Solutio

Fallit hͦ in eccl̓ia debitrice. d. aut̓. hͦ ius. Itē īeo qͥ debet auꝝ in cuiꝰ ſubſtātia auꝝ nō inuenit̉. C. de ſolū. auten. hͦ niſi debitor. ⁊. ff. de le. i.l. ſi domꝰ. §. qͥ ꝯfitet̉. Itē in eo qͥ debet ſeruū cuius vult ſoluere pciū. qꝛ dicit eū ſuū cognatū.Itē in noxali actōe. ff. de re iudi. l. miles. §. i. ⁊ij. Itē de pecunia. vide pecunia. §. ij. Sꝫ qn̄nō habet qd̓ debet ſoluere. ⁊ ſunt diſtrahendabona ſua ꝓ ſolutōe. tūc primo incipiēdū eſt amobilibꝰ. ⁊ ſin ſufficiūt ad īmobilia. ⁊ poſteaad iura Et ſi n̄ inueniūt emptorē det̉ inſolutūcreditori. vide in. l. a diuo pio. ff. de re iudi.¶ Quid de eo qͥ tenet̉ ſub alternatōe? ℟. ꝙ re16gulare eſt ꝙ in alternatiuis electio eſt debitoris. vt in. l. plerunqꝫ. in fi. ff. d̓ iur̄. do. cū ꝯcor.poſitis in glo.¶ Utꝝ debitor teneat̉ ire vl̓ mittere ad domū17creditoris? ℟. vt sͣ. Obligatio. §. viij.¶ Quid ſi creditor eſſꝫ ī mora ⁊ vellet purgare? ℟. tenebit̉ ire ad eius domū. l. cū quid. C.de ꝯdi. inſer.¶ Quid ſi obligatio ſit ſoluꝫ ad hͦ ſi volo accͥrere? ℟. ꝙ teneor adire domū creditoris ⁊ ſoluere etiā ſine monitōe ẜm Bar. in. l. itē illa. ff.de ꝯſti. pec. ſiue cōmodū ſit ꝑſonale: qꝛ relinqͥt̉libertas ſeruo ſi ſoluit decē. ⁊ hmōi. ſiue ſit cōmodū burſale. puta alicui legant̉ iocalia ſi ſoluerit veſtē. d. l. cū quidā. Aduerte tn̄ qꝛ ī caſibus iſtis vbi qͥs tenet̉ ad domū creditoris ireſufficit querere eū apud vicinos ⁊ notos ⁊ inlocis in quibꝰ eſt ſolitus cōuerſari nō ꝑ locaclādeſtina. ar. ij. q. vi. c. biduū. ⁊ voluit Bar.in. l. p̄dicta. itē illa. ⁊ Pa. ſequit̉ in. c. ſignificāte. de pig.¶ Utꝝ mittēs debitū ꝑ nunciū infidelit̓ ſe ha20bente excuſet̉? ℟. Pa. in. d. c. ſignificāte. Autſpecies erat debita ⁊ ip̄a remittebat̉ ꝑ nunciuꝫqͥ putabat̉ fidelis ⁊ ſic periculū ꝑtinet ad creditorē. Ratio qꝛ caſus fortuitꝰ nō imputat̉ exqͦ culpa nō p̄ceſſit. c. vnico. de cōmo. Aut eratqͣꝫtitas debita q̄ mittebat̉ ⁊ ſic perit ꝑiculo debitoris. Rō. qꝛ eo ip̄o ꝙ pecunia mihi mutuaſti meaꝫ feciſti. l. ij. ff. ſi cer. pe. ⁊ iō perit mihianteqͣꝫ veniat ad manus creditoris ſi perit. qꝛadhuc ſum dn̄s. no. Bar. in. l. eū qͥ. ff. cōmo.ſꝫ penā ſi erat appoſita nō incurrit.¶ Quid de eo qͥ ſoluit indebitū an poſſit repetere? ℟. Pa. in. c. fi. de ſolu. diſtinguit ꝙ aut ēindebitu ciuiliter ſꝫ naturaliter debitum. ⁊ ſicglo. in. d. c. fi. diſtinguit. ꝙ ſi ſoluit ꝑ errorē iuris nō p̄t repetere. ſi autē ꝑ errorē facti poterit.vtputa hereſ ſoluit legata integra credens nōpoſſe retinere falcidiā. errat in iure. nā natura

liter erat debitum ſꝫ nō ciuiliter: ⁊ nō repetet.Si aūt ſciebat ſibi cōpetere falcidiā ſꝫ credidit intellige ꝓbabiliter. vt in. c. apl̓ice. de cleri.excō. ⁊ in. c. ij. de ꝯſti. lib̓. vi .ſ. hereditatē ſufficere. cū tn̄ nō ſufficeret. hic errat in facto ⁊ repetet. l. error facti. C. ad. l. falci. cōmuniter tn̄ tenet̉ ꝙ minor: ml̓ier: miles. ⁊ hmōi cū excuſent̉ab errore iuris repetēt. ſi etiā ex errore iuris ſoluerūt. vt in. l. cū d̓ īdebito. §. i. ff. de ꝓba. Sꝫqͦ ad hāc excuſationē quidā ꝯtrariū tenēt. ſedprimū veriꝰ. Sil̓r magis repetet ī ꝯſciētia ſi ēindebitū natural̓r. licet ciuiliter ſit debitū. ml̓tomagꝭ ſi ē indebitū natural̓r ⁊ ciuiliter tā inꝯſciētia qͣꝫ ī foro ꝯtētioſo qͣcūqꝫ ignorātia ſolueris niſi ī aliqͥbꝰ caſibꝰ de qͥbꝰ ī glo. l. cū quisC. de iur. ⁊ fac. igno. ⁊ ibi Bar. ꝯcordat qͦs dimitto. qꝛ ad ꝯſciētiā nō ꝑtinent. Secꝰ qn̄ ſoluit ſciēter. qꝛ tūc videt̉ donaſſe. l. cuiꝰ ꝑ errorēff. de reḡ. iur̄. exceptis ſolutis ꝓ vſuris qͥ repetipoſſūt. c. debitores. de iuriura.¶ Quid de illo qui cōuenit̉ a creditore ⁊ nonhabet vnde ſoluat? ℟. ꝙ ſi debitor eſt ex maleficio ſic p̄t verberari. xiiij. q. vi. ſi res. ⁊ ſic nonpoteſt ampliꝰ ꝯueniri. d. c. ſi res. qd̓ intelligeqn̄ creditor ſic exegit vt verberet̉ ꝓ debito al̓sbene tenet̉ ad intereſſe ſi verberet̉ ꝓ maleficio.ar. xij. q. ij. fraternitaſ. Si ꝟo eſt debitor ex cotractu vl̓ quaſi tūc cedat bonis¶ Qūo fit ceſſio bonoꝝ? ℟. fit ī iudicio vel extra iudiciū ꝑ nunciū vl̓ epl̓aꝫ. ff. qͥ bo. ce. poſl. in omi. Dic vt s. cedere bonis. Et ad qͥd valet ibidē. Aduerte ꝙ vt valeat oꝑtet ꝯfiteat̉ debitū. l. pe. ff. de ceſ. bo.¶ Sꝫ nunqͥd cū debitor petit dilationē quin­ 21quennij a pluribꝰ ſuis creditoribꝰ ⁊ aliqͥ darenolunt ei dabit̉? ℟. ꝙ ſic ſi maior ꝑs ꝯſentit. ⁊intelligit̉ maior reſpectu ſumme debitoꝝ ⁊ nōꝑſonaꝝ. Et ſi oīa ſunt eqͣlia iteꝝ valebit dilatio data. l. vlti. C. qͥ bo. ce. poſ.¶ Quādo debet fieri ſolutio? ℟. ẜm Io. d̓ ꝯſe.diſt .i. ſolent. ꝙ aut dieſ eſt adiectus fauore debitoris ⁊ poteſt p̄ueniri. Aut fauore creditori⁊ ſic nō poteſt p̄ueniri. l. eū qui. ff. d̓ annuis le.Similiter nō poteſt qͥs repetere ante tempusdebitū. c. vnico. de plus pe. niſi in tribꝰ caſibꝰ.Primꝰ in viro vergēte ad inopia. Secundꝰin debitore fugiēte. l. ait p̄tor. §. debitorē. ff. dehis que in frau. cred. Tercius in debitore ſuſpecto qui poteſt cogi dare cautionē. l. ſi fideiuſſor. §. fi. ff. qui ſatiſda. co. Limita niſi fuiſſet ſuſpectꝰ tꝑe cōtractus qꝛ non cogeret̉. Autdies nō eſt adiectus ⁊ dic vt s. Mora. §. i. ⁊Obligatio. §. viij.