Solutio
⁊ iſta eſt peccatū veniale. Tercia neceſſitatꝭ etꝓuidētie. ⁊ hec nō eſt peccatū. īmo bona ⁊ laudabilis. Un̄ glo. Matth̓. vi. Nō labor ⁊ ꝓuidētia damnat̉: ſꝫ ſollicitudo mentē ſuffocaſ⁊ d̓ hac tercia loquit̉. c. diuīe. lxxxvij. di. Sollicitudo ꝟo ſpūaliū ꝑ ſe eſt bona. ⁊ ad hāc xp̄sinducit nos Matth̓. vi. Primū q̄rite regnūdei ⁊c̄. Poſſet eſſe peccatū ꝑ accidēs qn̄ hō tm̄intēderet ſpūalibꝰ ꝙ omitteret ꝓuiſioneꝫ humana debitā. qꝛ eſſet tēptare deū ꝯͣ illd̓ Mat.iiij. Nō tēꝑtabis dn̄m deū tuū.eſt eiꝰ qd̓ debet̉ILLO redditio. inſti.qͥ mo. tolli. ob. in prin. Sꝫ largeſolutio eſt ab obligatōe liberatio quocūqꝫ modo. ff. de ſolu. l. ſolutōis. Naꝫqualitercūqꝫ ſatiſfactū ſit creditori ad volūtatem ſuā ꝓ ſoluto habet̉: licet ſolutū nō ſit. ff. depig. act. l. ſi rem alienā. §. oīs. hec no. Gof. ⁊Hoſti. in ſum. eo. ti. §. i.¶ Quot ſunt ſpecies ſolutōnis? ℟. due. Unanaturalis ſiue vera q̄ eſt ꝑ redditionē eiꝰ qd̓ debet̉. Alia ciuilis ſiue imaginaria. ⁊ hec fit ml̓tis modis .ſ. per nouatione q̄ eſt: qn̄ extinguit̉prior obligatio. ⁊ in aliā obligatōeꝫ ciuile velnaturalē trāſfert̉. ff. de noua. l. i. Aut ꝑ delegationē q̄ eſt qn̄ aliū reū vice ſua creditori vl̓ cuiip̄e iuſſerit dat. ff. de accepti. l. i. Aut ꝑ oblatōnē factā tꝑe ⁊ loco ꝯgruo. C. de ſo. l. obſignatione. ff. eo. ⁊. l. ſi ſoluturꝰ. ⁊. l. qͥ decē. in pͥn. ff. depigno. l. creditor. Nō tn̄ ꝓdeſt oblatio ſi nonꝯſignet̉. C. de vſu. l. ij. ⁊. l. acceptā. Itē oportetꝙ fiat cui debet̉ vel eo abſente iudici. ⁊ ſi iudexdeficiat honeſtis ꝑſonis. C. de vſu. l. ſi creditrici. de offi. or. c. paſtoral̓. in fi. Itē ꝙ res depoſita duret: qꝛ ſi in vſus ſuos ꝯuertat nō eſt tutꝰofferēs. l. debitor. ff. de vſur̄. ⁊ ſi ſic depoſita resamittat̉ nihilominꝰ debitor eſt liberatꝰ. ff. dearbi. l. arbiter. la. ij. ff. depo. l. i. §. ſi pecunia inſacculo. Et hoc veꝝ in obligatōe quātitatis.qꝛ ſi obligatio eſſet in ſpecie: ſola oblatio ſufficeret. ff. eo. l. hoīem. §. i.¶ Utꝝ ſolutio debiti in qͣꝫtitate exiſtētis ſit facienda ẜm pecunie valore currentē tꝑe ſolutionis vl̓ ẜm ꝙ valebat tꝑe ꝯtractꝰ? ℟. ꝙ ī quacūqꝫ diſpoſitōe ꝯtractuū ſit debitū. ſolutio ſemꝑdebet fieri ẜm monetā q̄ currebat tꝑe ꝯtractusdebiti. ⁊ ſi nō reꝑit̉ qꝛ eſt reprobata vel diminuta ī pōdere. puta qꝛ tonſa vl̓ ꝑ longū vſumeffecta groſſa. qꝛ argentū in ſuꝑficie corruit exlōgo vſu. vl̓ alio mō ꝑpetuo ē alterata. tūc debet ſolui ip̄iꝰ extimatio ẜm ꝙ cōiter tenet̉ ꝑ le-
giſtas ⁊ canoniſtas. in. l. paulꝰ. al̓s incipit creditorē. ff. de folū. ⁊ ī. l. in minoꝝ. C. in qͥ. ca. inintegͣ. re. nō ē ncc̄aria. ⁊ ꝑ canoniſtas ī. c. qͣꝫtode iuriur̄. ⁊ in. c. olim. d̓ cēſi. Et licet Bar. i. d.l. paulꝰ. limitet iſtud veꝝ. qn̄ talis diminutōꝯtingit ī moneta groſſa ⁊ n̄ in minuta. tn̄ do.Anto. ī. d. c. qͣꝫto. ⁊ ſequit̉ Pa. ibidē. tenet itahrelocū ī moneta parua ſic ī magna qn̄ deterioratio directe ꝯtingit ip̄aꝫ pecunia. puta quiaduo antiqͥ nō valēt niſi vnū de nouis. voluitetiā Cy. ⁊ Pe. in. d. l. in minoꝝ. ⁊ Ho. in. d.c. qͣꝫto. ꝙ qn̄ ſolū pecunia ē reprobata n̄ deteriorata ꝙ de ea p̄t fieri ſolutio exqͦ currebat tꝑeꝯtractꝰ. Sꝫ Spe. eo. ti. ⁊ ibi Io. an. ⁊ Pa. ind. c. qͣꝫto. tenēt ꝙ nō p̄t. qꝛ magꝭ moneta ꝯſiderat̉ rōne curſus qͣꝫ rſpectu materie. ⁊ videt̉ tex.in. d. c. olim. Facit etiā. c. eijciēs. lxxxviij. diſt.Si ꝟo alteratio nō eſſet ꝑpetua ſed ad tꝑs vtꝯtingit ꝙ florenꝰ hodie magꝭ valeat qͣꝫ cras.ita ꝙ creſcit vl̓ decreſcit ẜm tꝑa cōīter tenet̉ talē variatōeꝫ nō debere attēdi. ar. l. p̄cia. ff. ad. l.falci. ſic̄ em̄ creditor vellet ſibi ſolueret̉ ſi plusvaleret. ita debet reciꝑe ſi minꝰ valet cuꝫ ſperet̉augmētū. ſic voluit Bar. in. d. l. paulꝰ. ⁊ alij īd. l. in minoꝝ. Qd̓ mihi videt̉ equū niſi qn̄ n̄eſſet ſpes ꝙ d̓ ꝓxīo deberet hr̄e augmētū. qꝛ ſicvidet̉ ꝙ debeat ſolui ẜm extimatōeꝫ tꝑis ꝯͣctuſqꝛ poſſet eſſe ꝙ nūqͣꝫ creſceret. ar. in. l. iuriſperitos. in pͥn. ff. de accuſa. tu. ⁊ qd̓ no. glo. in cle.ij. d̓ p̄ben. Iaco. d̓ are. ⁊Bar. in. d. l. paulus. ⁊Hoſti. in. d. c. qͣꝫto. tenēt ꝙ ſi eſt alterata reſpectu curſus nō reſpectu materie ⁊ ꝑpetuo. putaqꝛ pͥnceps n̄ vult expēdat̉ niſi ꝓ tāto. vt forterecolligat ⁊ cudi faciat. ꝙ nihilominꝰ de ea p̄tfieri ſolutio ſi debitor non fuit in mora. SedOldra. ⁊ Fede. in. d. l. in miuoꝝ. ⁊ do. Anto.in. d. c. qͣꝫto. tenēt ꝙ debet ſolui ad extimationeantiqͥ currētis tꝑe ꝯtractꝰ: qꝛ eadē rō q̄ eſt d̓ toto ⁊ d̓ ꝑte. ar. l. q̄ de tota. ff. de rei vēdi. ⁊. c. paſtoral̓. §. itē cū totū. de offi. dele. ⁊ videt̉ ꝓbari īd. c. olim. ⁊ videt̉ magꝭ equū. Et ſic ꝯclude ꝙſiue ſit reprobata ī totū: ſiue alterata in ꝑte reſpectu curſus. licet nō reſpectu materie: ſiue deteriorata reſpectu materie ꝙ n̄ p̄t fieri de ea ſolutio. ſꝫ debet ſolui extimatio ẜm tꝑs ꝯtractꝰ.⁊ hoc ſiue ſolutio ſit fienda ratōne contractuſſiue ex ꝯdemnatōne iudicis. De ꝯdemnatōeaūt que fit ratōne ſtatuti. Spe. tenet ꝙ debetſolui de moneta currēte. Sꝫ Pa. in. d. c. qͣꝫtovidet̉ tenere ꝙ de moneta currete tꝑe facti ſtatuti. Ego teneo cū Spe. qꝛ in penis mitior fitinterp̄tatio. c. odia. d̓ re iu. li. vi. De ſolutōneꝟo q̄ debet fieri ex mādato pͥncipis vel alicuiꝰ