BopeCCCX.
6 ¶ Quomodo ꝓbat̉ ſolutio? ℟. ꝙ ſi debituꝫ ſitſcriptū ⁊ debitor velit ꝓbare ꝑ teſtes ⁊ ſine ſcriptura ſolutione oꝑtet ꝙ ꝓbet ꝑ. v. teſtes rogatos qͥ teſtificari pn̄t ꝓ ſolutōne facta. vel quāvoluit facere. ⁊ etiā ꝓ ꝯfeſſiōe creditoris. Siꝟo debitū ſit cancelatū liberat̉ debitor: niſi creditor ꝓbet ꝯͣriū. l. ſi cirographū. ff. de ꝓba.vpprie dicit̉ cuꝫ aliqͥdMOtit vt eiꝰ euētu ꝯſiderato aliqͥd occultū innoteſcat. vtputa cū accipiunt̉ feſtuce ineqͣles ⁊ q̇ habebit breuioreꝫ ſit talis vel faciat ſic⁊ hmōi.¶ Quotuplex eſt ſors? ℟. triplex. Prima d̓rdiuiſoria cū querit̉ qͥd cuilibet ſit dandū ſiueillud ſit res: ſiue honor: ſiue pena: aut actio aliq. Secūda dicit̉ ꝯſultoria. cū inqͥrit̉ quid ſitagendū. ⁊ hͨ ẜm ſe n̄ eſt mala ſꝫ rōne circūſtatie p̄t aliqͥd mali ī ſe ꝯtinere. vn̄ ꝓhibet̉ ne ſubhac ſpecie hoīes ī idolatriā labant̉. xxvi. q. ij..§. his ita. ⁊ ideo eſt peccatū mortale vti ea: niſi ī neceſſitate vt. jͣ. dica. Tercia eſt diuinatoria q̄ ſic diffinit̉. Sors ē ars diuinādi futuraa ſanctꝭ patribꝰ dānata ſb̓ anathemate. xxvi.q. v. ſortes. qꝛ diuinatio ſemꝑ accipit̉ ī malūſicut ꝓphetiā ī bona partē .i. q. i. nunqͣꝫ.¶ Utꝝ ſit licitum vti ſorte in aliqͦ caſu? ℟. ẜmglo. in ſum. xxvi. q. ij. ꝙ ſorte diuiſoria qn̄ expectat̉ euentꝰ ex fortuna ſolū ⁊ nō fit aliqͣ ſuꝑſtitio ⁊ ī rebꝰ tꝑalibꝰ ſolū ſic licet. Sortes ꝟoq̄ fiūt ꝑ magicas incantatōes: vl̓ q̄ fiūt ad exercēdas vanitates aliqͥs: vel ad inqͥrendū occulta vel futura q̄ dicunt̉ diuinatorie ſunt ꝓhibite: nec vnqꝫ licēt. xxvi. q. ij. hi qͥ. ⁊. c. illudSorte ꝟo ꝯſultoria q̄ fit cauſa neceſſitatis adſciendum quid fiendū qn̄ aliter neqꝫ ſcripture autoritate: vel alio auxilio p̄t ſciri nō eſt illicitū vti. d. q. ij. c. nō exemplo. ⁊. q. v. nō licet.Nā cū nō ſuꝑeſt humanū auxiliū: tūc ad diuinū poſſumꝰ recurrere. vt. xxij. q. ij. queriturvtputa ciuitas eſt obſeſſa dubitat clerus quiſdebeat fugere vel qͥs remanere. tūc oratōne p̄miſſa ẜm Auḡ. ſorte erit dirimendū. Facit. l.ſꝫ cū ambo. ff. de iudi. ⁊. l. ſi duobꝰ. in prin. C.cōmunia d̓ le. Et ẜm hac neceſſitatē intelligod. c. ſortes. vbi dicit̉ qd̓ nō eſt aliqͥd mali qd̓limita ẜm Pa. in. c. fi. de ſortile. veꝝ ꝙ ea licetvti in tali neceſſitate ſi quattuor ꝯcurrat. Primo in rebꝰ tꝑalibꝰ ſꝫ in ſpūalibꝰ. vt in electōeſeu eiꝰ tractatu aūt in electōe cōpromiſſarioꝝqͣꝫtū ad officia eccleſiaſtica eſt ī om̄i caſu ꝓhibita. Secūdo ſi fiat ſine om̄i ſuꝑſtitōe. Ter-
cio qn̄ euentꝰ ſortiū expectat̉ a deo. qꝛ ſi a diabolo erit illicitū. Quarto qn̄ fit cū magna deliberatōe p̄miſſa orōe. ſic̄ apl̓i Act̉ .i. in electōneMatthie petēdo a deo eiꝰ volūtatē ī hͦ. Aliteraliqͦ iſtoꝝ deficiēte erit illicita. Lau. tn̄/ Archi.⁊ Hoſt. tenēt indiſtincte ꝙ oīs ſors ꝓprie accepta eſt ꝓhibita ꝓpter. d. c. ſortes. Sꝫ tu dicveꝝ ī ſorte diuinatoria ⁊ cōſultoriā extra p̄dictu caſum neceſſitatis. ſecꝰ in diuiſoria.¶ Quot modis fit ſortilegiū ſiue indiuinatio℟. ꝙ tribꝰ modis. Primo ꝑ manifeſtā inuocationē demonū. ⁊ hͦ ſiue nominet̉ nigromancia vel aremacia: aut quibuſcūqꝫ noībꝰ ẜm ꝙfit diuerſimode ſemꝑ eſt peccatū mortale grauiſſimū. ⁊ tenet̉ nedū deſiſtere ab ea ſed etiā libros cōburere. aliter abſolui nō p̄t. Et qͥ talesdiuinatōnes addiſcit mortal̓r peccat. ſeu etiāartē magicā. qꝛ ẜm Ri. in. ij. di. vij. ar. ij. q. iiij.nō eſt ſciētia ſꝫ ſuꝑſtitio ⁊ ī fine tales a diabolo decipiunt̉ ⁊ male terminant. ⁊ de hac habesxxvi. q. iiij. c. igit̉ ⁊ eoꝝ noībꝰ. ⁊ qūo demonesſciūt futura ⁊ tales decipiūt habes ibidē in. c.ſciēdū. ⁊. c. ſe. ⁊ ꝓpterea de noīe nō curo exqͦ patet de inuocatōe demonū. Aduerte tn̄ ꝙ aliudeſt inuocare demonē: qd̓ nō licet. aliud occurrenti aliqͥd p̄cipere. ſicut faciūt ſancti cogenteſeos aliqͥd dicere. qn̄ in corporibꝰ obſeſſis ſuntqd̓ licet. qͣꝫuis ꝑiculoſum ſit. niſi ex inſtinctuſpūſſancti fiat. de qͦ dic vt s. adiuratio. Secūdo fiūt ſortes ſiue diuinatōes ſine manifeſtainuocatōe demonū. ſꝫ ex ſola inſpectōe aliqͦꝝcorpoꝝ ſicut faciūt aſtrologi. ⁊ illi qͥ ex īſpectione liniamentoꝝ manꝰ vel oculoꝝ: aut corporis hoīs vel aīalis: aut ex eoꝝ garritū vl̓ volatu. ſiue ex eoꝝ obuiatōe futura occulta ꝓnoſticant̉. Et vt ſcias qn̄ talis diuinatio ſit ꝓhibita aduerte vt colligo ex ſanctis. Bona. in. ij.di. vij. ar. i. q. iij. ij. partꝭ. ⁊ Tho. ij. ij. q. xcv. ar.v. Primo ſi tale futuꝝ ſit in re ꝯſiderata ſicutin cauſa ꝓpria ⁊ ꝑ ſe. ⁊ ſic non eſt ꝓhibita. vn̄aſtrologi poſſūt diuinare ex ꝯſideratōe aſtrorū ꝙ cras fiet eclipſis ſolis vl̓ lune vel pluuiavl̓ vēti vl̓ frīgꝰ aūt calor ⁊ hmōi. ⁊ ſic talis diuinatio nō eſt ꝓhibita. Si ꝟo tale futuꝝ nōeſt in tali re niſi diſpoſitiue. puta bona habitudo corꝑis indicat bonā qualitatē mētis. ⁊ ecōtrario mala ⁊ hmōi. ſic ſil̓r licet diuinare .ſ. ꝙtalis erit inclinatꝰ ad tale viciū vel habilis adtale ſtudiū. dumodo libertas liberi arbitrij nōexcludat̉. qͥ dn̄ari p̄t ⁊ aſtris ⁊ ꝯtra quācunqꝫdiſpoſitionē ſeu īclinatōeꝫ corꝑis. Si etiā tercio inſit ſenſitiue ſic̄ eſt ī aīalibꝰ irratōabilibꝰq̄ qꝛ a ratōne nō impediunt̉ facilius ſentiunt