xxiij. q. i. ⁊. xxijq. iiij. innocēs. Qd̓ limita. vt. jͣ.Iuramentū. v. §. xvij.vera reqͥUmililaSrit tria.Primū ſuijpſius nihilationē. hͦeſt ꝙ reputet ſe om̄ibꝰ viliorē Etlicet cognoſcat ſe habere aliqua dona dei quealij nō habēt. tanto magis debet in ſe vileſcerecogitans ꝙ ſi deꝰ talia alijs dediſſet gratioresdeo eſſent qͣꝫ ip̄e. Et ſic cū veritate poteſt ſe exiſtimare viliorē om̄ibꝰ ⁊ magis ingratū. Et hͦeſt qd̓ voluit dicere Beda in omel̓. ſabbati tercie dn̄ice quadrageſime. Cū aliū inquit peccantē ꝯſpicimus mox animū deorſuꝫ inclinemus. ⁊ qͣꝫ abiecti ex noſtra fragilitate ſumꝰ. ſinos diuinapietas nō ſuſtentet humiliter inſpiciamꝰ. hec ille. Et Iohā. xiij. Cū feceritishec omīa: dicite: qꝛ ſerui inutiles eſtis. quaſidicat ex ꝯſideratōne humili obligatōis quāhabemꝰ. quia cū augent̉ dona ratōnes etiamcreſcūt donoꝝ. Secundū promptā alioꝝ obtemperationē. Unde de renū. c. niſi cū prideꝫ.
tunc verā humilitatē oſtendis cū per eā locuꝫſublime effugies. ⁊ tamē per obedientiā nō dimittes. Nā vera humilitas facit. vt quiſquiſmagis alijs de ſe credat qͣꝫ ſibijpſi. quia dicitGreḡ. ſi ſe meliorē alijs nō crederet nequaqͣꝫalioꝝ cōſilia ſue deliberatōni poſtponeret. Ethoc veꝝ in om̄ī dubio ꝙ potius debet alijs credere qͣꝫ ſue opinioni. ſecus in alijs. Terciū ꝙreqͥrit humilitas eſt. vt dona dei q̄ in ſe habetabſcōdat. ⁊ ſe ſolū vilē ab extra demonſtret: niſi inqͣꝫtū honor dei ⁊ bonū ꝓximi aliud reqͥrit.Nā non eſſet humilitas qn̄ ꝓ ſalute ꝓximi ⁊ad edificatione aīaꝝ poſſet oſtēdere ⁊ p̄dicaredona dei q̄ habet ſi ea occultaret. quia diciturMatth̓. v. Luceat lux veſtra ⁊cͣ. Nō tn̄ debꝫmagis vileſcere in apparētia qͣꝫ importet ꝯditio ſua ⁊ qͣlitas reſpectu eoꝝ cū quibꝰ viuit. qꝛſic potiꝰ eſſet ſuꝑſtitio qꝫ humilitas. xli. di. c.quiſquis rebꝰ. in prin.ꝓpͥe imporUCANIIS ac ꝙ homo verbis ſe extollat ẜm Tho.xxij. q. cxxij. ar. i. Et patet ex. c.imitare. vi. q. i. Et ꝓcedit ẜm Greḡ. in li. xxiij. moraliū. Aliqn̄ ex ſuꝑbia ſicut a cauſa interius motiua. qꝛ ex hͦ ꝙ qͥs ꝑ arrogantiā interius ſupra ſe eleuat̉. plerunqꝫ exteriꝰ maiora q̄dā de ſe iactat. Et ꝓpterea ponit̉ a Greḡ. ibidē. Tercia ſpecies ſuꝑbie: licet nō ſit idē qd̓ ſuperbia. ſed eſt tanqͣꝫ a cauſa impellēte. Aliqn̄vero ꝓcedit ab inani gloria. ſicut a cauſa finali inqͣꝫtū .ſ. iactator intēdit: ꝙ ꝑ ſuā iactantiaꝫgloriā ꝯſequet̉. Et ideo ponit̉ etiā a Grego. filia inanis glorie ratione finis. vt no. Alex. deales. xxij. ti. eo.¶ Utꝝ iactantia ſit peccatū mortale? ℟. vt colligo ex Alex. ⁊ Tho. vbi sͣ. ꝙ ſic quadrupliciter. Primi duo modi ſunt inqͣꝫtū ꝯſiderat exſe. Secūdi duo inqͣꝫtū ꝯſiderat̉ ex cauſa vl̓ fine. Primo eſt mortale peccatū qn̄ iactator ꝓfert: qd̓ ē ꝯtra gloriā dei. ſicut ille de qͦ Ezech̓.xxviij. Eleuatū eſt cor tuū. ⁊ dixiſti deus egoſum. Tales ſunt qͥ iactant ſe ſuis meritis habere aliqua dona dei: vel a ſe habere: vel illi qͥ d̓peccatis mortalibꝰ que fecerūt vel noͣ. iactantſe vt ſtrenui videant̉. vel etiā laudant alios ⁊iactant de peccatis mortalibꝰ que fecerunt. vtno. glo. in. d. c. imitare. Secus eſſet de veniali. quia nō eſt cōtra deū. Secūdo eſt peccatuꝫmortale quādo iactatīa eſt ꝯtra charitate proximi. ſicut cū quis iactādo ſe ꝓrumpit in ꝯtumeliā ꝓximi: ſicut phariſeus Luc. xviij. Nō