SuffragiaCCCXXXVII

interpretandi. Facit tex. in. l. nō pn̄t. ff. de le. ⁊idem qn̄ adhibet̉ extra iudiciū ad veritatē elicienda etiā in foro anīe. vt in. c. i. de pe. diſ. vi.in ꝟbo. ſubtilis inueſtigator. Si vero eſt irrationabilis ſicut qͦrundā qui tm̄ volūt ſubtilizare ꝙ ſeip̄os nō intelligūt ⁊ verba ꝑuertūt. ſiceſt mala. ⁊ improbat̉. vt in. c. i. xlix. diſ. vbi dehoc. ⁊ in. c. cū ſancti. xxiiij. q. iij. Un̄ imꝑatorin. l. vlti. C. de legibꝰ. dicit. vanā ſubtilitatē eorū deriſimꝰ qua corrigendā cenſemꝰ.vid̓ sͣ. heUcceſO reditas.Maliꝰ ſinguCCCC. laris qui īcerta re ꝯſtituitur. Aliꝰ vniuerſalis. qͥ in tota hereditate vel reliqͣ.vide glo. in. c. cū ad ſedē. de reſti. ſpol̓. ⁊. ij. q. i.c. ī primis. de iudi. qꝛ Guilermus.¶ Quomō ſucceſſor tenet̉ ſtare contractui facto a ſuo p̄deceſſore. vide locatio. §. xx. ⁊ ſupradignitas. §. i.facta perR CA AlA vnū. vtxpoſſint valere alijs? ℟. ꝙ ad acqͥrendū alique ſtatu. puta beatitudinem. ⁊ ꝑ modū meriti valere nō pn̄t. ſed bene ꝑ modu orōnis .ſ. merito ꝯgrui. ſicut cū qͥsꝑ orōem alteri impetrat pͥma gratiā ex bonitate diuina: nō ad merita reſpiciētis ſed ad effectum. Ad acquirendū vero aliqͥd qd̓ conſequit̉ ſtatū alicuiꝰ: vel eſt acceſſoriū ad ſtatuꝫ.ſic opus vniꝰ pōt alteri valere. nō ſolū de congruo ſed etiā de ꝯdigno. ⁊ hͦ dupliciter. Unomodo ꝓpter cōicationē in radice meritorij operis: q̄ eſt charitas. ⁊ ſic qͥlibet de bono alteriꝰhabet emolumentū: ſi eſt in charitate. iuxta illud. Particeps ego ſum omniū timētiū te ⁊c̄.Alio modo ex intentiōe facientꝭ. vt cū qͥs aliqua oꝑa ſpecialiter ad hoc facit vt tali ꝓſint.Und̓ tūc talia oꝑa efficiunt̉ eoꝝ ꝓ quibꝰ fiūtquaſi eis a faciente collata. vnde p̄n̄t eis valere ad ſatiſfactione implendaꝫ vel ad aliqͥd qd̓ſtatū eorū non mutat. Et iſtis duobꝰ modisvalent ſuffragia. nedū viuis ſed etiā mortuiſ.nō vt mutent eorū ſtatū ſed vt liberentur a penis: quod nō eſt mutare ſtatū. qꝛ vt dicit Augu. in encheridion. c. lxv. dū in hac vita viuerent meruerūt vt hec ſibi poſtea prodeſſe poſſent. Et illud. ij. Coꝝ. v. Unuſqͥſqꝫ ꝓpriā mercedem accipiet ꝓut geſſit in corꝑe. Illud Ecc̄six. vbi dicit̉ ꝙ nō habent parteꝫ in oꝑe qd̓ ſubſole geritur. intelligit̉ quo ad ſtatꝰ mutatiōeꝫ

Nā p̄miū effentiale vel penā eternā quilibꝫhabebit ex oꝑe ſuo: nō alieno.¶ Utrum ſuffragia facta ꝑ pctōres valeant?℟. ꝙ ſi loquimur de oꝑe operato. ſic ſacrificiūaltaris ⁊ alia ſacramēta ex ſeip̄is habēt efficaciam abſqꝫ oꝑe oꝑantiſquā equaliter explentꝑ quēcūqꝫ fiant. ſi aūt loquimur de oꝑe operātis. ſic diſtinguo. qꝛ pōt fieri ꝑ malū dupliciter. Primo vt ꝑ actorem: ⁊ ſic nō proſunt niſiforte ꝑ accidens. ⁊ ex ꝯſequenti. puta ꝑ elemoſynas mali homīſ. boni pauꝑes excitati orantꝓ defunctis illis ꝓ quibꝰ ille maluſ dedit. Secūdo vt ꝑ miniſtrū: ⁊ ſic. aut vt ꝑ miniſtrū eccleſie publicū vt eſt ſacerdos qui celebrat exequias mortuoꝝ. ⁊ talia ſemꝑ proſunt. qꝛ malicia miniſtri nō nocet operi boni actorꝭ. Autvt ꝑ miniſtrū priuate ꝑſone: ⁊ tūc ſi ad preceptū exiſtentis in charitate vel ad ꝯſortium: ſicut cū duo legunt pſalmos vel officiū mortuorū: ⁊ vnus eſt bonꝰ ⁊ alter malus. ſic proſuntilli ꝓ quo fiunt. Si vero ad p̄ceptū nō exiſtētis in charitate. qn̄ mandauit fieri. ⁊ ſic nonproſunt defunctis. niſi poſtea eſſet in charitate. qn̄ talia liunt. ⁊ de nouo demandet vel demandationē de nouo acceptet. qꝛ ſic valerentSi autē erat in charitate qn̄ mandauit. licetpoſtea nō ſit qn̄ exequunt̉: nihilominꝰ valentdefunctis. Et aduerte ꝙ licet qͥs exiſtens ī charitate de mandando ꝯſequat̉ fructū operū. licet ille executor ſit in mortali. nō tn̄ tm̄ ſuffragiū: ſicut ſi exequeret̉ ꝑ exiſtentē in charitate.qꝛ tūc talia oꝑa eſſent meritoria ex duabꝰ partibꝰ. hec ex Ric. in. iiij. di. xlv. ar. iiij. q. ij. ⁊ ceteris theologis ibidem.¶ Utrum recipiens multos ad ꝑticipationēbonorū ſuorū. ſua oꝑa ſint illi minus vtilia?℟. ẜm Ricar. in. iiij. diſt. xlv. ꝙ nō. qꝛ plus ſibi affert illud opus charitatiſ .ſ. talis receptiobona ſua cōmunicādo qͣꝫ ſibi detrahat̉ etiaꝫ qͥad remiſſionē pene ſue de fructu bonoꝝ cōmunicatoꝝ. ⁊ talia bona ſic cōmunicata faciēti eain nullo minus. ſed magis quo ad augmētuꝫpremij in gl̓ia valent. Tho. in. iiij. ea. diſt. tenet ꝙ nō valent ad expiationē pene ꝓprie. niſiꝑ modū meriti de ꝯgruo .ſ. ex gratia. nō ex debito. Rō. quia duo reatus nō dimittunt̉ pervnā ſatiſfactionē. que ei nō adequat̉. ſed pͥmūeſt verius. qꝛ charitas operit multitudinē peccatorū. ⁊ maior charitas plura pct̄a. vide de hͦsͣ. ſatiſfactio. §. v.¶ Utrum defuncti quorū legata nō exequun3tur plus in purgatorio tardent? ℟. vide Executor. §. xxiij.EE