Superbia
4 ¶ Que ſunt ſuffragia q̄ proſunt defunctis? ℟.Gre. ꝙ qͣttuor modis anīe defunctoꝝ ſoluuntur. aut oblatiōibꝰ ſacerdotū. aut p̄cibus ſanctoꝝ. aut elemoſynis charoꝝ. aut ieiunijs cognatorū. xiij. q. ij. anīe. Et duo pͥmi modi ſūtmagis efficaces inqͣntū ferunt̉ in deuꝫ qͣꝫ duovltimi qͥ ferunt̉ in ꝓximū. niſi forte ꝑ accidenſinqͣntum .ſ. elemoſyna impetrat pͥma duo velvnū eoꝝ vel aliqn̄ alia tria.¶ Utrū cultus exequiarū valeat defunctꝭ? ℟.ẜm Ric. in. iiij. diſ. xlv. ar. vi. q. i. ꝙ ſepulturavalet ꝑ accidens: inquantum .ſ. inſpiciētes recordant̉ ⁊ orant ꝓ eis. vn̄ dicit̉ monumentuꝫqͣſi monens mentē. vt dicit Aug. i. de ciui. deiItē valet ſepultura in loco ſacro. qꝛ frequētiꝰorant ꝓ exiſtentibꝰ apud ſe qͣꝫ alibi. Et eccl̓iageneraliter magꝭ ꝓ exiſtentibꝰ in loco ſacro qͣꝫalibi. ſiue qꝛ cōmedant̉ alicui ſctō rōne cuiusibi elegit ſepulturā: ⁊ ſil̓ia. Alia aūt a ſepultūra vt ſunt eiꝰ ornamēta candele incēſum pāni⁊ hmōi ꝯſolatiōes ſunt viuoruꝫ nō ſuffragiamortuoꝝ. qꝛ eis ꝓdeſſe nō pn̄t: niſi ꝑ accidēsinqͣntū incitant ad orandū ⁊ alia bona facienda ꝓ defunctꝭ. aut inqͣntū pauꝑes fructū capiunt vl̓ inqͣntuꝫ eccl̓ia decorat̉. ⁊ ſic elemoſynacōputat̉ Thobie. xij. c.¶ Utrū ſuffragia facta ꝓ pluribꝰ tm̄ valeantcuilibet ſicut ſi fierent ꝓ qͦlibet eoꝝ in ſingulari? ℟. ꝙ cōmunis opi. theologoꝝ in. iiij. diſt.xlv. eſt ꝙ non. Fallit hͦ in caſu de quo s. §. ij. ⁊miſſa. §. lij. ⁊. liij.¶ Quibꝰ defunctis valent ſuffragia. dic ꝙ ſolū exiſtentibꝰ in purgatorio ⁊ non alijs. Facitc. cū Marthe. de cele. miſ.90eſt appeti3M PeVVlt tus ꝓprieexcellentie. vn̄ ſuꝑbus dicit̉ quiſuꝑ vult videri qͣꝫ eſt ẜm Iſido.li. ethi. Et ideo ſi ſumat̉ ẜm ꝓpriā ſpecie quaꝫhabet ex rōne ꝓprij obiecti: ſic eſt ſpeciale peccatū. ⁊ ſic eſt inordinatꝰ appetitꝰ ꝓprie excellentie. Oportet ergo actualiter intendēs ꝓpriam excellentiā aliquid inordinate faciat vt ſitſpeciale pctm̄ ſuꝑbie. Si ꝟo ſumat̉ ẜm quandā redundantia in alia pc̄t̄a. ſic hꝫ quandaꝫgeneralitatē inquantū oīa pc̄ta p̄n̄t oriri ex eaEt hoc dupliciter. Primo inqͣntū alia peccata ordinant̉ ad finē ſuꝑbie. qͥ eſt ꝓpria excellētia ad quā ordinari pōt om̄e qd̓ qͣs appetit inordinate. Eſt ſcd̓o generale pctm̄ qͣntū ad effectū. qꝛ in om̄i pctō eſt effectꝰ ſuꝑbie. ſcꝫ nonſubdi legi dei. ſed qͣntū ad affectu nō eſt gene-
rale pctm̄. vt qn̄ ꝓcedit pctm̄ ex infirmitate vl̓alia cauſa. ⁊ iō eſt aliqd̓ pctm̄ qͦ ad effectū. qd̓nō eſt quo ad affectum. ſicut volens occiderehoīem occidit pr̄em neſciens. ſic qͣntuꝫ ad effectū eſt patricida. ſed nō qͣntuꝫ ad affectum.Hec ex Franciſco de may. in. ij. ſenten. Terciomodo indirecte ⁊ ꝑ accidens .ſ. remouedo ꝓhibens inquantū .ſ. hō ꝑ ſuꝑbiam ꝯtemnit legem diuinā ꝑ quā ꝓhibet̉ a peccādo. Et ideoBrego. xxx. moral̓. nō ponit eā pctm̄ ſpecialeſed reginā omniū.¶ Utrū ſit pctm̄ mortale? ℟. ꝙ ẜm ſpeciē ſuaꝫ 1accipiendo ex genere ſuo eſt pctm̄ mortale. qꝛp̄ſupponit ꝯtemptū diuine regule ⁊ legiſ: cuinō vult ſubijci ex amore ꝓprie excellētie cōſequendo. Et hͦ verū eſt ſi ſit in deliberatiōe voluntatis. Preuaricatio ꝟo diuine legis: aut īoꝑe: aut volūtate qn̄ ꝓuenit ex ignorātia vl̓ exinfirmitate. ſic nō eſt ſuꝑbia. Quādo vero eſtſolū ex ꝯtemptū: ſic eſt ſuꝑbia ꝓut eſt generale viciū. Qn̄ vero eſt vt qͥs ꝯſequat̉ ꝓpriā excellentiā: ſic ꝓprie eſt ſuꝑbia et ſpeciale pctm̄mortale rōne finis.¶ Quot ſunt ſpecies ſuperbie? ℟. ẜm Grego.xxiij. mora. ꝙ qͣttuor. Prima cū bonū qd̓ habet a ſe extimat hr̄e. Scd̓a cū extimat qd̓ dat̉ſibi ſuꝑius a deo ꝓ ſuis meritis dari. Terciacū ſe iactat hr̄e qd̓ nō habet. Quarta cū deſpectis ceteris ſingulariter appetit videri hr̄e qd̓nō hꝫ. Aduerte tn̄ ẜm Tho. xxij. q. clxi. ꝙ vera extimatio p̄t corrūpi dupl̓r. Primo in vniuerſali in his q̄ ad fidē ꝑtinēt. ⁊ hͦ ꝑ infidelitatem. Scd̓o in aliqͦ ꝑticulari eligibili. ⁊ hͦ nōfacit infidelitas: ſed aliud. ſicut fornicator extimat ꝓ tꝑe illo bonū fornicari. ⁊ nō ꝑ infidelitatē ſed ꝓpter delectationē. Id̓o in vniuerſalidicere fornicationē eſſe bonū. vel bonuꝫ aliqd̓hr̄e a ſe ⁊ nō a deo vel ſuis meritꝭ. hͦ ꝑtinet adinfidelitatem. ⁊ eſt mortale pctm̄ infidelitatisSꝫ ꝙ aliqͥs ex inordinato appetitū ꝓprie excellentie. ita de bonis ſuis glorietur: ac ſi ea a ſehr̄et vel meritis ſuis. hoc ꝑtinet ad ſuꝑbiaꝫ.⁊ eſt mortale pctm̄ ſi eſt in deliberatiōe volūtatis. Nec intelligas ꝙ iſte ſpecies ſuꝑbie conſiſtant in extimatiōe. qꝛ cum extimatio ꝑtineatad rōnem nō eſſet pctm̄. cū pctm̄ ſolū ſit ī voluntate pͥncipaliter. Sed qꝛ ꝙ qͥs vehementer appetit faciliter extimat. Iō pctm̄ ſuꝑbieconſiſtit in inordinato appetitu proprie excellentie. ex quo faciliter extimat ſe ea habere a ſevel ſuis meritis. vel ꝙ plus habet. vel ceterosdeſpicit.¶ Que ſunt eius filie? ℟. ꝙ ſunt ambitio. pre-