SolutioCCCXXIX.
dn̄i ſeu ex eiꝰ gr̄a dicit do. Anto. in. d. c. qͣꝫto.ꝙ ſi dn̄s ignorabat valorē monete ſic fiet ẜmcurſū currētis. ẜm glo. ⁊ Landul. in cle. ij. d̓ deci. Si ꝟo ſciebat eiꝰ valore ſic fiet eiꝰ ſolutioẜm extimatōeꝫ tꝑis ip̄iꝰ mādati ſeu gr̄e facte.ar. d. c. olim. ⁊. l. fi. ff. d̓ au. ⁊ arg. leḡ. Si ꝟo ſolutio eſt reſpectu legati ſic fiet ẜm extimatōeꝫtꝑis teſtamēti ꝯditi. licet teſtator poſtea multum ſuꝑulxerit intm̄ ꝙ ſit mutata. ita ꝯſuluitOld. ⁊ facit tex. in. l. vxorē. §. teſtamēto. ff. deleḡ. iij. ⁊. d. l. fi. ⁊ ſequit̉ do. Pe. de ancha. ī. d.c. olim. ⁊ Ioh̓. an. ī addi. ad Spe. e. ti. ⁊ Pa.in. d. c. qͣꝫto. Idē dicit Oldra. in p̄cepto arbitroꝝ. ⁊ hec no. qꝛ ſepe in practica. Limita tn̄ p̄dicta ī debito ꝯtractu ex mutuo ẜm diſtinctionē qua ponā. jͣ. Uſura. i. §. xxxvi.¶ Quis tenet̉ ſoluere? ℟. ꝙ ille qͥ eſt obligatuſſiue ſit pͥncipalis debitor ſiue fideiuſſor.¶ Utꝝ qͥlibet poſſit ꝓ alio ſoluere? ℟. ꝙ ſic etiam ſi debitor hͦ ignorat ⁊ nō velit. ff. eo. l. ſoluere. ff. d̓ nego. geſt. l. ſoluēdo. ⁊ tenet̉ tal̓ ſatiſfacere prefato ſoluēti ꝓ eo. ſi modo ſua intereratvt ſolueret. l. cū pecuniā. ff. de nego. geſt.¶ Utꝝ tutor ⁊ curator vl̓ aliꝰ adminiſtratōeꝫhabēs teneat̉ ſoluere debitū illiꝰ cuiꝰ curā gerit℟. ꝙ ſic. l. qͦtiens. §. ſicut aūt. ff. de admi. tu.¶ Utꝝ heres teneat̉ ſoluere debita defūcti? ℟.ꝙ ſic in totū. Sꝫ ī ꝯſciētia qͣꝫtū ſe extēdit facultas hereditatꝭ. vt sͣ. heres. §. vi. ſecus ſi eſſet legatariꝰ. qꝛ tūc non tenet̉ niſi qn̄ hereditas eſtnō ſoluēdo. qꝛ tūc es alienū p̄cedit legata. vtsͣ. Reſtitutio. ij. §. xvij.¶ Utꝝ ſucceſſor platꝰ teneat̉ ſoluere p̄deceſſoris ſui debita? ℟. ꝙ ſic. ſi ꝓ ncc̄itate ſue ꝑſone.vl̓ ncc̄itate ſeu vtilitate eccl̓ie ſunt facta. extraeo. c. i. al̓s nō tenet̉ eccl̓ia nec ſucceſſor eiꝰ. x. q.ij. c. hͦ ius. ⁊ de fideiuſ. c. qd̓ qͥbuſdā. Idē credo de ſucceſſore in dominio tꝑali laicali.¶ Cui debet fieri ſolutio? ℟. ꝙ creditori vel eiꝰſucceſſori cui cōpetit actio obligatōis ſi tn̄ ſitcōpos mētis. ⁊ maior. xxv. annis. vel alteri demādato ip̄iꝰ etiā ſi creditor ſit accuſatꝰ ad morte. ff. eo. l. reo. ⁊. C. eo. l. nihil intereſt. p̄t etiā fieri eiꝰ ſocio ſi vtriqꝫ eoꝝ ē obligatꝰ inſolidū. ff.de pactis. l. ſi vnꝰ. in prin. ⁊. ff. de duo. re. ꝯſti.l. ij. ⁊. iij. ⁊ no. in. c. ea te. de iuriur̄. Aut etiā ꝓcuratori eiꝰ qͣꝫuis ſit reuocatꝰ ⁊ ignoret̉ reuocatio. l. eiꝰ in pͥn. ff. ſi cer. pe. Aduerte tn̄ hic. qꝛ ſiqͥs ſolueret filiofamilias ſine ꝯſenſu pr̄is. velminori ſine ꝯſenſu tutoris vl̓ curatoris nō ſatiſfaceret. l. i. ⁊ ꝑ totū. ff. ad mace. ⁊. l. pupillusff. de act̓. ⁊ obli. Niſi ſolutū ſit ꝯuerſū ī vtilitatē pr̄is vl̓ minoris. l. i. ⁊. ij. C. ſi aduerſus cre-
di. ⁊. l. ꝙ ſi forte. §. fi. ⁊. l. in pupillo. ff. de ſolu.¶ Debitor nō habēs pecuniā ad ſoluēdū p̄t oſferre rem meliorē ⁊ tenet̉ creditor acciꝑe. autē.hͦ niſi. C. de ſolū. Eccl̓ia vero nō tenet̉ offerremeliorē ſꝫ aliā. vt aut̓. hͦ ius. C. de ſa. ſan. eccle.¶ Quis eſt p̄ponendus ī ſolutione. vide Reſtitutio. ij. §. xvi.¶ Utꝝ poſſit qͥs repetere pecuniā habita ex vēditōe rei ſue ī ſubſiduū? ℟. Ludo. in no. ꝙ ſicvt eſt caſus. in. l. in ciuile. C. de rei vē. ⁊. l. ſi eūſeruū. ff. ſi cer. pe. ⁊. l. fi. ff. d̓ nego. ge. Sic ⁊ ecotra p̄t agere ad rem emptā ex ſua pecuniā ī ſb̓ſiduū: licet non ſit mihi obligata. Et ꝙ poſſitagere eſt glo. in. l. ꝓculus. ff. de iur̄. do. ⁊ caſuſin. l. vxor marito. ff. de do. inter vi. ⁊ vxo. Itep̄ponit̉ ille qͥ pecuniā dedit negociatori faciētidiuerſa negocia in ea negociatōe alijs qͥ eūdēdederūt in alijs negociatōibꝰ. tex. eſt in. l. ꝓcuratoris. §. ſi plures. ff. de tribu. ẜm Ioh̓. plagienſem. ⁊ Ludo. de ro. in no.¶ Utꝝ excōicatio ſit faciēda? ℟. ſi fit tenet. tn̄nō debet fieri etiā ſi ex iuramēto tenebat̉. vt s.Excōicatio. viij. §. xij.¶ Utrū liceat ſoluere creditori creditoris mei℟. Bar. in. l. ſolutū. §. ſolutā. ff. de pigno. ac.diſtinguit ꝙ ſi creditor creditoris mei habetbona obligata. puta qꝛ cōduxi domū ab eo qͥea ab alio ꝯduxerat: ſic liberor ip̄o iure etiā creditori meo inuito. l. vtꝝ p̄ſente. ff. de ꝯſtitu. pe.cū poſſent ab eo cōpelli. l. nomē. C. q̄ res piḡ.obli. po. Similiter quādo talis factꝰ eſt creditor ꝓpter me. puta qꝛ creditor meꝰ gerēdo negocia meā accepit mutuo ab eo. vt in. l. ſi liberhomo. ff. d̓ nego. geſt. Si ꝟo cauſa ſit ominoſeꝑata a mea ſi fit eo volēte indubie liberor. l.inuito. ff. de ſo. ⁊. l. pe. ⁊ fi. ff. de nego. geſt. Auteo ignorāte ⁊ ꝯtingit liberatio ope exceptōis.l. ſi oꝑa. ff. de doli excep. glo. tn̄ tenet indiſtincte ꝙ liberat̉. inſti. qui. mo. tol. obli. in prin. ⁊d. l. pe. Sꝫ tu tene cū Bar. quo ad foꝝ ꝯtētioſum: qͦ ad ꝯſcientiā tene glo. qꝛ creditor liberatur ex tali ſolutōe etiā ſi erat inuitꝰ. d. l. ſoluēdo. ⁊ ideo ſatiſfactū eſt ei.¶ Utrū recipiēs ſcienter ſolutionē alteri debi14taꝫ cōmittit furtū? ℟. glo. in. c. ea te. de iur̄iur.ꝙ ſic. niſi creditor ratu habuerit. all̓. l. falſus..§. i. ff. de fur. Qd̓ veꝝ eſt ẜm Pa. ibidē. ſi ſineiuſta cauſa recipit. Secꝰ ſi ex iuſta cauſa. puta qꝛ credebat ad eū ꝑtinere. vel qꝛ erat geſtornegocioꝝ creditoris.¶ Qūo debet fieri ſolutio? ℟. ꝙ debet fieri de illo qd̓ eſt ī obligatōne. qꝛ vnū ꝓ alio ſolui n̄ p̄tcreditore n̄ ꝯſentiēte. inſti. qui. mo. tol. ob. §. i.